ทำไมถึงเป็นแชมป์ 2

[chanthana]

___ขอบคุณทุกๆท่านมากค่ะที่เข้ามาติดตามและชื่นชมผลงานที่ผ่านมา มีหลายท่านโทรเข้ามาหาอยู่เหมือนกัน ถามว่า "ทำไมไม่เห็นฝึกเด็กมาขี่บ้างเลย มีความรู้อยู่กับตัว น่าจะปั้นเด็กมาขี่นะ" จริงๆแล้วก็เป็นเรื่องดีที่จะสอนเด็กรุ่นใหม่ให้เก่งๆ แต่ที่ไม่ฝึกเด็กมาขี่จักรยานก็มีเหตุผลหลายอย่าง คือ ตัวเราเคยขี่จักรยานมาแล้วเรารู้ว่าเป็นอย่างไร การมีชื่อเสียงเป็นเรื่องที่ใครๆก็ต้องการ อยากได้ อยากมี แต่กว่าที่จะมีสิ่งเหล่านั้นได้ก็ต้องแลกมาด้วยความเหน็ดเหนื่อย ขนาดตัวของเราเอง เรายังรู้สึกว่า มันหนัก แล้วเด็กก็คงไม่ต่างจากเรา เขาจะทนไหวหรือ ? ไหนๆก็พูดเรื่องนี้แล้ว ก็ถือโอกาสเล่าสู่กันฟังเลยว่า ชื่อเสียงที่ใครๆอยากได้ อยากเป็นกันหนักหนา เมื่อได้เป็นแล้วรู้สึกอย่างไร เมื่อก่อนตอนที่โอเล่ได้เข้ามาขี่จักรยานใหม่ๆ ก็ชอบจักรยานเหลือเกิน เช็ดๆ ขัดๆ ถูๆ แล้วก็อยากแต่จะขี่จะซ้อม เวลาขี่ก็มีความสุข คอยสังเกตุดูคนอื่นอยู่ตลอด ว่าทำไมเขาถึงขี่ดี จะจดใส่สมุดไว้อ่านทุกวันหลังจากกลับมาจากซ้อม ว่าวันนี้รู้สึกอย่างไรบ้าง เหนื่อยแค่ไหน ตรงไหนดีตรงไหนไม่ดี ทุกอย่างนึกถึงแต่เรื่องจักรยาน เป็นอยู่อย่างนั้นจนเข้ามาติดทีมชาติ ความรู้สึกมันก็เริ่มเปลี่ยนไปทีละนิดๆ จากความชอบ รักจักรยาน ก็กลายเป็นหน้าที่ อยู่ในกฏ ในกติกา ต้องซ้อมอยู่กับทุกคนในค่าย ชีวิตเปลี่ยนไป คิดถึงบ้าน คิดถึงคนที่อยู่ข้างนอกว่าเขาทำอะไรกันอยู่นะ ในขณะที่กี่วันกี่ปี เราก็ต้องขี่จักรยานอยู่อย่างนี้ คนเราบางครั้งก็มีเวลาที่เหนื่อย ที่เศร้า ไม่ได้สดใสรื่นเริงเสมอ แต่ไม่ว่าเราจะรู้สึกอย่างไร เราก็มีหน้าที่ปั่นจักรยานทุกวัน
___เคยเห็นชมรมต่างๆ นัดเพื่อนๆมาขี่จักรยานทัวร์ริ่งในวันหยุดกัน ขี่ไปหยุดคุยกันไป น่าสนุกดูมีความสุขมาก นึกถึงตัวเอง เราไม่เห็นรู้สึกอย่างนั้นเลย เพราะเราต้องซ้อมหนัก เวลาขี่ไม่เคยได้ดูวิวข้างทาง ว่าเราปั่นผ่านอะไร สวยแค่ไหน ไม่ได้ออกไปเที่ยวเทศกาลที่อยากไป ต้องคอยดูแลตัวเองไม่ให้เจ็บ ไม่ให้ป่วย ไม่ให้เป็นหวัด ทุกอย่างเพื่อจักรยาน
___เหนื่อยจากการซ้อมมากๆ บางครั้งแทบทนไม่ไหว ถามตัวเองก็ตั้งหลายครั้ง ว่าเรากำลังทำอะไรอยู่ ทำไมถึงมาขี่จักรยานอยู่กลางแดดกลางฝนอย่างนี้ รู้สึกการดำเนินชีวิต ไม่ใช่ตัวของตัวเอง แต่ต้องทำเพื่อประเทศ ตลอด 6-7 ปีที่ต้องขี่จักรยาน เคยถามโค้ชว่า "โค้ช... ไหนเขาบอกกันว่า เวลาออกกำลังกายแล้ว ร่างกายจะรู้สึกสดชื่นแจ่มใสไง" ทำไมทุกวันนี้พอลงจากจักรยานได้ปุ๊บ ไม่อยากแม้แต่จะหยิบจะโดนจักรยานเลย เบื่อจักรยาน แล้วก็เหนื่อย เมื่อย ปวดตัว ปวดขา ไม่เห็นจะสดชื่นแจ่มใสตรงไหนเลย เราเคยซ้อมเคยเหนื่อย เราก็เลยนึกถึงใจเด็กๆ ที่จะเอาเขามาปั่น ก็รู้สึกไม่อยากให้เขารู้สึกเหมือนเรา เพราะมันเหนื่อยเหลือเกิน บางครั้งซ้อมอยู่เหนื่อยมากๆทนไม่ได้ จอดรถจักรยานแล้วโยนทิ้งเข้าป่าข้างทางก็มี เหนื่อย ไม่อยากขี่แล้ว แล้วก็นั่งลงร้องไห้ ร้องไห้เพราะเหนื่อย แต่พอเริ่มหายเหนื่อย ก็คิดได้ว่า เราขี้แพ้ ! ก็ไปเก็บจักรยานขึ้นมาแล้วปั่นต่ออีก จึงไม่คิดจะปั้นใครมาขี่จักรยานเลย หลังเอเชี่ยนเกมที่เกาหลีใต้จึงเลิกขี่อย่างถาวร เพราะเคยเกริ่นๆกับอาปรีดาไว้แล้วว่าเราจะไม่ขี่แล้ว แต่แกก็ตื้อให้ขี่เรื่อยมา บอกว่าให้ขี่จนถึงอายุ 40 ( โอ้แม่เจ้า ! ต้องตายก่อนแน่ ) กับการขี่จักรยาน ร่างกายพังไปเยอะ ช่วงหลังๆก็เจ็บตัวบ่อย ซ้อมหนักก็จะเจ็บอยู่เรื่อย เราก็ว่าถึงเวลาแล้วหละ ที่ควรเลิก อีกอย่างตลอดเวลาที่ขี่ ก็มีหลายคนถามว่า ทำไมไม่เลิกขี่เสียที น้องๆรุ่นใหม่จะได้ขึ้นมาแทน เราก็ไม่เข้าใจว่า ก็ในเมื่อยังขี่ชนะเราไม่ได้ แล้วจะไปแข่งสู้ต่างประเทศได้อย่างไร แทนที่เราอยู่จะได้มีเราเป็นเป้าหมาย ที่จะต้องเอาชนะ จะดีกว่าไม่ใช่หรอ ? จริงๆแล้ว โอเล่ไม่เคยคิดว่าตัวเองปั่นจักรยานเก่งกว่าใครเลย เพียงแต่ เราอดทนต่อความเจ็บปวด ความเหนื่อย ได้มากกว่าคนอื่นก็เท่านั้นเอง.

[เสือหวล]

สวัสดี โอเล่ ไม่เจอกันนานมากๆ ยังจำกันได้ไหม๊
ให้ทายว่าใครเอ่ย....ถ้านึกไม่ออกจะมาเฉลยทีหลัง

[เสือสองแคว]

จริงๆแล้ว โอเล่ไม่เคยคิดว่าตัวเองปั่นจักรยานเก่งกว่าใครเลย เพียงแต่ เราอดทนต่อความเจ็บปวด ความเหนื่อย ได้มากกว่าคนอื่นก็เท่านั้นเอง.

ชอบประโยคนี้จริงๆ ครับ ถ้ามีเวลาว่าง ๆ ก็ช่วยมาเล่าประสบการณ์ ให้ฟังหน่อยนะครับ

[chanthana]

สวัสดี โอเล่ ไม่เจอกันนานมากๆ ยังจำกันได้ไหม๊
ให้ทายว่าใครเอ่ย....ถ้านึกไม่ออกจะมาเฉลยทีหลัง

ต้องใช่พี่กบแน่ๆ

[t.t.]

ติดตามอ่านตั้งแต่ตอนแรกแล้ว ก็มาถึงตอนที่2
และก็มาถึงตอนที่เล่าถึงเหตุที่ไม่ดันเด็ก ๆ มาฝึกแข่ง
ทำให้เข้าใจ และ มองเห็นอะไรหลาย ๆ อย่างดีครับ
ทำให้รู้ว่าการทำอะไรที่รัก ในแบบที่รัก ทำให้มีพลังมากกกกว่า
ทำอะไรที่รัก ในแบบที่ไม่ชอบ ทำให้มีพลังมากกว่า
ทำอะไรที่ไม่รัก ในแบบที่ชอบ ทำให้มีพลังกว่า
ทำอะไรที่ไม่รัก

ขอบคุณครับผม

[กบducati]

สวัสดีครับ โอเล่ เข้ามาอ่านบทความแล้วมีกำลังใจมากครับ ไม่ทราบว่ามาเปิดกระทู้ให้ความรู้กับคนรักจักรยาน ยังไม่ได้คืนของกลางเลยครับ แต่ยังเก็บรักษาไว้เป็นอย่างดี ยังไงรอหน่อยน๊ะครับแล้วจะเอาไปคืนน๊ะครับ ขออนุญาติเข้ามาเป็นแฟนประจำ หาความรู้น๊ะครับ และโอเล่สบายดีน๊ะครับ

[ด้วงครับ]

สวัสดีครับคุณโอเล่
บายดีนะครับ ดีใจจังที่ได้เจอคุณอีกครั้ง...
อยากจะบอกว่า คุณคือผู้หญิงคนเดียว ที่ปั่นชนะผมได้ในตอนนั้น...

ขอบคุณมากครับ สำหรับบทความดีๆ
อยากให้น้องๆ ที่อยากเป็นนักจักรยาน ลองติดตาม ศึกษา ประสบการณ์ ของคุณโอเล่ ที่นำมาถ่ายทอด แล้วลองทำดูนะครับ

ปล...คุณไม่ต้องพยายามนึกว่าผมเป็นใครหรอกนะครับ นึกไม่ออกหรอก...อิอิอออ...

[ชิน]

เยี่ยมมากเลยครับที่แบ่งปันบทความดีๆให้เพือนพ้อง ชาวจักรยานครับ

[fight011]

ทราบซื้งมากครับพี่โอเล่ เข้าใจเลยอ่ะ ฮือๆๆๆๆ

[โอ๊ตนนท์]

พี่ครับว่าแต่ว่า ฝึกแบบใช้ไมล์ดูรอบขา หรือว่าฝึกโดยใช้HRดีอะครับ พอดีจะเลือกซื้อไมล์ใหม่มาใช้ในการช่วยฝึกอะครับ

พี่ว่าใช้ ที่วัดหัวใจ ดีกว่านะเพราะตอนพี่ซ้อมใช้ตลอด เนื่องจากเวลาเราใช้ HR เราสามารถดูความฟิตของเราได้ ใช้ซ้อมได้ ยกตัวอย่างเช่น ปรกติ หัวใจของพี่เต้นอยู่ที่ 145/ระดับกลาง165/สูงสุดที่185 ถ้าวันนี้เราต้องการซ้อมเบาๆเราก็ขี่ให้หัวใจเต้นแค่145-165 ไม่เกินนี้ ตลอดเส้นทาง หรือถ้าต้องการซ้อมหนัก ก็ไปที่185ไม่ต่ำกว่านี้ แล้วการขี่ก็จะเปลี่ยนไปเรื่อยๆเมื่อใช้ HR ซ้อม เนื่องจากความแข็งแรงที่เพี่มขึ้น เช่นเดือนที่แล้วขี่ให้หัวใจขึ้น185เป็นเวลา10นาที เราใช้ความเร็วสัก30หัวใจก็ขึ้นแล้ว185 มาดูไมล์ขี่ไปได้20กิโลแต่พอผ่านไปได้สัก1เดือน จะขี่ให้หัวใจขึ้น185เป็นเวลา10นาทีมันจะไม่เหมือนเดิมล่ะมันจะยากขึ้น เนื่องจากเรามีความแข็งเพี่มขึ้น มันไม่เหนื่อยง่ายเหมือนเดิม กว่าจะทำให้มันขึ้น185ได้เราอาจต้องเร่งความเร็วถึง35หัวใจถึงจะเต้นที่185ได้ และเมื่อความเร็วเพิ่มขึ้นเราก็จะขี่ไปไกลกว่าเดิมจากครั้งก่อน10นาทีไปได้20กิโลแต่ครั้งนี้10นาทีอาจเป็น30กิโลแทน

หัวใจพี่โอเล่เต้นได้สุดยอดเลย... ของผม ถ้าไม่ปั่น ตอนอยู่ไทย จะป้วนเปี้ยน น้อยกว่า 50 พอแตะจักรยานแป๊ปเดียวพุ่งไป 100 นิดๆ...แต่พอ เริ่มอุ่น จะอยู่ที130-140 ขึ้นแบบเหนื่อย ก็ 158-162 ซึ่งอยู่ในโซน ซ้อมของผม คือ85% หัวใจเต้น 179 คือสูงสุด เวลาผมซ้อม อินเตอวอล... มากกว่านี้ กลัวจะขาดใจ.. พอมาอยู่ทิเบต ผมซ้อมไม่ค่อยหัวใจเต้นเกิน 167 ครั้งเลย แบบว่า หายใจไม่ทัน...

[rote2128]

นี่แหละครับนักกีฬา กว่าจะประสบความสำเร็จ ต้องแลกกับอะไรบ้าง
ผมเจ็บมาเยอะ ผมผ่านมาเยอะ ที่คุณสมจิตรชอบพูดยังไงล่ะครับ

สุดท้ายฝากคติไว้ข้อนึง
"อยากเป็นคนเหนือคน ต้องอดทนเหนือธรรมดา"

[fight011]

พี่โอเล่ ตอนนี้ ทำอะไรอยู่ที่ไหนครับ

[chanthana]

พี่โอเล่ ตอนนี้ ทำอะไรอยู่ที่ไหนครับ

อยู่ที่จันทบุรีจ้า

[Kilygon]

เป็นบทความที่มีประโยชน์มากๆครับ
ว่างๆเขียนมาให้อ่านบ่อยๆนะครับ

[เสือเด็กมั้ง]