___________________'' เสือร้องไห้....''

[เนิ่ม ชมภูศรี]

ขอขอบพระคุณ อาจารย์ตั้ม ม.ณ. ที่ได้มอบเงินสดจำนวน 3900 บาท ให้กับศูนย์ฝึกจักรยานกองบิน 46 PBC พิษณุโลก และข้าพเจ้าได้นำเงินดังกล่าวพาเด็กจักรยานไปแข่งขันจักรยาน รายการ ประเภทลู่ชิงแชมป์ประเทศไทย ชิงถ้วยพระราชทานควีนส์คัพ ประจำปี 2553 สนามที่ 4 ระหว่างวันที่ 28-29 สิงหาคม 2553

สถานที่แข่งขัน สนามเวลโรโดรม สนามกีฬาแห่งที่ 2 โรงเรียนกีฬาจังหวัดสุพรรณบุรี
...
ในการแข่งขันครั้งนี้ ส่งนักจักรยานเข้าทำการแข่งขัน 4 คน ในรุ่น ยุวชนชายทั้งหมด ประเภทการแข่งขัน 2 ประเภทคือ

1) TIME TRIAL 500 M. ผลการแข่งขันของเด็กจักรยานจังหวัดพิษณุโลก

อนุรักษ์ เพรชรี่ ได้อันดับที่ 10_________ สถิติ 39.918 วินาที
ศักดิ์สิทธิ์ กัลยา ได้อันดับที่ 11_________ สถิติ 40.150 วินาที
ไพศาล ใจมณี ได้อันดับที่ 16_________สถิติ 41.204 วินาที
ด.ช. ณัฐพล บำรุงรักษ์ ได้อันดับที่ 17 ______สถิติ 41.270 วินาที

2) ประเภท INDIVIDUAL PURSUIT 2 K.M. ผลการแข่งขัน
อันดับที่ 5 ศักดิ์สิทธิ์ กัลยา _____________สถิติ 2.43.890 นาที
อันดับที่ 7 อนุรักษ์ เพชรรี่ _____________ สถิติ 2.45.686 นาที
อันดับที่ 14 ณัฐพล บำรุงรักษ์____________สถิติ 2.58.244 นาที
อันดับที่ 15 ไพศาล ใจมณี _____________สถิติ 2.59.181 นาที

นักจักรยานจังหวัดพิษณุโลก ได้ทำได้ดีกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา โดยเฉพาะศักดิ์สิทธิ์ กัลยา และอนุรักษ์ เพชรรี่ ซึ่งถือว่าเป็นที่น่าจับตามองอย่างยิ่ง และเพิ่งได้รับตำแห่งที่ 3 ในประเภทถนนที่จังหวัดชัยนาท ส่วนการแข่งขันครั้งนี้ ถือได้ว่า การฝึกซ้อมมาได้อย่างถูกทาง และเด็กจักรยานจังหวัดพิษณุโลกทุกคน ได้รับการยกย่องว่า มีพัฒนาการทางด้านกีฬาที่เด่นขัดอย่างต่อเนื่อง โดยสามารถวัดผลจากสถิติที่ผ่านมาด้วยเวลาที่ลดลงในการแข่งขัน...
....
เราต่างดีใจกันอย่างมาก ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ให้กำลังใจ ขอขอบพระคุณ น้องบอล เท้าไฟ ที่ติดตามการแข่งขันอย่างใกล้ชิดติดขอบสนาม....
.....
แต่เมื่อกลับมาถึงเมืองพิษณุโลก คณะนักจักรยาน แม่ครัว ผู้ใกล้ชิด เราต่างก็ต้องหลั่งน้ำตาให้กับการบอกล่ำลาจากบ้านศูนย์ฝึก ของเด็กนักจักรยานท่านหนึ่ง..

[เนิ่ม ชมภูศรี]

เสือร้องให้______ข้าพเจ้าเห็นภาพไพศาล ใจมณี มานั่งคุกเข่ากราบแทบเท้าบอกลาด้วยเสียงสะอื้นร่ำไห้ เสือพาใจฉันร้องไห้.......

...
หลังจากกลับมาจากการแข่งขันที่สนามเวลโรโดรม สุพรรณบุรี ความรู้สึกอันอิ่มเอิบจากผลการแข่งขัน ทีมจักรยานจากบ้านศูนย์ฝึกนี้ สามารถทำการแข่งขันได้ดีอย่างมาก ข้าพเจ้ารู้สึกประทับใจ ปิติสุขอย่างยิ่ง ภาคภูมิใจกับเด็กจักรยานบ้านนี้ ที่เราเรียกกันเล่น ๆ ว่า ชุมชนจักรยานกุโรกุโส เพื่อเป็นเครื่องเตือนสติสอนใจ ว่าเราเดินทางกันมาอย่างไร เป็นอยู่อย่างไร.....
เพราะเราไม่มีอะไรกันเลย ข้าพเจ้าก็ได้ชักชวนให้มาปั่นจักรยาน มาเล่นกีฬา มาสร้างความฝันให้กลายเป็นความจริง

การพัฒนาของทีมจักรยานจากบ้านนี้ ได้เดินทางไปสู่ทิศทางที่ถูกต้อง ด้วยตัวของเด็กจักรยานที่มีการพัฒนาขึ้นมาจากจุดเริ่มต้นเป็นอย่างมาก จากการฝึกซ้อม

[เนิ่ม ชมภูศรี]

กลับมาถึงบ้านเมืองพระพิษณุโลกสองแคว....
...
.
ดั่งสายฟ้าที่ฟาดลงกลางใจ เมื่อลูกศิษย์จักรยานคนหนึ่ง ชื่อไพศาล ใจมณี เข้ามาหาข้าพเจ้า พร้อมกับน้ำตาที่นองหน้า สะอึ๊กสะอื้นร่ำไห้ เมื่อถูกสอบถามว่า '' มีอะไรหรือ '' นายเบญ (ไพศาล ใจมณี) ได้ตอบว่า อาเหลิมครับ (คุยกับคุณเฉลิม แช่มชื่น) '

''ผมจะมาขอลากลับไปอยู่บ้าน ''

อ้าว...ทำไมละ มีอะไรไม่สบายใจหรือปล่าว (เฉลิมถามกลับ)

''ไม่ใช่เลยครับ..แต่แม่อยากให้กลับไปเรียนพิเศษ ''

ลูกชายคนโตของครอบครัว พ่อแม่มีความฝันที่จะให้ลูกได้รับการศึกษาที่ดี และเป็นสิ่งที่ถูกต้องกับความฝันของพ่อและแม่ แต่การจากลาของเสือเบญในครั้งนี้ เป็นดั่งเสียงที่กึกก้องในใจของทุกคน เพราะเขาเป็นเด็กที่ดีอย่างมาก ข้าพเจ้าชวนให้มาเล่นกีฬาเพราะเราต่างมีความฝัน เขาฝันอยากเป็นนักจักรยาน ครอบครัวประสงค์ให้ได้สอบได้ในโรงเรียนที่ดี พ่อแม่ประสงค์ให้ไปเรียนพิเศษเพิ่มเติม เพื่อสอบเข้าให้ได้ในโรงเรียนแห่งความฝันที่อีกหลายหมื่นหลายชีวิตมีความฝันร่วมกัน....
...
ข้าพเจ้าอวยพรให้ว่า ขอให้ตั้งใจเรียนให้ถึงที่สุด พยายามเรียนให้ดีที่สุด ทำให้ได้ และเมื่อได้รับโอกาสที่ดี อย่าลืมมาเยี่ยมน้อง ๆ ที่บ้านนี้ด้วยละ....
...
ครับ

[ฝุ่นแดง]

เขาคงลำบากใจมากเลยในการตัดสินใจ
แต่คงต้องเคารพในการตัดสินใจของเขาที่จะต้องทำตามความต้องการของครอบครัวก่อน เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสมจึงสามารถทำตามใจตนเองได้
เป็นกำลังใจให้ทุกฝ่ายครับ

[เนิ่ม ชมภูศรี]

เขาคงลำบากใจมากเลยในการตัดสินใจ
แต่คงต้องเคารพในการตัดสินใจของเขาที่จะต้องทำตามความต้องการของครอบครัวก่อน เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสมจึงสามารถทำตามใจตนเองได้
เป็นกำลังใจให้ทุกฝ่ายครับ

ให้กำลังใจกันครับ ขอให้เด็กประสพความสำเร็จตามเส้นทางแห่งความฝัน ด้วยความพยายาม ดีใจครับ

[เนิ่ม ชมภูศรี]

......