เสือโดนทิ้ง....

[crocodile-boy]

ตนเป็นที่พึ่งแห่งตนครับแน่นอน

[ya]

โดนทิ้ง ต้องหมายถึงว่า มีเพื่อนเรา หรือคนที่เรารู้จักชวนเรา ซึ่งเป็นมือใหม่ ออกทริป
แล้วปั่นไปโดยไม่รอเรา ทำให้เราปั่นโดยห่อเหี่ยว เดียวดายอยู่คนเดียว
แต่ถ้าเราสมัครใจปั่นไปเอง แล้วตามไม่ทัน มันคนละเรื่องกัน
ต้องประเมินตัวเองก่อนออกทริป โดยเฉพาะกับกลุ่มใหญ่ และขี่ระยะไกล
ทางที่ดี ซ้อมคนเดียวเอากำลัง และระยะทางก่อน หรือ ไปเข้ากลุ่ม ทำความรู้จักกัน
ปั่นใกล้ ๆ ก่อน พอสนิทกัน รู้จักกันมากขึ้น ค่อยไปด้วยกัน
ที่สำคัญ พึ่งตนเองให้มากที่สุด

[nir009]

อืม...วิเคราะห์คำตอบจากหลายๆ กระทู้ ผมพอรู้วัฒนธรรมของการออกทริปแล้ว
*** ปั่นคนเดียวดีกว่า แต่อันตราย และเหงา

[ariss]

อืม...วิเคราะห์คำตอบจากหลายๆ กระทู้ ผมพอรู้วัฒนธรรมของการออกทริปแล้ว
*** ปั่นคนเดียวดีกว่า แต่อันตราย และเหงา

ขอเพิ่มเติมหน่อยนะครับ จริงๆแล้วการออกทริปมันมีปัจจัยอีกอย่างที่เข้ามา ในช่วงเวลาที่่ปั่นนะครับ
นั้นก็คือ เรื่องของกำลังใจ..สำหรับมือใหม่ระยะทางในการปั่นเป็นสิ่งจำเป็นมากเลยครับ ยิ่งช่วงอากาศร้อนๆ แรงก็จะค่อยๆหมดลงเรื่อยๆ แต่สิ่งที่ช่วยเติมเต็มคือกำลังใจที่ได้มากจากเพื่อนๆในทริปนั้นละครับ หากเราไม่สามารถปั่นไปถึงจุดหมายแล้ว(ปั่นทั้งไปและกลับ) สิ่งที่เกิดขึ้นสำหรับพี่ท่านนั้นก็คือ ความรู้สึกที่ไม่ดีและทริปต่อไปก็จะไม่อยากมาปั่นอีกเลยครับ แต่ความรู้สึกดีๆที่ให้กันในทริปนั้นๆ ก็จะถ่ายทอดไปสู่คนในทีมทุกคนครับ (เคยดันหลังเพื่อนจนตัวเองหมดแรงเหมือนกันครับ แต่ยังดีครับที่กะกำลังตัวเองได้) ปล.แต่บางครั้งกำลังใจก็ไม่สามารถ เอาชนะระยะทางได้นะครับ

[ไอ้มดแดง]

3. การนัดกันออกทริป โดยที่มีชาวเสือที่ไม่เคยออกทริบด้วยกัน และไม่รู้กำลังของแต่ละคน อย่างที่ผมเห็นเมื่อวาน คนที่แรงน้อยกว่า จะได้ประโยนช์อะไรหรือไม่ ถ้าโดนเสือที่แรงกว่าไปอยู่ข้างหน้าแล้ว แล้วคนที่อยู่ข้างหลังจะมีใครแนะนำ เพราะพวกที่เก่งๆ ไปหมดแล้ว
....น่าเห็นใจครับ...ผมคิดว่า เกือบทุกคน เคยเจอแบบที่ว่า ปั่นหลุดกลุ่ม มาทั้งนั้นครับ..สิ่งนี้แหละครับ คือ กำลังใจ ในการซ้อม ที่เข้มข้นขึ้น
...แต่ถ้า โดนทิ้ง เลย มันก็แรงไปนิด .ก็น่าจะคุย กันก่อน ออกทริป นะครับ ว่า จุด คอย จุดพัก จะเอายังไง
ขอให้พี่ มีความสุข ในทริป ต่อไปนะครับ .... อย่าลืม ซ้อม ซ้อม ซ้อม นะครับ

[armnena]

เคยได้ยินว่าบางกลุ่มปั่นแล้วไม่รอกัน ใครช้า ใครยางแตก ก็ให้ช่วยตัวเอง

แต่ส่วนใหญ่จะคอยกันเป็นจุดๆ ใครอยากเร็วก็ไปรอก่อน กลุ่มปานกลางและกลุ่มช้าสุดตามมาสมทบ พักอีกแป๊บ แล้วค่อยไปต่อ

ถ้าทริปไกลมากแล้วมีมือใหม่อยากลองก็ต้องดูว่าทริปนั้นๆมีรถเซอร์วิสมั้ย ถ้ามีก็สบาย หมดเมื่อไหร่ขึ้นรถเลย

แต่ถ้าไม่มีก็คงต้องแบบนี้ ..................





หรือแบบนี้ ..............

ชอบมาเลย เพราะ ใช้มาแล้วทั้งสองแบบ
จริงๆแล้ว ขาแรงที่สุดน่าจะกลับมาลากไปนะ จะยังไงก็ตามส่วนมากไม่ทิ้งกัน ยกเว้นหลงทางแล้วติดต่อไม่ได้อย่างนี้โดนทิ้งจริงๆหละครับ กลับใครกลับมันละกัน

[tunaja]

คงจะไม่ได้ถูกโดนทิ้งทุก ๆ ครั้ง หรือตลอดไปหรอกครับ . .
ผมว่าเป็นประสพการณ์ แค่ช่วงหนึ่ง ( แต่จะบ่อยหรือนานแค่ใหนไม่อาจทราบได้ ) . .
เป็นกำลังใจให้ตัวเราเอง หมั่นฝึกซ้อม ( หรือไม่ก็หากลุ่มอื่นที่พอเหมาะกับตัวเอง ) . .
ผมเองก็ยังไม่เคยโดนทิ้ง แค่ปั่นตามกลุ่มไม่ทัน แล้วทิ้งระยะห่างมาก ๆ เกินไปก็เท่านั้นเอง ( ปัจจุบันก็ยังตามอยู่ห่าง ๆ ( ไม่เห็นกลุ่มหน้าแย้ว ))
ไม่มีใครให้กำลังใจตัวเรา ก็ให้กำลังใจกับตัวเองครับ ( อัตตาหิ ) สู้ต่อไปถ้าใจยังร๊ากการปั่น . .

[Kokoro]

คิดว่าคงอยู่กับกลุ่มที่ไปด้วยนะคะ เพราะเป็นมือใหม่เหมือนกัน อยากไปปั่นทริปเพราะปั่นหลายๆคนมันรู้สึกเหนื่อยน้อยกว่าการปั่นอยู่คนเดียวหรือสองคน กับกลุ่มที่เคยไปปั่นด้วยก็ดีค่ะ มีคนปั่นรอ และปิดขบวนให้ เพียงแต่ในความรู้สึกส่วนตัวเราก็เกรงใจกลุ่มที่เราเป็นภาระให้เค้าต้องรอน่ะค่ะ

[momomurateru]

ผมก็เคยโดน มาด้วยกัน เค้าทิ้งให้ผมกลับคนเดียว แล้วไปเจออีกทีที่ร้านข้าว

[Sympho]

เห็นใจนะครับ คงจุกอกพิลึก

ผมยังไม่เคยโดนเลย เพราะยังไม่เคยปั่นกลุ่ม ขายังอ่อนอยู่

[ขุนแผนแดนล้านนา.]

คิดอีกในแง่มุมหนึ่งก็ดีครับเราจะได้มีพลังมีความคิดว่าเราต้องซ้อมให้หนักปั่นให้ได้ระยะเราต้องพัฒนาตัวเองให้จงได้ถึงจะไม่ถูกทิ้งกลางทางอิอิ
ปล.ซ้อมแค่ไหนก็ได้เท่าเนี้ยเบื่อจังตามไม่ทันสักทีก็มันจะไปตามทันได้ยังไงซ้อมเสร็จน้ำสีทอง1แบนโซดา8เกือบทุกวันลืมบ้านเลขที่ไปเลย555(ผมเองนะครับ55555)

[วานร]

อืม...วิเคราะห์คำตอบจากหลายๆ กระทู้ ผมพอรู้วัฒนธรรมของการออกทริปแล้ว
*** ปั่นคนเดียวดีกว่า แต่อันตราย และเหงา

ขอเพิ่มเติมหน่อยนะครับ จริงๆแล้วการออกทริปมันมีปัจจัยอีกอย่างที่เข้ามา ในช่วงเวลาที่่ปั่นนะครับ
นั้นก็คือ เรื่องของกำลังใจ..สำหรับมือใหม่ระยะทางในการปั่นเป็นสิ่งจำเป็นมากเลยครับ ยิ่งช่วงอากาศร้อนๆ แรงก็จะค่อยๆหมดลงเรื่อยๆ แต่สิ่งที่ช่วยเติมเต็มคือกำลังใจที่ได้มากจากเพื่อนๆในทริปนั้นละครับ หากเราไม่สามารถปั่นไปถึงจุดหมายแล้ว(ปั่นทั้งไปและกลับ) สิ่งที่เกิดขึ้นสำหรับพี่ท่านนั้นก็คือ ความรู้สึกที่ไม่ดีและทริปต่อไปก็จะไม่อยากมาปั่นอีกเลยครับ แต่ความรู้สึกดีๆที่ให้กันในทริปนั้นๆ ก็จะถ่ายทอดไปสู่คนในทีมทุกคนครับ (เคยดันหลังเพื่อนจนตัวเองหมดแรงเหมือนกันครับ แต่ยังดีครับที่กะกำลังตัวเองได้) ปล.แต่บางครั้งกำลังใจก็ไม่สามารถ เอาชนะระยะทางได้นะครับ

ผมเองก็มือใหม่ครับ และขอสนับสนุน คำแนะนำของพี่เสือท่านนี้
เดิมที่ผมปั่นเพียงคนเดียว จนมาพบ thaimtb ทำให้มีความต้องการที่จะปั่นรวมกลุ่ม วันแรกที่ผมเข้ากลุ่ม มันเป็นอะไรที่ทรมารมาก เพราะแต่ละคนขาแรงทั้งสิ้น ขณะที่ปั่นนั้นผมแทบอาเจียรออกมา จึงบอกพี่ในกลุ่ม "พี่ครับไปเถอะผมไม่ไหวแล้ว"พี่เขาพยักหน้าและปั่นไปขึ้นหน้าผมไป ผมปั่นไปเรื่อยๆและทบทวนการฝึกหายใจจาก บอร์ดนี้ ไม่นานผมมีแรงปั่นและสามารถตามพี่ๆเขาได้ (สภาพร่างกายผมแตกต่างกว่าคนปกติ ผมพิการ ครับ )ครั้งนี้ได้เก็บเกี่ยวประสบการณ์เป็นครั้งแรกว่าครั้งต่อไปควรทำอย่างไร
เดือนถัดมาผมออกทริปแรกของผม ระยะทางไปกลับร่วม 100 โล ขากลับตะคริวขึ้นขา ก็ไม่พ้น บอร์ดนี้อีกแหละครับที่พวกพี่ๆให้คำแนะนำในกระทู้ (สิ่งสำคัญคือการฝึกซ้อมอย่างสม่ำเสมอ) ประสบการณ์ที่ 2
ทริปถัดมา อยุธยา ในครั้งนี้เป็นทริปกิจกรรม ก็ได้ประสบการณ์อีกอย่างในการเข้าร่วมทริปว่าการปั่นแบบกลุ่มใหญ่ๆควรทำอย่างไร
ทริปหนักหนาสาหัส ของมือใหม่อย่างผมคือทริป เจ็ดสาวน้อย ขึ้นเนินลงเนิน เจ็ดสาวน้อย กดครับ ทริปนี้ได้สั่งสมองค์ความรู้ขึ้นอีกระดับหนึ่ง ที่พวกเรามือใหม่ต้องเตรียมพร้อมทริปหน้าต่อไป
หลังจากทริปนี้กิจกรรมของผม ตามลายเซนต์ ได้เลยครับ แต่ละทริปมันสร้างอะไรให้เกิดขึ้นกับตัวเราเอง คือพัฒนาการ ใช่ไหมครับ แต่มันยังไม่มีจุดสิ้นสุด
ทริปนี้ ใจใสวัยสุขชวนปั่นวันเกษมวัยเกษียณ ได้รับประสบการณ์ขึ้นมาอีก เห็นพวกพี่ๆอายุเกินเกษียณ แต่ขอบอกว่าขาแรงทั้งนั้น ตอนไป อยุธยา เที่ยวนี้ผมได้เรียนรู้การปั่นที่สามารถติดก้นพี่ขาแรงเขาได้ ที่ระดับ 32-35/ชม. ใจใสวัยสุขชวนปั่น กดครับ ได้คุยกับพี่ๆนักปั่นเราต้องมีกลุ่ม มันไม่ใช่แค่จักรยาน มันยังมีสิ่งที่เราต้องเรียนรู้ หาประสบการณ์ มิตรภาพ ไมตรี
ผมเองก็มือใหม่ ในเรื่องจักรยาน แต่ประสบกาณ์ชีวิตผมนั้นมันมากและผมก็นำประสบการณ์ที่ผ่านมาใช้ให้เกิดประโยชน์ ผมนั่งอ่านกระทู้หลายครั้ง ไม่ต้องการที่จะโพสเพราะกลัวโดน หมั่นใส้แถมมือใหม่อีกต่างหาก แต่ถ้าไม่โพสเลยมือใหม่ไหนเลยจะรู้ พี่เสือหลายท่านให้คำแนะนำที่เป็นประโยชน์ทั้งสิ้น สิ่งสำคัญอีกอย่างคือ การสร้างกำลังใจให้กับคนเอง ขอให้เสือทุกท่านปั่นอย่างมีความสุขครับ...บายๆๆ

[น้อยซอยตัน]

เคยเหมือนกันครับยอมรับแรงน้อยอ่อนซ้อม
แต่ไม่กลัวครับเพราะถ้าไม่ไหวจริงๆ โทรบอก
เมียมารับกลับบ้านเลย โดนด่าด้วยแก่แล้วไม่เจียม

[panjap]

ไม่ปั่นทางเรียบกับกลุ่ม ไม่ชอบ แรงผมไม่เยอะ ไม่ค่อยมีเวลาซ้อม ชอบปั่นคนเดียว ถ้าทางเรียบ เพราะรถผมยาง 2.1 ดอกใหญ่ ทำไว้สำหรับทางแทรคอย่างเดียว ไม่นิยมทางเรียบ ดังนั้น ความเร็วได้แค่ 25-28 เป็นอย่างมาก ตามกลุ่มทางเรียบคงไม่ทันแน่นอน
ปั่นทางแทรค กับกลุ่ม ไม่มีใครทิ้งใครหรอก เพราะทางมันขรุขระไปมา เจอเนินสูงๆ ก็ต้องจอดรอกันแล้ว ได้พักไปในตัว ผมถึงชอบปั่นทางแทรคไม่ต้องรีบเร่งไรมาก แต่เน้นความอึดได้ดี

[ขุนแผนแดนล้านนา.]

ไม่ปั่นทางเรียบกับกลุ่ม ไม่ชอบ แรงผมไม่เยอะ ไม่ค่อยมีเวลาซ้อม ชอบปั่นคนเดียว ถ้าทางเรียบ เพราะรถผมยาง 2.1 ดอกใหญ่ ทำไว้สำหรับทางแทรคอย่างเดียว ไม่นิยมทางเรียบ ดังนั้น ความเร็วได้แค่ 25-28 เป็นอย่างมาก ตามกลุ่มทางเรียบคงไม่ทันแน่นอน
ปั่นทางแทรค กับกลุ่ม ไม่มีใครทิ้งใครหรอก เพราะทางมันขรุขระไปมา เจอเนินสูงๆ ก็ต้องจอดรอกันแล้ว ได้พักไปในตัว ผมถึงชอบปั่นทางแทรคไม่ต้องรีบเร่งไรมาก แต่เน้นความอึดได้ดี

ผมก็ชอบแบบพี่ครับเพราะมันได้ชื่อว่าเสือภูเขาไม่ใช่เสือทางเรียบถนน