ช่วงสุดท้ายของการปั่นในวันนี้คือปั่นจากอำเภอวัดสิงห์เข้าเมืองอุทัยธานี
มาถึงตรงนี้ในรอบเกือบสองวันก็ปั่นกันมาเกือบ 200 กิโลแล้ว
ปั่นๆ จอดๆ กินๆ เที่ยวๆ ตามรายทางดังที่ได้เล่ามา
สองวันนี้เล่นเอาหนุ่มนักปั่นลิ้นห้อยไปเหมือนกัน ทั้งๆ ที่ก็ออกไปปั่นอยู่เป็นประจำ
แต่คนที่โคตรชิวทั้งๆ ที่แทบจะไม่เคยออกไปปั่นเลยคือแม่โปเต้ครับ
ไม่เหนื่อย ไม่หิว แค่เมื่อยไหล่เล็กน้อย
ช่วงท้ายๆ ก่อนเข้าเมืองมียิงการประลองความเร็วกันเล็กน้อย
หนุ่มนักปั่นซึ่งมั่นใจว่าตัวเองแรงกว่าเพราะปั่นบ่อย ซ้อมมาเยอะ
ออกแรงกดบันไดสุดกำลัง เจ้า Fuji Touring พุ่งทะยานไปข้างหน้า
พร้อมกับซอยขายิกๆ หวังจะฉีกหนีแม่โปเต้ให้กระจาย
ขณะที่กำลังปั่นจนหูตั้งหางจุกตูดอยู่นั้น ได้ยินเสียงแม่โปเต้ตะโกนมาจากด้านหลัง
“ต้องเรียกเราให้รอด้วยแน่เลย” หนุ่มนักปั่นคิดในใจ
ขณะที่กำลังคิดอยู่นั้น แม่โปเต้ก็ปั่น ขึ้นมาตีคู่และหันมาบอก
“หลีกไปอย่าขวางทาง”
แล้วก็ปั่นหนีเข้าเมืองอุทัยไปแบบชิวๆ
ปั่นถึงบ้านคุณย่าตอน 1 ทุ่ม
คุณย่าเตรียมอาหารเย็นไว้ให้หลานสาวและหลานเขยเรียบร้อยแล้ว
อาบน้ำ กินข้าว และเข้านอนหลับเป็นตาย คร่อกๆๆๆๆ
หมดแรงปั่นซะงั้น เกือบเป็นลมอยู่กลางทาง
