ทัวร์เดี่ยว ตอน "WoW!!! Indonesia"

[มุก]

สวัสดีครับคุณโฮ่ว แวะมาทักทาย รอจังหวะน่ะครับ อ่านแล้วเหมือนกับผมได้ปั่นไปอีกรอบเลย ได้เห็นความตั้งใจในทุกๆเรื่องแล้วทึ่ง โดยเฉพาะเรื่องการบริหารชีวิต ที่มีทั้งครอบครัว,งานและก็ความฝันครับ ขอบคุณอีกครั้งสำหรับรายงานและภาพที่ผมขาดตกไปเยอะ

[ming_khwunchai]

สวัสดีครับคุณมุก สบายดีนะครับ เสียดายจังทริปเขาใหญ่ไม่ได้มาเจอกัน งานนี้คุณบุญเลิศ แกขนมุขมาฮา
กันยันปิดงานเลี้ยงเลย อยุธยาฝนตกมากไหมครับ

ขอบคุณ ท่านเสือทุ้ย กับความรู้ที่มอบให้ ยอดเยี่ยมมากเลยครับกับวิทยาทานที่ได้รับ แบบนี้ซิครับเป็นการสร้างเสริมในกลุ่มชาวจักรยานเรา
ผมเองก็เคยอยู่ที่อินโด แต่ก็ไม่รู้เรื่องราวละเอียดแบบนี้มาก่อน

[เป้ บ่ายสาม]

รูปและเรื่องเต็มสิบครับ...........

[koko]

สวัสดีครับ ขอบคุณสำหรับข้อมูลที่ให้ไว้ จะระวังมากขึ้น.. เมื่อวานถึงบานดุงประมาณห้าโมงเย็น ..วันนี้ไปเที่ยว Lembang และ
ภูเขาไฟ ตามที่เสือ bike addict แนะนำ

[koko]

ภูเขาไฟข้างบน non-active คือไม่มีอาการปรุ๊ด ๆ แล้ว .. ห่างจากบริเวณนี้ราว 1200 เมตร มีจุดที่ยัง active

[ลุงแซม]

ขอบพระคุณครับ คุณ Bike Addict และทุกท่าน สำหรับภาพและเรื่องราว ได้ชมทั้งภาพสวย ๆ และได้รับความรู้มากมาย

[Bike Addict]

ขอบคุณทุกท่านที่ยังติดตาม ตอนนี้กลับมาแล้วครับ หลังจากง่วนกับการทำงาน วันละ 12 ชม อยู่หลายวัน

เบื่อชีวิตออฟฟิศเหลือเกินแล้วครับ แต่ทำงัยได้ ข้าวก็ต้องกิน เงินยังต้องมีไว้จ่ายค่าเทอมลูก


บ่น บ่น บ่น ........


จะบอกว่าวันนี้เดี๋ยวจะกลับมาสานต่อแล้วครับ แต่คงเป็นแบบค่อยเป็นค่อยไป วันไม่เกินละ 2 ชั่วโมง หรือ 4 % ของวัน ครับ


ส่วนเวลานอน 6 ชั่วโมง เท่ากว่า 24% ของวัน นั้นจะก็ครองแชมป์การใช้เวลามากที่สุดของผม และลดทอนไม่ได้ครับพี่น้องงงง

สวัสดีครับคุณโฮ่ว แวะมาทักทาย รอจังหวะน่ะครับ อ่านแล้วเหมือนกับผมได้ปั่นไปอีกรอบเลย ได้เห็นความตั้งใจในทุกๆเรื่องแล้วทึ่ง โดยเฉพาะเรื่องการบริหารชีวิต ที่มีทั้งครอบครัว,งานและก็ความฝันครับ ขอบคุณอีกครั้งสำหรับรายงานและภาพที่ผมขาดตกไปเยอะ

ขอบพระคุณครับพี่มุก ตัวผมเองยังคิดอยู่เลยว่าตัวผมยังบริหารเวลาได้ไม่ดีนักครับ เป็นช่วงๆ เลยครับ ส่วนช่วงนี้ผมกลับมาบ้างานเหมือนเดิม นี้ถ้าบริษัทได้ยินคงดีใจ
และงานก็ยุ่งและใช้เวลามากเช่นกัน ขอสารภาพว่า บางครั้งเลยแอบขี้เกียจสรุปทริป เหมือนกัน

ส่วนผมก็ยังทึ่งและนับถือตัวพี่เช่นกันที่บุกบั่นเดินทางไปในสถานที่ใหม่ๆ และแบ่งปันข้อมูลให้พวกเราและพี่ ถือเป็น Idol และแรงบันดาลใจสำหรับผมมากๆ ทีเดียว ในการตามฝันเหมือนพี่

จริงๆ แล้ว ของผมก็ขาดรายละเอียดไปเยอะเช่นกันครับ ดีทีมีพี่ๆ ทุกท่านคอยเติม ให้มีข้อมูลเพิ่มขึ้นครับ ดังนั้นถ้ารู้ครบ รู้กว้างเรื่องเกาะชวา ผมว่าพี่ๆ น้องชาวไทย MTB ต้องอ่าน ปั่นไปตามใจฝัน ชวา-บาหลี ของพี่มุกด้วยถึงจะสมบูรณ์และรู้จริงครับ

ส่วนผมเองหากมีเวลาก็พยายามลงรายละเอียดให้มากที่สุด ครับ เผื่อท่านพี่น้องชาวเสือ ได้มีข้อมูลไว้ใช้เวลาไปเที่ยวชวา ครับ

[แจ้ว พัทลุง]

ขอบคุณทุกท่านที่ยังติดตาม ตอนนี้กลับมาแล้วครับ หลังจากง่วนกับการทำงาน วันละ 12 ชม อยู่หลายวัน

เบื่อชีวิตออฟฟิศเหลือเกินแล้วครับ แต่ทำงัยได้ ข้าวก็ต้องกิน เงินยังต้องมีไว้จ่ายค่าเทอมลูก


บ่น บ่น บ่น ........


จะบอกว่าวันนี้เดี๋ยวจะกลับมาสานต่อแล้วครับ แต่คงเป็นแบบค่อยเป็นค่อยไป วันไม่เกินละ 2 ชั่วโมง หรือ 4 % ของวัน ครับ


ส่วนเวลานอน 6 ชั่วโมง เท่ากว่า 24% ของวัน นั้นจะก็ครองแชมป์การใช้เวลามากที่สุดของผม และลดทอนไม่ได้ครับพี่น้องงงง

สวัสดีครับคุณโฮ่ว แวะมาทักทาย รอจังหวะน่ะครับ อ่านแล้วเหมือนกับผมได้ปั่นไปอีกรอบเลย ได้เห็นความตั้งใจในทุกๆเรื่องแล้วทึ่ง โดยเฉพาะเรื่องการบริหารชีวิต ที่มีทั้งครอบครัว,งานและก็ความฝันครับ ขอบคุณอีกครั้งสำหรับรายงานและภาพที่ผมขาดตกไปเยอะ

ขอบพระคุณครับพี่มุก ตัวผมเองยังคิดอยู่เลยว่าตัวผมยังบริหารเวลาได้ไม่ดีนักครับ เป็นช่วงๆ เลยครับ ส่วนช่วงนี้ผมกลับมาบ้างานเหมือนเดิม นี้ถ้าบริษัทได้ยินคงดีใจ
และงานก็ยุ่งและใช้เวลามากเช่นกัน ขอสารภาพว่า บางครั้งเลยแอบขี้เกียจสรุปทริป เหมือนกัน

ส่วนผมก็ยังทึ่งและนับถือตัวพี่เช่นกันที่บุกบั่นเดินทางไปในสถานที่ใหม่ๆ และแบ่งปันข้อมูลให้พวกเราและพี่ ถือเป็น Idol และแรงบันดาลใจสำหรับผมมากๆ ทีเดียว ในการตามฝันเหมือนพี่

จริงๆ แล้ว ของผมก็ขาดรายละเอียดไปเยอะเช่นกันครับ ดีทีมีพี่ๆ ทุกท่านคอยเติม ให้มีข้อมูลเพิ่มขึ้นครับ ดังนั้นถ้ารู้ครบ รู้กว้างเรื่องเกาะชวา ผมว่าพี่ๆ น้องชาวไทย MTB ต้องอ่าน ปั่นไปตามใจฝัน ชวา-บาหลี ของพี่มุกด้วยถึงจะสมบูรณ์และรู้จริงครับ

ส่วนผมเองหากมีเวลาก็พยายามลงรายละเอียดให้มากที่สุด ครับ เผื่อท่านพี่น้องชาวเสือ ได้มีข้อมูลไว้ใช้เวลาไปเที่ยวชวา ครับ

ปั่นมาเที่ยวตะโหมดซิ...จะพาเที่ยวให้หายเบื่อเลย



ปล.วีซ่าต่างประเทศขาดยาวเลยอาโฮ่ว....ขนาดรอบเขาบันทัดยังต่อได้หรือเปล่าก็ไม่รู้...แต่กำลังพยายามอยู่นะ....อยากกกกกกมากๆๆๆๆ

[Bike Addict]

มาแล้วครับ รื้อกันด้วยภาพนี้ ซึ่งเป็นภาพสลักนูนต่ำที่มีความสำคัญอันหนึ่ง นั้นคือภาพสลักที่กล่าวถึงตอนที่เจ้าชายสิทธัตถะทรงหนี
พระสุทโธทนะและพระนางสิริมหามายาซึ่งคือพระบิดาและมารดาไปผนวช ในป่าในภาพจะเห็นได้ว่า ท่านทรงม้าหนีออกโดยมีหมู่เทวดาคอยมาส่ง ที่เห็นและเดาได้ว่าเป็นเทวดาก็เพราะกำลังเหาะอยู่นั้นเอง

ถ้าท้าวความที่พระองค์ทรงหนีนั้น ก็เนื่องมากจากหลังจากพระองค์ได้ทรงออกไปเห็น ทุกข์ จากการ เกิด แก่ เจ็บ ตาย ทำให้ท่านต้องการจะหาวิธีดับทุกข์
จึงไปทูลของพระบิดาและมารดา สละพระราชสมบัติเพื่อไปผนวช เพื่อหาวิธีดับทุกข์พ้นจากทุกข์ทั้งปวง แต่พระบิดาทรงทัดทาน และโดยสร้างประสาทสามฤดู
ให้ท่านมีความสุขทรงเปลี่ยนใจให้มีความสุขอยู่ในทางโลกและเปลี่ยนใจไม่ออกผนวช
แต่เจ้าชายสิทธัตถะทรงมิได้ลุมหลงในมายาและกิเลส ทรงตัดสินใจหนีไปผนวช

ข้อมูลตอนเจ้าชายเสด็จหนีจากวิกิพีเดีย

เจ้าชายเสด็จออกบวช
[แก้] เหตุการณ์ออกผนวชตามนัยอรรถกถา

เทวทูตทั้ง 4เหตุการณ์การออกผนวชจากหลักฐานชั้นอรรถกถา (หลักฐานชั้นรอง แต่งโดยคัมภีราจารย์รุ่นหลังพระไตรปิฎก) กล่าวว่า หลังจากเจ้าชายสิทธัตถะเจริญวัยและอภิเษกสมรสล่วงมาได้ 29 พรรษาแล้ว เจ้าชายสิทธัตถะ ทรงเสพสุขอยู่บนปราสาท 3 ฤดู มีความสุขทางโลกบริบูรณ์[5] จนวันหนึ่งทรงปรารถนาจะผ่อนคลายความจำเจ จึงชวนสารถีทรงรถม้าประพาสอุทยาน ครั้งนั้นทรงพบเทวทูตทั้ง 4 อันได้แก่ คนแก่ คนเจ็บ คนตาย และนักบวช พระองค์จึงบังเกิดความสังเวชในพระราชหฤทัย ใคร่เสด็จออกบรรพชาเป็นสมณะ

ในวันที่เจ้าชายราหุลเกิดนั้น เป็นวันที่เจ้าชายสิทธัตถะเสด็จออกบรรพชา ด้วยทรงเบื่อในเพศฆราวาสอันเต็มไปด้วยกิเลส จึงทรงเห็นว่าเพศบรรพชาเท่านั้นที่ประเสริฐและเป็นเพศที่สามารถจะหลุดพ้นจากความทุกข์ยากทั้งปวงได้ กระทั่งคืนที่เจ้าชายตัดสินพระทัยจะออกบวช ได้เสด็จไปเยี่ยมพระโอรสและมเหสี เมื่อพระองค์เห็นพระนางพิมพาบรรทมหลับสนิทพระกรกอดโอรสอยู่ทรงดำริจะอุ้มพระโอรส ขึ้นชมเชยเป็นครั้งสุดท้าย ก็เกรงว่าพระนางพิมพาจะตื่นบรรทม เป็นอุปสรรคขัดขวางการเสด็จออกบรรพชา จึงตัดพระทัยระงับความเสน่หาในพระโอรสเสด็จออกจากห้อง เสด็จลงจากปราสาทพบกับนายฉันนะ สารถี ซึ่งเตรียมม้าพระที่นั่ง (ม้านามว่ากัณฑกะ) ไว้แล้ว เสด็จออกจากพระนครในราตรีกาล ทรงเสด็จออกพ้นพระราชวัง เข้าเขตแดน แคว้นโกศลและแคว้นวัชชี ครั้นเวลาใกล้รุ่ง เสด็จถึงฝั่งแม่น้ำอโนมานที พระองค์ทรงม้าข้ามฝั่งแม่น้ำ แล้วเสด็จลงไป ประทับนั่งบนกองทราย ทรงตัดพระเมาลี ด้วยพระขรรค์ เปลี่ยนชุดทรงกษัตริย์เป็นผ้ากาสาวพัตร์ แล้วทรงตั้งจิตอธิษฐานเพศเป็นบรรพชิต ณ ริมฝั่งแม่น้ำอโนมา เวลาเช้า ตรงกับวันเพ็ญแห่งเดือนอาสาฬหะ (วันเพ็ญขึ้น 15 ค่ำ เดือน 8) จากนั้นทรงส่งนายฉันนะนำเครื่องทรงกษัตริย์กลับนคร แล้วเสด็จลำพังโดยพระองค์เดียว มุ่งพระพักตร์ ไปยังแคว้นมคธ

พื้นหลังที่เป็นสีทองอยู่นั้น เกิดจากในช่วงแรกของการค้นพบและบูรณะ บูโรบูดูร์ โดยชาวดัตช์
ซึ่งชาวดัตช์ต้องการความยิ่งใหญ่และอลังการ เลยทาสีทองเพิ่มเติมเพื่อให้ดูสวยงาม แต่นั้นก็เป็นปัญหาในการบูรณะในภายหลัง
เนื่องจากการล้างสีทองนั้นทำได้ยาก และบางครั้งก็ทำลายภาพสลักไปด้วย

นี้ละน่า...... ไม่น่าเลย

[Bike Addict]

หลังจากชมภาพสลักกันจนเพียงพอแล้วนะครับ ไกด์ ก็เริ่มเร่งๆ ให้ไปเร็ว กันอีกแล้ว พวกเราเลยเดินเพื่อข้ามภพภูมิ กันต่อไป

บริเวณหน้าบัน (ผมเรียกถูกเปล่าหว่า ) จะเป็นพระพุทธรูปขัดสมาธิ รูปทรงสวยงาม เหมือนกับที่เห็นได้ในประเทศไทย
ทำเอาเราทึ่งว่า สมัยก่อนภูมิภาคต่างก็เชื่อมโยงกัน ปฎิสัมพันธ์ กันและกัน อย่างน่าสนใจ



บางส่วนของพระพุทธรูป ก็ถูกทำลาย เศียรโดน ตัด เพื่อไปประดับประดา ตามบ้านฝรั่งหรือเป็นเครื่องบรรณาการในสมัยดัตช์ยึดชวาเป็นเมืองขึ้น





ที่เหลี่ยมมุมจะมีรูปจำลองของสถูปขนาดเล็ก ประดับไว้ด้วย



เบื้องหน้าพระพุทธรูป เป็นรูปภูเขาที่ทอดยาว แลดูเหมือนพระพุทธรูปของพระสัมมมาสัมพุทธเจ้า ทรงนอน แบบ ปางไสยยาสน์
ไกด์ หุบเขานั้นจะเป็นที่พักโรงแรมหรู ราคาแพงมาก แต่ถ้าผู้มีจิตศรัทธาอันแรงกล้า การที่เสมือนได้นอนพัก ใกล้องค์พระสัมมาสัมสัมพุทธเจ้า
ก็ถือว่าคุ้มค่าทีเดียว

[Bike Addict]

ตรงส่วนที่เห็นนี้คือ ชั้น อรูปภพ ซึ่งเป็นชั้นสูงสุด
ซึ่งลักษณะพื้นจะเป็นลานวงกลม มี 3 ชั้น ประกอบด้วยพระพุทธรูปที่ครอบอยู่ในเจดีย์จำนวน 72 องค์ด้วยกัน
ตรงกลางของวงล้อมหมู่เจดีย์ที่มีพระพุทธรูปอยู่ข้างในนั้น จะเป็นมหาสถูปขนาดใหญ่ ที่มียอดเป็นมุมแบบหัก ไม่แหลมเหมือนเจดีย์ข้างล่าง








ในเจดีย์เล็กจะมีพระพุทธรูปอยู่ข้างใน ตามที่เคยอ่านหนังสือของคุณหมูกับคุณวรรณ

ทำให้ผมต้องจิตนาการเอาเองเพราะหนังสือก็คือหนังสือ มันมีแต่ตัวหนังสือกับภาพประกอบเล็กน้อย

แต่วันนี้ผมได้เห็นกับลูกตาตัวเอง และได้มายืนที่นี้ด้วยแรงสองขาปั่นข้ามเขามาหลายเพื่อสูดลมหายใจแห่งศรัทธาที่นี้

เกิดมาชาตินี้ไม่เสียดายอะไรแล้วครับ

และไม่ลืมที่จะขออธิษฐานสิ่งศักดิ์สิทธ์ ให้คุ้มครอง ให้ช่วยปัดเป่าทุกขภัยต่างๆ และที่สำคัญ ขอให้ผมเป็นคนดีและอยู่ในพุทธศาสนาอันนี้ต่อไปทั้งชาตินี้และชาติหน้า

มีพี่ๆเพื่อนๆหลายคนที่เมืองไทยเมื่อได้รู้ว่าผมจะได้มาที่โบโรบูดูร์ ก็ได้ฝากฝังให้ผมเป็นตัวแทน มากราบสักการะ
และช่วยอธิษฐานขอพร ให้ท่านช่วยดับทุกข์ ผมก็ได้ถือโอกาสที่ได้เยือนในการทำหน้าที่ที่ได้รับการฝากฝังให้สมบูรณ์

ตามที่เขาบอกกันว่าเมือกราบไหว้และอธิษฐานแล้ว ห้ยื่นมือเข้าไปสัมผัสนิ้วก้อยขององค์พระที่อยู่ในเจดีย์

หากสัมผัสนิ้วก้อยได้คำอธิษฐานนั้นจะสมหวังครับ

แต่ผมดันเลือกองค์พระ ที่นิ้วก้อยของท่านหายไปส่วนหนึ่ง แต่ด้วยแรงศรัทธาและความเพียรพยายาม ผมก็ทำได้ครับ

[Bike Addict]

พระพุทธรูปบางองค์ จะไม่มีส่วนของเจดีย์ครออยู่ ทำให้เราสามารถเห็นองค์พระได้อย่างชัดเจน
ซึ่งองค์ในแต่ละเจดีย์นั้น มีท่าทางที่แตกต่างกัน





ชาวอินโดนีเซียต่างภูมิใจใน บูโรบูดูร์ ที่เป็นหนึ่งในมรดกโลก และมรดกทางวัฒนธรรม
แต่พุทธศาสนาในอินโดนีเซียก็ห่างหายกันไปจากเกาะชวาร่วม 400 กว่าปี
และศาสนาอิสลามก็เข้ามีอิทธิพลในเกาะแห่งนี้ จนปัจจุบัน

พวกเขาในบางครั้งไม่เข้าใจในวิธีปฏิบัติตนให้ถูกต้อง แต่พวกเขาก็รักหวงแหนมรดกโลกแห่งนี้อย่างแน่นอนครับ
ขอบคุณที่พวกเขาดูแลรักษาให้พวกเราได้ชื่นชม มรดกของโลกแห่งนี้





จากมุมนี้จะเห็นเทือกเขา ที่เป็นรูปเหมือน พระพุทธรูปในปางไสยาสน์อย่างชัดเจน

มันสวยงามและมีความหมายสำหรับชาวพุทธจริงๆ



องค์สถูปที่ยอดแหลมนั้น ส่วนบนนั้นหายไป อันเนื่องจากเหตุการแผ่นดินไหว และฟ้าผ่าหลายครั้งครับ

[Bike Addict]

เมื่อใต่ถึงยอดแล้วผมก็ลงมายังด้านข้างเพื่อเดินทางไปต่อไปยัง กราตัน วังเก่าท่านสุลต่านประจำกรุงยอกยาการ์ต้า


รูปจากมุมด้านข้างเห็นได้ถึงความใหญ่โต จนสมัยตอนค้นพบใหม่ๆ ขนานนามว่า ภูเขาแห่งพระพุทธรูป
ในการสร้างบูโรโบดูร์นั้น ผู้ออกแบบต้องการให้มีลักษณะเหมือนดอกบัวขนาดมหึมาลอยอยู่ในบึงใหญ่
ดังปรัชญาในศาสนาพุทธที่ว่า ดอกบัวนั้นเปรียบเสมือนพระนิพพาน ลอยเด่นอยู่ท่านกลางทะเลแห่งห้วงทุกข์ กิเลส และวัฏสงสาร
หากค้นลึกลงไปอีกก็จะพบว่า โบราณสถานแห่งนี้สร้างขึ้นอยู่ในที่ลุ่มน้ำท่วมถึง

ในสมัยโบราณ ยามฤดูน้ำหลากมาเยือนก็จะมีน้ำเอ่อนองอยู่รอบบูโรพุทโธ เหมือนกับดอกบัวลอยอยู่ในน้ำจริง ๆ

นับเป็นความชาญฉลาดทางด้านสถาปัตยกรรมแห่งยุคที่ปล่อยให้ธรรมชาติเข้ามามีส่วนร่วมอย่างผสมกลมกลืน






ตรงป้ายนี้จะเป็นภาพของโบโรบูดูร์ ตอนที่เกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหวเมื่อไม่นานมานี้ (ปี 2006) ในครั้งนั้นตัวโบโรบูดูร์เสียหายไปพอสมควร
แต่ขณะเดียวกัน ปรามบานัน ที่เป็นประสาทหินแบบฮินดู ก็พังทลายล้มครืนไปทั้งวิหาร ซึ่งยังต้องซ่อมแซมจนถึงตอนนี้





ระหว่างเดินทางกลับไปที่รถ ก็ได้เห็นกลเม็ดในการขายของเล่นเด็ก เวลาขายเขาจะโยนขึ้นบนท้องฟ้าแล้วมันก็จะกางเป็นร่มลงมา
ผมทำท่าสนใจ แต่ไกด์บอกผมว่าเวลาซื้อไปเล่นเองนะ มันไม่ได้กางเป็นแบบนั้นจริงๆ

อิ อิ จริงๆ ผมก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมันนัก แค่เห็นมันดูน่าสนุกเท่านั้น

[Bike Addict]

หลังจากที่เราลงจาก โบโรพุทธโธ หรือ โบโรบูดูร์ เราก็ขึ้นรถตู้กันไป ทางไกด์ ก็มีของแถมแจกให้คือพาพวกเราไปดูโรงงานทำเครื่องเงิน
ตามประสาไกด์ ไงได้ก็อาชีพเค้าไง เขาเรียกว่าไฟท์บังคับ ส่วนผมดูๆ มองๆ แล้วบอกเขาว่ากลับกันเถอะ ผมคงไม่ซื้ออะไร
มีรูปบางส่วนแต่ขอข้ามในการลงรายละเอียดครับ













หลังจากที่เสร็จธุรกิจที่โรงงานทำเครื่องเงินแล้ว รถตู้ก็พาเราย้อนกลับเข้ามาในเมือง ยอร์กยาการ์ต้า
ผ่านถนนมาลิโบโร ที่มีถนนสวยงามและเต็มไปด้วยรถม้า สวยทีเดียว แต่เราไม่ได้จอดแวะ เพราะอากาศร้อน บวกกับมันเป็นเวลาเที่ยงแล้ว
เริ่มจะหิว ไกด์บอกว่าจะกลับมาแวะอีกครั้งก็ได้ถ้าต้องการ และบอกว่าแกแอบได้ยินว่าวันนี้ เขาจะพาคุณมาทานข้าวเย็นที่นี้ด้วยดังนั้นค่อยมาตอนเย็นก็ดี
เพราะจะมีสีสันกว่า ผมก็โอเคกับไกด์ตามนั้น แต่หลังจากนั้นก็ต้องมานั่งเสียดาย เพราะเข้าเปลี่ยนที่ทานข้าวไปอยู่นอกเมืองแทน

ขนาดรูปก็ยังไม่ได้ถ่ายเลย ใครได้แวะที่นี้ก็อย่าลืมถนนแห่งสีสัน ถนนมาลิโบโร แห่งเมืองยอกยาร์


และที่นี้ก็คือ วังเก่าของท่านสุลต่านฮาเม็งกูบูวอนที่หนึ่ง หรือที่เรียกว่า กราตอน เป็นวังเก่าอายุราว 200 ปี ซึ่งปัจจุบันยัง กราตอน ยังเป็นที่วังของสุลต่านองค์ปัจจุบันที่มีชื่อเดียวกันต่างกันที่ตัวเลข
คือ ฮาเม็งกูบูวอนที่สิบ ที่นี้เองยังเป็นพิพิทธพันธ์ ที่ใช้เก็บรักษาสิ่งของเครื่องใช้ของสุลต่านทุกพระองค์ และยังเป็นที่ประกอบพระราชพิธี หรือใช้รับแขกบ้านแขกเมืองอีกด้วย

ที่นี้จะมีการตบแต่งในสไตล์ยุโรปผสมผสานกับ ศิลปะแบบยอกยาร์ ทำให้ที่นี้ดูสวยและหรู



รูปยักษ์ที่หน้าทางเข้า เสมือนคอยขับไล่ ความชั่วร้ายอย่าให้เข้ามาในวัง



เมื่อเข้ามาในวังส่วนแรกคือท้องพระโรงใหญ่ ที่เปิดโล่ง ที่ตรงนี้จะเปิดที่เปิดแสดงดนตรีประจำอินโดนีเซีย
นั้นคือกาเมลัน น่าเสียดายเป็นอย่างยิ่งเพราะวันนี้เขาไม่เปิดแสดงเพราะวันนี้มีแขกของท่านสุลต่านแวะมาเยือน

ก็ได้แต่เสียดาย เพราะผมยังไม่ได้เคยเห็นเข้าเล่นกันในอินโดนีเซีย



เครื่องดนตรีชุดใหญ่ ลักษณะก็คล้ายเครื่องดนตีปี่พาทย์ของไทย แต่ดูจากขนาดคิดว่าถ้าเล่นจริงคงอลังการน่าดูทีเดียว



โตะเก้าอี้เหล่านี้จัดสำหรับแขกของท่าสุลต่านในคืนนี้ครับ จนทำให้วันนี้ทัศนวิสัยโดยรวมถูกบังไปด้วยเต้นท์ขนาดใหญ่ และโต๊ะเก้าอี้อ
กับผู้คนที่ควักไขว่ในการเตรียมงาน

[Bike Addict]

ลองมาดูตามจุดต่างๆ กันครับ





และเต้นท์ กับโต๊ะเก้าอี้ ก็หลอกหลอนสายตากันอีกแล้ว



ชายผู้นี้แต่งตัวตามแบบขาราชบริภาล ชาววังครับ หูแกจะทัดดอกไม้ไว้ด้วย



อันนี้เป็นพระที่นั่ง แต่เป็น สุลต่านคนที่เท่าไหร่นั้น ผมก็จำบ่อได้



แต่เมื่อถามว่า สุลต่านคนปัจจุบัน เป็นอย่างไร ไกด์ชาววังก็หยิบรูปมาให้เราดู จะเห็นว่า ฝั่งผู้ชายใส่ชุดสีฟ้า ชุดสีน้ำเงินนั้นเป็นฝ่ายหญิง

ส่วนเสื้อแดง ไม่บอกก็คงรู้ว่าต้องพิเศษๆ กว่าใครแน่ๆ และให้พวกเราทายว่า ท่านมีชายากี่พระองค์