พี่GUD NJครับผม
พัดลุงครับ! พี่เรียก
เพชรรุ่งผมนึกว่าพูดถึงคนอื่นพอมาดูอีกที อ้าวพี่พูดถึงเรานี่หว่า!55 แต่ชื่อเพชรรุ่งก็เท่ดีนะ อิ อิ!
เพลงสาวอัมพวาผมหาเจอแล้วครับลองฟังดูนี่เลยครับ
http://www.imeem.com/beeadmin/music/83KhLLCe/3/ พี่เหมือนผมเลยครับ ผมไปเจออัมพวาครั้งแรกก็ตกหลุมรักอัมพวาเลย นี่ก็จะไปเป็นครั้งที่สามแล้ว ที่นี่ให้ความรู้สึกย้อนยุคดีได้ความรู้สึกเก่าๆแบบไทยๆ สงบ ร่มเย็น ชีวิตดูมีความสุขไม่รีบเร่ง หวังว่าอัมพวาจะให้ความรู้สึกแบบนี้ไปอีกนานๆไม่โดนทำลายไปด้วยธุรกิจท่องเที่ยวเหมือนที่อื่นๆนะครับ ฝากไว้กับชาวอัมพวาซึ่งทุกวันนี้ท่านทำดีอยู่แล้วด้วยครับ
กลับมาจากขอนแก่นแล้วครับ ตอนนี้เดินลำบากมาก ปวดไปทั้งตัว ก่อนวิ่งแทบไม่ได้ซ้อมเลย ปั่นจักรยานอย่างเดียว พอแข่งก็อัดเต็มที่เลยเพราะจะทำสถิติให้ไม่ถึง 1.50 ชั่วโมง วิ่งมาได้ 18 โลอาการเจ็บก็เริ่มขึ้น ทั้งขาเลยครับ ผืนวิ่งปอีก 3 โล ถึงเส้นจนได้ ได้ตามเป้าหวุดหวิดครับ 1.49 ชั่วโมงครับ บรรยากาศวิ่งขอนแก่นสนุกมากครับ กองเชียร์เยอะทำให้วิ่งช้าไม่ได้ อายกองเชียร์ เนินก็เยอะครับเวลาไหลลงเร็วมาก แต่เวลาขึ้นแทบหมดแรงเลยครับ พวกที่ได้แช้มป์ส่วนใหญ่อาฟริกาทั้งนั้นครับ พวกเราก็แค่ไม้ประดับ คราวหน้าว่าจะลงมาราทอนครับ ตอนกรุงเทพมาราทอน ลงมาราทอนไป ใช้เวลาเกินคุณโบวร์อีก ตั้ง 5ชั่วโมงกว่า แต่วิ่งแบบถนอมตัว วิ่งเสร็จไม่มีอาการเจ็บเลย แต่ขอนแก่นแค่ฮาร์ฟก็เจ็บแทบแย่ครับ โดยเฉพาะเวลานั่งรถกลับกรุงเทพเจ็บเข่ามากครับ อาทิตย์หน้าคงไปวิ่งที่ไหนไม่ได้ ทั้งที่มีที่น่าวิ่งหลายที่ บางคณฑี พนัสนิคม เขาใหญ่ ฯลฯ น่าไปวิ่งหลายที่ โดยเฉพาะเขาใหญ่เป็นซุปเปอร์ฮาร์ฟครับ ขอพักรักษาตัวเก็บแรงไว้ปั่นจักรยานไปอัมพวาดีกว่าครับ 
แต่ตอนนี้เดินลำบากมาก ปวดขาไปหมด ที่ปวดมากไม่ใช่ตอนวิ่งเสร็จนะครับ แต่ตอนนั่งรถกลับจากขอนแก่นถึงกรุงเทพ ขาไม่ได้ขยับเลยปวดมากครับ พรุ่งนี้ต้องขับรถไปทำงานที่พัทยา อีกวันก็ต้องไปโคราชและแปดริ้ว สัปดาห์นี้คงเป็นสัปดาห์ที่ทรมาณมากเลยครับ 
แต่สัปดาห์ต่อไปก็คงเป็นสัปดาห์ที่มีความสุข เพราะได้ปั่นจักรยานไปเที่ยวอัมพวากับเพื่อนๆครับ 
น้องโบวร์ยังไม่เคยไปอัมพวา ระวังจะหลงเสน่ห์แม่น้ำแม่กลองละ ผมเองหลงเสน่ห์มาตั้งนานแล้ว ไม่ว่าจะเป็นอัมพวา บางคณฑี หรืออำเภอวัดเพลงของราชบุรี สมัยวัยรุ่นผมไปพักแถวนี้นหลายครั้ง(เลยรู้เลยว่าแก่แล้ว) เป็นที่ที่ผมคิดว่าถ้าให้เลือกที่อยู่ได้นอกจากกรุงเทพ ผมอยากไปอยู่แม่กลองครับ ( คนสมุทรสงครามเรียกจังหวัดตัวเองว่าแม่กลองเหมือนคนนครราชสีมาเรียกว่าโคราช) ที่อัมพวาผมมีอดีตสมัยเป็นนักศึกษาครับ สม้ยนั้นอัมพวายังไม่เจริญเหมือนสมัยนี้ ยังไม่มีตลาดน้ำ ผมรู้จักนักศึกษา ม.ขอนแก่นคนหนึ่งที่ขอนแก่น เธอเป็นคนอัมพวาครับ ช่วงปิดเทอมผมไปหาเธอที่อัมพวา มี่แต่บ้านเลขที่และตำบล ผมเดินหาตั้งแต่แม่กลองจนเลยอัมพวาไปถึงตำบลบางช้าง เดินผ่านสวนตกท้องล่องตั้งหลายครั้ง ถามคนไปเรื่อยๆ สุดท้ายก็เจอจนได้ครับ ..... 
ที่อัมพวามีต้นไม้ชนิดหนึ่งที่อยากแนะนำให้ดูครับ เรียกว่า"ต้นอัมพวา" จะออกลูกคล้ายๆคางคก เป็นต้นไม้ที่เอามาจากทางใต้ครับ คนเอามาจำชื่อไม่ได้เลยเรียกกันว่าต้นอัมพวา จริงๆแล้วชื่อเป็นภาษามาลายูว่า กะเตาะวูลู กะเตาะแปลว่าคางคกครับ ลูกกินได้ ผมว่าจะหามาปลูกสักต้น.....ใครที่พักเต้นท์ผมอยากชวนให้พักรีสอร์ทริมแม่น้ำครับ ตอนเย็นจะได้เล่นน้ำกัน 
อยากไปเร็วๆแล้วใช่ไหมละ 
ที่อัมพวานอกจากจะดังเรื่องลิ้นจี่, นำตาลแล้ว ยังเป็นแหล่งผลิตถ้วยชามเบญจรงค์ของประเทศไทยอีกนะครับ ผมเคยไปนั่งดูเค้าเขียนลายกัน แต่คงไม่ได้ซื้อหรอกครับเพราะผมไม่ชอบสะสมของที่แตกหักได้(จริงๆแล้วไม่มีตังซื้อ) 
