โครงการที่ 2 ไบซิเคิล แมสเซ็นเจอร์

[nonlany]

เริ่มจะเห็นทางแล้วคะ เมื่อเย็นไปเข้าฟังเสวนาเรื่องการทำ กิจการเพื่อสังคม ได้รับแจกหนังสือมาเล่มหนึ่ง กลับบ้านรีบอ่านจนจบ

เจอโอกาสคะ เพราะเขาเขียนว่า...

ถ้าคุณมีฝัน หรือฝันที่จะมี กิจการเพื่อนสังคม และสร้างรายได้มากพอที่จะเติบโตได้อย่างยั่งยืน ติดต่อมาได้

ว้าวๆ ตาเป็นประกาย ปิ๊งๆ

หน่วยงานนี้อยู่ภายใต้มูลนิธิในพระบรมราชูปถัมภ์ อีกที

แนนจะหอบเอาโครงการนี้ไปเสนอคะ

พรุ่งนี้จะลองโทรไปคุย นัดวันก่อน

แล้วจะมาเล่าความคืบหน้าคะ

ขอบใจมากนะภูมิ ที่ชวนแนนไปฟัง

[nonlany]

วันนี้เขียนเรื่อง ความฝัน ความหวัง ของตัวเอง และที่มาของโครงการต่างๆ ใครอยากรู้เรื่องราวต่อ เข้าไปอ่านใน blog ของแนนนะคะ เพราะไม่รู้ว่า จะเอาเรื่องนี้ไป โพส ตรงไหนดี เพราะมันค่อยข้างเป็นเรื่องส่วนตัว http://nonlany.wordpress.com/2010/06/25

[nonlany]

ได้เอกสารมาแล้วคะ

ความยาวแนะนำ: 1-4 หน้า

ชื่อกิจการ
วิสัยทัศน์ และพันธกิจของกิจการ
ปัญหา
• ลักษณะปัญหา
• ขนาดของปัญหา และ ขนาดของกลุ่มเป้าหมาย/หรือกลุ่มเป้าหมายที่ประสบปัญหา
• วิธีที่กลุ่มเป้าหมายจัดการกับปัญหาในปัจจุบัน (อาจรวมถึงผู้แข่งขัน)
สินค้า /บริการ
• ลักษณะ สินค้า /บริการ
• สินค้า/บริการ บรรเทาปัญหาอย่างไร และมีผลกระทบมากน้อยเพียงใด
• สินค้า/บริการ ให้คุณค่ากับกลุ่มลูกค้า มากกว่า วิธีที่จัดการกับปัญหาในปัจจุบันอย่างไร หรือ สินค้า/บริการ ให้คุณค่ากับกลุ่มลูกค้า มากกว่า คู่แข่ง อย่างไร
• จะปกป้องความได้เปรียบเชิงแข่งขัน จากคู่แข่งในปัจจุบัน หรืออนาคต อย่างไร
• ผลกระทบ หรือ ประโยชน์อื่นๆ ของ สินค้า/บริการ
ทีมบริหาร และคุณสมบัติของทีมบริหาร ที่จะทำให้กิจการ ประสบความสำเร็จ
การเงิน
• จะเพิ่มมูลค่าให้กับกิจการ และทำกำไรอย่างไร
• จะทำกำไรเมื่อไร และคาดว่ากำไร จะอยู่ที่ระดับใหน
• จะต้องลงทุนในระยะเบื้องต้นเท่าใด และจะใช้เงินลงทุนทำอะไร

[เสือน้อยฮิมกว๊าน]

แล้วแนนนี่คิดแผนงานออกหละยังครับ

[mod_gb!]

อยากให้เมืองไทยมีอย่างนี้มานานแล้ว

สนใจจะร่วมด้วยเช่นกัน

แต่ตอนนี้ไม่มีจย.แล้ว

เดี๋ยวมีเมื่อไหร่จะร่วมด้วยครับ

[mod_gb!]

อ๊ะ นอนแนนเอาจริง พี่จะช่วยให้

- เริ่มต้นจากหาอาสาสมัครทีมงานก่อนครับ ได้กี่คันก็เอาหมด เริ่มจากกลุ่มเล็กๆ นี่แหละ ใครจะทำแบบ Full Time ก็จดชื่อไว้ ใครจะทำแบบ Part Time ก็แยกไว้อีกชุด หากอายุต่ำกว่า 18 ก็ขอใบอนุญาติจากผู้ปกครองก่อน
- ติดต่อบริษัท ห้างร้านที่เขาต้องใช้บริการส่งเอกสารที่อยู่ในย่านที่เราสะดวก ยกตัวอย่างเช่น บริษัทซื้อขายหลักทรัพย์ พวกนี้จะต้องใช้พนักงานส่งเอกสารไปให้ลูกค้าเซ็น ถ้าลูกค้าอยู่ก็รอรับกลับเลย ถ้าลูกค้าไม่อยู่ก็จะมารับในวันถัดไป
- ควรมี Center เอาไว้เป็นจุดรวมพล จุด Stand By / ถ้ามีจุดนี้ก็จะสามารถรับงานจากลูกค้า Walk In ได้ด้วย แต่จะให้ลูกค้ารู้จักก็ต้องใช้เวลากันหน่อยนะ - แต่ถ้าไม่มี ก็ต้องรับงานโดยตรงผ่านโทรศัพท์ คือเขาโทรมาเรียก เราก็ไปรับ ทำใบรับส่งเอกสารให้ลูกค้าเซ็นด้วย (อันนี้จะเหมือนในหนัง)
- มีกระเป๋ากันน้ำให้แก่ผู้ส่งสาร


งานเอกสารที่ต้องเตรียม
- เขียนแผนโครงการที่มาของโครงงานจักรยานส่งสาร (อาจใช้ชื่ออื่น แต่แนะนำว่าให้ใช้ชื่อไทย) เขียนที่มาที่ไป ประโยชน์ที่บริษัทเขาได้รับโดยตรง และทางอ้อม
- เขียนอัตราการคิดค่าใช้จ่าย (อันนี้ยากหน่อย)



เรื่องที่ต้องทำ
- ซื้อประกันทุกแบบเท่าที่จะทำได้ให้แก่ผู้ส่งสารทุกท่าน เช่นประกันชีวิต ประกันอุบัติเหตุ หักเงินบางส่วนส่งเข้าประกันสังคมด้วย (อันไหนซ้ำซ้อนกันก็ค่อยพิจารณาเอาภายหลัง)
- ถ้าจะมีแบรนด์ มีโลโก้ ก็ออกแบบมา แต่ทุกคันควรมีเบอร์ประจำตัว ประจำรถ
- สอบถามบริษัทประกันที่เราซื้อ หารือถึงเรื่องการประกันเอกสารหรือสิ่งของๆ ลูกค้าที่อาจเสียหาย เช่น ฝนตก รถล้ม ฯลฯ จะมีการประกันได้อย่างไรบ้าง เช่น ชำระชดใช้ให้ 50% หรืออย่างไรก็ว่ากันไป หรือถ้าเป็นเอกสารจะชดใช้ชิ้นละ 200 บาท (แค่ตัวอย่าง) ถ้าต้องการใช้เขาช่วยชำระเยอะ เราก็ต้องจ่ายเบี้ยเยอะตาม ลองชั่งใจดู
- คิดค่าตอบแทนให้แก่ผู้ส่งสาร (อันนี้ก็ยากเหมือนกัน)
- สอบถามสรรพากรเรื่องการคิดภาษีธุรกิจแบบนี้ (ถามแล้วมาบอกผมด้วย เผื่อผมทำบ้าง)


คำแนะนำ
- ควรเริ่มจากทำเลย่านธุรกิจ ย่านที่รถติดหนักๆ เพราะนี้คือจุดขายของจักรยาน เช่น สุขุมวิท สาทร สีลม (แต่ค่าเช่าทำ Center ก็จะแพงตามไปด้วย)
- อบรมมารยาทการขี่ เพราะมันเป็นภาพความประทับใจบนท้องถนน ถ้าขี่ดีคนก็ชอบ ถ้าขี่งี่เง่าคนก็ด่าเป็นธรรมดา (จุดนี้คุมยากมากๆ )
- งานนี้เป็นงานบริการ มิใช่มาขี่จักรยานเล่น ผู้ส่งสารต้องเข้าใจในงานบริการอย่างถี่ถ้วน

เบื้องต้น คร่าวๆ ราวๆ นี้ครับ
- เป็นแค่แนวทางกว้างๆ น้องอาจคิดเห็นแตกต่างได้เป็นธรรมดา

ไหน ๆ ก็ร่วมสนใจด้วยแล้ว ก็จะบอกว่าเก็บตังค์เพื่อซื่อคันใหม่จะได้แล้ว
ส่วนที่ผมอ้างแล้วเน้นสี คือ ที่แรก ก็จะช่วยคิดชื่อว่า ขาปั่นนำส่ง (ดีไหม )
ทีสอง คือผมเรียนนิเทศศิลป์ (เกี่ยวกับออกแบบสื่อ) น่าจะพอช่วยส่วนนี้ได้ (ถึงจะเรียนนิเทศศิลป์ แต่ก็สนใจงานcopy writer=คิดคำสร้างสรรค์ประกอบสื่อด้วย)

[nonlany]

ตอนนี้หลังเลิกงานก็เป็น Bike Xenger ไปส่งของ ให้ บุญ bike อยู่คะ

[nonlany]

เมื่อวานเย็น ระยะทำการ Bike Xenger เกือบ ร้อยกิโล หลังจากไม่ได้ใช้จักรยานมา 3 เดือน ทำเอาเมื่อยขาไปหมด

จากลานจามฯ 1 ทุ่ม ไปรับของ เอสพานาส ส่งที่ เกษตรนวมินทร์ ต่อด้วยไปรับของที่ รามคำแหง 112 จบทำการเกือบเที่ยงคืน

[โอ๊ตนนท์]

เมื่อวานเย็น ระยะทำการ Bike Xenger เกือบ ร้อยกิโล หลังจากไม่ได้ใช้จักรยานมา 3 เดือน ทำเอาเมื่อยขาไปหมด

จากลานจามฯ 1 ทุ่ม ไปรับของ เอสพานาส ส่งที่ เกษตรนวมินทร์ ต่อด้วยไปรับของที่ รามคำแหง 112 จบทำการเกือบเที่ยงคืน

โห..ระยะทาง.. ใครปั่นรับงานนี้ครับนี่สุดยอดเลย... อยากเห็นสถิติจัง ว่าปั่นไปไหน จากไหนไปไหน ใช้เวลาประมาณกี่นาที..ดูแล้วลุ้นดี....มิน่า ทำไมพวกจักรยานแมสเซ็นเจอร์ต่างประเทศ แรงเยอะจริงๆ...นอกจากปั่นระยะทางแต่ล่ะที่เกินสิบ กว่าโลแล้ว ต้องทำเวลาด้วย.. เหมาะแก่การฝึกซ้อมดีจัง..

[nonlany]

แนนปั่นไปกับพี่ๆ ในกลุ่มจามฯ เข้าไปอ่านเรื่องราวได้ที่ blog คะ

Bike Xenger สองขาปั่นส่งของด้วยใจ และ รอยยิ้ม ระทำการเกือบ 100 กิโลเมตร 1 ทุ่ม ถึง เกือบ เที่ยงคืน ทำไปได้อย่างไร ??? คำตอบมีอยู่สิ่งเดียวเท่านั้น คือ รักการปั่นจักรยาน อยากจะให้เมืองไทยมี ไบท์ซิเคิล แมสเซ็นเจอร์ กับเขาบ้าง ทำยังไงได้ ถ้าคิดแล้วไม่เริ่มลงมือทำ http://nonlany.wordpress.com/2010/08/27/bike-xenger/

[mod_gb!]

ว่าจะมาเล่าประสบการณ์เป็น
bike massenger ของตนเอง
เจอเรื่องของพี่ๆ เจ้าของโครงการมี ไปเลย
(ไม่กล้าเล่าเลยทีนี้...แต่ถ้าอยากรู้บอกมาก็ได้ครับเผื่อใจอ่อน )
...
แต่ยังไงก็ยังสนใจโครงการนี้อยู่นะครับ
(pm ไปที่ P'Nile แล้วไม่มีความคืบหน้าเลยนี่ครับ
ไหนว่าเหลือรวบรวม Bike Messenger แค่นั้นเอง...)

[nonlany]

ไหนๆ เล่า มาสิ อยากรู้ จัง ว่าประสบการณ์ที่ผ่านมาเป็นยังไงบ้าง

[mod_gb!]

ไม่ได้เข้ามาดูเลยเรา ...เอ้า! พี่เจ้าของโครงการเค้าขอ มาผมจัดให้

เรื่องแรกครับ...

แม่ผมเป็นข้าราชการบำนาญครับ ตอนผมเป็นเด็กเค้ารับตำแหน่งอยู่กับกรมส่งเสริมอุตสาหกรรม เมื่อเค้ากับพ่อผมเลิกกัน เค้าได้ย้ายไปรับตำแหน่งที่ชลบุรี (ผมก็ตามไปอยู่ด้วย จนกระทั้งผมกลับมาเรียนมหา’ลัยในกรุงเทพฯ) ตอนนี้แม่อยู่กับพี่ชายผมที่พัทยา เมื่อเค้าตัดสินใจจะซื้อบ้านใหม่กันจึงมีความจำเป็นต้องใช้เอกสารราชการบางอย่าง และในวันพุธที่ 15 กันยายน 53 ที่ผ่านมาผมก็ได้รับภารกิจนี้จากแม่ ผ่านสัญญาณมือถือในเช้าวันเดียวกัน

ผมเริ่มออกแรงปั่นบันไดจักรยานจากบ้าน ในยามเย็นราว 17 นาฬิกากว่า ๆ (แม่บอกว่าคนที่จะยื่นเอกสารฉบับนี้แกผมทำโอทีในวันดังกล่าว เรื่องเวลาจึงไม่เป็นปัญหาสำหรับผม) ผม sprint รถคู่ใจ (chevrolet mini mtb cmd 2024) ไปตาม ถนนสิรินธร แขวง/เขต บางพลัด ข้ามสี่แยกบางพลัด สู่สะพานกรุงธน เพื่อข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา ลงมาถนนราชวิถี มุ่งตรงสู่อนุสาวรีย์ชัยฯ แต่ที่นั้นไม่ใช่จุดหมายของผม เพราะเมื่อถึงแยกพิชัย (ถ้าผมจำชื่อแยกไม่ผิดนะ) ผมรอสัญญาณเพื่อเลี้ยวขวาเข้าสู่ถนนพระราม 6 ไม่นานก็ถึงที่หมายนั้นคือกรมส่งเสริมอุตสาหกรรม...อ้าว!? แล้วแม่ผมอยู่พัทยา เค้าจะรับเอกสารฉบับนี้อย่างไรหล่ะ ถ้าให้ส่งไปรษณีย์ เย็นอย่างนี้ก็ปิดหมดแล้ว ให้ผมปั่นไปพัทยาเหรอ อย่าพึ่งเลย แม่ตกลงกับผมไว้อย่างนี้ครับ...

พอออกจากกรมส่งเสริมอุตสาหกรรมผมย้อนศร (บนทางเท้า) เพื่อเลี้ยวขวาเข้าถนนโยธี ไปออกถนนพญาไท แล้วยกจักรยานขึ้นสถานี bts อนุสาวรีย์ชัยฯ ข้ามมาลงหน้าโรงหนังเซนจูรี่ ก่อนเข็นรถไปที่คิวรถตู้ที่จะไปพัทยา ตกลงราคา ขอเบอร์คนขับ และรับทราบตำแหน่งที่แม่ผมจะต้องไปรับ แล้วผมก็โทรบอกแม่ให้ไปรับที่คิวรถตู้ที่พัทยา พร้อมแจ้งรายละเอียดสำคัญอื่นๆ (ดีที่อยู่ไกลๆ บ้านที่พัทยา ขนาดว่าเดินไปได้) เป็นอันจบภารกิจนี้ครับ

[mod_gb!]

มีเรื่องที่สอง เป็นเช่นนี้ครับ...

เนื่องจากทุกวันที่ 12 กันยายน เป็นวันครบรอบการได้มี (ลำดับ) รุ่น ของเอกศิลปกรรม สวนสุนันทา ของผมและเพื่อน ที่เริ่มชีวิตนักศึกษาปี 1 ในปี 2547 กันครับ เมื่อถึงช่วงวันนี้ในแต่ละปี พวกเรามักจะหาโอกาสสังสรรค์กัน และในปี 2553 นี้เราก็ได้กลับมาสนุกสนานกันอีกครั้ง เพียงแต่ปีนี้นั้นเลื่อนไปพบหน้ากันในวันเสาร์ที่ 18 กันยายน แทน

ในคืนนั้นพวกเราพูดคุย กินดื่ม เล่นหัว กันอย่างสนุกสนาน (ผมอยู่ทั้งคืน...พอเช้าจึงไปลานคนเมือง เพื่อร่วมงาน car free day 2010...เพื่อพบว่า”งานเลื่อนไปด้วยเหตุชุมนุมทางการเมือง... ”) และที่ขาดไม่ได้คือการถ่ายรูปที่ระลึกกัน เนื่องจากผมหอบ notebook ไปด้วยจึงเก็บไฟล์รูป คืนงานอยู่เยอะมาก

พอถึงวันจันทร์ที่ ก็คุย facebook กับเพื่อนสาวที่ทำงานเป็นกราฟิกดีไซน์ของ bodyshop (สาวๆ คงรู้จัก bodyshop กันดี...ส่วนผมมันไม่ดี ที่เรียนไม่จบซักที... ) เลยตกลงว่าผมจะไรท์ไฟล์รูปใส่ซีดี พอเลิกงานจะเอาไปให้ที่ siam aquare

เส้นทางของผมในตอนต้นยังดังเดิมที่ต้องข้ามสะพานกรุงธน พอถึงแยกซังฮี้ผมเลี้ยวขวาเข้าเส้นสามเสน แล้วตรงไปตามทาง ผ่านเทเวศร์แล้วเลี้ยวซ้ายที่แยกวิศสุทธิกษัตริย์ ผมตรงไป ข้ามแยกที่ตัดกับราชดำเนินนอก เข้าเส้นจักรพรรดิพงษ์ แล้วเลี้ยวซ้ายที่แยกแม้นศรี เข้าเส้นบำรุงเมือง จุดที่ต้องระวังคือแยกที่ตัดกับถนนกรุงเกษม (แยกนี้ข้ามยาก) แล้วขึ้นลงสะพานข้ามคลองผดุงกรุงเกษม แยกแรกหลังจากลงสะพานมานี่ก็ตรงไปยาก เพราะปกติที่แยกนี้ จากทางที่ผมปั่นมา หากเป็นรถยนต์จะถูกกำหนดให้เลี้ยวซ้าย เท่านั้นไม่พอ ที่ฝั่งตรงข้าม (ในเส้นที่ผมจะตรงไป) ยังสามารถเลี้ยวขวาผ่านตลอดได้อีก เรียกได้ว่าเป็นศึกสองทางเลยทีเดียว

เมื่อผ่านแยกนี้มาได้ก็ไปต่อไม่ยากมากแล้ว ตรงไปอีกนิด ข้ามอีกแยก ถึงสี่แยกปทุมวัน รอเลี้ยวขวาเข้าเส้นพญาไท แล้วเลี้ยวซ้ายเข้าสยามสแควร์ แล้วรอเจอเพื่อนสาวเพื่อส่งมอบซีดี ที่หน้าโรงหนังสกาล่า เป็นอันจบภารกิจ

[mod_gb!]

ผมใช้ภาษา(กึ่ง)เขียน สวยๆ หน่อยนะครับ แบบว่าชอบอ่าน-เขียน หนังสือครับ
(แต่เรื่องราวคงละเอียดเกินไป เผอิญผมย่อความไม่ค่อยเป็น พอได้เริ่มมันพรั้งพรูไม่รู้จะจบลงตรงไหน...
อีกอย่างคงเพราะดันเห็นความสำคัญกับทุกส่วนไปซะนี่ )

ที่เอามาเล่าให้ฟังอาจไม่ใช่ภารกิจที่ยิ่งใหญ่อะไรมาก แต่อาจจุดประกายให้โครงการเห็นว่าตัวโครงการสามารถนำส่งอะไร ๆ ได้มากมาย

ว่าแต่จะไม่ชวนผมร่วมทีมจริง ๆ เหรอ นี่ผมจะหางานพิเศษใหม่แล้วนะครับ