ไปเที่ยวลังกาวี กับทีม หาดใหญ่ลื่นไหล 2010

[Bike Addict]

ตัวกระเช้ามีข้อเด่นอยู่คือความสูงชัน เพราะชันถึง 42 องศา ทำเอาเสียวมิใช่น้อย



ค่าตั๋วคนละ 30RM แพงจัง นิ แต่ก็จ่าย



ซื้อตั๋วแล้วเขาจะติดสติ๊กเกอร์ไว้ที่หน้าอก ต้องขอบคุณนายแบบกรุงไกร มา ณ โอกาสนี้ด้วยครับ

[Bike Addict]

ตอนขึ้น ต้องเขาเรียง 6 คนแบบนี้ละครับ



ชุดแรกของคณะไปแล้วครับ โชคดีนะ

[Bike Addict]

บนกระเช้าผมก็มีบรรดาชายๆ อยู่กันครับ เหลือแต่ตัวผมที่ออกอาการ วี๊ดว้าย ตลอดทาง ก็เล่นเดิน ลุก ถ่ายรูปกัน
จนกระเช้าแกว่งๆ โห้ยยยย เดี๋ยวตัวเองก็รู้หมด ดิ ว่า เค้าเป็นอะรายยย

[Bike Addict]

เป็นกระเช้าที่ขึ้นแล้วตื่นเต้นดี เพราะมันสูงและชันจนน่าหวาดเสีย บนยอดจะมีสองสถานี
แต่โกหลิ่มแจ้งไว้ก่อนว่า สถานีแรกอย่าลง เพราะมันไม่มีอะไรน่าดูเสียเวลา ให้ไปลงสถานีสองเลย
ซึ่งก็เป็นจริงตามนั้น





อันนี้คือ Sky walker เห็นแล้วน่าหวาดเสียวจริง เดี๋ยวไปชมวิวแล้วไปเดินเล่นกันนะครับ

[Bike Addict]

กำลังเดินไปยังหอชมวิวที่สูงที่สุด



ความสูงแจ้งไว้ที่ 705 เมตร อากาศโดยรอบเย็นสบายจริงๆ ชอบๆ



ถ่ายรูปหมู่กันซะหน่อย

[Bike Addict]

บรรยากาศโดยรอบขอหอชมวิว

[Bike Addict]

เหล่าคณะ ต่างชื่นชมกับบรรยากาศ ที่เย็นสบาย วิวสวยงามจนลืม ลืม และลืมไปว่าเรายังมีเป้าหมายอื่นที่จะต้องไปกันอีก





แปะต้ายก พ่อยอดชาย นายนี้ เบียร์ ให้เป็น อัล ปา ชิ โน่ แห่งหาดใหญ่



เสือกรุง กับ เสื้อแจมโบรี ที่อื้อฉาว

[Bike Addict]

จากหอชมวิว เราก็ออกเดินลงไป ที่ สกาย วอร์คเกอร์ ครับ ทางลงชันพอสมควร



กระเช้าเชื่อมต่อระหว่างสองสถานี แนะนำว่าสถานีแรกไม่ต้องแวะก็ได้ครับ



อัลปาชิโน่ หมดแรงเสียแล้ว แค่ทางลงนะเฟ้ย

[Bike Addict]

ที่ สกายวอร์คเกอร์ นั้นลมแรง อากาศเย็น วิวสวยแต่หวาดเสียวอย่างยิ่งเวลาก้มมองลงไป

มีคนทำแว่นตาตกลงไปด้วย โกทั่ม ช่วยเดินลงไปเก็บให้ แต่หาไม่เจอ

โห คนไทย น้ำใจงาม ตบมือให้เลยครับ แต่ขาแกเดินกลับ ไม่ใครในทีมรอแกเลย ทำกันได้ลงคอ

[Bike Addict]

ถ่ายรูปรวมกันหน่อย ก่อนจะทิ้งโกถ่ำ ไว้เบื้องล่าง
ข้างหลังจะเห็นหอชมวิว



พอขึ้นมาก็เห็นแปะต้ากับพี่พงษ์ นั่งกันอยู่อย่างมีเลสนัย



แปะต้าๆ !!! หันขวา เร็ว เขาโอโม่หรือเปล่าเนี๊ยะ

[เสือกรุง]

เอาอีก ๆ ๆอาโห้จัดรูปออกมาเรื่อย ๆ นะ รอชมอยู่

[Bike Addict]

แฮ่ แฮ่ จะบอกว่าจะจบก็กะไรอยู่ ในสต๊อคภาพผมนั้นยังคือเหลือแค่สองรูปสุดท้ายข้างล่างนี้เท่านั้น

ที่เหลือ โปรดใช้จิตนาการ........

หลังจากพวกเราเยี่ยมชม Cable Car กันเป็นที่พอใจแล้ว ก็เป็นเวลา บ่ายสามโมงแก่ๆ
พวกเราก็เร่งกวดฝีเท้ากันยกใหญ่เพื่อจะไปทันที่ สุสานมัสซูรี ในตอนเย็น

ไม่รู้ว่าเร่งกันจนเลยเถิดกันมากไปรึเปล่า รถโกฉั่น โซ่ขาด เป็นอันต้องมาแก้ไขสถานะการณ์อยู่เกือบครึ่งชั่วโมง
ส่วนผมโกหลิ่ม โกพงษ์ กำลังถกเถียงกันเรื่องเส้นทางกันอยู่ ทั้งสองเหตุการณ์ทำให้ผมได้รูปค่เนี๊ยะ

เมื่อเราไปถึงสุสานมัซซูรี่ ก็เป็นเวลาเย็นย่ำเสียแล้ว ทำให้เลยเวลารอบสุดท้ายของการเข้าชมสุสานมัซซูรี่
ซึ่งในนั้นก็จะเป็นการฉายวีดีโอ เรื่องพระนางเลือดขาว (เรื่องนี้คงไม่ต้องเล่าซ้ำ เพราะทุกคนน่าจะรู้หมดแล้ว)
ภายในก็จะเป็นการจำลองชีวิตความเป็นอยู่ ของชาวลังกาวี หุ หุ เล่ามากก็คงไม่ดี เพราะเหมือนนั่งเทียนมาเล่า

เอาเป็นว่าใครเคยเข้าไปดูมาแล้ว ก็มาเล่าให้ฟังบ้างแล้วกัน

เส้นทางที่ไป มัสซูหรี ซิตี้

[Bike Addict]

วันที่สาม นั้นคือวันอาทิตย์ พวกเราก็ออกเดินทางกลับกัน แบ่งเป็นสองทีมแบบเดิม แต่เส้นทางเดียวกัน
คือ นั่นเรือจากลังกาวี ขึ้นที่ท่าเรือตำมะลัง จังหวัดสตูล

ทีม เอ นั่งรถกลับ (ตอนนี้ผมอัพเกรดเป็นทีม เอ เรียบร้อยแล้ว )
ทีม บี ขี่จักรยานกลับจากจังหวัดสตูล ไปยังหาดใหญ่ รวมระยะทาง 110 กิโล ( พวกชนใช้แรงงานก็งี้แหละ ฮี่ ฮี่ )

ก่อนขึ้นเรือ เราก็ไปอำลานกอินทรีกันที่ท่าเรือ และถ่ายรูปกันเป็นที่ระทึกใจกัน



แปะต้า ผมว่า แป๊ะจะน่าจะได้เข้าสู่วงการในไมช้านี้แน่นอน เพราะดูท่าแอ๊คติ้งของแปะ แล้ว พันตรีประจักษ์ยังอายเลย

[Bike Addict]

และท้ายของท้ายสุด เราทีมลื่นไหลก็โกอินเตอร์กันสมใจ ใครใคร่ปั่น ก็ได้ปั่น ดูจากไมล์ของทีม บี ที่ขี่ไปและกลับได้ระยะถึง 360 กิโลเมตร
ก็ขอแสดงความนับถือ และแสดงความยินดีกับทีมบี มา ณ ที่นี้ด้วย แต่ทุกท่านที่ได้รวมคณะกะเราในครั้งนี้ ต่างจิต ต่างใจ ต่างแรงกาย ต่างบ้าน ต่างเมือง ต่างอายุ

แต่พวกเราได้รับสิ่งเดียวที่เหมือนกัน คือ สุขใจ
มิตรภาพทวีคูณเพิ่มขึ้น จนถึงวันนี้ก็ผ่านมาร่วมอาทิตย์แล้ว แต่ทุกคนต่างพูดกันแต่เรื่องเดิมอย่างไม่เคยเบื่อ ก็มันสุขใจ นี้ครับ

ขอบคุณเกาะลังกาวี และเราคงได้พบกันนะครับ ลังกาวี




จบแบบ ตั๊ก บริบูรณ์ อีกแล้วครับพี่น้อง


ส่วนพี่น้องที่ยังสนใจภาพจากมุมกล้องของท่านอื่นๆ ก็แวะมาเยี่ยมเยียนพวกเรากันได้ ที่กระทู้ลืนไหล ข้างล่างนี้ครับ


http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... &start=915

[zybera]

ยังลุ้นอยู่ว่าจะเล่าจบมั๊ย

ต้องปรมมือให้ครับ ที่เที่ยวนี้เล่าเรื่องจนจบได้