ผมมาวันแรกที่นี่ ผมเข้าไปกลางกลุ่มเลยครับ
แล้วก็ไม่เห็นเป็นอะไรครับ พี่ๆ น้าๆ เฮียๆ เพื่อนๆ น้องๆ ก็ไม่ได้แบ่งแยกกีดกันรถถูกรถแพงแต่อย่างไร เพียงแต่ที่นี่คนเยอะครับ จะเห็นว่าก็จะมาจากหลายที่หลายหลาก สนิทกันเป็นกลุ่มๆตามรสนิยม(ทางใหน ) แต่ก็ปั่นร่วมกัน หรือแม้แต่มาจากหลากหลายกลุ่มหลากหลายชมรม ทั้ง deep แพ็งค์สุวรรณภูมิ โรงเรียนกีฬา ทหารอากาศ และ ทีมชาติ ก็มาซ้อมกันที่เส้นนี้เสมอครับถ้าอยากจะเข้าไปสัมผัสกับเพื่อนๆพี่ๆนักปั่น แนะนำให้เริ่มต้นด้วยการเข้าไปรวมกับกลุ่มรอบที่มุ่งหน้าจากร้านบัง-DHL ครับ เพราะโดยปกติ ขานี้จะไม่มีการยิง กระชากกัน จะปั่นเป็นกลุ่มไปเรื่อยๆ แล้วกลับตัวเลย DHL ไปหน่อยนึง จากนั้นขากลับมาจะมีคนหนี กระชาก ไล่ล่ากัน ความเร็วจะสูงขึ้นเรื่อยๆ สูงอีก สูงอีก จนกว่าจะถึงจุดสิ้นสุดครับ ร่วมกลุ่มขานี้ต้องระมัดระวังอุบัติเหตมากๆหน่อยครับ ถ้ายังไม่เชี่ยว ก็หลบๆอยู่หลังๆ ถ้าหลุดก็อย่าท้อครับปั่นต่อไปเรื่อยๆ เดี๋ยวพอเจอกลุ่มเค้าวนกลับมาก็กลับตัวเข้าร่วมใหม่ ทำแบบนี้ไปเรื่อยๆ ก็จะค่อยๆชินครับ
ในกลุ่มจะมีทั้งนักปั่นเฮฮา นักปั่นสำอางค์ นักปั่นหน้าหยก ยันนักแข่งไร้อันดับ นักแข่งมีชื่อ อดีตนักแข่ง อนาคตนักแข่ง ทีมสโมสร นักกีฬาทีมชาติรุ่นปัจจุบัน รุ่นอนาคต รุ่นเก่า รุ่นเก๋า รุ่นลายคราม นักกีฬาทีมชาติรุ่นชาติหน้าตอนเย็นๆ หลายท่านอาจดูดุๆหน่อย คิดซะว่าเป็นการสอนครับ เพราะจักรยานเป็นกีฬาที่อันตรายครับ เราทำอะไรทะเล่อทะล่า มีคนตักเตือน ดุว่า ดีกว่าไม่เคยมีคนบอกแล้ววันดีคืนร้ายเจ็บหนัก ไปปั่นร่วมกันเป็นร้อยๆแล้วเกิดเหตุร้าย
ยืนยันเลยครับว่าไม่มีการแบ่งชั้นรถถูกรถแพง เข้ามาในกลุ่มจะเห็นครับว่ารถคันละหลายแสนปั่นกับรถคันละไม่กี่หมื่นอยู่ด้วยกันนั่นแหละครับ คนที่แรงๆทั้งหลาย หลายท่านก็รถคันละไม่กี่หมื่น ที่เป็นแสนๆลิ้นห้อยอยู่ข้างหลังก็มีครับ ไม่แบ่งแยกไม่กีดกันครับ อยู่กันได้แน่นอน ที่สำคัญ ... รถคันละเป็นแสนๆที่เห็นๆอยู่ วันนี้เป็นรถคันที่เท่าใหร่ของท่านๆนั้นก็ไม่ทราบได้ อดีทก็เคยเริ่มต้น เคยอยู่กับรถคันละไม่กี่หมื่น หรือหลักพันกันมาแล้วครับ
หลังปั่นชาวพระรามเก้าจะมีแหล่งชุมนุมหลักๆ 3 แห่งครับ แบบพักผ่อนหย่อนใจมีห้องอาบน้ำมีที่จอดรถอาหารอร่อยทั้งตาและลิ้นก็ที่ร้านก๋วยเตี๋ยวทางฝั่งอีกฝากของมอเตอร์เวย์ หรือพี่ๆขนานนามว่าร้านสามดรุณี
แบบกระทัดรัดพักให้หายเหนื่อยก็ที่ร้านก๋วยเตี๋ยวบังนั่นแหละครับหลายๆท่านจับกลุมสนทนากันที่นั่นก่อนแยกย้าย อีกที่ก็คือที่ร้านไบค์เสตชั่นครับที่จอดรถอาจน้อยไปนิดแต่ก็อบอุ่นสบายๆมีห้องน้ำอาบน้ำ ข้อเสียของที่นี่คือ สิ่งยั่วยุมันเยอะครับ อยากให้ลองเลือกสัมผัสดูครับ ว่าสนิทใจ ถูกใจ ชอบและสะดวกแบบใหน จะชวนกันไปชุมนุมนอกรอบที่ใหนจะได้หาแนวร่วมถูกครับ อ้อ.... อีกอย่างครับ เสือหมอบเนี่ยเวลาแข่งจะเป็นรุ่นอายุ และ เป็นทีม ดังนั้นการที่สมาชิกพระรามเก้าแตกออกเป็นกลุ่มๆ มีเหน็บมีกัดกันลั่นมอเตอร์เวย์บ้าง ไม่ได้แปลว่าเขม่นกันหรือไม่ชอบหน้ากันนะครับ ที่นี่ถ้าแรงหมดก็จะใช้ฝีปากเข้าห้ำหั่นกัน ดังนั้นต้องคอยซ้อมปากกันใว้เนืองๆครับ
นักปั่นที่นี่ก็สนิทสนมกันแยกเป็นช่วงๆอายุ พวก 30 ก็จะคุ้นเคยกันกับพวกวัยใกล้ๆกัน พี่ๆ 40 และ 50 ก็จะสนิทสนมกัน ยิ่งขี่มานาน ก็จะสนิทข้ามรุ่นกันเพราะจะได้เตรียมรับน้องใหม่เวลาข้ามรุ่นขึ้นมาแข่งได้สะดวก แถมในรุ่นอายุก็จะรวมกันเป็นทีมย่อยๆ แต่ละทีมก็มีการนัดซ้อม นัดหนีครอบครัวไปนั่นมานี่เป็นแบบส่วนตั๊ว ส่วนตัวกันเนืองๆ เพื่อความสามัคคีของทีม หลักๆก็มี พี่ทีม Turn Pro 60, Sawassdee Hotel, SportStation รวมทั้งนักปั่นจากทีมอื่นๆที่มาร่วมสนุกประจำก็เช่น Specialized Rider Club, 347, K45 คุ้นหน้าคุ้นตาสนิทสนมกันไปตามความคุ้นเคย แต่ก็ปั่นรวมกันเป็นฝูงอยู่ด้วยกันนั่นแหละครับย้ำครับว่าที่นี่ ถ้าอยากเข้าต้องเข้ามาแจมทักกันดื้อๆเลยครับ ตีหัวลากเข้าถ้ำเลยครับ อย่ามัวแต่จีบๆเล็งๆส่งยิ้มหวาน
ถ้าลองแล้วไม่เวิร์คก็เล็งคนใหม่เข้าชาร์จเลยครับ แถวๆนี้ถ้าเป็นผู้ชายส่งตาหวาน ยิ้มลอยมาจะไม่ค่อยตอบสนองครับต้องเป็นแบบน้องๆน่ารักเอาใจเก่ง แบบนี้รับรองว่ายิ้มหวานส่งยิ้มไปปั่นไปทั้งถนนครับ 
