สาวนักเปิบกับหนุ่มนักปั่น “ปั่นไปแรด”

[M&M]

แม่โปเต้จัดโปรแกรมปั่นให้ผ่านตัวจังหวัดอ่างทองด้วยความตั้งใจ
เนื่องด้วยมีลูกศิษย์สาวคนหนึ่ง เรียนจบรับปริญญาแล้ว
ได้งานในกองบรรณาการนิตยสารชื่อดังเล่มหนึ่ง
ทำอยู่ซักพักก็เริ่มเบื่อชีวิตมนุษย์เงินเดือนในเมืองหลวง
เลยลาออกซะงั้น กลับมาทำสวนกับพ่อแม่อยู่ที่อ่างทอง
วันนี้อาจารย์เลยจะแวะมาเยี่ยมลูกศิษย์

พอปั่นเข้าตัวเมืองอ่างทอง แม่โปเต้หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาลูกศิษย์
ปรากฏว่าปั่นเลยมาแล้วครับ ทางที่ผ่านมานั่นแหละ
จะปั่นย้อนกลับไปก็กะไรอยู่ ง่วงก็ง่วง หิวก็หิว
เลยตามเลยครับ โอกาสหน้าค่อยแวะมาใหม่

[M&M]

30 นาทีก่อน...

บ่ายสามโมงแล้วยังไม่ได้กินข้าวเที่ยง
แรงเริ่มหมด สมองเริ่มตื้อ หูอื้อ ตาลาย ยังเหลืออีกตั้ง 39 กิโลจะถึงสิงห์บุรี
เลยจากตัวเมือง อ่างทองมาไม่ไกลริมทางหลวง 309 เห็นป้ายร้าน “ย่านซื่อปลาเผา”
เลี้ยวเข้าทันที ร้านนี้แหละครับที่โดนคำถามเด็ดเล่นเอาอึ้ง

เมนูประกอบความอึ้ง
ผัดเผ็ดปลาคัง...
ปลาช่อนเผา...
ข้าวสวยร้อนๆ...

[M&M]

หนึ่งนาทีหลังจากนั้น....

เวลาคิดถึงเมนูปลาช่อนรสเด็ด หลายๆ ท่านคงคิดถึงปลาช่อนแม่ลา
ของขึ้นชื่อของ จ.สิงห์บุรี
แม่โปเต้ยืนยันได้ทันทีหลังจากชิม “ปลาช่อนเผาย่านซื่อ” ไปครึ่งตัว
ว่าปลาช่อนอ่างทองนี่ก็อร่อยเด็ดไม่แพ้กัน
สาวนักเปิบยกสี่นิ้วให้เลยครับ

[M&M]

กว่าจะรับประทานอาหารเที่ยงเสร็จบวกกับนั่งพักก็ปาเข้าไปเกือบสี่โมงเย็น
ออกเดินทางต่อไปตามทางหลวงหมาย 309 อีกเช่นเคย
แต่คราวนี้เปลี่ยนมาปั่นเลียบแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันตก
ราวหนึ่งชั่วโมงก็มาถึงแถบ อ.ไชโย
แวะเข้าไปนั่งพักที่วัดไชโยวรวิหารอีกรอบ

[M&M]

ทริปนี้ Fuji Touring จะได้ออกรอบกับ Missile C-Team ของแม่โปเต้เป็นครั้งสุดท้าย
ต่อไปคงไม่ได้ออกทริปบ่อยๆ เพราะตั้งแต่ทริปหน้าเป็นต้นไป
แม่โปเต้จะออกรอบกับ Soma SAGA คู่ใจคันใหม่ที่กำลังบินลัดฟ้ามาจากเมืองลุงแซม
แต่ถึงวันนี้ น้อง SAGA จะยังไม่มา แต่ Soma Thailand ส่งพี่ธานินทร์มาเป็นเพื่อนร่วมทางกะเราสองคนด้วย
พี่ธานินทร์ไม่ได้มาเป็นเพื่อนเฉยๆ แต่เอื้อนลูกคอทั้งเพลงไทย เพลงเทศ เพลงแขก
เพลงจีน กล่อมเราสองคนทั้งวันจนคอแห้ง

“ปั่นจักรยานเที่ยวไป ฟังเพลงไปนี่ก็เพลินดีนะ” แม่โปเต้ผิวปากตามเสียงพี่ธานินทร์

[Jakrapong]

ถ่ายรูปสวยมากเลยครับพี่
นับถือๆ ไม่แปลกเลยเวลาออกทริปดาฮอนด้วยกัน
ผมปั่นไม่ทันเลย เล่นปั่นข้ามจังหวัดแบบนี้

[M&M]

นับถือๆ ไม่แปลกเลยเวลาออกทริปดาฮอนด้วยกัน
ผมปั่นไม่ทันเลย เล่นปั่นข้ามจังหวัดแบบนี้

หวัดดีครับคุณต่อ
ผมปั่นไม่เร็วหรอกครับ ต้องแม่โปเต้นู่นครับ คนปั่นเร็ว
ปั่นไม่ดักถ่ายถ่ายรูปข้างหน้า ไม่เคยทัน

[M&M]

สองชั่วโมงครึ่งหลังจากนั้น...

จากวัดไชโย แม่โปเต้พาปั่นข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาที่สะพานใกล้ๆ วัด
ถามว่าจะไปไหนก็ไม่บอก

“ความลับย่ะ”

หลังจากข้ามแม่น้ำมาก็ปั่นบนถนนเล็กๆ เลียบคลองส่งน้ำมุ่งหน้า อ.พรหมบุรี
ก่อนถึง อ.พรหมบุรีประมาณสามกิโล แม่โปเต้ก็พาเลี้ยวซ้ายลงไปทางแม่น้ำ

“ไปกินกุ้งฝอยเผาเป็นมื้อเย็นกัน เจ้านี้เค้าว่าอร่อย”
“โอ้! แม่เจ้า กินข้าวมื้อเย็น”
“เพิ่งกินข้าวเที่ยงมาสองชั่วโมงเองนะ”
“แค่นี้ เด็กๆ” แม่โปเต้ตะโกนตอบพร้อมกับปั่นตรงไปยังร้านกุ้งเผาริมแม่น้ำ


ต้องยอมแม่เค้าละครับเรื่องกิน
แม้จะอิ่มแทบตายแต่ในฐานะสามีที่ดี ภรรยาอุตส่าห์พามาทั้งทีมีหรือจะปฏิเสธ
ได้ที่นั่งแล้วให้แม่โปเต้จัดการไป ส่วนหนุ่มนักปั่นขอตัวไปล้างหน้าล้างตาก่อน

[M&M]

...

[M&M]

“ร้านกุ้งเผาทองชุบ (เจ้าเก่า)” ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา
ก่อนถึง อ.พรหมบุรี ราวๆ สัก 3 กิโล
ถ้าขับรถมาจากกรุงเทพตามถนนสายเอเชียก็น่าจะเคยสังเกตเห็นกันบ้าง
ถนนสายเอเชียตรงช่วงนี้อยู่ใกล้ๆ แม่น้ำเลี้ยวลงมานิดเดียวก็ถึง
สั่งอาหารไปไม่นานก็ถูกยกมา

“นี่อะนะ กุ้งฝอยเผา”
หนุ่มนักปั่นตาแทบเหลือกเมื่อเห็นกุ้งในจาน
ซึ่งถูกยกมาเสิร์ฟ พร้อมกับ “ต้มยำปลาตะโกก” และข้าวสวยหนึ่งจาน
“กินๆ เข้าไปเหอะน่า อร่อยนะ” แม่โปเต้ยิ้ม

ครับ ของเค้าอร่อยจริงๆ กินแล้วแทบชัก....
..
..
..
ชักหน้าไม่ถึงหลังนะครับ

กุ้งฝอยเผาสองตัวของแม่โปเต้น้ำหนักรวมหนวดกุ้ง 8 ขีดกว่าๆ
ราคาขายปลีก+ค่าเผา กิโลละ 900 บาท
เอาวะ นานๆ ที และไม่ได้แวะผ่านมาแบบนี้บ่อยๆ

ข้อดีอย่างหนึ่งของการปั่นจักรยานท่องเที่ยวก็คือ
ประหยัดค่าน้ำมันรถเอาเงินไปหาของกินของอร่อยๆ ได้เยอะ
อิ่มทั้งท้อง อิ่มทั้งใจ และกระเป๋ายังตุงอยู่....

[M&M]

สามชั่วโมงครึ่งหลังจากนั้น...

ดื่มด่ำกับความอร่อยของมันกุ้งฝอยและบรรยากาศดีๆ ริมแม่น้ำจนเพลิน
ดูเวลาปาเข้าไปเกือบหนึ่งทุ่มแล้ว
จุดหมายปลายทางที่สิงห์บุรีวันนี้คงไปไม่ถึง
แม่โปเต้วางแผนสำรองไว้แล้วเป็นรีสอร์ทที่พรหมบุรีใกล้ๆ นี่เอง
ออกจากร้านกุ้งเผาปั่นจักรยานฝ่าความมืดและสายฝนไปอีกราว 20 นาที
ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาอีกครั้งตรง ตัวอำเภอพรหมบุรี ปั่นไปต่ออีกราวหนึ่งกิโลก็ถึงที่พัก
“รุ่งอรุณ รีสอร์ท”

[M&M]

หนุ่มนักปั่นเข้าไปอาบน้ำและหวังว่าจะออกมานอนให้หายเหนื่อย
ออกมาจากห้องน้ำเห็นแม่โปเต้นั่งซดเบียร์กับยำเนื้ออยู่

“สั่งอาหารของรีสอร์ทมาลองชิมดู ของว่างก่อนนอนจ้า ”

เอากะแม่เค้าสิครับ อาหารมื้อที่สามในรอบ 4 ชั่วโมง เฮ่อ!

“พี่จะปั่นจักรยานกันไปทำไมคะ”

คำถามของน้องที่ร้านปลาเผายังดังอยู่ในหัวก่อนหลับไป

[M&M]

วันที่ถัดมา

เช้าวันนี้อากาศแจ่มใส
ผลจากการไปไม่ถึงตัวเมืองสิงห์บุรีทำให้วันนี้ต้องเพิ่มระยะการปั่นเข้าไปอีก
จากพรหมบุรีถึงจุดหมายปลายทางคงร่วมๆ 100 กิโล
เมื่อคืนก่อนนอนบอกแม่โปเต้ไว้ว่าออกหกโมงเช้านะ
พอเอาเข้าจริงเกือบเจ็ดโมงเช้าเพิ่งจะตื่นกัน
สงสัยจะเป็นเพราะเมื่อคืนวานนอนน้อยแล้วเมื่อวานยังมาปั่นจักรยานอีกทั้งวัน
ใกล้ๆ 8 โมง อาบน้ำ แต่งตัว เก็บของเรียบร้อยแล้ว
ออกไปรับประทานอาหารเช้าที่ร้านอาหารของรีสอร์ท

“รุ่งอรุณ รีสอร์ท” เป็นทั้งรีสอร์ท ร้านอาหาร และบ่อตกปลา
ตั้งอยู่ริมทางหลวง 309 ก่อนเข้าเมืองสิงห์บุรีราว 8 กิโลได้
ห้องที่พักเมื่อคืนราคา 700 บาท รวมอาหารเช้า

[M&M]

...

[M&M]

ออกจากรีสอร์ทมาแล้วแม่โปเต้พาย้อนไปข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา
กลับไปยังตัวอำเภอพรหมบุรีอีกครั้งแล้วปั่นเลียบคลองชลประทานไปเรื่อยๆ
ทางเลียบคลองส่งน้ำช่วงนี้อยู่ใกล้ๆ กับถนนสายเอเชียมากๆ เรียกว่ามองเห็นกันได้เลย
รถบนถนนสายเอเชียวิ่งกันเร็วและน่ากลัว
ใครที่มีแผนจะปั่นจากกรุงเทพฯ ขึ้นทางเหนือช่วงอยุธยาถึงสิงห์บุรี
เลี่ยงมาปั่นบนทางหลวง 309 ได้จะดีกว่า ถนนดีรถน้อยไม่ต้องไปเสี่ยงกับรถใหญ่ๆ
ทางสายนี้ไม่เปลี่ยวมีหมู่บ้านและวัดตลอดทาง
ปั่นจากอำเภอพรหมบุรีมุ่งมาตัวจังหวัดสิงห์บุรีมาราวๆ 5 กิโลก็มาถึงบ้าน ”ปากบาง”