พอกรรมการปล่อยตัว... ปั่ง ความเร็วก็ขึ้นไปอยู่ที่45-46เลยครับ เเล้วก็ลงมาที่41-43ตลอด ขี่มาได้ครึ่งรอบ เเม่เจ้าฝนตก

ในใจคิดงานนี้ไม่มีถอยแน่ๆ ตายเป็นตาย ถ้าไม่ทำก็ไม่มีประสบการณ์ พอฝนตกความเร็วน่าช้าลง ไม่ใช่เลยครับ ความเร็วเท่าดิมและสูงขึ้นเป็นบ้างช่วง
รอบเเรกก็มีขู่กันนิดหน่อย ยิงกันไป ยิงกันมา ไล่เขาบ้าง โดนเขาไล่บ้าง ทุกทีมต้องการอยู่สิ่งเดียว สิ่งนั้นก็มีอยู่แค่อันเดียว.... ความภาคภูมิใจ มีอยู่หลายครั้งที่พยายามจะหนีโดยมีพี่เบียร์หนีไปก่อนแล้วผมค่อยยกตาม แต่พอผมยกตาม พวกก็ตามกันมา อย่างกะผมเป็นสาวโคโยตี หันไปทีไร....เพียบ

ทำแบบนี้อยู่หลายครั้ง ก็เลยรู้ว่าแบบนี้ไม่ฉลาดเลย เพราะแต่ละคนนี้ไม่ธรรมดาเลยหัวกะทิล้วนๆ พอเข้ารอบ2 กว่าๆ พี่เบียร์ยกอีก แต่คราวนี้ผมไม่ออก กลุ่มก็ไม่ออก อย่างงี้เสร็จพี่เบียร์ อิอิ ชิมิชิมิ กลุ่มเริ่มหันมองหน้ากัน.... สวนธนไม่ไล่แน่ๆเพราะมี2... สตชก็ไม่ไล่มี1... SportStation มี1... 347ก็มี1อยู่ข้างหน้า มันเลยงานนี้ ผมขึ้นครับแต่ขึ้นไปคุมความเร็ว ใครอยากได้ต้องขึ้นมาไล่เองครับ งานนี้โกโร่ไล่อยู่นานเลยครับแข็งแรงจริงๆ ผมขี่ไปสบายใจไปเพราะรู้ว่าพี่เบียร์ทำได้แน่ๆ ถ้าไม่ได้สงสัยมีขายSRM

พอกลุ่มรู้ว่าขาดแล้ว 3kmสุดท้ายน้าแจนสวนธนมีหนีครับแข็งแรงจริงๆ มี4-5คนออกมาจากกลุ่มใหญ่มีผมติดมาด้วย ลากหนีกันจนถึงโค้ง200mสุดท้าย ต่างคนก็กดหนีออกมากันอีก เข้าเส้นกันแบบมีความสุข
งานชัยนาทครั้งนี้ทำให้ผมได้เรียนรู้เกมส์ของการเเข่งขึ้นเยอะ มีไหวพริบที่ไว วางแผนการขี่มาดี ต้องยอมรับว่ารอบ1-2ผมขี่ไปมึนหัวไป ทำอะไรไม่ถูก
ต้องลองครับพี่น้อง ไม่มีอะไรน่ากลัวครับ มันคือการประเมินค่าให้กับตัวเองครับ เราควรที่จะรู้ว่าเราอยู่ตรงไหน เราถึงจะซ้อมได้ถูก แล้วคุณจะไม่เบื่อการขี่อีกต่อไป
ขอบคุณพี่ไมค์(ผู้ฝึกสอน)พี่ช้าง(ผู้จัดการทีม)น้องอินดี้(ช่างประจำทีม)และ พี่เต้ย LDV ณ พระราม 9
http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... 5&t=227071