ไม้ค้ำตะวัน-รายงานการปั่นทางไกลเทิดไท้องค์ราชัน

[เรืองศิลป์086]

ถึงบุรีรัมย์เที่ยงกว่าๆ
มีเจ้าภาพเลี้ยงก๋วยเตี๋ยว เพื่อนเก่าของลุงชอบเองครับ

[เรืองศิลป์086]

หลังมือกลางวันเราออกเดินทางไปชมสถานที่สำคุญของจังหวัด
ลุงชอบ ลุงสุพรรณ อาสมนึก ขึ้นเขากระโดง
ส่วนผมอ้างว่าเคยขึ้นมาแล้ว ขอตัว ที่จริงไม่อยากปีนความสูงมากกว่า
แม้จะมีใครบอกว่าไปดูต้นหีผี(เขาเขียนอย่างนี้จริงๆ ผมไม่ได้ลามกนะครับ อยากพิสูจน์ว่าจริงหรือไม่ก็เชิญที่เขากระโดง)กันผมก็ไม่เปลี่ยนใจ จึงมุ่งไปที่วัดกลางพร้อมกลุ่มที่เหลือ

ตกลงได้ที่พักเรียบร้อยเราก็จัดการกางเต๊นท์ ซักผ้า พักผ่อนตามชอบ(บ้างก็งีบครับ)

[เรืองศิลป์086]

อีกรูปที่วัดกลางครับ

[เรืองศิลป์086]

เย็นนั้นมีเจ้าภาพเลี้ยงอาหารเย็น ต้องขอขอบคุณท่านอาจารย์กล้าหาญครับ
และเข้าชมเสือ ไฮเอนด์ ของคุณหมอคมกริช ที่จะเรียกว่าสะสมก็ได้ หรือซื้อหามาใช้ปั่นก็ได้
รวมๆแล้วผมนับได้ 12 คัน มูลค่ารวมแล้วตัวเลขน่าจะ 7 หลักนะ

ดูตัวอย่างบางคันละกัน
ตัวบน Merin ตัวล่างTitus ไททาเนียมครับ

[เรืองศิลป์086]

ขอออภัยคุณหมอนะครับที่ไม่ได้ขออนุญาตก่อน
ตัวนี้ผมชอบเป็นส่วนตัวเลย ได้แต่ฝันถึงครับ

[เรืองศิลป์086]

ขออนุญาตหยุดพักครับเนื่องจากมีใครบางคนมาเหล่ไกล้ๆ
แล้วบอกเสียงเครียดๆว่าจะใช้เครื่องแล้ว
ผมไม่ได้กลัวนะครับแต่เกรงใจ
มาต่อกันใหม่พรุ่งนี้ครับผม

[Tanuk 08-6687-0154]

สวัสดีครับคุณเรืองศิลป์
ขอชื่นชมที่นำเสนอกิจกรรมดีๆเพื่อในหลวงของเรา เพื่อเป็นแบบอย่างให้น้องๆได้ยึดถือและปฏิบัติตามต่อไป ยังระลึกถึงกลุ่มไม้ค้ำตะวันอยู่เสมอ พี่ตุ๋ย,พี่ชอบ,พี่เดช,พี่สมพล,คุณไพศาล ดูยังแข็งแรงทุกท่าน ขอให้สุขภาพดีตลอดไปนะครับทริปต่อไปแจ้งข่าวบ้างนะครับเผื่อจังหวะดีจะได้มาร่วมค้ำตะวันด้วย

[เรืองศิลป์086]

สวัสดีครับคุณเรืองศิลป์
ขอชื่นชมที่นำเสนอกิจกรรมดีๆเพื่อในหลวงของเรา เพื่อเป็นแบบอย่างให้น้องๆได้ยึดถือและปฏิบัติตามต่อไป ยังระลึกถึงกลุ่มไม้ค้ำตะวันอยู่เสมอ พี่ตุ๋ย,พี่ชอบ,พี่เดช,พี่สมพล,คุณไพศาล ดูยังแข็งแรงทุกท่าน ขอให้สุขภาพดีตลอดไปนะครับทริปต่อไปแจ้งข่าวบ้างนะครับเผื่อจังหวะดีจะได้มาร่วมค้ำตะวันด้วย

ขอขอบคุณครับที่ติดตาม โอกาศหน้าหากมีการเดินทางทำนองนี้อีก จะแจ้งล่วงหน้าและยินดีที่จะร่วมทริปครับผม

ไปต่อนะครับ
เช้าวันรุ่งขึ้นเก็บข้าวของเรียบร้อยมุ่งหน้าเข้าตลาดสด
หาเสบียงรองท้องและรองกระเป๋า
ข้างหน้าเป็นอย่างไร ไม่มีใครบอกได้
มีติดกระเป๋าไว้ทั้งข้าวและน้ำย่อมประเสริฐกว่า

[เรืองศิลป์086]

เรายังคงใช้เส้น 226 เป็นหลัก
ช่วงนี้ถนนแคบ ไหล่ทางแคบ
ขบวนจึงปรับเป็นแถวเรียงเดี่ยวโดยอัตโนมัติ
นี่คือความรู้จักป้องกันตนเองของชาวจักรยาน
ที่บางท่าน(คิดไปเอง)บอกว่าไม่ปลอดภัย

มีปรัชญาง่ายๆในเรื่องของความปลอดภัยว่า
คุณคือจุดที่เล็กที่สุดที่เคลื่อนที่ไปบนถนน
ดังนั้นคุณจะต้องเด่นที่สุด สามารถมองเห็นได้ชัดเจนโดยไม่ต้องใช้การสังเกต
จึงไม่ต้องแปลกใจว่าทำใมชาวจักรยานจึงใช้เสื้อที่มีสีสันสะดุดตาหรือไม่ก็มีลวดลายที่แปลกตา

[เรืองศิลป์086]

ลุงชาตรีกลัวหิว ห้อยกระติ๊บข้าวเหนียวไว้ด้วยเสมอ

[เรืองศิลป์086]

เรามาถึงตำบลหินดาด
ที่ขึ้นชื่อเรื่องขาหมู
มีหรือที่จะไม่ลองชิม
ว่าแล้วก็สั่งมาชิมสองขารวด
คุณหมอวีระครับ ลุงสุพรรณขออนุญาตในใจแล้วนะครับ
ฮืมมม อร่อยสมคำร่ำลือ

[เรืองศิลป์086]

ที่จริงยังไม่ได้เวลามื้อกลางวันด้วยซ้ำ
แต่ความที่อดใจกับขาหมูไม่ได้จึงต้องเลื่อนเวลาให้เร็วเข้ามา
อิ่มหนำดิบดีแล้ว ขบวนก็เคลื่อนที่มุ่งหน้าไปที่ อ.เฉลิมพระเกียรติ จ.นครราชสีมาต่อไป

[เรืองศิลป์086]

ถึง อ. เฉลิมพระเกียรติ เวลาบ่ายกว่าๆเอง
ก็ต้องคุยกันว่าจะเอาไงดี
พักที่นี่ตามแผนเดิมหรือจะไปต่อ
ตกลงไปต่อครับ ที่ใหนละ ยังไม่ทราบครับ
เดี๋ยวก็ทราบเองเมื่อถึงเวลา

การเก็บเกี่ยวประสบการณ์นั้นนอกจากจะต้องลงมือปฎิบัติเองแล้ว
สิ่งหนึ่งที่จะต้องทำคือ การเรียนภาคทฤษฎี

อาสมนึกกำลังเรียนภาคทฤษฎีกับรุ่นพี่ๆครับ

[เรืองศิลป์086]

ปั่นทางราบจาก อ.เฉลิมพระเกียรติในสภาวะที่ลมส่งหลัง
ไม่นานก็ถึง บ้านดอนขวาง ห่างจากสามแยกหัวทะเลเพียง 3 กม.
เราแวะเข้าไปที่วัดดอนขวาง ด้วยเห็นว่าเวลาและสถานที่เหมาะที่จะพักแรม

ลุงสมพลตาไวมากมองเห็นอะไรบางอย่าง
ผมตามไปที่หลังเพื่อเก็บภาพ
ก็ได้ภาพนี้มา
เป็นศิวลึงค์ มีภาพแกะสลักเป็นรูปฤาษีพนมมืออย่างที่ปรากฎตามปราสาทขอมทั่วไป
แต่ที่แปลกก็คือ มีเพียงอันเดียว และโบราณสถานที่อยู่ไกล้เคียงก็ไม่มี
มาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร
เป็นคำถามที่ผมและลุงสมพลเก็บมาถามตัวเอง

[เรืองศิลป์086]

นั่งก็แล้ว
นอนก็แล้ว
เวลาก็ผ่านไปเรื่อยๆ
คำตอบที่ว่าจะได้พักที่วัดนี้ก็ยังไม่ได้
ย้ายที่ดีกว่า

ยกขบวนเข้า ต.หัวทะเลแล้วยึกยักที่สามแยกกันเล็กน้อย
จากนั้นจึงเลี้ยวซ้ายไปตามถนนนครราชสีมา-โชคชัย
ประมาณ 5 กม.เราก็พบเป้าหมาย
วัดบ้านหนองตะลุมปุ๊ก ต.หัวทะเล
หลวงพ่ออนุญาตให้ใช้ศาลาหลังใหญ่สะอาดกว้างขวาง
เรากางเต๊นท์กันเต็มพื้นที่
ก่อนนอนปิดประตูกระจก ปลอดภัยจากลมหนาว
ภายในศาลาอุ่นขึ้นมาทันที

หลับกันยาวจนประมาณตีสามกว่าไกล้จะตีสี่
เสียงเปิดซิบ เสียงขยับตัว เสียงเดิน
ผมมุดออกมาจากเต๊นท์พบว่าพี่ท่านบางคนเก็บของเรียบร้อยเตรียมเดินทางกันแล้ว

เอาก็เอา
แต่ก่อนออกมีอุบาสิกาสองท่าน(ที่ตื่นเช้าเหมือนกันและจะมาทำบุญที่วัด)ขอถ่ายรูป
ก็เลยมีรูปนี้มาด้วย