ปั่นจักรยานกลับบ้านที่สุพรรณฯ

[BH]

สืบเนื่องมาจากกระทู้นี้ครับ

http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... 7&t=246091

วันจันทร์ 11/10/2010
ช่วงเที่ยงๆ นั่งกินข้าวอยู่ มองๆไปนอกบ้านเห็นอากาศดี ไม่ค่อยมีแดด ไม่เห็นเมฆฝน เอาจักรยานออก
ปั่นเล่นๆ สำรวจเส้นทางบางกรวย-ไทรน้อย ดีกว่า จัดแจงยกจักรยานออกมาหน้าบ้าน
ลึกๆ เราจะปั่นไปถึงไหน หยิบขนมจากวังน้ำเขียวเผื่อๆไปฝากหลานสักหน่อยดีกว่า(อิอิ เผื่อไปถึงโน้น สุพรรณฯ)
แต่อุปกรณ์จำเป็นที่พี่ๆแนะนำยังไม่มีสักกะอย่าง (มีแต่เสื้อกันฝนสำหรับวิ่งตัวนึ่ง) เอาไงดี
เอ้า...ลุยเลย ไปเลย ไปเรื่อยๆ เหนื่อยก็วกกลับ (ถ่ายรูปจักรยานแล้วรถใหม้ใหม่ อิอิ)

[BH]

ก่อนออกปั่นถ่ายรูปไว้เป็นหลักฐานซักหน่อย
ก็ใช้กล้องจากโทรศัพท์นี่แหละครับ

[BH]

ปั่นไปเรื่อยๆ ถนนบางกรวย-ไทรน้อย เส้นนี้พอมีไหลทางให้ขี่ รถยนต์เยอะพอสมควร
ไม่ทันไรถึงนี่แล้ว อบต.ไทรใหญ่ ปั่นคนเดียวถ่ายรูปลำบาก และก็รู้สึกเขิลๆ(สิบล้อ)เหมือนกันนะครับ
ไมล์ก็เกือบๆจะ 30 กิโลเมตรแล้ว ที่เคยปั่นๆแถวๆบ้านไกลสุดก็ประมาณ 35 กิโลเมตร
แต่ตอนนี้ยังมีแรงอยู่ ก็เลยปั่นต่อไปเรื่อยๆ

[เสือเชิด]

มาลงต่อเลยครับ ปูเสือตั้งวงรออยู่ที่สูพัน
อย่าช้า...เดี่ยวหลับ

[BH]

จนขึ้นถนนบางบัวทอง-สุพรรณบุรี ถนนเส้นนี้ไหล่ทางดีมากเลยครับ แต่ก็เป็นเหมือนพี่ๆบอกไว้ว่า
ช่วงสะพานจะแคบกว่าถนน ผมก็พยายามระวังมากเวลาจะขึ้นสะพานและช่วงต่อบนสะพาน
มันจะห่างมากด้วย ก็เสียวๆเรื่องยาง จนมาถึงแยกลาดบัวหลวง
แยกที่เลี้ยวซ้ายไปวัดไผ่โรงวัว ผมจึงแวะป้อมตำรวจ ลงยืนเดินไปเดินมายืดเส้นยืดสาย เริ่มรู้สึกเมื่อยๆ เจ็บก้นแล้ว
เหนื่อยอยู่เหมือนกัน ล้างหน้าล้างตา กินขนม ดื่มน้ำ แต่ไม่มีตำรวจอยู่ในป้อมก็เลยไม่มี
น้ำเย็นให้เติม อิอิอิ... เอาไงดี จะกลับหรือจะไปต่อดี ครึ่งทางแล้ว ไหนๆก็มาครึ่งทางแล้ว
ไปต่อก็แล้วกัน(ยังรู้สึก ซ่าส์อยู่ครับ)

ปล.ขอบคุณครับ พี่เสือเชิต ผมเขียนๆไว้ใน word แล้วนะครับ จะได้โพสต์อย่างต่อเนื่อง
แต่ก็โดนพี่เสือเชิตปาดหน้าจนได้ -_-''

[BH]

ถนน เส้นทางนี้กำลังขยายช่องทางจราจร บางช่วงช่องทางแคบโดนบีบไม่มีไหลทางเลย ต้องรีบๆปั่น รีบๆหลบ
ทั้งรถยนต์,รถบรรทุก แต่รถไม่เยอะเท่าไร ผ่านจากแยกลาดบัวหลวงมาได้สัก 5-6 กิโลเมตร
รู้สึกเหนื่อย อ่อนล้า คงอาจน้ำตาลในเลือดเริ่มต่ำ(หิวน้ำหวาน) ฝั่งขาเข้า กทม. ถนนทำเสร็จแล้วแต่ยังไม่เปิดใช้งาน
ผมเห็นว่าถนนมันสีเข้มน่าขี่และว่างๆ จึงปาดขึ้นไปขี่คนเดียวอย่างสบายใจไม่ต้องห่วงหน้าพะวงหลัง เพราะว่า
หมดแล้วครับ แรงหมดปั่นไม่ออก ลมจากทุ่งนาก็แร้งแรง
ผ่านตลาดนัดจึงแวะเข้าไปซื้อน้ำอ้อยไป 1 ขวด
(คนขายน้ำอ้อยถามว่ามาคันเดียวเหรอ ปรกติจะเห็นจักรยานมากันเป็นกลุ่ม)ก็แสดงว่าเส้นทางนี้
พี่ๆนักปั่นคงใช้กันเยอะ จากนั้นก็ไปต่อและไปหมดอีกครั้งที่วัดไผ่โรงวัว แวะเติมน้ำอัดลม 1 ขวดกับน้ำ
เปล่าเย็นๆอีก 1 ขวด โอ้วว..สดชื่นขึ้น (เจอแม้ค้าใจดี หยิบขวดน้ำผมไปเติมน้ำแข็งให้เต็มขวดเลย ^_^:)
สงสัยที่หมดคงเป็นเพราะร่างกายขาดน้ำจนทำให้เฉา จึงพักตรงนี้ประมาณ 15 นาที
จึงไปต่อ ไม่ไกลจากวัดไผ่ฯผ่านป้อมตำรวจบางตาเถร แวะล้างหน้าล้างตา ถ่ายรูปตรงนี้สักแป๊บ จึงปั่นต่อไปเรื่อยๆ
จนไปหมดแรงก่อนถึง อ.สองพี่น้อง ประมาณสัก 7-8 กิโลเมตร ปั่นไม่ออกเลย ความเร็วเต็มที่ได้ที่ 20-23 กม./ชม.
คิดในใจว่า คนที่ปั่นไปไกลๆได้เป็นร้อย สองร้อยกิโลเมตรภายในวันเดียวนี่ สุดยอดเก่งเลย อดขำตัวเองไม่ได้
จนไปถึง อ.สองพี่น้อง ไม่ไหวแล้วขอแวะพักหน้าอำเภอสักแป๊บ จึงเลี้ยวซ้ายมุ่งหน้าไปบ้านหนองวัลเปรียง
ขึ้เส้นทางมาลัยแมนตรงไปยัง บ้านทุ่งคอก พอถึงตรงนี้ไม่รู้เรี่ยวแรงมีขึ้นมาจากไหนเร่งความเร็วได้ถึง 30 กม./ชม.แน่ะ
คงเป็นเพราะจะถึงบ้านแล้วมั้งครับ(ดีใจ)
ใช้เวลาไป 4.34 ชม. ระยะทาง 89 กิโลเมตร
พอถึงก็ กินๆๆๆๆๆๆๆๆ โหยสุดๆ เลยครับ

[BH]

ได้เล่นกับหลาน นอนกับหลาน 1 คืน
หลานมันก็เข้าใจนะ(เอาใจ) เห็นลุงกินๆๆๆๆก็ไปหยิบช๊อคโกเลต โยเกิร์ตของตัวเองในตู้เย็นมาให้กิน

[BH]

เช้าวันอังคาร ฝนตกพร่ำๆแต่เช้าเลยจนหน้าเม็ดมากขึ้น เอาไงดีไม่กลับก็ไม่ได้ ต้องไปทำงานบ่าย 2 โมง
น้องเขยเห็นว่าฝนตกจะขับรถมาส่ง ผมก็เกรงใจปั่นจักรยานมาแต่ต้องทำให้คนอื่นเดือดร้อน ลุยกลับเลยดีกว่า
แปดโมงแล้วฝนยังพร่ำอยู่เลย กินข้าวเหนียวหมูย่างไปแล้ว ติดกล้วยน้ำว้าไว้ 3 ลูก
ลุยเลยแล้วกัน ขากลับใช้เส้นทางถนนมาลัยแมนตรงสู่ อ.กำแพงแสน เส้นทางนี้ไหลถนนใหญ่ดีครับ ขี่ง่ายดี
แต่พอถึงช่วงแยกไป อ.พนมทวน โคลนทั้งนั้นเลย(รถบรรทุกดินเยอะ) ไปเลี้ยวซ้ายตรงแยกกำแพงแสน เข้า อ.บางเลน
ต่อนนี้เละเป็นโจ๊ก ดูไม่จืด ทั้งฝน ทั้งโคลน อากาศไม่ร้อนทำให้ไม่กระหายและไม่รู้สึกเหนื่อย ได้แวะปั้มแรก อาบน้ำ
กินกล้วย ดื่มน้ำ ฝนยังพร่ำๆอยู่เลย
ประสบการณ์ที่ได้จากการปั่นท่ามกลางสายฝนก็คือ
1.วีเบรคครับ มันชื้นเวลาเบรคมันจะเบรคสะท้านและมีเสียงดัง(เป็นแค่ล้อหลัง)
ไม่รู้ว่าทำไม่มันถึงเป็นแต่เฉพาะล้อหลัง แต่พอมันเปียกชุ่มแล้วอาการก็หายไป ฝนหยุดมันก็เปียกนิดๆ เสียง+อาการ
สะท้านก็กลับมา อีกสักพักจนเบรคแห้งทุกอย่างก็กลับมาเป็นปรกติ
2.ไมล์ cateye velo 5 ลุยน้ำ+โคลนไปได้ 30 กม. เรียบร้อยไมล์ดับ เหมือนกับว่า
จอดรถไว้เฉยๆ ไมล์หายไปประมาณ 20 กว่ากิโลเมตร หลังจากล้างตัวเซ็นต์เซอร์สักพักมันก็กลับมาทำงานเหมือนเดิม
จอดแวะกินกล้วย ดื่มน้ำ ล้างตัว ล้างรถ
3.เวลาปั่นหายใจทางปากไม่ได้เลย น้ำ โคลน ดีด ขึ้นถึงหน้าตลอดเวลา คาง ปาก จมูก ขี้โคลนเต็มเลย

ขี่ไปต่อเรื่อยๆจนผ่าน อ.บางเลน ฝนหยุดแล้วถนนเริ่มแห้งแล้ว เจอป้อมตำรวจ แวะอาบน้ำล้างตัวอีกครั้ง ล้างรถ
ดื่มน้ำ กินกล้วยอีก 2 ลูกที่เหลือ พี่ตำรวจใจดีหยิบน้ำเย็นเจี๊ยบให้ดื่มอีก 1 ขวด ชื่อใจมากๆเลย คราวนี้ปั่นสับยาว
จนถึงสี่แยกที่จะเลี้ยวซ้ายเข้าไทรน้อย(ถนนบางกรวย-ไทรน้อย)รู้สึกอุ่นใจเข้าเขตเราแล้ว อิอิ..แต่แรงเริ่มหมด
อีกแล้ว+เจ็บก้นเหลือเกิน ช่วงนี้ปั่นไม่ค่อยออกอีกแล้ว จนมาถึงตลาดบางบัวทอง แรงมาจากไหนไม่รู้อีก ปั่นได้อีก
จนมาถึงบ้านเลยครับ

[BH]

ขากลับใช้เวลา 4.05 ชม. ระยะทางไม่รู้ ยังไม่ได้ดูเลย อีกอย่างไมล์อู้งานไปอีกประมาณ 20 กว่ากิโลเมตรแน่ะ
สภาพก็เละเลยครับ เหนื่อย หมดแรงสุดๆ คิดจะถ่ายรูปสภาพที่ดูไม่จืด แต่มันไม่ไหวแล้ว และที่เหนื่อยสุดๆ
ก็ตรงนี้ล่ะครับ ต้องรีบล้างจักรยาน ซักผ้า ซักรองเท้า จะได้ไปทำงานต่อ(แต่สนุกดีครับ)
ขอบคุณสำหรับคำแนะนำและน้ำใจของพี่ๆที่มีให้ จากเว็บ ThaiMTB.com ด้วยนะครับ
คราวหน้าพร้อมกว่านี้ ปั่นไม่เหนื่อยจะได้ตั้งใจถ่ายภาพสวยๆมาฝาก ในโอกาสต่อๆไปครับ
ตอนนี้นั่งเก้าอี้ทำงานนานๆไม่ได้ ต้องคอยพลิกก้นไปมาเพราะมันเจ็บก้นเหลือเกิน -_-'

[yanmuk]

ยินดีด้วยครับกับความสำเหร็จครั้งนี้ ถ้ามีโอกาสจะรองปั่นดูมั่งครับ

[พลาย]

ปั่นทางไกล ระวังจะติดใจนะครับ เดี๋ยวต้องเพิ่มตระแกรงหลัง, กระเป๋าข้าง หรืออาจเปลี่ยนเบาะ อาจถึงขั้นเพิ่มทัวร์ริ่งอีกคันเลย

[Rocky_Game]

ขอชื่มชมครับ เก่งมาก... ต่อสู้กับตัวเอง อย่างนี้แหละ ของจริง

[siamman18]

กายสู้ ใจสะท้าน ยังงี้ยกนิ้วให้เลยครับ ยกย่องจริงๆครับ ป๋มคงไปบ่ไหวเพราะร่างกายมันย่อท้อหนอ อะอะอะแผลเก่าเดอ้

[กรณ์ Think Earth]

เก่ง และ กล้ามากครับที่ไปคนเดียว
คนขี่เร็วๆผมว่าต้องมีอายกันบ้างครับอย่างงี้

[Jeeja185]

....ยกนิ้วให้ครับ...กะว่าจะลองปั่นทางไกลบ้าง....