พวกเราตัดสินใจเดินกันทั้งหมดครับ พื้นดินที่นี้เป็นทรายสีดำ เวลาเดินก็ไม่ยากครับ แม้ผมจะคีบอีแตะไปก็สบาย
เพราะพื้นทรายค่อนข้างแน่น
ผมละชอบ Cow boy แห่งทะเลทราย โบรโม่จริงๆ จริงๆ แล้ว ผมชอบขี่ม้ามาก (ในชีวิตไม่เคยได้ขี่)
เห็นพวกเขาขี่ม้าห้อตะบึงในทุ่งทะเลทรายกว้าง ที่มีวิวสวยงาม
ดูแล้วเท่จริงๆ
ตรงนี้เป็นประตูวัดฮินดูครับ ตอนเดินผ่านนี้ไม่ยักรู้ พอขึ้นไปบนปากปล่องโบรโม่ มองลงมาถึงจะได้รู้เนี้ยะละครับว่าเป็นวัดฮินดู
ที่นี้เขาจะมีพิธีใหญ่ประจำปีทุกปี โดยชาวบ้านก็จะเอาผลไม้ พืชผัก และสัตว์เลี้ยง มาบูชากันที่วัดนี้ แล้วเอาหย่อนลงปล่องภูเขาไฟแล้ว
วิ่งลงเก็บ ใครเก็บกลับมาได้ก็ถือโชคดี อิ อิ แหง๋ ละ ไม่ตกไปตายตามกัน ก็โชคดีแล้วพี่ อันนี้ตามคำบอกเล่าของทีมิส
อย่าเพิ่งเชื่อผมนัก เดี๋ยวลองหาข้อมูลดูให้ครับ
Cow boy คนนี้หน้าตาแกเหมือน โรนัลดินโย่ จริงๆ เลย หรือว่าแกไม่ได้ไปบอลโลก กลุ้มใจเลยมาขี่ม้าเล่นแถวนี้
ทีมิสกับบูกูช เดินล่วงหน้าไปไกลเลย ตามม้าด้วยคนขี่ม้าที่ ตามมาถามว่า
ขึ้นม้ามั๊ยครับ ราคาพิเศษครับ
ขึ้นมามั๊ย ลดให้ครึ่งนึง
ทางมันไกลนะ ขึ้นม้าดีกว่า
ฯลฯ
ลูกหาบขนน้ำของผม ไดอาน่า เธอเริ่มมีอาการบ่นบ้างแล้ว
ถ้าจะว่าๆ ไป เธอก็น่ารักดีนะ
