เลยสั่งให้พ่อครัวอยู่ข้างหลังห้องครัวทำแป้งทอดลงกะทะร้อนๆ และตักอาหารแกล้มในหม้อใหญ่
ยกถาดมาให้ฉันชิมดูเป็นอาหารพื้นเมืองของชาวบ้านเนปาล
ไม่มีกาแฟน่ะ มีแต่เหล้าขาวขาย บุหรี่ และไม่มีอาหารฝรั่ง จีนหรอก สังเกตดูว่ามีชาวบ้านคนแก่ๆ หนุ่มๆ มักมากินร้านที่นี่
นี่ เป็นร้านอาหารธรรมดาแบบชาวบ้านน่ะ
...........อู้ยยยย ร้อน ฉันตักเม็ดสีเหลืองเป็นถั่วลันเตาน่ะ ไม่ใช่ข้าวโพดนะ ราดแกงมัสมั่น ถาดเล็กๆ กับขนมโดนัทเนปาล แปลกน่ะ ถามว่านี่ ถาดนี้เรียกว่าอะไร? ดูบรรยายภาพข้างล่างดิ
มื้อเช้านี้ Vivek เป็นเจ้าภาพเลี้ยงให้ฉันหมดแล้ว ฉันรู้ว่าราคาในร้านนี้ถูกมากจริงๆ จ่ายแบบชาวบ้านน่ะ