หยดน้ำจากขอบหมวกกันน๊อค ทิ้งตัวผ่านไปกับสายลม บางส่วนมันไหลหยดลงปะทะใบหน้า
จนฉ่ำชื้น ผมสัมผัสได้ถึงความเค็มบางส่วนของมันยามแลบลิ้นเลียริมฝีปาก บนสะพานที่ทอด
ตัวยาวไปข้างหน้า ลัดเลาะไปตามขอบผืนน้ำทะเล เมฆฝนสีครามเข้มที่ลอยตัวอยู่เบื้องบน
กับผืนน้ำทะเลที่แผ่ตัวออกไปจรดขอบฟ้าสีหม่นเป็นภาพบรรยากาศที่กดดันอย่างบอกไม่ถูก
เป้หลังที่บรรจุอุปกรณ์ปะยางฉุกเฉิน และสารพัดเครื่องมือดูจะยิ่งหนักอึ้งเมื่อดูดซับสายฝนที่
ตกลงมา ในขณะที่ผมพยายามออกแรงกดขาลงบนบันไดรถจักรยาน ...
ผมถามตัวเองว่า ... ถึงที่สุด แล้วหรือยัง ?
...
.
.
..........................................................
ยามเช้าตรู่วันอาทิตย์ถนนค่อนข้างโล่ง ผมหักพวงมาลัยเลี้ยวรถเข้าซอยข้างสนามกีฬาแห่งชาติ
ก่อนจะจอดรถแอบชิดข้างฟุตบาทก่อนถึงจุฬาซอย 6 ในขณะที่ผมกำลังจะเอารถจักรยานพับได้
ของผมลงมาจากรถ ก็มีรถเก๋งคันนึงขับมาจอดต่อท้าย มองผ่านกระจกหน้ารถเข้าไปภายในเห็น
รถจักรยานมินิทัวร์ริ่งบรรจุมาด้วย อย่างนี้ชัวร์เลย มาทริปเดียวกันแน่นอน
" สวัสดีครับ .. จ่าโจรึเปล่าครับ ? " คุณอาท่านนั้นทักทายผมทันทีที่เห็นหน้า ผมเลยส่งยิ้มก่อน
จะตอบไปว่า ใช่แล้วครับ หน้าตาอย่างงี้ แต่งตัวอย่างงี้ เห็นปั๊บใครก็จำได้ ไปทริปไหนก็มีแต่คนมา
ทักทาย สงสัยว่าจะดังไม่ใช่น้อย (ฮา)
จากนั้นก็เข้าจุดรวมพลที่หน้าสมาคมจักรยานเพื่อสุขภาพไทย เหล่าสมาชิกที่จะร่วมเดินทางไปกับ
ทริปนี้ก็เริ่มเดินทางมาสมทบกันเรื่อย ๆ ...
...
...
ออกทริปครั้งนี้ ผมได้แจ้งกับเฮียคากิ ผู้นำทริปไว้ว่าจะขอลงช่วยงานเป็นชุดสต๊าฟอาสาสมัคร ช่วย
เทคแคร์เพื่อนร่วมทริป มันเป็นความประทับใจมาตั้งแต่ครั้งไปทริปดูปลาโลมาที่บางปะกงเมื่อช่วง
ต้นปี ที่เห็นเหล่าอาสาสมัครของทางสมาคมฯ ช่วยเหลือดูแลเพื่อน ๆ เป็นอย่างดี โดยเฉพาะอาลิขิต
ที่คอยเป่านกหวีดขอทางปิดท้ายขบวนกรุ๊ปผมในเที่ยวขากลับ จากแยกศรีนครินทร์มาจนถึงสวนลุมพินี
เป็นภาพความประทับใจอย่างที่สุด และคราวนี้ถึงตาผมแล้ว .. ซื้อนกหวีดมาใช้สำหรับงานนี้ด้วยเลย
^__^
...
อยู่ดี ๆ ก็มีชายหนุ่มหน้าตาดี รูปร่างสมบูรณ์หน่อย ๆ เดินจูงรถจักรยาน DOPPELGANGER เดินเข้ามา
หาผม ก่อนจะบอกว่า
" พี่จ่า ... ผมแย็ปปี้ จากบอร์ดเบลดรีวิวครับ "
เอ๊า .. เจอเพื่อนคอเดียวกันอีกแล้ว บอร์ดเบลดรีวิวเป็นชุมชนคนรักมีด (ความจริงต้องเรียกว่า .. บ้า
มันถึงจะถูก) ผมกับแย็ปปี้เคยพูดคุยกันในบอร์ดบ้าง แต่ก็เพิ่งเจอหน้ากันก็คราวนี้ ถามไถ่สารทุกข์
สุขดิบกันพอสมควร ก่อนจะงัดมีดประจำกายมาแบ่งกันชม ผมพก BUCK Strider รุ่นอึด ทน ถึก
เป็นอาวุธประจำกาย ของแย็ปปี้ก็งัดคารัมบิท ใบโค้ง ออกมาให้ชม เห็นว่าใช้เล่มนี้ดายหญ้าด้วย
(ฮา) ...
พอใกล้ถึงเวลาเคลื่อนพล 7:00 น. เฮียคากิก็ออกมาต้อนรับเพื่อนสมาชิก และบรรยายสรุปเส้นทาง
ที่พวกเราจะไปกันในวันนี้
...
ทริปนี้พวกเราได้มีโอกาสต้อนรับเพื่อนชาวต่างประเทศด้วยครับ เป็นที่น่ายินดีจริง ๆ ...
...
และแล้วก็ได้เวลาออกเดินทาง ใช้เส้นทางพระราม 4 ไปออกบางนา-ตราด แล้วก็วิ่งตรง ๆ ยาว ๆ เลย
...
แวะพักปั๊มแรก บนนถนนบางนา-ตราด
...
...
จากนั้นก็ขี่ตามกันมาเรื่อย ๆ ครับ ทำความเร็วไม่สูงมาก แสงแดดเริ่มออก จากตอนเช้าที่จุดรวมพล
ยังห่วงกันว่าเราจะโดนฝนก็เป็นอันว่าโล่งอกไปนิดนึง
แวะพักอีกปั๊ม ก่อนข้ามสะพานบางปะกง จุดนัดพบเพื่อนสมาชิกที่มารอร่วมทริป
...
เฮียคากิ .. ผู้นำทริปกำลังดูแลเพื่อนสมาชิกอย่างเป็นกันเอง ^__^
...
แก็งค์โนเบิ้ล พาร์ค เจอกันหลายทริปแล้วครับ ตัวเล็ก ใจเกินร้อยกันทั้งนั้น ...
...
ข้ามสะพานบางปะกงมา ก่อนถึงจุดพักปั๊มสุดท้าย มีเพื่อนสมาชิกยางแตก ตอนแรกผมเห็นนั่งงัดยางอยู่
ในร้านซ่อมมอเตอร์ไซค์ เลยแวะให้ความช่วยเหลือ โดนเศษขวดเครื่องดื่มชูกำลังสีชาเข้าไป 1 ดอก
ไม่เป็นไร เครื่องมือปะยางเรามีครบ จัดการกันไม่นานก็เรียบร้อย ...
แต่ยังฮะ ... ปัญหาตรงจุดนี้ยังไม่จบ สักพักนึงมีเพื่อนสมาชิกประคองกันมาอีก คนนึงเป็นตะคริว อีกคนนึง
รถล้ม ตรวจสอบอาการแล้วแค่เคล็ดขัดยอก มีบาดแผลนิดหน่อย ไม่แตก ไม่หัก แต่คนที่เป็นตะคริวดูจะ
ไม่ไหว ผมรีบโทรฯ หารถเซอร์วิส ปรากฎว่ารถเลยหน้าพวกผมไปแล้ว เลยโทรฯ ไปปรึกษาเฮียคากิ
เฮียแกก็เลยไปแล้วอีกเหมือนกัน เอาไงดีล่ะทีนี้ ... ผมเลยตัดสินใจ
" ผมคิดว่ายังมีรถเซอร์วิสตามหลังเรามาอีกนะ แต่ไม่รู้จะมาถึงตรงนี้เมื่อไหร่ เอาอย่างนี้ .. เดี๋ยวพวกเรา
ช่วยกันดันไปเรื่อย ๆ ดีกว่าจะรออยู่กับที่ พอเราไปถึงปั๊มหน้าค่อยขึ้นรถเซอร์วิสก็แล้วกัน .. "
มากับจ่าโจ .. ไม่มีทิ้งใครไว้ข้างหลังอยู่แล้ว พวกเราต้องรอดกลับไปกันทุกคน (จำในหนังมาพูด .. 555)
แต่แล้วโชคชะตาก็เข้าข้าง ก่อนที่เราจะเริ่มออกเดินทางต่อ ก็พลันมีรถปิ๊คอัพ แปะตราชมรมบางกะปิพาลุย
ผ่านมาพอดี ไชโย ... รีบเข้าไปแจ้งปัญหา พี่คนขับพูดคำเดียว
" ใครเจ็บ .. เอาขึ้นรถเลย เดี๋ยวผมไปส่งที่รถเซอร์วิส "
ขอบพระคุณในน้ำใจงาม ๆ คร๊าบบ ว่าแล้วก็จัดการส่งเพื่อนสมาชิกที่บาดเจ็บขึ้นรถไปสองคัน ที่เหลือก็
เดินทางต่อ
...
ในที่สุด ... เราก็เดินทางมาถึงชลบุรี แวะพักที่ศาลาประชาคม ก่อนจะปั่นขึ้นสะพานเลียบชายทะเลมุ่งหน้า
สู่อ่างศิลา และเมฆฝนบนฟ้าเริ่มโปรยปราย
...
...
สายฝนเริ่มทิ้งตัวลงมา .. แต่เนื่องด้วยเวลาของเรามีจำกัด และในขณะนี้เรายังไม่ได้พักทานข้าวกลางวัน
ทำให้ขบวนของเราตัดสินใจออกเดินทางฝ่าสายฝน เพื่อจะไปให้ถึงที่ตลาดเก่าอ่างศิลาให้จงได้
...
.
.
หยดน้ำจากขอบหมวกกันน๊อค ทิ้งตัวผ่านไปกับสายลม บางส่วนมันไหลหยดลงปะทะใบหน้า
จนฉ่ำชื้น ผมสัมผัสได้ถึงความเค็มบางส่วนของมันยามแลบลิ้นเลียริมฝีปาก บนสะพานที่ทอด
ตัวยาวไปข้างหน้า ลัดเลาะไปตามขอบผืนน้ำทะเล เมฆฝนสีครามเข้มที่ลอยตัวอยู่เบื้องบน
กับผืนน้ำทะเลที่แผ่ตัวออกไปจรดขอบฟ้าสีหม่นเป็นภาพบรรยากาศที่กดดันอย่างบอกไม่ถูก
เป้หลังที่บรรจุอุปกรณ์ปะยางฉุกเฉิน และสารพัดเครื่องมือดูจะยิ่งหนักอึ้งเมื่อดูดซับสายฝนที่
ตกลงมา ในขณะที่ผมพยายามออกแรงกดขาลงบนบันไดรถจักรยาน ...
ผมถามตัวเองว่า ... ถึงที่สุด แล้วหรือยัง ?
...
.
.
..........................................................
พวกเราฝ่าสายฝน มาจนถึงอ่างศิลาในสภาพเปียกปอน บ่ายสองโมงกว่าแล้ว ตอนนี้ต่างคนต่าง
แยกย้ายกันไปทานอาหาร และนัดหมายรวมพลเพื่อเดินทางในช่วงสุดท้ายเพื่อให้ถึงชายหาด
บางแสน ในขณะที่ผมกำลังลังเลว่าจะไปกินอะไรดี ก็ได้ยินเสียงของแย็ปปี้ร้องเรียก ..
"พี่จ่า .. มานี่เลยพี่ ข้าวต้มปลากะพง"
อ้าว .. ได้เลย มากับเจ้าถิ่นก็ดีอย่างนี้แหละ ไม่ต้องไปเลือกว่าร้านไหนน่าอร่อย ของเขาดีจริง ๆ
พับผ่าเหอะ ปลาสด ทั้งนุ่มทั้งหวาน ... สวรรค์ชัด ๆ ....... ^__^
แย็ปปี้ .. เป็นคนแถวนี้ครับ เขาไม่ได้กลับกรุงเทพฯ พร้อมรถสองแถวเหมือนผม แต่จะแวะไปหา
คุณแม่ แล้วจะกลับพร้อมกับพี่น้องของเขา หลังจากอิ่มเราก็ออกสำรวจตลาดเก่าอ่างศิลา บรรยากาศ
คลาสสิคมาก และแล้วสายตาผมก็เหลือบไปเห็นร้านหนึ่ง มีครกหินที่ระลึกชุดเล็ก ๆ วางขายคู่กับ
แท่งหินรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าใหญ่ขนาดฝ่ามือกว่า ๆ ...
"เฮ้ย .. แย็ปปี้ ......... หินลับมีด"
สองหนุ่มจากบอร์ดเบลดรีวิว ชุมชนคนรักมีด (ความจริงต้องเรียกว่า .. บ้า มันถึงจะถูก) ก็เกี่ยวขาตั้ง
จักรยานลงจอด ก่อนจะปรี่เข้าไปคว้ามาคนละแท่ง เป็นแกรนิตเนื้อเนียนละเอียด เกรนประมาณ 800
ใช้ได้เลยทีเดียวแหละ และไอ้ที่สำคัญ ... คุณยายเจ้าของร้านแกบอกว่า
อันละ 30 บาท ...
มาถึงอ่างศิลาทั้งที ... มันก็ต้องเอาศิลาติดมือกลับไปด้วยสิ ... มันถึงจะถูก ... ^___^
...
ขบวนของเราออกเดินทางช่วงสุดท้าย ฝนหยุดไปสักพักแล้ว แม้ว่าความเปียกชื้นและความอ่อนล้า
ยังคงอยู่ แต่ก็ไม่มีอะไรมาหยุดพวกเราได้อีกแล้ว ขบวนของเรามุ่งหน้าเข้าสู่ชายหาดบางแสน
ที่ซึ่งบัดนี้ ... พวกเราได้ประกาศชัยชนะต่ออุปสรรคทั้งปวงตลอดการเดินทางอันยาวไกล
...
...
แย็ปปี้ .. บัดดี้ร่วมทริปของผมในครั้งนี้ครับ ขอบคุณมาก ๆ ในมิตรภาพตลอดการเดินทาง
...
เป็นเกียรติ ... ที่ได้ร่วมปั่นกับเพื่อนพ้อง และพี่น้องชาวจักรยานทุกท่านครับ
...
