...
ชีวิตช่วงนี้ของผม ... เหมือนในรูป ...............................
มีคนเคยบอกว่า การออกเดินทางคือการได้เรียนรู้ตนเอง เพิ่งจะเข้าใจก็ช่วงนี้ เพราะออกทริปกับ
สมาคมจักรยานเพื่อสุขภาพไทยบ่อยขึ้น ตั้งแต่ต้นปีมานี่ก็ 3 รอบเข้าไปแล้ว ยิ่งออกไปปั่น ยิ่งดัง
ยิ่งเป็นที่รู้จักของผู้คนมากขึ้นเรื่อย ๆ ... ล่าสุดนี่มีแต่คนเข้ามาทักทายกันมากหน้าหลายตา
รู้สึกว่า ... การได้รับการยอมรับ บางครั้งก็เป็นภาระหนักประการหนึ่ง
เคยมีเพื่อนผมคนนึง บอกกับผมว่า ... คาแร็คเตอร์ของผม เหมาะที่จะเป็นแกนนำ ไม่ว่าจะไปทำอะไร
อยู่ในสังคมไหน เป็นคนที่เป็นแรงบันดาลใจให้คนอื่น มีภาวะความเป็นผู้นำสูง แถมเป็นผู้นำใน
ระดับปฏิบัติการได้ดี ถึงดีเยี่ยม ... เพราะผมจะคิดถึงคนอื่น ก่อนคิดถึงตัวเอง
ฟังดูดี ..... แต่เพื่อคนเดียวกันนี่แหละที่คอยเตือนผมเสมอว่า ... เพราะเป็นคนแบบนี้ ผมถึง
เสียเปรียบคนอื่นเขาอยู่เสมอ .................
คงจะจริงของเขา แต่คงจะปรับเปลี่ยนแก้ไขอะไรได้ยาก เพราะผมมีความสุขในแบบที่ผมเป็น
ทำเพื่อคนอื่น อยู่เพื่อคนอื่น .... อยู่ให้คนอื่นรู้จัก มากกว่าที่จะไปรู้จักใคร ...
ติดไมล์รถจักรยานได้ปีกว่า ๆ .... เลขไมล์ระยะทางรวมพุ่งขึ้นไป 1,200 กว่ากิโลเมตรแล้ว ...
ยินยอมเป็นเทียนที่ถูกจุดพร้อมกันทั้งสองด้าน ... เพื่อส่องสว่างให้คนอื่น
และพร้อมที่จะถูกเผาไหม้อย่างรวดเร็ว
จุดตัวเองก็ยอมทันใด ให้ลุกเป็นไฟขึ้นมา
เพียงปราถนา ... ดอกทานตะวันหันมอง
สักครั้ง ....................
...
ถึงแม้เราสองจะคลาดกันก็เถอะ... ผมว่าจะไปอยู่นะ ทริปกะเฮียคากิ ..
