แชร์ประสบการณ์ เกี่ยวกับ อุปสรรค ในการปั่นรถพับในเมือง

[ซาเล้งสีแดง]

อุปสรรคมีอยู่แล้วครับ รถพับ ล้อเล็ก ความเร็วต่ำ รถใหญ่มองไม่ค่อยเห็นเรา หลุมนิดหน่อย พลาดหล่น อาจตีลังกา คนอาจพับก่อนรถ ถ้าคิดแบบพื้น ๆ อันตรายอย่างยิ่งยวดสำหรับการปั่นบนถนนของกรุงเทพ
แต่หากดูเทียบกับ รถมอ-ไซค์ วงล้อ ล้อใหญ่กว่า ยางโตกว่ารถพับของเรา-หน้ายางก็กว้างกว่ามาก ๆ เร็ว-ช้า ความเร็วก็เลือกได้ตามมือบิดมาก-น้อย คนที่ขี่ รถมอ-ไซค์แล้วเป็นอันตรายก็มีเยอะ แต่คนที่ขี่ รถมอ-ไซค์ ทำงานทุกวันอย่างปลอดภัยมีเยอะกว่ามากครับ อยู่ที่วิธีที่ขับถูกต้อง-คนพร้อม-รถพร้อม-ชำนาญทาง-ใจเย็นเป็นต้น

สิ่งที่นักปั่นรถพับ จำเป็นต้องมี ต้องทำ ในการปั่นรถพับในเมืองให้สุนทรีย์แบบปลอดภัยมืออาชีพ

1.พระเครื่อง เน้นหลวงปู่ทวดครับ เพราะมีเพื่อน ปอเต็กตึ้ง บอกยังไม่เคยเก็บคนเดี้ยง ที่ห้อยหลวงปู่ทวด
2.เครื่องป้องกันพื้นฐาน ภาคบังคับ
-หมวกกันกระแทก-ถุงมือ-แว่นกันแดด-รองเท้าจักรยาน-ผ้าเบรกสมบูรณ์เอาอยู่
3.สัญญาณมือ แทนการเปิดไฟเลี้ยว เนื่องจากจักรยานเป็นพาหนะที่ไม่มีสัญญาณไฟเลี้ยว เราต้องใช้ สัญญาณมือ
-ขอทาง ยกมือขอผมไปก่อนครับ ก่อนจะไปตรง
-ก่อนจะเลี้ยวซ้าย ยกแขนซ้าย
-ก่อนจะเลี้ยวขวา ยกแขนขวา
-ก่อนจะหยุดรถ ยกแขนขวาตั้งฉากข้อศอก ให้รถคันหลังรู้ จะไม่โดนชนตูด
-ขอบคุณ /หรือ ขอทางจะไปก่อน โดยก้มศรีษะพร้อมยิ้ม

บางท่านไม่รู้จัก บางท่านไม่เคยใช้ กลัวเชยไม่เท่ห์ แต่ลองดูครับ ไม่เชย ดูดีและโปรมาก ผมเคยขับรถยนต์แล้วเห็นนักปั่นรถพับใช้สัญญาณมือ คล่อง เทห์ ยังนึกชื่นชม ดูดีจัง
4.การแซง รถยนต์/รถเมล์/รถใหญ่
-ย้ำจำเป็นมากต้องมีเทคนิคการใช้เกียร์ในแซง
ก่อนจะแซง ต้องปรับเกียร์ให้ี่ต่ำลงเพื่อแรงฉุดเพิ่ม อย่างน้อย 2 เกียร์(จากที่คุณปั่นปกติ)แล้วปั่นให้รอบขาสูงขึ้น 2 เท่าเพื่อเร่งความเร็ว เหมือนกันครับกับขับรถยนต์เกียร์ Manual ต้องตบเกียร์ต่ำลงก่อนแซง พอแซงพ้น เสร็จ ปลอดภัยแล้วจึงปั่นที่เกียร์ปกติที่เราปั่น นั่นหมายความว่า ต้องสามารถปั่นแบบมีความเร็ว 2 ก๊อก ปั่นปกติ กับปั่นเร่งฉีกแซง
5.ต้องรู้เส้นทางและเวลา ที่ปลอดภัย และมีเส้นทางสำรอง1-2 ใน memory ของท่าน
-เช่นผมอยู่แถวสถานีรถไฟหลักสี่ ถนนแจ้งวัฒนะ มีทำสะพานข้ามฝาปิดหลุม-ท่อมาก หากปั่นไปปากเกร็ด ถ้าปั่นบนถนนแจ้งวัฒนะ ต้องหลบไปทางสำรองซอยวัดไฝ่เขียว ไปทะลุเมืองทอง -ติวานนท์ แล้วค่อย ปากเกร็ดเป็นต้น
-หรือ ปั่นบนถนนแจ้งวัฒนะไปปากเกร็ดเลยแต่ข้อ1-ข้อ4 ต้องเป๊ะนะไม่งั้น เสียว:twisted:
6.สุดท้ายครับ ใครที่ขับมอ-ไซค์ในกรุงมาก่อนจะปั่นจักรยาน จะรู้เทคนิค 1-5 ที่ผมกล่าว
แต่ เหนือฟ้ายังมีฟ้า สังเกตุจักรยานขายล็อตเตอรี่ หรือ จักรยานสามล้อที่ปั่นขายไอติมแท่ง หรือ ซาเล้งตู้ผลไม้ดอง ไปได้หมดทุกที่เลย แม้ความเร็วในการปั่นต่ำสุดๆ

[มาดมะขาม]

ได้ความรู้มากๆเลยครับ

พอได้ยินเรื่องสัญญาณมือผมเลยลองไปหาดู แล้วก็ได้ภาพนี้ เห็นว่าหลายๆแห่งใช้สัญลักษณ์แบบนี้เหมือนกันหมด ก็เลยคิดว่าน่าจะเป็นท่ามาตราฐานแน่ๆ



จากนี้ไปผมก็จะพยายามปฏิบัติตามนี้ครับ(รวมถึงข้อแนะนำอื่นๆด้วย)

ส่วนอันนี้ไปเจอโดยบังเอิญ

Upset
Extend your left arm straight out with your elbow bent 90 degrees. Carefully extend your middle finger to clearly demonstrate your dissatisfaction with the other guy.
NOTE: It is not recommended you do this when you are alone.

อันนี้สงสัยไม่น่าทำอย่า่งยิ่ง

[Tamiya]

เพิ่มเติมครับ
- ถนนที่มันอยู่ของมันดีๆก็เอาแอสฟัลท์ไปราดทับ แล้วไม่ทับไปถึงขอบถนน ทำให้ขอบมันกลายเป็นขั้นบันไดเล็กๆเป็นชั้นๆ ขี่ชิดขอบไม่ได้แต่ถ้าขี่บนชั้นท็อปปิงก็จะโดนไล่ให้ชิดขอบประจำ
- ลูกแก้วสะท้อนแสงตามทางม้าลายและเส้นแบ่งเลน พอมันเก่าแล้วขุ่นหรือร้าวก็ไม่สะท้อนแสงแล้ว แต่ยังลื่นและกระแทกเหมือนเดิม
- คนเดินถนนแนว Over Acting โทรศัพท์มันเป็น 3G+VDO Call แล้วหรือไง เวลาคุยต้องโบกไม้โบกมือเหวี่ยงกระเป๋าสะพาย ขี่ชิดขอบทางก็เสี่ยงจะโดนคนบนทางเท้าเหวี่ยงแขนฟาดใส่

[altesia]

วันเจอปัญหาแบบขำๆ ครับ แต่จริงๆ ถ้าเกิดอะไรขึ้นคงขำไม่ออกเหมือนกันครับ
คือวันนี้ขี่ผ่านร้านอาหารตามสั่งครับ คาดว่าน่าจะทำผัดกระเพรา แต่เจ๊แกเอากระทะผัดไว้ริมถนนครับ ผลก็คือไอพริกหรือเค้าเรียกว่าอะไรก็ไม่รู้ละ ผลก็คือแสบตาครับ แต่แค่กระพริบตา2-3ครั้งก็หายครับ แต่ช่วงกระพริบตานั้นเกิดอะไรขึ้นก็คงแย่ละครับ
อีกปัญหานึงหลังจากปั่นจักรยานมาทำงาน3เดือนแล้ว คือจะต้องมีสมาธิกับการขี่มากๆ เวลาขี่รถผ่านโรงเรียนพาณิชย์จะเหลือบมองสาวๆ ไม่ได้เลยครับ เป็นปัญหามากเลยครับ ไม่รู้จะทำยังไงดี

[jojokung]

เย้ ๆ ตอบได้ซะที ขอประเดิมตอบกระทู้นี้เป็นกระทู้แรกเลยละกันนะครับ เพราะตรงใจสุดแล้ว
เนื่องจากจักรยานที่ผมใช้อยู่ล้อ 8" เท่านั้น ผมว่าผมน่าจะมีปัญหาเป็น 2 เท่าสำหรับ ทุกอุปสรรคเลยล่ะครับเนื่องจากล้อเล็ก
ปล. ผมขออนุญาตแยกเป็นสองส่วนนะครับ คือ ส่วนของความเป็นมาของจักรยานที่ผมใช้ กะ คำตอบที่ตรงกับกระทู้นี้เลย
หากท่านใดขี้เกียจอ่านความเป็นมาก็ขอให้ข้ามไปในส่วนของคำตอบเลยก็ได้ครับ
กว่าจะมาลงตัวที่เจ้า 8"
ต้องขอออกตัวก่อนว่าจริง ๆ ไม่ได้เป็นคนเล่นรถจักรยาน แต่ก็รู้จักเว็บนี้มาสัก 5-6 เดือนก่อน ตอนจะหาซื้อจักรยานที่โดนใจ ไปจบที่ CarryMe 8" ครับ เหตุผลที่ผมเลือก CarryMe เพราะคิดว่าจะนำมันมาเป็นตัวเชื่อมต่อการเดินทางของผมเอง
ปกติแล้วผมจะเดินทางมาทำงานโดยอาศัยพาหนะหลัก ๆ คือ
1. วิน (ถ้าออกสาย)
2. รถใต้ดิน
3. รถเมล์
4. สองเท้า (เดิน)
เลยกะจะเอาเจ้า 8" คันนี้มาแทน วิน, รถเมล์ และ การเดิน โดยยังกะว่าจะโดยสารรถไฟฟ้าอยู่
ก่อนจะมาลงที่เจ้า 8" นี่ ผมโทรไปปรึกษากับเซียนหลาย ๆ ท่านเลยทีเดียว
ที่เลือกเพราะ หลัก ๆ คือพับได้เล็กดี และเข็น หรือลากได้ ที่ไม่เลือก Strida เพราะเคยลองขี่ดูแล้วไม่ถนัด
ผมยังจำบรรยากาศวันแรกหลังจากซื้อเจ้า 8" นี่แล้วเอาลง MRT ได้อยู่เลย
ไปยืนเงอะ ๆ งะ ๆ พับผิด ๆ ถูก ๆ ให้รปภ.ดู เอาเข้าไปในรถไฟ มีแต่คนมอง ก็รู้สึกเหมือนเป็นตัวประหลาดนะ แต่ก็เอาเหอะ ไหน ๆ ก็ตัดสินใจซื้อมันมาแล้ว
กลับมาบ้านก็มาฝึกพับ ฝึกกางใหญ่เลย แล้วก็มาคิดท่าทางว่าจะเอาขึ้นรถไฟฟ้ายังไงถึงจะสะดวก
ขอบอกว่าปั่นช่วงอาทิตย์แรกนี่ ปวดก้น อย่างแรง แต่ไปเรื่อย ๆ ก็เริ่มชิน
บอกตรง ๆ ว่ายังไม่เคยเจอใครปั่นเจ้า CarryMe ตามท้องถนนแบบผมเลยอะ เหงาเหมือนกัน ใครใช้อยู่ก็ PM มาคุย ๆ กันได้นะครับ
ผมเริ่มปั่นจักรยานมาได้สักประมาณเข้าเดือนที่ 4 ละ แรก ๆ นี่ ก็ปั่นใกล้ ๆ เพื่อทดแทนเส้นทางที่เราต้องเดินหรือ พึ่งพาวิน หรือรถเมล์ ระยะไม่เกิน 2-3 กม. แต่หลัง ๆ เริ่มห้าว (หรือต้องเรียกว่าบ้าบิ่นดี ) เริ่มเกิดความคิดที่อยากจะลองปั่นให้ไกลขึ้น
เส้นทางที่ผมใช้อยู่ประจำปัจจุบันคือ
ช่วงเช้ามาทำงาน
1. เริ่มตรงแถบไกลสุดก็ ตรงข้าม Central World ใกล้สุดก็ หน้า AUA
2. ปั่นมาเรื่อย ๆ ตามเส้นราชดำริ ตรงเข้าสู่เส้นสีลม
3. ตรงไปเรื่อย ๆ จนถึงถนนเจริญกรุง
ช่วงเย็นกลับบ้าน
1. จากแถบเจริญกรุง ก็ออกมาตามเส้นสีลม
-------------------------------------
2. ถ้าจะไปบ้านแม่ก็ออกเส้นคอนเวนต์ ทะลุสาธร
3. สาธรไปเรื่อย ๆ เลี้ยวขวาออกพระราม 4
4. พระราม 4 ไปจนถึงแถวแยกศูนย์ประชุม
-------------------------------------
2. ถ้ากลับบ้านแฟนก็ตรงเข้าเส้นราชดำริ
3. ตรงไปถึงแยก Central World ก็ตรงไปอีก
4. ผ่านประตูน้ำถึงแยกที่ไปอนุเสาวรีย์ชัย ก็เลี้ยวขวา
5. ตรงไปถึงถนนวิภาวดี ตรงไปอีก เข้าสู่ดินแดง
6. เลี้ยวซ้ายเข้าสู่ประชาสงเคราะห์ ตามทางไปถึง ประชาสงเคราะห์ 26
ปัญหาของการปั่นในเมืองกรุง
ก็คงคล้าย ๆ กับหลาย ๆ ท่านที่กล่าวมา แต่ปํญหาของผมจะมากหน่อยตรงที่ล้อมันเล็กมาก ๆ เลยต้องระวังกันทุกกระเบียดนิ้วเลยทีเดียว
1. ฝาท่อต่างระดับกับถนน - อันนี้ผมเจออยู่ตรงหน้าสวนลุมไนท์ฯ ประมาณ 6 ฝาที่ยุบตัวลงไปเยอะมาก ผมโทรไปแจ้ง 1555 สักประมาณเกือบเดือน มีโทรศัพท์จากกรมโยธาฯ แจ้งว่าดำเนินการซ่อมแล้ว และผลก็คือ มันดีขึ้นมากจริง ๆ ครับ
2. ช่องระหว่างแผ่นถนน กับฝาท่อ เส้นสีลมนี่เยอะมาก - ผมก็ทำเรื่องไปยังเวปของ กทม. ใกล้ ๆ ก่อนเรื่องฝาท่อหน่อยนึง ก็มีโทรกลับมาแจ้งว่าได้ดำเนินการราดยางมะตอย บางส่วน และมีหนังสือชี้แจงมาให้ที่บ้านด้วย (อันนี้ทำเอาผมประหลาดใจ พอสมควร) ว่าปัญหาที่ที่ทางมันแย่เพราะแม่ค้าริมทางเทน้ำลงมาแล้วน้ำมันขัง พื้นถนนเลยขรุขระมาก อันนี้ผมเห็นด้วยเลย เพราะหลังจากที่กทม.มาราดยางมะตอยแล้วบางส่วน (ช่วงต้น ๆ ถนน) ตอนนี้มันก็เริ่มจะเป็นหลุม ๆ อีกแล้ว
3. ตะแกรงท่อที่ตามแนวถนน - อันนี้ยังไม่เคยร้องเรียน กำลังหาเวลาเหมาะ ๆ ลองดู
4. ฟุตบาทซ่อม (ไม่เสร็จเสียที) - มะก่อนเคยคิดที่จะปั่นไต่ฟุตบาทไปเรื่อย ๆ แต่เคยหน้าเกือบทิ่มมาแล้ว เพราะพี่เค้าเปิดไว้แล้วไม่ทำให้เสร็จซะที
5. พวกเศษกรวดจากบริเวณที่มีการก่อสร้าง - เจอแถว ๆ ข้าง ๆ Central World ที่กำลังจะสร้างตึกใหม่
6. ตาแมว ต่าง ๆ - สามารถทำให้ผมชะงักได้เลยทีเดียว
7. ไอเสียจาก มอเตอร์ไซด์, รถตุ๊ก ๆ, รถกระบะ, รถเมล์(ตัวดี) ที่ปั่นตาม - อันนี้เคยร้องเรียนไปทาง กทม. แต่เงียบ มีตอบกลับมาแค่ส่งเรื่องไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง กะว่าคงต้องทำหน้ากากมาใส่เองบ้างแล้ว เพราะเริ่มไม่ไหว กลับถึงบ้านนี่ถุยเสมหะออกมานี่มีคราบดำ ๆ เลย

สรุปแล้ว ผมอยากแนะนำให้เพื่อน ๆ พี่ ๆ ในนี้หากเจอปัญหาเกี่ยวกับเส้นทาง (ในกทม.) สามารถร้องเรียนไปได้ที่ 1555 หรือ website ของกทม. ถึงอาจจะไม่ได้ผล 100% แต่ก็ยังดีกว่าเราไม่ทำอะไรเลย ซึ่งจากผลที่ได้กลับมาจากการร้องเรียนของผม ผมถือว่าค่อนข้างเกินคาดเลยทีเดียว

ขอบคุณท่านที่อ่านมาจนจบครับ
ไว้คราวหน้าจะมาแชร์ประสบการณ์กันใหม่ครับ
ปล.2 ปกติผมจะพาลูก ๆ ไปเดินสวนเบญจกิติ ทุกเสาร์ ถ้าท่านใดไปขี่ที่นั่นบ่อย ๆ ทักทายกันได้นะครับ

[ongsa]

สิ่งที่ผมกลัวคือเรื่องยางแตกยางรั่ว ผมปะยางไม่เป็นนะครับ
และอีกเรื่องที่ผมกลัวคือเจอพวกมิจฉาชีพ

[มาดมะขาม]

นับตั้งแต่โพสท์เรื่องสัญญาณมือ ตอนนี้ใช้จนชินเรียบร้อยแล้วครับ เป็นประโยชน์มากๆๆเลย อยากให้ใช้กันทุกคนครับ

[tomorrow]

กลัวมิจฉาชัพด้วยคน(ตอนนี้เลยเล็งๆสเปรย์พริกไทยไว้พกติกตัว)
กลัวรถหายก็กลัวนะเวลาไปไหนคนเดียว
(ถ้าเอาเข้าห้างได้ก็จะเอาเข้าไปด้วย แต่ถ้าต้องจอดไว้ก้จะล๊อคพร้อมติดสัญญานกันขโมย)

เวลาไปไหนค่ำมืดเปลี่ยวๆ
จะเสียวหลังตลอดเลย
รถมีตะแกรงหลังก็กลัวจะมีอะไรมาซ้อนท้าย(ซะงั๊น)

[tanakorn]

ลองอ่านดูแล้วครับ ปัญหาหลักๆ มักจะคล้ายกันครับ


ผู้หญิง

[suktesud]

ยามเย็นๆปั่นไปเรื่อยๆสบายๆผมจะปั่นขึ้นฟุตบาทเลยคับสบายใจดีแถวบ้านผมมันกว้างดีคับไม่กล้าลงถนนกลัวพี่เมล์เอาไปกินถ้านายกไทยคนใหนทำเลนสำหรับจักรยานที่ใด้มาตรฐานเหมือนเมืองนอกนะผมรักตายเลย

[Dhandranunda]

ร้านขายอาหารริมทาง มักจะเอากระป๋องหรือเก้าอี้มาวางไว้บนพื้นผิวถนนที่น้ำขัง (คือแม่ค้ากลัวว่ารถวิ่งมาจะทำน้ำกระเซ็นเข้าไปโดนรถเข็นแผงขายของเค้า) จะเห็นเก้าอี้เอย กระป๋องน้ำพลาสติกเอยวางไว้ยื่นออกมา
รถก็จะต้องเบี่ยงหลบ รวมทั้งจักรยานด้วย

เรื่องสัญญานมือเนี่ย....ผู้ใช้รถใช้ถนนในทุกวันนี้เขาดูแล้วเข้าใจกันทุกคนรึเปล่าครับ โดยเฉพาะแท๊กซี่ รถร่วม เป็นต้น

ฮิฮิ ขอบคุณ ไม่ใช่ยกมือไหว้เหรอครับ