ทัวร์เดี่ยว ตอน "WoW!!! Indonesia"

[Bike Addict]

และนี้คือเหล่าบรรดาของเก่าที่สุลต่านคนแรก จนปัจจุบันสะสมไว้ ซึ่งจัดแสดงอยู่ในส่วนของพิพิทธพันธ์
ส่วนใหญ่จะเป้นของขวัญของที่ระลึกจากทูตในประเทศต่างๆ ในยุโรป และจีน
ชิ้นใหนเป็นของประเทศอะไร ลองดูๆ กันแล้วกันครับ

[Bike Addict]

ส่วนภาพที่นี้จะเป็นส่วนของเครื่องแต่งกายตามแบบวัฒนธรรม ยอกยาการ์ต้า
ซึ่งการแต่งกายและพิธีกรรมก้สะท้อนให้เห็นความเป็นอยู่ของคนสมัยนั้น

การแต่งงาน











เด็กน้อยที่เริ่มเป็นสาวก็มีพิธีกรรมเช่นกัน ตอนนั้นไม่ได้จด เวลาผ่านไปลืมม โม๊ดดดดดดด เลยครับพี่น้อง



ชุดของเด็กชายเมื่อเข้าพิธี สุหนัด จะเห็นได้ว่า เด็กๆ ทุกคนหน้าไม่ยิ้ม กุ้มเป้าเหมือนตั้งกำลังตั้งกำแพง ตอนจะโดนฟรีคลิ๊ค ยังไงยังงั้น

[Bike Addict]

ส่วนนี้ก็ยังเป็นส่วนจัดแสดงภาพพิธีกรรม และประเพณีต่างๆ

ซึ่งผมนั้น จำรายะละเอียดไม่ค่อยได้จริง

อันนี้คงเป็นเริ่มเป็นสาว



การแต่งกายตามแบบยอกยาการ์ต้า ชาย หญิง

รตีกีดุล (ข้อมูลบางส่วนจากหนังสือ: จากมะละกาถึงบาหลี สมพงษ์ งามแสงรัตน์)
ตำนานเกิดขึ้นราวปลาย คศ 15 โดยกล่าวกันว่าครั้งนั้นกษัตริย์แห่งปาจาจารันบนเกาะชวาพระองค์หนึ่งมีมเหสีที่ทรงเลอโฉมยิ่งทั้งสองมีพระธิดาด้วยกัน
สองพระองค์ พระองค์หนึ่ง "กาดีตา"

ความงามของสองแม่ลูกทำให้บรรดานางสนมอื่นๆ อิจฉาตาร้อนกันไปทั้งวัง จนวันหนึ่งสองแม่ลูกกลั่นแกล้งใช้มนต์ดำสะกดให้วิญญาณชั่วร้ายเข้าสิงสู่ในร่างกายจนกษัตริย์รังเกียจ
ไม่ยอมให้อยู่ร่วม แล้วขับไล่สองแม่ลูกไปจากวัง

มเหสีและพระธิดาต้องระหกระเหิน เข้าไปในป่าด้วยจิตใจอันเศร้าหมอง จนพระมารดาตรอมใจตายไป ทิ้งให้เจ้าหญิงกาดีตาเผชิญยะถากรรมแต่เพียงลำพัง
จนวันหนึ่งเจ้าหญิงก็ระหกระเหินจนถึงทะเลใต้ ด้วยความเหนื่อยนางเลยล้มตัวสลบไสลที่ชายหาดแห่งนั้น

ภูติพรายแห่งทะล ก็พาเธอลงไปในท้องสมุทรและช่วยคลายมนต์ดำจนเสื่อมไป พรายทะเลต่างตั้งเธอให้เป็นเทวีแห่งอณาจักรทะเลใต้

ภายหลังมีการต่อยอดตำนานต่อไปว่า ทุกปี ระตีกีดุลสัญญาว่า จะแต่งงานกับกษัตริย์มะตะหลัม ทุกพระองค์ นั้นคือสุลต่านแห่งยอกยาทุกพระองค์

ถามว่ารตีกีดุลหน้าตาอย่างไร เขาก็บอกกันว่า ท่อนบนเป็นคน ท่อนล่างเป็นปลา หรือเงือกนั่นเอง

รตีกีดุล นี้ก็เหมากันทั้งตระกูลสุลต่านไม่เผื่อใครบ้างเลยนะ

ที่วังแห่งนี้ จะมีทางลับใต้ดิน เชื่อต่อจนออกไปถึงชายทะเลทางใต้โน้นแนะ
นัยให้เป็นที่ลือกันว่า ไว้สำหรับให้ท่านสุลต่าน ไปพบ รตีกีดุล ที่ชายทะเล

เรื่องราวช่างลึกลับน่าค้นหาจริงๆ

[Bike Addict]

ชายชาววัง ท่านนี้แต่งด้วยชุดเต็มยศ เหน็บด้วย กริช ซึ่งแสดงให้เห็นว่าชายท่านนี้เป็นเจ้าหน้าที่อาวุโสและไม่ใช่ว่าชายทุกคนจะมีกริชได้
ลองมาฟังเรื่องราวเกี่ยวกับกริชกันดีกว่า

ประเพณีของชายชาวอินโดคือดาบสั้นสองคมหรือกริชสำหรับพิธีการ ใบมีดจะประดับไว้อย่างหรูหรานี้ปัจจุบันไม่ใช่สิ่งป้องกันตัว แต่เป็นสิ่งบ่งชี้ถึง
สถานภาพของสังคม ความภูมิใจทางวัฒนธรรมและสัญลักษณ์ของชายชาตรี
สุภาษิตเก่าแก่ของชวากล่าวว่า "ความสุขของบุรุษคือการได้ครอบครอง อาชา ภรรยา ปักษาและกริช" ในหลายพื้นที่ของชวากริชก็ถือว่าเป็นของสำคัญที่ชายชวาต้องมี

เชื่อกันกริชมีชีวิตของมันเองและมีพลังลึกลับ ดังนั้นจึงมีการรับและการปฎิบัติต่อกริชด้วยความยำเกรง รวมทั้งเรื่องเล่าอันน่าเหลือเชื่อเช่น
เสกน้ำมนต์ขจัดพิษ หรือเสกให้กลายเป็นงู หรือการให้กำเนิดทารก ความกระหายเลือดและมีวิญญาณ

กริชถือว่าเป็นของสำคัญ แทนความเป็นเจ้าของได้ ในงานแต่งงานเจ้าบ่าวมาร่วมงานไม่ได้ ก็สามารถส่งกริชมาเป็นตัวแทนเจ้าบ่าวได้

กริชจะถูกเก็บในที่สูง ดูแลทำความสะอาดด้วยน้ำมันหอม ห่อด้วยผ้ากำมะหยี่ ทุกวันที่หนึ่งของทุกปี สุลต่านจะทำหน้าที่สรงน้ำให้กับกริช

ผู้สืบทอดกริชนั้น ต้องเป็นลูกชายคนโต เท่านั้น

โห งัย มันเรื่องราวเยอะแยะไปหมด แค่มีดหยักๆ เท่านั้นนะ



นี้เป็นหมวกแบบชาวยอกยา ที่บาหลี ผมก็เห็นหมวกแบบเดียวกัน แต่ผิดกันที่สีสันเท่านั้นที่นี้จะออกแนวสีดำ หรือสีทึมๆ ส่วนที่บาหลีจะดีมีสีสรรค์กว่า
อันนี้เขาขายด้วย ที่จริงก็เข้าท่าดีท่าจะใช้แทนหมวกจักยาน อิ อิ



ศาลาอันนี้ดีมีสีสันสวยงามมากเลยครับ



ยักษ์ ที่ทางออก จะเห็นว่ายักษ์ที่นี้ดูตุ้ยนุ้ยสมบูรณ์จริงๆ



อันนี้เป็นราชพาหนะในสุลต่าน ยุคแรก เดี๋ยวนี้เหรอ ท่านใช้ เมซีเดซ เบ๊นท์แล้วครับ

[Bike Addict]

และที่ไม่ควรพลาด Tamansari หรือฮาเร็มของท่านสุลต่านครับ
ตามานซารีนั้นอยู่ห่างออกจาก ตัว กราตอน ซักหน่อย ในสมัยโบราณนั้นจะมีทางเชื่อมที่เป็นอุโมงค์มาโผล่ในที่แห่งนี้
แต่ปัจจุบันอุโมงค์นั้นได้ถูกปิด และตามันซารี ถูกแยกออกจาก กราตอน โดยตลาดงาเซ็ม หรือตลาดขายนก
ซึ่งสุลต่านท่านนึงได้มอบที่ดินส่วนนั้นให้ชาวบ้านได้ทำการค้าขายเลยเป็นตลาดมาถึงปัจจุบัน

ตลาดงาเซ็มนั้นจะเป็นตลายที่เขาขายนกกันหลัก นกที่เห็นจะเหมือนนกหงษ์หยกบ้านเรา หรือนกที่มีสีสันสวยงามและนกเขา
บ้านเขานี้ก็มีนกเขาด้วย ทำให้พาลนึกถึง นกเขาชวา ก็คงสืบเชื้อสายมาจากที่ชวานี้กระมัง


ทางเข้าข้างหน้าก็เลยต้องจินตนาการเป็นสุลต่าน แอ๊คติ้งถ่ายไว้ซักหนึ่ง



หลังจากซื้อตั๋วเข้าชมแล้ว ไกด์ก็นำเราขึ้นบันได ตรงอาคารข้างหน้า ที่มอกไปเป็นหลังคารกๆ ตรงหน้า นั้นคือ
ตลาดงาเซ็ม ครับ และเป็นแนวเชื่อมต่อของ อุโมงค์ลับใต้ดิน ที่สามารถ มาโผล่ที่นี้

และมันยังยาวเชื่อมต่อไปถึงชายทะเลที่ห่างจากที่นี้ไปอีก ราว ยี่สิบกิโล ว้าวววว

ตรงใกล้ๆ กับตามันซารี จะมีที่สำหรับ นั่งเจริญสมาธิ ของครอบครัวท่านสุลต่านด้วย ซึ่งอยู่ในส่วนของอุโมงค์ลับ
ผมมีความสงสัยว่า เวลาท่านสุลต่านเดินมาถึงตรงทางแยกไป ตามันซารี กับ ที่เจริญสมาธิ ท่านตัดสินใจยากมั๊ยเนี๊ยะ อิ อิ




ซุ้มประตูข้างหน้า เป็นรูปยักษ์ทีคอยขับไล่ความชั่วร้าย ไม่ให้กล้ำกลายเข้ามายังดินแดน ที่แสนจะสุขขี



เราต้องเดินลงบันได้เตี้ยลงมาเพื่อไปยังสระน้ำ ตามันซารี ก็สระว่ายน้ำ ของท่านสุลต่าน และนางสนมนั้นเอง



เมื่อลงมาจะเห็นสระน้ำขนาด กลาง ๆ เหมือนสระว่ายน้ำปัจจุบัน แต่จะมีอาคารสูงสามชั้นเป็นหอคอยด้วย



ผมกับท่านสมาชิกจากซ้ายมาขวา มิสมารูดีน ผม และ อัลเบิร์ต
ดีใจที่ผมครองตำแหน่งพุงน้อยที่สุด
มิสมารูดีน นี้เป็น Merck Area Manager ของยอกยาการ์ต้า ครับ แกส่งอัลเบริ์ตมาเป็นเพื่อนผมช่วงเช้า
ส่วนแกมาจอยกับผมตอนเที่ยง จนดึก ตั้งแต่แกมานี้สนุกสนานขึ้นเยอะ เริ่มมีเสียงหัวเราะ กันเป็นระยะ
เพราะอัลเบริ์ตเป็นหนุ่มขี้อาย เงียบๆ ขรึมๆ ตั้งแต่มิสมารูดีน มา ก็ชวนกัน ฮาแตก



ตรงส่วนข้างหลังของหอคอยสามชั้น จะมีสระขนาดเล็กอีกหนึ่งสระ ซึ่งเป็นสระพิเศษ

บรรยากาศฮาเร็มในอาดีตจะเป็นอย่างไร ต้องให้ท่านผู้อ่าน จิตนาการว่าตัวท่านกำลังเป็น สุลต่าน ผู้ยิ่งใหญ่แห่งยอกยา

และเบื้องหน้าของท่านที่เป็นสระใหญ่นี้จะเป็นที่นางสนม หรือสาวงามทั้งหลาย กำลังเปลื้องผ้าแหวกว่ายอยู่
ท่านก็เฝ้ามองด้วยสายตา หวานฉ่ำ หรือ นัยยะ ว่า หื่นๆ

ท่านก็เฝ้ากระซิบกระซาบกับมหาดเล็ก ประหนึ่งว่ากำลังปรึกษา หาความกันอยู่

เหมือนการถกความจะเป็นผลและมีความเห็นตรงแล้ว ท่านก็พยักหน้า แล้วให้มหาดเล็กออกไปรอข้างนอก ส่วนตัวท่านก็ขึ้นยังหอคอยชั้นที่สาม
มองลงมายังเบื้องล่างที่เป็นสระน้ำที่มีเหล่าสาวงามที่คัดสรรมาเป็นอย่างดีแล้ว กำลังแหวกว่ายอยู่

เหล่าสาวๆ เมื่อได้ ท่านสุลต่านอยู่บนหอคอย ต่างหยุดกิจกรรมไปชั่วขณะ บางนางนั้นเขินอายเอียงหน้าหลบสายตาหื่นๆ ของท่านสุลต่าน
ส่วนบางนางนั้นหน้ายิ้มแย้ม ส่งสายตายั่วยวน เพราะเธอเหล่านั้นต่างรอโอกาสที่จะได้เติบโตเป็นที่โปรดปราน

แล้วท่านสุลต่าน ก็หยิบดอกลีลาววดี โยนลงไปในสระ ใกล้กับสาวงามนางนึง ใช่เธอเป็นสาวงามที่ท่านเลือก
สาวน้อย หยิบดอกไม้ แต่มิกล้าที่จะจ้องมองไปยังท่านสุลต่าน รือจะตื่นเต้น
แล้วเดินขึ้นจากสระน้ำ ไปยังอีกสระเล็กที่อยู่ตรงข้าม แล้วท่านสุลต่านก็เดินจากอาคาร เพื่อไปยังสระส่วนพระองค์

เวลาอันเนิ่นนาน เราก็ได้ยินเสียงหัวเราะต่อกระซิบ และเสียงหัวเราะอย่างมีความสุขสุดยอดจากท่านสุลต่าน

[Bike Addict]

ช่างน่าอิจฉาจริง พ่อหนุ่มเอ้ยยยย



นี้คือเตียงไว้ นาบ เอ้ยย นวด ครับ จะเห็นว่าในหน้าหนาว จะมีการก่อกองไฟไว้ข้างใต้เพื่อช่วยให้
การนวดสบายขึ้น และคนที่นวดคือ นางสนมที่สุลต่านเป็นคนเลือกนั่นเอง

การสุมไฟ ไม่ควรสุมเยอะไป ไม่นั้นจะเป็นการฌาปณกิจ ท่านสุลต่านแทน อิ อิ



ตรงชั้นสองมองจากหน้าต่างก็จะเห็นสาวเล่นน้ำชัดเจน



ตรงนี้เป็นลายเซ็น บอกได้ชัดว่าเป็นพวกมือบอน หุ หุ วัฒนธรรมของพวกนี้มีกันมาตั้งแต่สมัยดึกดำบรรพ์มาแล้ว
ไม่เช่นนั้นภาพวาด ของมนุษย์ถ้ำโบราณคงไม่มีให้พวกเราได้ดูกันสมัยนี้หรอก



บันได้ที่จะขึ้นไปยังหอคอยชั้นต่างๆ จะเป็นบันไดไม้และแคบๆ ครับ



ตรงนี้ยังเป็นส่วนของสระเล็ก สาวๆ ที่นั่งพยายามจิตนาการเป็นนางสนมสมัยก่อนแล้วกัน

[Bike Addict]

เมื่อเดินจากฝังสระน้ำ ขึ้นมาอีกด้านนึง ก็จะเจอสถานที่นี้ ซึ่งผมถามว่านั้นคืออะไร
ตาไกด์ บอกไม่มีอะไรหรอก แต่หลังจากกลับมาหาข้อมูล ผมคาดเดาเอาว่าที่นั้นคือที่เจริญสมาธิของท่านสุลต่าน
คือท่านสุลต่าน หลังจากปฏิบัติศาสนกิจ แล้ว ก็จะมานั่งสมาธิ ที่ห้องโถงให้ใต้ดิน ซึ่งในห้องจะมีห้องย่อยๆ ของสมาชิกในครอบครัว

สาเหตุที่ไกด์ เลี่ยงจะพาผมไป เพราะกลัวว่าจะนานเป็นแน่ บวกกับเวลาตอนนั้นเกือบบ่ายโมงไปแล้ว แกคงหิวข้าว



ตรงบริเวณข้างๆ มีร้านจัดแสดงการทำตัวหนังตะลุง หรือ วายัง ตามภาษาบ้านเขาครับ
หน้าตาหนังตะลุงก็คล้ายคลึงกับบ้านเราทีเดียว แต่ที่เห็นต่างบ้างก็คือของเขามีการลงสีสันที่สวยงามสดใส





ตอนถ่ายรูปนี้เสร็จ แกโวยใหญ่บอกว่าถ่ายไม่ได้ อิ อิ แต่ผมถ่ายไปแล้วนิ แล้วมันก็สวยด้วยดิ



เป็นอันว่าเราเสร็จภาระกิจ เที่ยว กราตอน กับ ตามันซารี แล้ว
เราก็ออกไปทานข้าวตรงร้านแถวๆ นั้น

และก็เดินทางไปยังสถานที่ท่องเที่ยว อีกแห่งหนึ่ง.........

ปรามบรานัน

[RedHo]

โอ้โห! บรรยายฮาเร็มซะเหมือนเป็นการท่องเที่ยวแนว"อีโรติก"เลยนะ

[Bike Addict]

โอ้โห! บรรยายฮาเร็มซะเหมือนเป็นการท่องเที่ยวแนว"อีโรติก"เลยนะ

บรรยาย จากสันดานส่วนตัวครับหมอโห

[Bike Addict]

เราออกเดินทางมุ่งหน้าออกจากตัวเมืองยอกยาการ์ต้า เพื่อมุ่งหน้าไปยัง ปรามบรานัน
ที่ตั้งของปราบรานันนั้น อยู่เส้นทางทิศตะวันออก เส้นเดียวกับที่จะไปเมือง Solo เมืองที่ผมเดินทางมาก่อนที่จะมาถึงเมืองยอกยาร์กาต้า
วันนี้เลยเหมือนได้เดินทางย้อน ซึ่งระยะทางจากยอกยา ถึงปรามบรานัน ประมาณ 20 กิโลเมตร ใช้เวลาขับรถประมาณครึ่งชั่วโมง

เมื่อเดินเข้าไปในบริเวณอุทยานของปรามบรานัน ก็จะเห็นเขาขายของที่ระลึก ทั่วไป เช่นเสื้อยืด ของที่ระลึก ขนม
แต่ที่สดุดตาคือ ครกหิน ปรามบรานัน

การใช้ครกที่นี้ส่วนใหญ่เขาจะใช้วิธีบด ดังนั้น มันเลยมีลักษณะเหมือนถาดแบนๆ
แต่ที่เป็นหลุมลึก ก็มีเช่นกัน แต่ผมก็ยังไม่เข้าใจว่าเขาจะแยกใช้กันตอนใหน หรืออันใหนใช้ทำกับอาหารอะไร

ที่นี้มีน้ำพริกกะปิ หรือ Sumbal ด้วย รสชาตินี้เหมือนน้ำพริกกะปิบ้านเรา แต่ออกหวานและเผ็ดสะระตีกว่าเยอะ
ใช้จิ้มได้ตั้งแต่ผัก จนกระทั่งเนื้อสัตว์ทุกชนิด และทุกมื้อของอาหารจะมีซัมบ้าล ว่างไว้ข้างเหมือนพริกน้ำปลา
ผมนี้กินซัมบ้าล จนแสบท้อง แสบพุงเลยครับ เพราะมันเผ็ดมหาปาลัยจริงๆ



ก่อนเข้าตัวปรามบรานันนั้น เขาก็มีป้ายจัดแสดงให้เห็นถึง ความเสียหาย และ หลังจากบูรณะ ของเหตุแผ่นดินไหวเมื่อไม่นานมานี้
จนขณะนี้เขาก็ยังดำเนินการซ่อมแซมอยู่ แต่ก็เปิดให้นักท่องเที่ยวเยี่ยมชมได้



และนี้คือ ปราบรานัน ศาสนสถานแบบฮินดู ที่เป็นมรดกโลกแห่งที่สองของ ยอกยาการ์ต้า ซึ่งมีอายุและสร้างขึ้นในช่วงเดียวกันกับโบโรพุทโธ

[ธานินทร์ 520]

สวัสดีครับคุณโฮว
ผมเดินทางไปสามสัปดาห์กลับมาเมื่อวานคุณโฮวยังสรุปทริปไม่เสร็จเลย
ไม่รู้จะเก็บตกอ่านกันอีกกี่วันครับนี่ เห็นการเดินทางแล้วก็อยากไปบ้างครับ
มีเวลาแล้วจะอ่านเก็บตกให้หมดครับ

[TigerSmile'Hy]

[เสือทุ้ย]

คุณโฮ่วไปไหนแล้ว รออ่านต่อนะครับ

[DraftBeer]

คุณโฮ่วไปไหนแล้ว รออ่านต่อนะครับ

ช่วนนี้ อาโฮ่ว กำลังบิ้วอารมณ์ครับ

[TigerSmile'Hy]

คุณโฮ่วไปไหนแล้ว รออ่านต่อนะครับ

ช่วนนี้ อาโฮ่ว กำลังบิ้วอารมณ์ครับ

แว่วๆ ว่าข้อมูลขาดหายบางช่วง จะแอบไปเติมเต็ม ... (ไม่รู้จะเกี่ยวกับคนใส่เสื้อสีออกแดงๆ หรือเปล่า)