แม่สอด-ดอยเปเปอร์-วัดโฆ้ะพะโด๊ะ-บ.แม่ตื่น-อมก๋อย-ดอยอินทนนท์

[met]

จากด่านแรกขึ้นมา อึดเนินแรก+สบายพอสมควร+อึดเนินสุดท้ายตรงเลยบ้านแม่กลางหลวง
จากนั้นขึ้นเนินสุดท้ายก่อนลงถึงที่ทำการ อช.ดอยอินทนนท์

ได้ก๋วยเตี๋ยวช่วยชีวิตแล้วก็ไปกันต่อ เข็นก็หลายเนินเหมือนกัน ถึงสามแยกไปจุดกางเต้นท์ราว5โมงครึ่ง หมดแดดปั๊บอากาศเปลี่ยนทันทีเสื้อเปียก ๆ งี้หนาวสั่นเลย

[met]

นึกว่าไปกางเต้นท์แล้วจ่ายค่าธรรมเนียมตรงนั้นได้เลย ก็เลยเลี้ยวขวาขึ้นไปกางกันก่อนเลยเพราะกลัวมืดและหิวแล้ว กางเสร็จจะได้เก็บข้าวของแล้วลงมาหาข้าวกินกันได้ แต่ที่นี่ยังต้องไปติดต่อขอกางเต้นท์กันที่ที่ทำการเหมือนเดิมครับ

แต่เจ้าหน้าที่คงเห็นเรา3คนมาเหนื่อยๆ เลยให้ไปกางกันก่อนได้ แล้วค่อยไปติดต่อจ่ายค่าธรรมเนียมทีหลัง พวกเราเลือกกางตรงริมสุดของลานสน เป็นช่องที่มองเห็นน้ำตกสิริภูมิอีกฟากเขา มีการจองที่กางเต้นท์ด้วยโดยเอาเชือกมากั้นตามพื้นแล้วเขียนป้ายจอง แต่คืนนั้นนอกจากสาว ๆ กลุ่มหนึ่งซึ่งดูว่าคงเป็นทัวร์มากางกันแค่4-5เต้นท์ใหญ่(มาราว3ทุ่มกว่าจะนอนตี1 เช้าเก็บเต้นท์ตี5 พวกเราตื่นมา6โมงหายวับไปแล้ว งงดี) นอกนั้นก็ไม่มีใครมากางตรงที่จองอีกเลยกว้างมากกางได้เป็น20เลยมั้ง ไม่ค่อยดีเลยสำหรับพื้นที่กางเต้นท์ที่น่าจะใครมาก่อนก็เลือกก่อน (ไม่ใช่บ้านพัก)

กางเสร็จก็ปั่นไปจ่ายค่าธรรมเนียม ได้ร้านส้มตำตรงชุมชนเป็นมื้อเย็น วันนี้โดนลาบเลือดเข้าไป หุ ๆ นึกว่าลาบแบบเรา ๆ แต่ออกมาขม ๆ

[met]

***Day6 - 14/12/51 - จุดกางเต้นท์-ยอดดอยอินทนนท์***

เดินทางมาถึงวันสุดท้ายจนได้ สรุปทริปก็เหนื่อยเหมือนกันแฮะน่าเสียดายที่รูปไม่ชัด วันนี้ตื่น6โมงเช้าจัดการตัวเองเสร็จก็ปั่นออกมาชุมชนข้างนอก ได้ซาลาเปา+น้ำเต้าหู้คนละนิดหน่อยเป็นอาหารเช้า (ไม่อยู่ท้องเลย) จากนั้นก็เริ่มปั่นขึ้นยอดดอยอินทนนท์เลยราว7โมง

กะไว้ทีแรกถึง10โมงเช้าแต่เอาเข้าจริงนู้นเที่ยงพอดีเลย ใช้เวลาขึ้นกันตั้ง5ชม.แน่ะระยะทาง12-15กม.เนี้ย/แต่ขาลงซิ่งลงมาแค่10นาทีเองมั้ง อ้อ มีไปแวะจุดชมวิวตรงก่อนถึงพระธาตุกับพี่ตึ๋งขึ้นไปไหว้พระธาตุด้วย ถ้างั้นใช้เวลาจริงก็น่าจะแค่4ชม.

ถึงรูปไม่สวย อย่างไรทริปนี้ก็เต็มอิ่มเต็มร้อยเต็มความประทับใจผู้ร่วมทางทุกคน ทั้งขึ้นดอยเข้าป่า ทางลูกรัง ดาวน์ฮิลล์ ทางเรียบ ขึ้นดอยสูงสุดในสยาม แค่นี้ก็อิ่มกันถ้วนหน้าแล้ว

[met]

เห็นพระธาตุค่อยมีกำลังใจ (เข็น) ต่อ 555 ครับก็ทั้งปั่นทั้งเข็นครับ แค่ขึ้นได้ก็ภูมิใจแล้วล่ะนะ อ้อ แวะจุดชมวิวก่อนถึงพระธาตุก่อน วิวสวยนะครับถ้ามาอย่าลืมเดินขึ้นไปนะมีบันไดขึ้นด้วย

[met]

จริง ๆ ลงเข็นบ้างไม่เห็นน่าอาย 555 เข้าข้างตัวเองบ้างดิ๊ จุดชมวิวเป็นหินก้อนใหญ่ก้อนหนึ่งข้างบนค่อนข้างโล่งเห็นได้ไกล อย่างไรขึ้นไประวัง ๆ กันบ้างเดินมีสติหน่อยมันไม่มีราวกั้นนะครับ

[met]

จากจุดชมวิว พี่สองคนปั่นลิ่ว ๆ ไปรอตรงหน้าทางเข้าพระธาตุ ไม่ให้น้อยหน้าผมเข็นต่อทันทีลิ่ว ๆ ๆ เลย 555

ถึงพระธาตุแวะเข้าไปชมและสักการะ พี่ตึ๋งขึ้นไปไหว้ข้างบนคนเดียว ส่วนผมกะพี่วันชัยถ่ายรูปและนั่งเล่นรอข้างล่าง ขึ้นมาถึงตรงนี้ก็อากาศเย็น ๆ แล้วแดดอุ่น ๆ แต่ก็แรงอยู่ อ้อ ต้องเสียค่าเข้าพระธาตุนะครับ จักรยานเราฝากไว้ตรงป้อมแล้วเดินขึ้นไปครับ

[met]

อยู่ที่พระธาตุกันนานหน่อยนะครับ รอพี่ตึ๋งขึ้นไปไหว้ข้างบนด้วย ผมเลยไปนั่งกินน้ำรอชมวิวไปพลางในร้านร่ม ๆ ส่วนพี่วันชัยบอกอยากตากแดดอุ่น ๆ

พี่สองคนดูรูปไปก็ขำไป อุตส่าห์เก็บข้าวโพดขึ้นกินข้างบน ควักข้าวโพดมาถือเท่ห์แบบแปลก ๆ อยู่นะ

[met]

จุดต่อไป คือ กิ่วแม่ปาน ตรงนี้2157เมตร รทก. (แสดงว่าที่พระธาตุไม่ถึง2200นะครับจำผิด)
พี่ตึ๋งไปลิ่ว ๆ เลยหายไปเลย

สามคนเริ่มห่างกันพี่ตึ๋ง ตามด้วยผม และ พี่วันชัย ตามมาห่าง ๆ ๆ ๆ และห่าง 555

[met]

ส่วนใหญ่มักจะบอกว่าช่วงขึ้นพระธาตุชัน ๆ แต่ผมว่าชันทุกช่วงแหละตั้งแต่ด่านมาน่ะ อิอิ
อย่างที่บอกว่ากลุ่มแตกทิ้งกันห่าง ๆ ๆ แบบมองไม่เห็น พี่ตึ๋งนำไปไกลอยู่ ผมพยายามทั้งปั่น เข็นตามมา

หันไปมองพี่วันชัยเห็นก้ม ๆ เงย ๆ ดูอะไรสักอย่าง เพิ่งมารู้ทีหลังว่ารถมีปัญหา ทำให้พี่วันชัยขึ้นไม่ถึงยอดดอย เห็นว่าพักตรงกิ่วแม่ปานแล้วสักพักก็ลงไปรอที่จุดกางเต้นท์

เลยกิ่วแม่ปานมา ผมก็ว่าชันนะ รู้สึกว่าอากาศเบาบางหายใจไม่ทันนิด ๆ แล้วเข็นบ้างปั่นบ้างมองหลัก กม. ไปเรื่อย ๆ จนถึง2กม.สุดท้ายผมก็ขึ้นปั่นอย่างเดียว 555 พรวด ๆ ๆ ไม่มองอะไรจนเห็นลานจอดรถ แล้วก็ทางลงอ่างกา แล้วก็พี่ตึ๋ง (เบรคไม่อยู่แล้ว) แล้วก็พรวดถึงป้ายสูงสุดในสยาม แล้วก็ไปหยุดที่ป้ายพระสถูปและระดับความสูง2585เมตร รทก. โอวสำเร็จแล้วพี่น้อง

[met]

พี่ตึ๋งเคยขึ้นมาสองสามทีแล้วเห็นว่า ส่วนผมครั้งแรกในชีวิตเป็นความภาคภูมิใจของตัวเองและวงศ์ตระกูล ฮ่าๆ ขออนุญาตครับผม

วันนี้แดดดี อากาศดี นักท่องเที่ยวเยอะ สาว ๆ ก็เยอะน้า ถ่ายรูปกันสักพักพอไม่เห็นพี่วันชัยตามขึ้นมา เลยกังวลพี่ตึ๋งลงไปตามก่อนโทรมาบอกว่าไม่เจอ ผมเลยขี่ลงมาดูสัก2กม.แล้วย้อนกลับไปดูยอดดอยอีกทีไม่เจอก็เลยลงไปสมทบพี่ตึ๋งที่กิ่วแม่ปาน จากนั้นลงมาพระธาตุสอบถามก็ไม่มีใครเจอเลยคิดว่าลงดีกว่าคงลงไปแล้ว

ดิ่งลงน่ากลัวอยู่นะผมว่า ขนาดเบรคตลอดมันจะ40ขึ้นเรื่อย ปล่อย ๆ คง70อัพ พี่ตึ๋งเจ้าเดิมลงแบบหมอบทำแอโรว์อีกแล้วเห็นแล้วเสียวแทน แต่เราก็ลงถึงจุดกางเต้นท์แป๊บเดียวเองพี่ตึ๋งว่า10นาทีเองมั้งไม่น่าเชื่อเลย เจอพี่วันชัยถึงได้รู้ว่ารถมีปัญหาเลยไม่ได้ตามขึ้นไป

[met]

ถ่ายวิวจริง ๆ นะ แต่อย่างอื่นมันติดมาเอง อิอิ เห็นพี่ตึ๋งว่าเค้ารื้อศาลาตรงจุดชมวิวออกพอดีคงกำลังจะสร้างใหม่ เราไม่ได้ขึ้นไปถ่ายพระสถูปข้างบน และ หลักหมุดระดับด้วย
แค่นี้ก็ดีใจแล้วล่ะ

[met]

ช่วงลงแน่นอนว่าไม่มีรูปครับ ยกเว้นมีคนขับรถตามถ่ายให้รูปคงสวยแน่ ๆ ลงกันปื๊ด ๆ ๆ แค่10นาทีหน่อย ๆ ก็ถึงจุดกางเต้นท์เก็บข้าวของทันที ออกมากินข้าวเที่ยงตรงชุมชนแล้วก็กลับลงจอมทองกันเลย

ขาลงหนักตอนขึ้นเนินแรกเท่านั้น จากนั้นไหล ๆ ๆ และมีช่วงต้องปั่นไม่หนักเท่าไรออกสบาย ๆ

[met]

จากวันแรกเดินทางมาจนถึงวันสุดท้าย และ คห.สุดท้าย ไม่มีงานเลี้ยงใดไม่เลิกราจริง ๆ ถึงด่านแรกอช.ดอยอินทนนท์จำต้องแยกกันแล้ว ผมและพี่ตึ๋งจะขึ้นรถจอมทองเข้ากรุงเทพฯ
ส่วนพี่วันชัยจะปั่นต่อเข้าเชียงใหม่ไปหาเพื่อน

จับมือกันถ่ายรูปเป็นที่ระทึก เอ้ย ระลึก เจอกันทริปหน้านะครับพวกเรา ความประทับใจตรงนี้ผมคงพูดแทนพี่อีกสองคนไม่ได้ เวลาโพสต์พยายามจะใช้ว่าพวกเรามากสุด อย่างไรความโหด ความประทับใจ ทั้งสามคนคงจำได้ดี

เส้นทางที่พวกเราผ่านมา มองกลับไปต้องขอขอบคุณ ๆ และขอบคุณทุกน้ำใจที่ช่วยเหลือตลอดทาง อาจเอ่ยชื่อไม่หมดต้องขออภัยด้วยนะครับ
----------------------------------------
เจอกันทริปหน้าครับ
----------------------------------------

[met]

เงียบกันไปเลยนะครับ ชาวคณะ

ยังคงเป็นกลุ่มแรก กลุ่มเดียวที่ปั่นผ่านดอยเปเปอร์ทะลุอมก๋อยอยู่หรือเปล่านี่
เฮียจ๊อดนี่ยังพอปะกันบ้างดึก ๆ แต่พี่ตึ๋งหายจ้อยเลย

ส่งข่าวคราวกันบ้างถ้าคิดจะปั่นไหนอีกนะครับ

[เสือเมืองลอง]

เยี่ยมมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก