Melaka .......มะละกอ......selamat datang ke malaysia

[โอ่ง คนงาม]

การจราจรมาเลเซียชิดซ้ายเหมือนบ้านเราเลย

[paman]

ลุงมรปั่นไปแม่สอดด้วยกันนะ หน่านะๆๆๆๆ55555ถือซะว่าฉลองถ้วย

[เสือหงอย]

การจราจรมาเลเซียชิดซ้ายเหมือนบ้านเราเลย

มาเลย์รถเยอะมาก รถเก๋งเยอะ รถกระบะแทบไม่ค่อยมี น้ำมันถูกกว่าเราครึ่งนึง ราคารถที่ผลิตในมาเลย์ก็ถูกเมื่อเทียบกับรายได้ ถนนแคบ ยกเว้นถนนทางด่วน แต่ถ้าไปเที่ยว วิ่งถนนสายดั่งเดิมจะได้พบผู้คน ชาวมาเลย์ดูแล้วเป็นมิตร วันหน้าไปเที่ยวด้วยกัน จะพาหลงให้เข็ด เหมือนเสือ90 มันด่าผมทุกวันเรื่องพาหลง 555 เพราะผมก็หลงทุกวัน

[เสือหงอย]

เพื่อความชัวร์ ผมสอบถามแท็กซี่ตรงติดไฟแดงว่า สถานีขนส่งไปทางไหน เขาก็บอกให้ตรงไปจากไฟแดงประมาณ 3 กม วิ่งไปกว่า 3 กม.ก็ยังไม่เจอ พอเจอสี่แยกรถติดไฟแดง ก็สอบถามผู้คนอีก บอกให้เลี้ยวขวาไปไม่ไกล สรุปก็ไม่มี เลยต้องให้ประธานโทร.หากะเซาะห์ โทร.กันก็ไม่เข้าใจ เพราะหาตำแหน่งไม่ถูก เมืองกวนตันใหญ่มาก ผมบอกให้ยื่นโทรศัพท์ให้กับคนท้องถิ่นเขาคุยกันจะได้รู้ว่าอยู่ที่ไหน จุดที่เรารออยู่ข้างร้านขายของ โชคดีของเราที่เจ้าของร้านขายของเป็นคนไทยมาจากปัตตานีเหมือนกัน มามีครอบครัวที่มาเลย์ สรุปเราอยู่ห่างจากขนส่งไกลมาก เรารอกะเซาะห์ประมาณ 20 นาที สามีแกขับรถมาต้อนรับ บอกว่าไปร้านอาหารไม่ไกลให้ขับตาม เนื่องจากถนนกว้างรถเยอะ แล้วต้องเลี้ยวยูเทิร์นอีกจึงปั่นยาก แถมกลางคืนอีก เราต้องปั่นกันด้วยความเร็วที่สูง กว่าจะไปถึงร้านอีกประมาณ 7 กม. ขึ้นๆลงๆ แกบอกว่าถ้ารอที่ขนส่งก็จะห่างร้านแกไม่เกิน 3 กม. งานนี้เหนื่อยอีกจนได้ พอถึงที่ร้านคนแน่นมาก มีอยู่หลายร้าน แต่แน่นอยู่ที่ร้านแกร้านเดียว สองคนกับแฟนต้องไปเข้าครัว เสิร์ฟอาหาร เรากว่าจะได้กินข้าวต้องรออีกเกือบชั่วโมง ก็ดีเหมือนกัน แกเล่าให้ฟังว่าแกเคยค้าขายที่เมืองไทยกับแฟนแล้วขาดทุน มาลองเสี่ยงที่มาเลย์ ก่อนนั้นเคยเปิดร้านที่ KL แต่ไปไม่ไหวเพราะค่าเช่าแพง แฟนแกเป็นคนปาหัง เลยลองมาอยู่ควนตัน เปิดร้านแล้วขายดี เพราะอยู่ในทำเลใกล้หอพักของมหาวิทยาลัย ตอนนี้มีสองร้านไม่ไกลกัน มีคนไทยเป็นลูกน้อง 15 คน วิ่งรอกสองร้าน มีบ้านสองหลัง ชี้ให้ดูที่บ้านพร้อมชวนเราพัก ผมแอบถามสามีแกตอนนั่งรถไปหาโรงแรมว่ามีรายได้สุทธิเท่าไหร แกบอกว่า เดือนละประมาณแสนบาท อีกห้าหกปีก็จะเลิกแล้ว จะกลับไปอยู่ปัตตานี เพราะตอนนั้นลูกคงจะเรียนมหาวิทยาลัยจบ แกมีลูกชายสองคนเรียนที่ปัตตานี แกบอกว่ายังไงเมืองไทยก็เป็นบ้าน ผมมานั่งคิดว่าเราเจอกะเซาะห์ที่ด่านแล้วก็คุยกัน แกให้เบอร์ขอให้โทร.ไปหาจะเลี้ยงข้าว ก็ไม่ได้นึกอะไรมาก ผมกะแค่โทร.ไปบอกว่าถึงแล้ว ไม่ได้คิดรบกวนอะไร แกบมีน้ำใจงดงามเห็นเราเป็นคนไทย ยินดีช่วยเหลือเต็มที่ ถ้าเป็นที่เมืองไทยโดยเฉพาะสามจังหวัดชายแดนใต้ เรามัวแต่คิดว่า คนนี้พุทธ คนนี้อิสลาม คุยกันไม่รู้เรื่อง ความจริงไม่ใช่ เราเป็นคนไทยเหมือนกัน เพี่ยงแต่ความเชื่อและวิถีชีวิตต่างกันเท่านั้นเอง ผมคิดเองว่า นักการเมือง เจ้าหน้าที่บ้านเมือง ทำให้สามจังหวัดภาคใต้วุ่นวายจนถึงวันนี้ แล้วเมื่อไหร่คนภาคอื่นจะไปปั่นจักรยานแถวชายแดนใต้ได้เหมือนเมื่อหลายปีก่อน

ติดไฟแดงก่อนเข้าตัวเมือง

DSCF4729.jpg (67.01 KiB) เข้าดูแล้ว 435 ครั้ง

ที่นั่งๆนี้ลูกค้าที่ร้านทั้งนั้น

DSCF4730.jpg (59.84 KiB) เข้าดูแล้ว 435 ครั้ง

ชื่อร้าน Gerai บรรทัดล่างต้องบอกว่ามีกุ๊กเป็นคนไทย ไม่งั้นไม่มีใครกิน

DSCF4732.jpg (56.87 KiB) เข้าดูแล้ว 435 ครั้ง

เสริฟ์ใข่เจียวห่อข้าวพัด

IMG_6090.jpg (56.77 KiB) เข้าดูแล้ว 435 ครั้ง

IMG_6091.jpg (47.17 KiB) เข้าดูแล้ว 435 ครั้ง

[khunhan]

เหอ ๆ อาบน้ำสระอย่างหรู แล้วกินต้มมาม่า เข้ากั๊น..เข้ากัน

[เสือ90]

ขุนหาญ ที่พักแบบนี้เค้าเรียกห้าดาวหนึ่งรูเดือน ไม่เชื่อถามเป้ดู

[เสือหงอย]

มาต่อ ก่อนง่วง

สามีคุณกะเซาะห์ ยืนอยู่ข้างหลัง กับลูกน้องชาวปัตตานีทั้งหมด

IMG_6092.jpg (50.13 KiB) เข้าดูแล้ว 411 ครั้ง

หลังจากกินอิ่ม คุยกันพอสมควร กะเซาะห์ ก็ให้สามีไปนำรถมาอีกคัน เป็นรถแบบเสืออู๊ด ยี่ห้อ proton แกบอกว่าเพิ่งซื้อราคาเก้าแสนกว่า บรรทุกรถจักรยานของเป้ เนื่องจากเป้ยังคงเจ็บหัวเข่า ผมนั่งไปด้วยเพื่อจะรู้ว่าโรงแรมอยู่ที่ไหน ขากลับจะได้นำที่เหลือไปโรงแรมถูก กะเซาห์ไปรถอีกคัน ขอร้องให้ลูกค้าขาประจำ เป็นนักศึกษา ช่วยขับนำทางไปหาโรงแรม ได้โรงแรมค่อนข้างดี อยู่ห่างจากร้านอาหารไม่เกิน 3 กม. ราคาคืนละประมาณ 130 ริงกิต กลางเมือง ชื่อโรงแรมจำได้ไม่แม่น น่าจะเป็น Greenleave ขอร้องให้เอาจักรยานขึ้นข้างบนก็ไม่ยอมให้จอดที่ลานจอดรถใต้โรงแรม บอกมียาม 24 ชั่วโมง
กว่าจะได้นอน เกือบห้าทุ่ม เกรงใจกะเซาะห์มาก ตอนเช้ายังโทร.มาอีก บอกให้ไปกินข้าวที่ร้านต่อ
วันรุ่งขึ้นเสือเป้บอกว่าขอพักต่ออีก 1 วันเพราะเข่ายังไม่ดี เราเลยบอกว่าเจอกีนที่ KL ช่วงเข้าไปกินข้าวที่ร้านอาหารจีนไม่ไกลจากโรงแรม เป็นจำพวกก๊วยเตี๋ยว อร่อยดี

DSCF4734.jpg (49.2 KiB) เข้าดูแล้ว 411 ครั้ง

กว่าจะได้ออกเดินทางเกือบเก้าโมง เพราะวันนี้ตามแผนที่ประมาณ 90 กม. จึงไม่รีบ ผมถามเส้นทางที่โรงแรมบอกให้ไปทางนี้ พอสอบถามเส้นทางจากลูกค้าที่มาพักโรงแรมบอกให้ไปอีกเส้น ผมดันเชื่อคนหลัง แล้วก็พาพรรคพวกหลงอีกไปอีกประมาณ 4 กม. ปั่นขึ้นเนิน แวะซื้อน้ำที่ปั๊มน้ำมันสอบถามเพื่อความขัวร์อีกที่ เด็กปั๊มบอกว่าให้ย้อนกลับแล้วผ่านโรงแรมที่เราพัก คราวนี้ปั่นกันรวดเดียวใช้เส้นทางหมายเลขสอง ผ่านบ้านเมืองถนนดี มีทิวไม้บังแดดได้ประมาณ 10 กม. ออกนอกเมืองก็เจอเนินยาวๆขึ้นลงจนถึงทางแยกที่เมืองกัมบัง เพราะเราต้องเลี้ยวขวาตรงไปยัง เมืองมัวซัมชา

แวะพีกที่ทางแยกไปมัวซัมชา ศึกษาแผนที่เพื่อความชั่วร์ จะได้ไม่ต้องทะเลาะกันอีก ผมกับเสือ90 พอเลิกเถียงกัน ประธานก็ยุอีก บางที เสือ90 ก็หาเรื่องให้ผมกับประธานเถียงกัน อาจาร์ยตุ้มบอกว่า สามคนนี้ ตอนอยู่ชุมพรก็เป็นอย่างนี้ประจำ 555

DSCF4736.jpg (56.39 KiB) เข้าดูแล้ว 411 ครั้ง

พอเลี้ยวมุ่งหน้าเดินทาง ผมว่าคราวนี้สบายเพราะมีต้นไม้ปลูกริมสองข้างทางตลอด ทางราบ ปั่นกันค่อนข้างเร็ว ข้อเสียคือทวนลมอีก ปั่นไปได้ไม่ถึง 10 กม. คราวนี้มีแต่เขา ไม่มีเรา ขึ้นกับลงตลอด ร้อนก็ร้อน ข้างทางมีแต่สวนปาล์มสุดลูกหูลูกตา

แวะพักเหนื่อยที่ร้านนี้ ตอนนี้ประมาณ สิบเอ็ดโมงกว่า ร้อนมาก คุณผู้หณิงที่เห็นในรูปเป็นคนไทย ชาวเทพา สงขลา มีลูกเรียนนายร้อยตำรวจหญิง ที่เมืองไทย เก่งมากสอบได้ แต่พอสัมภาษณ์ ต้องสอดใส้คาราเมล ไปเยอะ ไม่งั้นไม่ได้เรียน โชคดีพอมีกระตังค์ที่ทำมาหากินในมาเลย์ไว้ได้เยอะ ข้างๆคือสามีของเธอ ชาวมาเลย์ เป็นพนักงานราชการ ในสวนปาล์ม สวนปาล์มเป็นของหน่วยงาน FELCRA ของรัฐ

DSCF4737.jpg (41.67 KiB) เข้าดูแล้ว 411 ครั้ง

เราพักเกือบชั่วโมงเพราะคุยกันสนุก สามีพูดภาษาอังกฤษได้ดี บอกเราว่าถ้าปั่นเลยไปมูซัมชา จนถึง เซกามัทน่าจะ 90 กม. คงไปไหว เราก็เลยว่าจะลองดู ก็เลยโบกมือลา

มีขึ้นกับลง ร้อนก็ร้อน เจอทางกำลังซ่อม ต้องรอให้รถทางโน้นผ่านก่อน

DSCF4738.jpg (39.4 KiB) เข้าดูแล้ว 411 ครั้ง

[เสือหงอย]

ออกจากร้านคุณเรียมมาได้ไม่ถึง 10 กม. ก็ต้องพักอีกเพราะร้อนกับร้อน แถมเขากับเขา

ปั่นไปได้ไม่ถึง 5 กม. ผมต้องขอพักอีก เพราะเขากับเขา ร้อนก็ร้อน

IMG_6093.jpg (44.42 KiB) เข้าดูแล้ว 410 ครั้ง

โน่น ผมนอนอยู่ไกลลิบๆโน่น

IMG_6095.jpg (63.73 KiB) เข้าดูแล้ว 410 ครั้ง

พักประมาณสิบนาที ไปต่อ มีรถติดเพราะกำลังซ่อมเส้นทาง ผมรอให้รถสวนหมด ไปก่อนเลยกะไปรอพักฝั่งโน้น ก็เลยได้รูปข้างล่างนี้

มัวซัมชาเหลืออีกไม่ไกล

DSCF4739.jpg (66.41 KiB) เข้าดูแล้ว 410 ครั้ง

ผ่านควนตันมา 80 กม. ตอนนี้น่าจะบ่ายสองแล้ว

DSCF4740.jpg (67.83 KiB) เข้าดูแล้ว 410 ครั้ง

IMG_6097.jpg (72.75 KiB) เข้าดูแล้ว 410 ครั้ง

[เสือหงอย]

IMG_6098.jpg (71.51 KiB) เข้าดูแล้ว 409 ครั้ง

เราพักค่อนข้านานเพราะเหนื่อย ประธานบอกว่า เอาแค่มูซัมชาพอ แต่ถ้า เลยไปหน่อยสัก20-30 กม.มีที่พักก็ไปต่อ ทุกคน OK

มีขึ้น เดี๋ยวก็มีลง

IMG_6099.jpg (73.63 KiB) เข้าดูแล้ว 409 ครั้ง

สวนปาล์มฝั่งซ้ายของถนน

IMG_6100.jpg (45.82 KiB) เข้าดูแล้ว 409 ครั้ง

ครวนี้ฝั่งขวา

IMG_6101.jpg (51.51 KiB) เข้าดูแล้ว 409 ครั้ง

ผมปั่นไปจอดรอเสือ90 เพื่อถ่ายรูปบ้าง

IMG_6102.jpg (57.01 KiB) เข้าดูแล้ว 409 ครั้ง

[เสือหงอย]

รอตรงนี้

IMG_6103.jpg (52.3 KiB) เข้าดูแล้ว 408 ครั้ง

ได้รูปนี้ กำลังวางแนวถนน บนเขา จะเปิดป่าปลูกต่อ หรืออาจทำสำนักงานก็ได้

DSCF4742.jpg (48.88 KiB) เข้าดูแล้ว 408 ครั้ง

ที่จริงก็มีบ้านพักคนงาน กับสำนักงานอยู่แล้ว ที่เห็นไกลๆ

DSCF4741.jpg (44.51 KiB) เข้าดูแล้ว 408 ครั้ง

แถมอีกรูป

IMG_6105.jpg (54.35 KiB) เข้าดูแล้ว 408 ครั้ง

เราไปถึงเมืองมัวซัมชาประมาณสี่โมงกว่า แวะพักที่ปั๊มน้ำมันสอบถามชาวบ้านว่าถ้าไปอีกสัก 20 กม.มีที่พักเปล่า ได้คำตอบว่าต้องไปอีก 90 กม. ถึงจะมี และบอกว่าเลยปั๊มไปหน่อยมีโรงแรม เราพักกินน้ำและพักเหนื่อยอยู่หลายนาน พอไปโรงแรมที่ว่า เต็มครับ คราวนี้เดือดร้อน ให้โรงแรมช่วยหาที่พักให้หน่อย เราต้องปั่นเข้าสไปในเมืองอีก 3 กม. จึงมีที่พักราคา 90 ริงกิตต่อคืน

ที่พักชื่อ wawa inn หรูที่สุดในเมืองนี้

IMG_6106.jpg (70.74 KiB) เข้าดูแล้ว 408 ครั้ง

[เสือหงอย]

ลืมไป เราซื้อผลไม้ก่อนเข้าไปหาที่พัก ข้างปั๊มน้ำมัน ราคาแพง สอบถามว่าผลไม้มาจากไหน แกบอกว่ามาจากกลันตัน ปลูกในกลันตัน แต่ผมเห็นตะกร้าพลาสติค ปั๊มเป็นภาษาไทย

DSCF4743.jpg (61.62 KiB) เข้าดูแล้ว 404 ครั้ง

ผมบอกประธานให้ไปคุยเรื่องที่พัก เพราะประธานพกพาสปอร์ตติดตัวตลอดเวลา ผมอยู่ในกระเป๋าต้องรือ

รอประธานเจรจา ต่อรองห้องพัก

IMG_6106.jpg (70.74 KiB) เข้าดูแล้ว 404 ครั้ง

ไม่ได้ผล เรียกผมไปต่อรอง ได้ผลครับ ลดไปสิบริงกิต ได้ผลเพราะเราบอกว่าจะออกตีห้า จึงลดค่าอาหารเช้า แถมไม่ต้องวางเงินมัดจำ เกินค่าห้องเพราะเจ้าหน้าที่ขี้เกียจตื่นมาคืนเงิน

IMG_6108.jpg (41.5 KiB) เข้าดูแล้ว 404 ครั้ง

สาวผู้นี้มาจาก KL ผมลืมถามว่ามาทำอะไร แต่เมืองนี้มีมหาวิทยาลัย เธอถามผมว่าอายุเท่าไหร่ ผมไม่ตอบ แต่บอกว่าประธานผม อายุ 60 แล้ว เธอร้องว่าเหลือเชื่อ ปั่นจักรยานมาได้ยังไง และบอกว่าร้านอาหารที่โรงแรมนี้อร่อยมาก พ่อครัวเป็นคนไทย ผมดันลืมชวนกินข้าว เสือ90 บอกว่า เธอนาตาคล้ายดาราหนังบ้านเรา ใครวะเสือ90 ตอบหน่อย

IMG_6111.jpg (31.29 KiB) เข้าดูแล้ว 404 ครั้ง

อาจาร์ยตุ้มไม่สนใจ ได้แต่ยุบหนอพองหนอ

IMG_6122.jpg (55.58 KiB) เข้าดูแล้ว 404 ครั้ง

[เสือหงอย]

ลงผิด อ.ตุ้มต้องรูปนี้ นั่งดูหนังสือพิมพ์

IMG_6112.jpg (72.68 KiB) เข้าดูแล้ว 404 ครั้ง

ร้านผลไม้อีกรูป

DSCF4744.jpg (59.3 KiB) เข้าดูแล้ว 404 ครั้ง

[mommyboy]

หนูก็เฝ้าห้องชุมพรอย่างเดียว
ไม่ได้รู้เล้ยว่าต้องมาเฝ้าสรุปทริป

[kentokeeta79]

สวัสดีพี่เสือหงอย..พี่ๆชุมพรทุกท่านครับ..เส้นทางสวยมากๆ...ปีนี้ผมยังหาเวลาหนีเที่ยวทริปยาวๆไม่ได้เลย ยังไงก็ขอเกาะไปเที่ยวมาเลย์ๆๆๆตามกระทู้พี่แล้วกันครับ


พี่เสืออู๊ด..ดูแล้วอวบขึ้นน่ะครับ



พี่เป้.บ่ายสาม..ดูแล้วจะออกอาการมากหน่อย ...ได้หนีเที่ยวแล้วจะยิ้มดีใจ๋...เก็บอาการไม่อยู่เลยน่ะครับ




พี่เสือหงอย..ก็ไม่ธรรมดาน่ะครับ...ไปยืนยิ้มอย่างมีเลสนัยอยู่กับสาวๆๆ


ผมชอบภาพนี้มากครับ...ดูแล้วมือโปรจิงๆๆครับพี่เสือหงอย



พี่เสือ 90 ผมไม่แปลกใจเลย..ที่ปั่นกันวันละไม่ต่ำกว่า ร้อยโล ได้สูตรน้ำแดงนี้เองถึงได้ปั่นกันอึดขนาดนี้

[เสือ90]

เอารูปจากกล้องประธานชมรมฯมาเสริมด้วย รูปแรกผู้ใหญ่มะต้อนรับทีมชุมพรที่บ้านมีอาเก้ากับเป้มาสมทบ

บ่อน้ำที่วัดชลธาราสิงเห

ร้านกาแฟที่ตากใบชายแดนที่พรุ่งนี้เช้าเราต้องผ่าน อาแปะเจ้าของร้านที่ไม่หวั่นไหวต่อเหตุการณ์ทั้งหลาย ชงชาและกาแฟได้อร่อยมาก

แล้วเพื่อนของอาเก้าก็แวะมาคุยและเป็นเจ้าภาพเลี้ยงพวกเรา นายดาบ เติม รักชนม์ น่าจะเป็นตำรวจคนแรกที่ผมกล้าพูดได้ว่าอยากคบหาด้วย เรื่องราวเกี่ยวกับแกมีเยอะมีเวลาแวะลงมาคุยกับแกเอง ต้องขอบคุณอีกครั้งที่เลี้ยงพวกเรา