❝ ที่จอดรถจักรยานในโตเกียว.. ❞

[zangzaew]

มีหลายจุดทีเดียวในเมืองโตเกียว ซึ่งจัดทำเป็นที่จอดรถจักรยานเพื่อความสะดวกสำหรับผู้เดินทาง ถึงแม้ว่าการจอดรถจักรยานในญี่ปุ่นนั้น จะสามารถทำได้สะดวกและมีที่จอดมากมาย โดยเฉพาะบริเวณเส้นทางตลอดจนร้านรวงต่าง ๆ ส่วนใหญ่จะเอื้อเฟื้อสถานที่หน้าร้าน ริมถนนให้เป็นที่จอดรถได้ตามอัธยาศัย (v_v) โดยมีเพียงสายล็อคเส้นเล็ก ๆ คล้องไว้ หรือเท่าที่พบเห็นส่วนใหญ่ อาจจะไม่ได้ล็อคแต่อย่างใดเลยด้วยซ้ำไป (;￢_￢) ( เป็นบ้านเรา.. คงหายแวบไปในชั่วพริบตาเป็นแน่.. )

➜ อ่านต่อกดเลย ➜

[bongza]

ต้องทำจักรยานให้เป็นเรื่องปรกติ มีแผนพัฒนาแน่นอน

ตอนนี้เป็นแค่แผนระยะสั้น เป็นส่วนใหญ่ครับ

[Dhandranunda]

วันนี้ไปร่วมแจมโครงการ green bike ของกทม เรื่องการปั่นจักรยานเที่ยวรอบพระนคร ทางกทม จัดจักรยานให้ยืมแล้วพาปั่นทัวร์ เป็นโครงการที่ดีครับ (เหมือนจะออกมารองรับไบค์เลน..ถ้าไบค์เลนมันเป็นเลนจักรยานจริงๆ นะเออ..)

ทีนี้หลายสถานที่ๆ ปั่นไป ไม่ว่าจะเป็นวัด เป็นพิพิธภัณฑ์ ผมยังมองไม่เห็นที่จอดจักรยานที่มีความปลอดภัย(ต่อการสูญหาย)เลย ไม่ให้จักรยานเข้าไปแต่ไม่มีที่ให้จอด จักรยานจอดแบบมอเตอร์ไซค์ก็หายสิครับ ต้องล่ามให้แน่นหนาแข็งแรงเพียงพอ
ไม่ต้องให้หรูหราสวยงามแบบโตเกียวหรอก(แต่ทำได้ดีก็เป็นศรีแห่งพระนครเหมือนกัน )

[bongza]

สวนสาธารณะบางที่ ยังไม่ไห้จักรยานเข้าเลยครับ

ในห้างนี่ผมยังไม่เคยเห็นที่จอดจักรยานเลย

[bad_attitude]

ถ้ากทม. คิดจะทำตอนนี้ ก็จะมีคนออกมาบ่นว่าทำทำไม เปลืองเงิน ไม่มีใครใช้หรอก หรือหาเรื่องจะงาบงบประมาณอีกหล่ะซิ
แบบเดียวกับจุดจอดแท้กซี่อะไรนั่น มีอะไรให้กด แต่ไม่เห็นมันจะใช้อะไรได้เลย
นี่คิดตามชาวบ้านตามตลาดสดทั่วๆ ไปนะ ถ้าเป็นนักปั่นก็จะคิดไปอีกอย่าง รถฉันแพงๆ เอาไปจอดตากแดด ตากฝน รถฉันพังหมด
ล็อคล้อหน้าไว้ ล้อหลังคงหาย ล็อคล้อหลัง ล้อหน้าคงหาย เบาะก็แพง ใครจะมาถอดไปป่าวหว่า โจรชุมจริงๆ บ้านเมืองนี้
อิจฉาลาว บ้านนั้นเขาประตูบ้านไม่ต้องล็อค กุญแจรถเสียบคาไว้ที่รถ ไม่มีหาย บ้านเมืองเราน่าเอาอย่าง เรื่องเอาจริงกับโจร


นี่โครงการสะพานข้ามเจ้าพระยาก็มีคนระดับรองศาสตราจารย์ ด็อกเตอร์ ออกมาบอกว่าจะไม่ให้จักรยานขึ้นนะ ไม่รู้เกลียดอะไรกับจักรยานกันนัก

ภาวนาให้น้ำมันหมดโลกเร็วๆ จะคอยดูน้ำหน้าคนรังเกียจจักรยาน

[DVD_9_]

ไม่ใช่แค่ความคิด แต่เป็นการทำที่ให้เห็นความเอาใจใส่ของบ้านเมืองเขา ที่เห็นความสำคัญ
อีกเป็นการลดสภาพการของรถติด ลดโลกร้อน สู้ๆๆๆๆๆๆ

[FRaNK]

ภาวนาให้น้ำมันหมดโลกเร็วๆ จะคอยดูน้ำหน้าคนรังเกียจจักรยาน
ชอบประโยคนี้ จริงเลยครับ

[zangzaew]

ยังมีความไม่เข้าใจพวกเรากันอีกเยอะ เกี่ยวผู้ที่ใช้จักรยานเป็นพาหนะ
เปลี่ยนพวกเขาคงยาก.. เปลี่ยนที่เราน่าจะง่ายกว่า
ด้วยการใช้จักรยานเป็นปรกติ คอยระมัดระวังยามขี่ เฝ้าดูดี ๆ ยามจอด..

ห้างฯ ส่วนใหญ่ไม่ได้จัดพื้นที่ไว้สำหรับจอดจักรยาน เราจึงต้องไปรวมกับจุดจอดรถจักรยานยนต์ เลือกรั้วที่เราเข้าไปแนบสนิทได้ และไม่ควรห่างจากจุดที่มีพนักงานดูแล หรือหากจะให้ดี เมื่อใช้บริการเป็นประจำ ก็ต้องผูกมิตรเข้าไว้..

มันเป็นหน้าที่ของเราชาวจักรยานแล้วละนะ..
ตน..เป็นที่พึง แห่งตน.. นั่นแล..

[tomorrow]

+1 กับพี่ข้างบน

แต่เวลาไปห้าง ผมจอดรวมกะรถยนต์อ่ะ
ไม่อยากปั่นขึ้นแลมป์

[bad_attitude]

พูดถึงห้าง อัมรินทร์พลาซ่า แวบมาในสมองทุกทีไป อาจะเพราะ Bike Zone เขาอยู่ที่นั่น
ยามสุดยอดมาก ไม่เหมือนยามที่อื่นๆ ที่คิดไปเองว่าตัวเองเป็นเทวดาต้องลงมาจุติบนโลกมนุษย์ โดยจักรยานตกใส่กบาล เลยรังเกียจกันจริง
ตั้งแต่ปั่นมาบนถนนสุขุมวิท ผ่านหน้ามาแตร์ เลี้ยวเข้าตึก ยามโบกขึ้นที่จอดทันที ปั่นด้อกแด้กขึ้นไปที่จอดชั้นสอง ยามโบกให้เข้าตึกไปเลย
จอดมันหน้าร้าน Bike Zone นั่นแหล่ะ แอร์เย็นฉ่ำ จะเดินดูของอะไรก็สบายใจ รถจอดไว้เหลือบตาไปก็เห็น
ข้าวของอย่างอื่นก็มีมากมาย ไฟฉาย Fenix ราคาเท่าคลองถมหรือเสือป่าพลาซ่า ไม่ต้องฟันฝ่ารถติดเข้าไปย่านนั้น
สนใจ GPS ก็มี ของเล่นไฮเทคชวนเสียเงินเพียบ อุปกรณ์แคมปิ้ง หรือจะดำน้ำ มีหมด คนใช้ชีวิตนอกบ้านจะชอบมาก มาที่เดียวได้ของครบ ราคาไม่แพงอย่างที่คิด
ก็เลยพาลสงสัยว่าค่าเช่าที่เขาถูกนักหรือ ขายของอย่างกะไม่กลัวรวย แปลก

ใครไม่เคยไป ลองไปดู แล้วจะเห็นว่าไอ้ที่คิดไว้ว่าของขึ้นห้างต้องแพง ต้องโขกราคา มันไม่จริง
อีกอย่าง Bike Zone รับซ่อมรถด้วย ไม่เลือกยี่ห้ออีกต่างหาก ทำงานในเมือง ลากรถขึ้น BTS ลงชิดลม เข็นเข้าตึกอัมรินทร์พลาซ่า
มาให้เขาซ่อมซะ ตัวเองไปทำงาน งานเลิกกลับมาเอารถปั่นกลับบ้าน โอ้สวรรค์บนดิน

[นุ 0-818-156-874]

พูดถึงห้าง อัมรินทร์พลาซ่า แวบมาในสมองทุกทีไป อาจะเพราะ Bike Zone เขาอยู่ที่นั่น
ยามสุดยอดมาก ไม่เหมือนยามที่อื่นๆ ที่คิดไปเองว่าตัวเองเป็นเทวดาต้องลงมาจุติบนโลกมนุษย์ โดยจักรยานตกใส่กบาล เลยรังเกียจกันจริง
ตั้งแต่ปั่นมาบนถนนสุขุมวิท ผ่านหน้ามาแตร์ เลี้ยวเข้าตึก ยามโบกขึ้นที่จอดทันที ปั่นด้อกแด้กขึ้นไปที่จอดชั้นสอง ยามโบกให้เข้าตึกไปเลย
จอดมันหน้าร้าน Bike Zone นั่นแหล่ะ แอร์เย็นฉ่ำ จะเดินดูของอะไรก็สบายใจ รถจอดไว้เหลือบตาไปก็เห็น
ข้าวของอย่างอื่นก็มีมากมาย ไฟฉาย Fenix ราคาเท่าคลองถมหรือเสือป่าพลาซ่า ไม่ต้องฟันฝ่ารถติดเข้าไปย่านนั้น
สนใจ GPS ก็มี ของเล่นไฮเทคชวนเสียเงินเพียบ อุปกรณ์แคมปิ้ง หรือจะดำน้ำ มีหมด คนใช้ชีวิตนอกบ้านจะชอบมาก มาที่เดียวได้ของครบ ราคาไม่แพงอย่างที่คิด
ก็เลยพาลสงสัยว่าค่าเช่าที่เขาถูกนักหรือ ขายของอย่างกะไม่กลัวรวย แปลก

ใครไม่เคยไป ลองไปดู แล้วจะเห็นว่าไอ้ที่คิดไว้ว่าของขึ้นห้างต้องแพง ต้องโขกราคา มันไม่จริง
อีกอย่าง Bike Zone รับซ่อมรถด้วย ไม่เลือกยี่ห้ออีกต่างหาก ทำงานในเมือง ลากรถขึ้น BTS ลงชิดลม เข็นเข้าตึกอัมรินทร์พลาซ่า
มาให้เขาซ่อมซะ ตัวเองไปทำงาน งานเลิกกลับมาเอารถปั่นกลับบ้าน โอ้สวรรค์บนดิน

เฮ้อ....... อ่านแล้ว ช่างแตกต่างกับ Futuer Park Rangsit ราวฟ้ากับดินจริงๆ เคยปั่นไปทำธุระแค่ครั้งสองครั้ง ยามแม่งไล่อย่างกับ หมู + หมา เลยเข็ดจริงๆ

[Dhandranunda]

ผมเคยไป bike zone ก็เห็นด้วยครับ รปภ เขาได้รับการแนะนำเรื่องจักรยาน (ไม่งั้นลูกค้าหนีหมดสิถ้ารปภ ทำหน้าเป็นตูดเวลาเจอชาวจักรยาน) แต่ไม่ได้สังเกตุว่านอกจากหน้าร้านเค้าแล้ว ที่จอดจักรยานเป็นยังไง
อันที่จริง ห้างทุกแห่งจะไม่ให้มอเตอร์ไซค์หรือจักรยานจอดชั้นบนๆ น่าจะเกรงอันตรายด้วย

ราคาของก็ไม่ได้โหดเท่าไหร่นะ ทำไมบางคนบอกแพง..

ในต่างประเทศ ภาครัฐจะลงมือให้เป็นรูปธรรม ปชช ก็ให้ความร่วมมือ คือเขารณรงค์กันด้วยการทำจริงๆ ไม่ใช่รณรงค์ด้วยปาก ทั้งที่ประเทศเขามีทรัพยากรน้ำมันน่าจะมากกว่าประเทศอย่างเรา
หรือการลดใช้ถุงพลาสติก เขาออกกฏหมายเลย จะเอาถุงพลาสติก ต้องจ่ายเงินนะครับ บ้านเรานี่ สินค้า 1 ชิ้นต่อ 1 ถุง ซื้อหมากฝรั่งอันนึงยังใส่ถุงให้เลย ต้องคอยบอกว่า ไม่ใส่ถุงได้มั้ย?
เราไม่ทำกันเอง รอภาครัฐ รอดารามารณรงค์ทางทีวี หรือรออะไรกันก็ไม่รู้
คนพิการรณรงค์เรียกร้องเครื่องอำนวยความสะดวกเช่น ลิฟต์ บันได ห้องน้ำ ทางขึ้นไฮโดรลิคสำหรับคนพิการบนรถเมล์ ฯลฯ แต่แทบจะไม่เคยเห็นคนพิการไปใช้ ยกเว้นคุณกฤษณะ แห่งช่อง3 (แถมเวลาขึ้นภู ยังชอบให้คนยกรถปุเลงๆ ขึ้นยอดเขาหรือให้เจ้าบ้านเข็นรถจัง)

บ้านเราขาดการลงมือทำจริงๆ จังๆ และต่อเนื่อง ไม่มีการกดดันเรียกร้อง
ก็เหมือนกลุ่มเกย์ในตปท เขาเรียกร้องขนาดจดทะเบียนสมรสกัน รับบุตรมาอุปการะ ฯลฯ
ของเราแค่กะเทยแปลงเพศ เฉาะแล้วด้วย ตุ่อสู้เรียกร้องเพื่อให้เปลี่ยนบัตรปชชจากนาย เป็นนางสาว ยังไม่ได้เลย

[Dhandranunda]

เมื่อวานนี้ผมดูหนังเรื่อง Milk ที่เกย์คนนึงต่อสู้เรื่องสิทธิ ก็สนุกดีครับแล้วเห็นได้ว่า สังคมเขาต่อสู้เพื่อให้ได้สิทธิเสรีภาพมายังไง ต้องเจอกับอะไรบ้าง
แม้จะแพ้บ้าง ชนะบ้าง แต่ก็ไม่ท้อถอย แล้วดูเกย์เมืองไทยระดับเอ็นจีโอเกย์สิ อะไรก็ไม่รู้ วันๆ ออกมาให้คห แค่เป็นข่าวให้ตัวเองดัง

[bad_attitude]

ทำอะไรเพื่อส่วนรวม มันจะง่ายครับ คนทั้งสังคมได้ประโยชน์ แต่ทำอะไรเพื่อพวกพ้องของตัวเองจะลำบากหน่อย
นักปั่นจักรยาน กับเกย์ ก็คล้ายๆ กันคือ เป็นคนส่วนน้อยในสังคม ประโยชน์ก็ยังต่างกัน
เกย์แต่งงานกันไป ก็มีความสุขแค่สองคน แป้บเเดียวด้วย เดี๋ยวก็ลำบากมาหย่ากันอีก ชายจริงหญิงแท้แต่งไปยังหย่ากัน จะเอาอะไรกับเพศเดียวกัน
จักรยานยังพอยกหางตัวเองได้ว่าไม่ใช้น้ำมัน ไม่สร้างมลภาวะ สุขภาพดี รัฐไม่ต้องลำบากมารักษานอกจากแขนขาหักถ้าคว่ำ

ปั่นจักรยานจริงๆ ผมว่าไม่ต้องเรียกร้องอะไร แค่แห่กันเอาจักรยานปั่นไปทำงาน คนมันคงผวากันทั้งเมือง
แต่คนจะทำมันน้อย ที่อาบน้ำก็ไม่มีทุกที่ กลัวตายจากรถตู้เถื่อน แท้กซี่มหาภัย รถเมล์จอมซ่า ตายยังดี แค่ทำศพ พิการนี่ครอบครัวลำบากแย่เลย
แต่ลองคิดดู ถ้าทำกัน ทีวีคงต้องแห่กันออกมาทำข่าว ผู้ว่ากรุงเทพก็ต้องออกมาโรงมาทำไบค์เลน ตำรวจก็คงออกมาจัดระเบียบ
คราวนี้ห้างร้านมันก้ต้องทำที่จอดไว้รองรับเองแหล่ะ ดีมานด์แอนด์ซับพลาย 101 ง่ายๆ
ไอ้จะออกมายื่นหนังสือ ต่อให้เดินขบวนประท้องเรียกร้อง รับรอง ทำไปก็ไม่มีผลอะไร

ที่ว่านี้มันต้องใช้สิ่งที่เขาเรียกว่า สามัคคี ซึ่งหายากมาก นานๆ จะเจอสักที หาซื้อก็ไม่มีขาย
ที่มากไปกว่านั้น สามัคคี ทำอะไรดีๆ นี่ยิ่งยากมากกว่าจะเจอ สามัคคีกันทำอะไรเลวๆ นี่เห็นดาษดื่น

ไอ้เรื่องใช้ถุงผ้า ไม่ทิ้งขยะ เห็นขยะตกอยู่ก็เก็บ หากินสุจริต ช่วยเหลือสังคม นี่คงยาก บ้านเราขาดมาก
สำนึกสังคมง่ายๆ พวกนี้ต้องหล่อหลอมกันมานาน เป็นรุ่นๆ ไม่ใช่กดปุ่มแล้วมาเลย
เราเพิ่งผ่านยุคล้างสมองมาจากชาวสยามอาศัยในสยามประเทศ กลายเป็นคนไทย อยู่ในประเทศไทย
กำพืดเดิมๆ ของชาวสยามกลายเป็นของแปลกที่ต้องแห่ไปดูกันดั่งของประหลาด

ก็นั่นแหล่ะ อยู่ว่าจะทำหรือไม่ทำอะไร หลายๆ คนรอให้คนอื่นทำก่อน แล้วจะทำตาม
บ้างก็ใครจะทำอะไรก็ทำไป อย่ามาทำให้หนักกบาลกูเป็นพอ
บ้างก็รอให้รุ่นลูกรุ่นหลานมาทำ ต่างกันไปตามเวรตามกรรม

[bigpao]

ทำอะไรเพื่อส่วนรวม มันจะง่ายครับ คนทั้งสังคมได้ประโยชน์ แต่ทำอะไรเพื่อพวกพ้องของตัวเองจะลำบากหน่อย
นักปั่นจักรยาน กับเกย์ ก็คล้ายๆ กันคือ เป็นคนส่วนน้อยในสังคม ประโยชน์ก็ยังต่างกัน
เกย์แต่งงานกันไป ก็มีความสุขแค่สองคน แป้บเเดียวด้วย เดี๋ยวก็ลำบากมาหย่ากันอีก ชายจริงหญิงแท้แต่งไปยังหย่ากัน จะเอาอะไรกับเพศเดียวกัน
จักรยานยังพอยกหางตัวเองได้ว่าไม่ใช้น้ำมัน ไม่สร้างมลภาวะ สุขภาพดี รัฐไม่ต้องลำบากมารักษานอกจากแขนขาหักถ้าคว่ำ

ปั่นจักรยานจริงๆ ผมว่าไม่ต้องเรียกร้องอะไร แค่แห่กันเอาจักรยานปั่นไปทำงาน คนมันคงผวากันทั้งเมือง
แต่คนจะทำมันน้อย ที่อาบน้ำก็ไม่มีทุกที่ กลัวตายจากรถตู้เถื่อน แท้กซี่มหาภัย รถเมล์จอมซ่า ตายยังดี แค่ทำศพ พิการนี่ครอบครัวลำบากแย่เลย
แต่ลองคิดดู ถ้าทำกัน ทีวีคงต้องแห่กันออกมาทำข่าว ผู้ว่ากรุงเทพก็ต้องออกมาโรงมาทำไบค์เลน ตำรวจก็คงออกมาจัดระเบียบ
คราวนี้ห้างร้านมันก้ต้องทำที่จอดไว้รองรับเองแหล่ะ ดีมานด์แอนด์ซับพลาย 101 ง่ายๆ
ไอ้จะออกมายื่นหนังสือ ต่อให้เดินขบวนประท้องเรียกร้อง รับรอง ทำไปก็ไม่มีผลอะไร

ที่ว่านี้มันต้องใช้สิ่งที่เขาเรียกว่า สามัคคี ซึ่งหายากมาก นานๆ จะเจอสักที หาซื้อก็ไม่มีขาย
ที่มากไปกว่านั้น สามัคคี ทำอะไรดีๆ นี่ยิ่งยากมากกว่าจะเจอ สามัคคีกันทำอะไรเลวๆ นี่เห็นดาษดื่น

ไอ้เรื่องใช้ถุงผ้า ไม่ทิ้งขยะ เห็นขยะตกอยู่ก็เก็บ หากินสุจริต ช่วยเหลือสังคม นี่คงยาก บ้านเราขาดมาก
สำนึกสังคมง่ายๆ พวกนี้ต้องหล่อหลอมกันมานาน เป็นรุ่นๆ ไม่ใช่กดปุ่มแล้วมาเลย
เราเพิ่งผ่านยุคล้างสมองมาจากชาวสยามอาศัยในสยามประเทศ กลายเป็นคนไทย อยู่ในประเทศไทย
กำพืดเดิมๆ ของชาวสยามกลายเป็นของแปลกที่ต้องแห่ไปดูกันดั่งของประหลาด

ก็นั่นแหล่ะ อยู่ว่าจะทำหรือไม่ทำอะไร หลายๆ คนรอให้คนอื่นทำก่อน แล้วจะทำตาม
บ้างก็ใครจะทำอะไรก็ทำไป อย่ามาทำให้หนักกบาลกูเป็นพอ
บ้างก็รอให้รุ่นลูกรุ่นหลานมาทำ ต่างกันไปตามเวรตามกรรม

อุเหม่....ช๊อบจายเจงๆ++

เอาไปเต็มสิบ ++