มนต์ตราอันดามัน

[khunhan]

ระหว่างทางพ่อค้าขายผลไม้ บอกว่า เขาหลัก ทางชัน ถนนแคบ ระวังมาก ๆ ถ้ามีปัญหาอะไรก็ให้โทรเรียก เค้าจะออกมาช่วยดู ทำหัวใจฝ่อไปนิดนึงเหมือนกัน แต่พอขึ้นไปแล้ว ก็สบาย ๆ ทุกคนก็ว่าอย่างนั้น

คืนนั้น เราพักกันที่สนามกอล์ฟ ราชนาวี ทับละมุ

เช้าวันรุ่งขึ้น หลังจากทีมลุงก้องมาสมทบแล้ว คิดว่าวันนี้ คงได้ปั่นร่วมกัน แต่กว่า คุณ ๆ ที่นอนในห้องพักจะตื่น โดยเฉพาะ หัวหน้าเมืองเดช บอก เมื่อคืน ฝันดี ฝันว่าน้องอะไรนะมาหา ต้องให้เจ้าตัวมาเล่าเอง รู้แต่ไม่ใช่น้องชมพู่ แค่นี้ เสือรุงรังก็พอใจแล้วละ ไม่งั้นคงมีเคืองกันแน่
ทีมลุงก้องออกไปก่อน ไม่นาน พอเห็นหลังกันไว ๆ

ลุงนิวัฒน์กับพี่เสือหงอย นอนฟังเสียง ตั้ม ๆ ทั้งคืน ด้วยความผวา


ระหว่างรอ หัวหน้าเมืองเดช ที่ไม่อยากจะตื่นจากฝัน

ลุงกิตติพงษ์คนเดียวในทีม สว.สายเหนือที่ยอมฝากกระเป๋า นั่นแหละถูกต้องที่สุดแล้วลุง

[khunhan]

พี่เสือหงอย กับรถที่ปะยางเรียบร้อยโดยช่างเมืองเดช

ลุงมร พร้อม


ทิวากร เตรียมเสื้อกันฝน จะสวมหรือจะถอดดี

หัวหน้าเมืองเดชกับอารมณ์ดีสดชื่นเป็นพิเศษ

ศาลาแปดเหลี่ยมที่ลุงก้องและทีมงานนอนกันเมื่อคืน ไม่รู้หลับกันบ้างหรือเปล่า ลมแรงมาก

[aphrodite]

ป้า....ต้องภาพนี้ ...มอมแมม...ดูหล่อเป็นพิเศษคนเดียว...เลยนะ
ได้ออก TV ซะด้วยซิ.....พี่น้องครับ

สุดหล่อประจำ Trip ตัวเองเห็นด้วยไม๊ ก๊อต!???
โคตรจะ Man เลย...เป๊าะเอ้ยยยย......

[khunhan]

ป้า....ต้องภาพนี้ ...มอมแมม...ดูหล่อเป็นพิเศษคนเดียว...เลยนะ
ได้ออก TV ซะด้วยซิ.....พี่น้องครับ

สุดหล่อประจำ Trip ตัวเองเห็นด้วยไม๊ ก๊อต!???
โคตรจะ Man เลย...เป๊าะเอ้ยยยย......

งานนี้ ป้าไม่เกี่ยวนะ
ว่าแต่ ถามแต่ก็อต ไม่ถามความเห็นพี่เมืองเดชบ้างล่ะ หรือว่ารู้กันแระ

[aphrodite]

พี่ป๋อมน่ะ เค้าฝันถึง เจนนี่ครับป้า

[khunhan]

[khunhan]

ดีนะ ไม่ฝันถึงชมพู่
ภาพซอร์ฟเนื่องจากกล้องถูกไอน้ำ


พวกเค้าสนุก สดชื่นกันจริง ๆ นะ



เข้าท้ายเหมือง

[khunhan]

ภาพน่ารัก ๆ ของแม่-ลูก

ออกจากท้ายเหมือง ฝนเริ่มซาแล้ว




ช่วงอยู่ในเมือง ขบวนจักรยาน แต่งตัวแปลก สีสันสดใส ดูงดงามดึงดูดความสนใจได้ดีทีเดียว เสียดาย ที่ไม่สามารถบันทึกภาพได้ด้วยข้อจำกัดที่มี ต้องมารอเก็บภาพนอกเมือง เริ่มแตกแถว ตามความต่างของแรงแต่ละคนแล้ว

[khunhan]

ลุงมรยกมือบังใบหน้าเปื้อนยิ้ม

ลุง ทีมเชียงใหม่ กับสัมภาระที่ดูหนักอึ้ง อยากจะตะโกนบอกว่า เอามาใส่รถเถอะ คิดว่า คนเรามักจะมีเหตุผลตามวิธีคิดของตัวเอง....ซึ่ง ไม่จำเป็นที่คนอื่นจะต้องมาเข้าใจทุกครั้งไป จึงได้แต่เอาใจช่วย สู้ ๆ


ไปตามกลุ่ม ตัวปลิวกันบ้าง ...โน่น


พยายามหามุมเหมาะ ๆ ไม่ค่อยได้นัก



ภาพนี้ พอไหว แต่ไกลไปนิด ด้วยซูมได้แค่นั้นเอง

[khunhan]

ถ่ายภาพคนปั่นตัวปลิว มัวแต่รอองค์ประกอบภาพ คงไม่ทัน งั้นกดชัตเตอร์เลยดีกว่า


ดูเค้าปั่นไม่มีทีท่าว่าจะเหนื่อยกันซักนิด

[khunhan]

ดูแล้ว ว่าพวกเค้า คงไม่ต้องพึ่งเราหรอก เลยชิ่งหนีเลย ปล่อยให้ปั่นซะให้อิ่ม
เราพักกันที่ โรงแรม มโนราห์ ซึ่ง ต้องบอกต่อ แล้วละ ว่า คราวหลัง อย่าพักที่นี่กันเลย นะ นะ

แรกทีเดียวว่าจะเที่ยวภูเก็ตอีกวันนึงแล้วค่อยกลับ จึงเป็นที่มา ว่าพี่หางแฮ้มเลยตามมา เที่ยวด้วย มีการปรับแผนกันนิดหน่อย ว่้าไปกระบี่กันเถอะ ทุกคนเห็นด้วย

วันรุ่งขึ้น ทุกคน จึงตื่นไปกันแต่เช้า เว้นเรากับเจ้ามอมแมม ที่เปลี่ยนใจ บอกว่า นั่งรถ น่าจะดีกว่า มีพี่หางแฮ้ม อาสาขอขับรถให้ และลุงเกษม ทีมเชียงใหม่ ที่อออกอาการล้า ขอพักก่อน 1 วัน

พี่หางแฮ้มขับรถ ได้ทีเราไม่รอทีมปั่นกันแล้ว ปล่อยให้ปั่นเสียให้เข็ด ส่วนพวกเรา ไปเที่ยวกันดีกว่า

ลงเรือ ไปเที่ยวถ้ำผีหัวโต ที่ อ่าวลึก

[khunhan]

แวะชมถ้ำลอด







พี่ชาย พายเรือให้เรากับมอมแมม ส่วน น้องสาว พายเรือให้พี่หางแฮ้มกับลุงเกษม เล่าให้ฟังว่า ปีนี้ นักท่องเที่ยว น้อยมาก จนเรียกได้ว่า low เป็น low เลยทีเดียว พวกเค้า อาชีพหลัก ทำประมง และท่องเที่ยว ปีนี้ คงแย่หนักแน่
การท่องเที่ยวของที่นี่เป็นของชุมชนเอง เดิมที ถ้ำผีหัวโตเป็นของตระกูลของปู่เค้า แต่ปู่ยกให้เป็นของชุมชน ในปัจจุบัน ชุมชนจึงช่วยกันดูแล

[khunhan]

พี่หางแฮ้มกับอริยาบถสบาย ๆ



พายเรือซอกแซกไปในป่าโกงกาง




เขาหินปูนผุดขึ้นในทะเลพบเห็นได้ทั่วไปในแถบพังงา กระบี่

[khunhan]

ถึงแล้ว ถ้ำผีหัวโต มีซุ้มเก็บค่าธรรมเนียมของเจ้าหน้าที่อุทยาน แต่ช่วงนี้ นักท่องเที่ยวน้อย จึงไม่มีเจ้าหน้าที่มาเก็บตังค์




เรานั่งรอข้างนอก เพราะเดินลำบากไม่ได้เข้าไปด้วย
ทราบว่า หัวกระโหลกที่เป็นที่มาของชื่อถ้ำ ถูกนำไปเก็บที่พิพิธภัณฑ์แล้ว

[khunhan]

พี่หางแฮ้ม มอมแมมกับคุณลุงเกษมมุดถ้ำไปไม่นานนัก ก็รีบออกมา ยุงชุม