สวัสดีเช้าๆอากาศดีแบบนี้ครับ
ขอบคุณพี่ตี๋ครับ เดี๋ยวเช้าวันเสาร์เจอกันครับ
..morning naka...
ได้ฟังเพลงโปรดของท่านพ่อพี่บริว.ว.ว.ว
ฟังแว้ว..อือ..โสตประสาทโลดแล่นดีเน้าะ
อยากเปงลูกบ้านนี้ ตอนเด็กๆคงจาได้ฟังเพลงแบบนี้ม่าง.. อิอิ
เพลงที่ท่านพ่อเปิดให้ฟัง.. น่าจะใช่สิ่งที่ทำให้ พี่ครัยแถวนี้เปงคนอ่อนโยน เข้าใกล้ก้อ อบอุ่นอุ่นมั่กๆ..เลย อย่าเชื่อต้องลอง 
อิอิ......... สดใสยามเช้า... ทำงานไม่เสร็จก้อทำต่อปาย.ย.ย.ย นะคะ
ขอบคุณค่ะ
เปิดวันกับบทเพลงแรกในเพลงสุดท้าย
ในสายตาเราท่านที่เดินสวนกันบนบาทวิถี อาจจะมองแบบขบขัน
แต่ไม่มีใครอยากเป็น
....แต่เขาก็เป็นคนเหมือนกับเราๆ
ถามว่าสงสารไหม...ทุกคนสงสาร
....แต่ถามหัวอกคนเป็นพ่อแม่ ว่าอยากให้ลูกเป็นแบบนี้ไหม
ทุกคนตอบว่า...ไม่
....แต่ถ้าลูกเกิดมาแล้วเป็นแบบนี้ ทุกคนย่อมรักและรับได้เสมอ
อย่างน้อยก็เพื่อนมนุษย์ด้วยกัน
นี่ก็รุ่นเดอะ ของฝรั่งตาน้ำข้าวที่ลือลั่นสนั่นเมื่อหลายสิบปีที่แล้ว
บอยจ๊อร์ดนั่นเอง
... 
โบ สุนิตา