ปั่นทีไรคนก็ชี้มาที่เรา แล้วก็ส่งสายมองจนเราปั่นลับไป แถมจอดทีไรก็มีไทยมุง ฝรั่งมุง และ ขอถ่ายรูปอยู่เป็นประจำ
ตอนแรกๆ คิดจะทำ คนได้ยินเราพูด……………ก็หัวเราะ
บางคนแค่ได้ยินก็บอกว่า…………..เป็นไปไม่ได้
หลายคนบอกว่าทำได้แต่……………..ไม่คิดที่จะทำ
มีหลายคนคิด และ มีไอเดียที่ดีกว่าแต่………………..ยังไม่ได้เริ่ม
และอาจจะมีบางคนลงมือทำแล้วแต่……………..ก็ยอมแพ้กลางทาง
ไม่ได้ว่าใคร ไม่ได้ตั้งใจให้กระทบใคร…………แค่อยากให้คิด และ ดู พี่คนนี้เป็นตัวอย่าง เพียงแค่เขาคิดว่าเราน่าจะทำได้และลงมือทำ
เรื่องของพี่ที่จะเล่าให้อ่านต่อไปนี้เป็นบุคคลที่ทำเอาสมาธิการปั่นออกครั้งนี้มาจดจ่ออยู่ที่พี่คนนี้คนเดียวเลยคะ แนนได้ไปเจอพี่เขาตอนปั่นไปทริป ผักไห่ เห็นแว๊บแรกก็ปั่นตามทันที ไม่ให้คลาดสายตา จากนั้นก็เริ่มปั่นเข้าไปประกบดูใกล้ๆ ยิ่งดูก็ยิ่งอยากรู้ความเป็นมา เกิดคำถามพุดขึ้นมากมายในสมอง ได้โอกาสเหมาะจอดแวะชมวัดพอดี ก็เลยแปลงร่างเป็นเจ้าหนู ทำไม กลายในบัดดล คำถามแรกที่คาใจยิงเข้าไปดังตูมมมมมม………..และรัวเป็นชุดจนออกมาเป็น………….แค่คิดว่าเราน่าจะทำได้ – บทสัมภาษณ์ พี่ ice man
อ่านต่อได้ที่นี่คะ -------->http://nonlany.wordpress.com/2010/05/24/
