เพราะครบถ้วนดีอยู่แล้ว ทริปนี้เป็นทริปที่ผมรู้สึกเป็นสุขและหรรษามากครับ ได้เห็นสิ่งสวยงาม
หลายๆอย่าง และเห็นภาพที่ผมรู้สึกประทับใจอยู่2ภาพ
ภาพที่1 ระหว่างหลวงพระบาง-กิ่วกระจำ คือเห็นพี่ขนมปังผูกเชือกกับหลักอานรถตัวเองกับ
แฮนด์รถพี่พินแล้ว รู้สึกประทับใจ ทำให้ผมจินตนาการไปโน้นเลยว่า มิตร ชัยบัญชา (พี่ขนมปัง)
ถอดเสื้อ ไม่ใสรองเท้า นุ่งกางเกงขาก๊วย ผ้าขาวม้าคาดพุง ถือเชือกสนตะพาย มีเพชรา (พี่พิน)
แต่งชุดสาวไทย นั่งไพล่ อยู่บนหลังเจ้าทุยเผือก อยู่กลางท้องนา มันเป็นภาพที่น่ารักมากครับ
ที่คนรักมีความเอื้ออาทรต่อกัน
ภาพที่2 ระหว่างที่อยุ่วังเวียงคือ ภาพที่พี่บ่าวสุธีรัช กับพี่คุณนายพายเรือ ผมก็จินตนาการไปโน้น
อีกว่า สรพงษ์ชาตรี (ขวัญ) กำลังพายเรือให้นันทนา เงากระจ่าง (เรียม) นั่งและพูดคุยฉอเราะ
ภาษาหัวใจ กันอย่างมีความสุข งดงามครับ แต่ติดนิดนึงเรือที่พี่บ่าวกับพี่คุณนายพาย เป็นเรือ
คยัก นั่งหันหน้าไปตามกาน ถ้าได้เรือแจว นั่งหันหน้าเข้าหากัน คงสวีตภาษาดอกไม้กันน่าดู
เสียดายกล้องผมเดี้ยง ไม่อย่างนั้น ผมคงแอบถ่าย2คู่ ชู้ชื่น เอามาโพสต์และบรรยาย ให้มดน้ำลายหก คงจะดีไม่น้อย 555+
*สุดท้าย....ผมมีเรื่องของผมจะเล่าให้ฟังนิด เป็นเรื่องที่ผมขำไม่ออก เรื่องมีอยุ่ว่า
ระหว่างที่ผมจดโน้ด ลงในกระดาษเพื่อให้ลูกสาวเอาไปโพสต์ ภรรยาผมเธอมายืนดูอยู่ข้างๆ
และเธอขออ่าน พอเธออ่านจบ เธอก็ยิ้ม ^^ และพูดว่า2คู่นี้ น่ารักจัง คงรักกันมากนะเฮีย และเธอก็
พูดอีกว่า แล้วเฮียล่ะ เธอถามผม ผมก้เลยส่ายหัว และพุดว่าไม่ ไม่เหมือนเค้าหรอก เพราะเฮียรักนก
แค่7วันเท่านั้นแหละ เสียงดังเพี่ยะ ที่ต้นแขนด้านซ้าย จนแดงเป็นปื้น ขึ้น5นิ้ว และเธอก้พุดว่า
คืนนี้อด แล้วหันหลังสะบัดก้น เดินจากไปโดยไม่รอให้ผมพุดให้จบ ว่า วันจันทร์-อาทิตย์
เห้อ...แห้วอีกแล้วตรู เพราะปากแท้ๆ 55555555+ ขำนี่พี่น้องกลุ่มรวมมิตรนะครับ ส่วนผมนั้น
อย่างที่บอกอ้ะ
จบข่าว...
