ปั่นตามเพื่อนไปเที่ยวตลาดบางหลวง รศ. ๑๒๒ อ.บางเลน จ.นครปฐม

[ลุงแซม]

ทีแรกนึกว่านักร้อง คนนี้อนุรักษ์ของเก่า แต่ไม่ใช่ เป็นของไหว้ครูเขามั๊ง เห็นมีกระถางธูปด้วย

[ลุงแซม]

ฟังเพลงกันอยู่พักหนึ่ง ดูเวลาก็ปาเข้าไปใกล้บ่ายโมงแล้ว ระยะทางขามา 78 กม. ผบ.นัดจะไปงานแต่งงานลูกเพื่อนเขาที่โรงแรม พูลแมน อยู่ในคิงส์เพาเวอร์ถนนศรีอยุธยา จะทันไหมเนี่ย เห็นเพื่อน ๆ ยังไม่พร้อมเลยบอกว่าปั่นไปถ่ายรูปก่อนจะไปรอข้างหน้าตลาด นั่งรออยู่นานนึกขึ้นได้ว่ามันมีทางออกหลายทาง เลยปั่นกลับทางเดิมข้ามสะพานแล้วไปรอตรงทางแยก ถามพ่อค้าส้มตำว่ามีพวกจักรยานผ่านมาบ้างหรือเปล่า เขาบอกว่ายังไม่เห็น ไม่แน่ใจโทรถามอาสมพิศดีกว่า อาสมพิศบอกว่ากำลังถ่ายภาพหมู่อยู่ กำลังจะไป ค่อยโล่งหน่อยนึกว่าต้องคลำทางกลับคนเดียวซะแล้ว โน่น ๆ มากันแล้ว เป็นทิวแถวเชียว

[ลุงแซม]

รอดูว่าใครอยู่สุดท้าย เห็นคุณนายปากเกร็ด และ คุณสุธีรัชต์ อยู่ท้ายค่อยอุ่นใจ ฮัมเพลงในใจ "คุณนายอยู่ไหน ประชาอุ่นใจทั่วกัน" (ยังไงก็ตามทัน 555)

[ลุงแซม]

เราปั่นกลับย้อนทางเดิม แต่ตรงไปออกวัดไผ่สามตำลึง (ผมเรียกวัดไผ่สิบสองบาท เพราะ 4 บาทเป็นหนึ่งตำลึง) ปั่นยาวมาแวะร้านน้ำตรงทางแยกขวา ผมผ่านมาตรงนี้จะเห็นคุณลุง และคุณป้า สองสามีภรรยา นั่งกันอยู่ที่เพิงใต้ต้นไม้ร่มเย็นดี เข้าไปสวัสดีทักทาย คุณลุงอายุเจ็ดสิบกว่าแล้ว เดินไม่สะดวกเพราะหมอนรองกระดูกไม่ดี มีคุณป้าคอยดูแล เห็นแล้วนึกชมเชยชีวิตคู่ที่คอยดูแลกันยามแก่เฒ่า นึกถึงตัวเองทำไมมีความคิดที่แย่มาก " ปั่นจักรยานให้เหงื่อออกทางขุมขน ดีกว่าอยู่บ้านให้เมียบ่นจนน้ำล้นออกทางตา"

[ลุงแซม]

หน้าบ้านคุณป้า ปลูกต้นไม้ ดอกไม้หลากชนิด เมื่อก่อนเคยเพาะต้นไม้ขาย เลยเดินถ่ายภาพดอกไม้สวย ๆ
...นี่ดอกบานชื่น ชื่อนี้ผมชอบจริง อยากนำมาต่อท้ายชื่อผมให้มันสดชื่นขึ้นอีกนิด "เกษมสำราญบานชื่น"

[ลุงแซม]

นี่ก็ เกษมสำราญบานชื่น สีแดง

[ลุงแซม]

ดาวเรื่อง

[ลุงแซม]

...กำลังเพลินกับดอกไม้ พี่ไฝ นั่งดูยางหลังของผมอยู่บอกว่า พี่เกษม ไส้ทะลักแล้ว ยางในมันปลิ้นจะออกมาด้านนอกแล้ว อ้าวซวยแล้วเรา เจ้าเสือภูเขาไม่ค่อยได้ปั่น นึกว่ายางมันยังใหม่อยู่ กะจะเอาไปทริปอุ้มผางกับพี่โส(เสือดำ)ซะหน่อย ไม่รู้โดนอะไรบาด ถ้าเอาไปแย่แน่เลย
...ทำไงดี ถอดยางในออก เอายางปะมาติดยางนอกไว้ อาสมพิศตัดขวดน้ำพลาสติกมารองให้อีกชั้นหนึ่งใส่เข้าไป สูบลม เยี่ยมมากไปต่อกันดีกว่าเสียเวลาไปมากแล้ว ไปได้สัก 10 กม. ยางแบนอีกแล้ว ถอดดูพลาสติกมันพับก็เลยถูยางในรั่ว ถอดออกใหม่ ใส่ยางในเส้นใหม่ คราวนี้อาสมพิศค่อย ๆ รองพลาสติกให้เรียบคงไม่รั่วอีก เราอยู่ช่วยกันสองสามคน ส่วนเพื่อน ๆ ที่เหลือให้ล่วงหน้าไปรอร้านน้ำตรงทางแยกข้างหน้า เพราะที่ร่มมีน้อย
...เวลาผมยิ่งน้อย ๆ อยู่รีบตามเพื่อนไป เราพักกินน้ำกันอีกพักหนึ่งจึงปั่นกลับ ผ่านวัดคลองขุนศรี เข้าตลาดน้ำไทรน้อย ให้อาสมพิศ คุณพล ซึ่งกินก๋วยเตี๋ยวลุยสวนน้ำจิ้มรสเด็ดได้เข้าห้องน้ำเพราะศัตรูจู่โจม หลังจากนั้นก็กลับสายบ้านกล้วย ไทรน้อย คุณพลกระบี่ไม้ แรงไม่เลิกปั่นความเร็ว 34-35 ผมก็ตามไปตามรอบขา พอมาทันคุณนายปากเกร็ดซึ่งล่วงหน้ามาก่อน ก็ผ่อนความเร็ว นึกในใจ "คุณนายอยู่ไหนประชาอุ่นใจทั่วกัน" มาถึงทางสายสุพรรณบุรีแวะซื้อน้ำเย็นกันที่เซเว่นปากทาง ผมซื้อขนมปังสังขยาใส่กระเป๋ามาชิ้นหนึ่งเพราะรู้สึกหิว แต่เห็นเพื่อน ๆ พร้อมแล้วจึงปั่นต่อ เรามาแยกกันที่ อ.บางบัวทอง คุณนายแยกไปออกทางสะพานพระราม สี่ คุณสมพิศตรงไปทางบางกรวย ขณะล่ำลากันผมควักขนมปักออกมากิน ผมบอกให้เพื่อน ๆ ไปก่อน ว่าเดี๋ยวตามไป กินขนมปังเสร็จ เห็นหลังอาสมพิศอยู่ไกล ๆ เร่งความเร็วขึ้นไปที่ 30 กระชับระยะทางใกล้เข้ามาก่อนถึงแยกรัตนาธิเบศร์ ต้นขาซ้ายเกิดแข็งขึ้นมาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย นึกในใจ ซวยแล้วเรา นัดผบ.ไว้ทำไงดี ปลอบใจตัวเอง เดี๋ยวลูก ๆ คงไปส่งแม่เขา หยุดพักตรงแยกลดอานลงต่ำหน่อยเปลี่ยนกล้ามเนื้อเผื่อจะดีขึ้น อีกตั้งเกือบ 20 กม. อยู่ ๆ เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ดูเบอร์แล้ว ผบ.เรานี่หว่า แอดดีนารีน หลั่งปรี๊ดเลย ...."พ่ออยู่ที่ไหนนี่มันจะห้าโมงเย็นแล้ว"อยู่ตรงแยกบางบัวทองจ้าแม่ ตะคริวกิน คงไปไม่ทันให้ลูกไปส่งเถอะ" ....ลูกอะไรล่ะไม่มีใครอยู่บ้านสักคน ทำไมไม่รับผิดชอบเลย บอกว่าให้ถึงบ้านห้าโมงเย็น...แม่จ๋ายางมันมีปัญหาเสียเวลาอยู่นาน เดี๋ยวจะรีบไป......ไม่มีเสียงตอบกลับ เพราะโทรศัพท์ถูกตัดสายทิ้งไปแล้ว ผมขึ้นคล่อมจักรยานค่อย ๆ ปั่นไป ไม่น่่าเชื่อตะคริวมันกลัว ผบ.ผม ยิ่งกว่าผมกลัวซะอีก หายไปซะดื้อ ๆ ปั่นไปถึงสะพานพระนั่งเกล้าไม่กล้าเร่งขึ้นสะพานกลัวมันกลับมาอีก ขึ้นสะพานมาได้ก็บุญแล้ว ปั่นผ่าน รพ.พระนั่งเกล้า ออก อตก.3 เข้ากรุงเทพ นนทบุรี วงค์สว่าง รถติดมากต้องปั่นบนทางเท้า ถึงบ้าน 17.45 อาบน้ำขับรถไปส่ง ผบ.ที่โรงแรม ไปรอรับลูกที่สามย่าน ลูกชายกินอาหารอยู่ที่จามจุรีสแควร์ ลูกสาวดูหนังอยู่สยาม ผมต้องรอรับผบ.กลับตอนประมาณสองทุ่ม เวลาเหลือไปหาสเต็กกินดีกว่า ชื่อร้านรัฟเฟอร์สมัยลูกยังเรียนที่จุฬาเคยพาไปกิน ผมนั่งคนเดียวกำลังรออาหารที่สั่ง มีคนเข้ามาข้างหลังเรียกลุงแซมมาอย่างไรคนเดียว ใครหว่า โอ่ เป็นคุณโหนก กับน้อง ศิลป์ ชาวจักรยานกับเพื่อน ๆ นั่นเอง กินไปคุยกันไปจนได้เวลาผมจึงลากลับเพราะลูกโทรมาแล้ว รับลูกแล้วไปรับผบ.กลับบ้าน ....เป็นอันว่าหมดหน้าที่ สำหรับทริปนี้ก็ไม่มีอะไรมาก ภาพไม่ค่อยได้ถ่าย เพราะจอดไม่ได้ไม่ทันเพื่อน แล้วพบกันทริปต่อไปครับ สวัสดีครับ
...อีกสักนิด ผมเห็นขาซ้ายคุณโหนก เหมือนมีหมูแผ่นขนาดใหญ่ติดอยู่ สอบถามจึงได้ความว่า เมื่ออาทิตย์ก่อน คุณโหนก ปั่นเสือหมอบกำลังได้รอบในถนนสาธร เกิดตกร่องถนนเล็ก ๆ ล้อหน้าล๊อกตีลังกา จึงได้หมูแดงมาตอนนี้กลายเป็นหมูแผ่นแก่ไฟ ออกดำแล้ว ไม่เป็นไรมาก ขอให้คุณโหนกหายเป็นปรกติโดยเร็วนะครับ

[ตัวเล็ก]

สวัสดีค่ะลุงแซม...เมื่อไหร่จะปั่นมาถึงสุพรรณบ้างค่ะ (แต่ตอนนี้ฝนตกทุกวันเลย)

[เสือรุ่งริ่ง]

[youtube]u4cUBiT51-w&feature=player_embedded[/youtube]

สวัสดีค่ะ ลุงแซม...โอโห ไม่ได้ฟังเพลงนี้นานมากๆ ชอบเพลงนี้มากๆเลยค่ะ...ขอบพระคุณ ลุงแซม มากๆนะค่ะ ที่ได้นำเพลงนี้มาให้ฟังกัน...ส่วนทริปของคุณลุง ก็ยังคงความสนุกสนาน และได้ความรู้อีกเช่นเดิม นะค่ะ ซ้อมบ่อยๆขนาดนี้ ทริป ทีลอซู ลาก รุ่งริ่ง ไปด้วย นะคะ เพราะแม่บักฯจะตามดูดคุณตัวเล็ก รุ่งริ่ง เลยหว้าเหว่เยยอ่ะ...

[LEOPARD 2]

หวัดดีครับ ลุงแซม สูตรลับของลุงอ่ะผมปกปิดมายทันแว๊วววว อิ อิ อิ อิ
แล้วได้นำมาบรรจุไว้ในกล้ามขาเรียบร้อยยยยย คริ คริ คริ ต่อไปนะน้องคิวไม่มีทางงับขาผมได้เป็นแน่แท้
ลุงเพลง anak ผมเคยเล่นให้เพื่อนๆฟังสมัยเรียนเพาะช่าง น่าจะปี 25 นะ ตอนเมาๆเค๊าฟังไม่รู้เรื่อง
เลยมั่วๆไปได้อ่ะครับ อิ อิ อิ อิ มาได้ยินอีกที่อะไรนี่ เรายังเด็กอยู่เลย นะ น้องเหมียวว่ามั๊ย ???
แล้วที่ จ.ตาก จัดงานอะไร แอบไปดูได้เปล่า เมื่อไรกัน ตกข่าวอ่ะจ๊า

[bomberbike]

ผมอ่านจบแล้วนะครับ อดเจอกันเลยครับ อาทิตย์ที่ผ่านมา ผมสับสน...นึกว่าลุงจะมา วันอาทิตย์ที่จะถึงนี้
ก็เลยปั่นไป ตลาดน้ำลำพญา เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาครับ พลาดกันซะได้

ปล.ส่วนน้องคนขายเสื้อที่บางหลวง เด๋วผมไปขอถ่ายรูปมาให้ครับ เคยเห็นอยู่ครับ หน้าตาน่ารักดีครับ

[ลุงแซม]

สวัสดีค่ะลุงแซม...เมื่อไหร่จะปั่นมาถึงสุพรรณบ้างค่ะ (แต่ตอนนี้ฝนตกทุกวันเลย)

...สวัสดีครับ คุณตัวเล็ก คงมีสักวันที่จะได้ปั่นไปครับ แต่เคยปั่นไปครั้งหนึ่งแล้วได้แค่ไปขาเดียว กลับไม่ไหวครับ ตอนนี้ (02.00 น.) กทม.ฝนหยุดตกแล้วคงนอนหลับพักผ่อนมั๊ง แล้วเจอกันทริปทีเราสู้ครับ

สวัสดีค่ะ ลุงแซม...โอโห ไม่ได้ฟังเพลงนี้นานมากๆ ชอบเพลงนี้มากๆเลยค่ะ...ขอบพระคุณ ลุงแซม มากๆนะค่ะ ที่ได้นำเพลงนี้มาให้ฟังกัน...ส่วนทริปของคุณลุง ก็ยังคงความสนุกสนาน และได้ความรู้อีกเช่นเดิม นะค่ะ ซ้อมบ่อยๆขนาดนี้ ทริป ทีลอซู ลาก รุ่งริ่ง ไปด้วย นะคะ เพราะแม่บักฯจะตามดูดคุณตัวเล็ก รุ่งริ่ง เลยหว้าเหว่เยยอ่ะ...

...ขอบพระคุณครับ ที่เข้ามาอ่านจนจบ ความจริงทริปนี้ว่าจะไม่นำมาลงในกระดานนี้แล้วเชียวนา เห็นเสือรุ่งริ่งถามหาก็เลยนำมาลงแปะไว้หน่อย ทริปส่วนใหญ่ผมก็จะเน้นเรื่องความสนุกสนาน ใครไม่สนุกเราก็สนุกของเราคนเดียว555 บางทีก็เหมือนคนบ้า พิมพ์ไปหัวเราะไปคนเดียว ส่วนสาระและความรู้นั้นอย่าไปคาดหวัง ไม่ค่อยมีหรอกครับ
...ทริปทีเราสู้ เป็นทริปภูเขา ลุงแซมไม่มีเขาให้ซ้อมปั่น แค่ปั่นขึ้นสะพานตะคริวก็จะมาเยือนแล้ว ไม่เหมือนเสือรุีงริ่งมีเขาให้ปั่นซ้อมมากมาย ไม่ได้ปั่นไปเดินขึ้นดอยสุเทพก็ยังดี... แต่เราปั่นเอาสนุก ค่อย ๆ ไป คงมีความสุขดี ดูระยะทางแล้ว เข็นบ้าง แวะถ่ายภาพบ้าง ไหลลงเขาบ้าง ไม่น่าจะหนักหนาอะไร คนที่ผมเป็นห่วงน่าจะเป็นคุณแม่บักข้าวเหนียว เห็นว่าตอนนี้ตัวกลมกลัวเวลาเข็นแล้วจะกลิ้งลงเขาน่ะ 5555

[ลุงแซม]

หวัดดีครับ ลุงแซม สูตรลับของลุงอ่ะผมปกปิดมายทันแว๊วววว อิ อิ อิ อิ
แล้วได้นำมาบรรจุไว้ในกล้ามขาเรียบร้อยยยยย คริ คริ คริ ต่อไปนะน้องคิวไม่มีทางงับขาผมได้เป็นแน่แท้
ลุงเพลง anak ผมเคยเล่นให้เพื่อนๆฟังสมัยเรียนเพาะช่าง น่าจะปี 25 นะ ตอนเมาๆเค๊าฟังไม่รู้เรื่อง
เลยมั่วๆไปได้อ่ะครับ อิ อิ อิ อิ มาได้ยินอีกที่อะไรนี่ เรายังเด็กอยู่เลย นะ น้องเหมียวว่ามั๊ย ???
แล้วที่ จ.ตาก จัดงานอะไร แอบไปดูได้เปล่า เมื่อไรกัน ตกข่าวอ่ะจ๊า

...สวัสดีครับ คุณ LEOPARD 2 เพลงนี้ ผมร้องให้เพื่อน ๆ ฟังคราใด เพื่อน ๆ ก็จะบอกว่ามั่ว ให้ร้องใหม่อีกทีซิว่าจะเหมือนเดิมหรือเปล่า ผมร้องใหม่เพื่อนก็จำไม่ได้อีกว่าเดิมผมร้องอย่างไร มีวันหนึ่งเลยเอาเพลงนี้มาเปิดแล้วร้องพร้อมกันไปเพื่อนจึงเชื่อว่าผมไม่ได้มั่ว แต่สรุปแล้วก็มั่วนั่นแหละ เพราะไม่ใช่ภาษาไทย ก็ได้แต่ฟังแล้วก็ร้องตามที่หูได้ยินเท่านั้นเอง วันหลังคุณตู่เล่นให้ผมฟังหน่อยนะครับ ขอเพิ่มอีกเพลง ชื่อเพลง Tom Dooley ถ้าเป็นเพลงไทยก็ราชสีห์ กับหนู ทำนองเดียวกัน เพลงนี้เป็นตำนานเลยนะ ผมเจอฝรั่งเมื่อไรร้องให้เขาฟังเขาก็จะร้องได้แต่ส่วนใหญ่เป็นฝรั่งขี้เมา

[เสือสาละวิน]

สวัสดีครับอาเกษมสำราญ..(เอาซะเต็มยศเลยละ..เข้ากับบรรยากาศทริปนี้จริงๆครับ). นอนแต่หัวค่ำตื่นแล้วก็นอนไม่หลับเข้าเวปเจอกระทู้ลุงแซมพอดี..น่าสนุกนะครับเห็นพี่ๆ ที่เคยปั่นร่วมกันก็หลายท่าน..ไม่แน่อีกหน่อยอาจมีทริปปั่นไปนอนบ้านกะเหรี่ยงฟังเสียงแม่น้ำสาละวินนะครับลุงแซม..แต่อาหารการกินคงไม่อุดมสมบูรณ์เช่นนี้นะครับ...