แต่งงานมาจะครบปีแล้วยังไม่ได้ไปฮันนีมูนกันเลยครับ
“มีแต่ทริปไปปั่นจักรยาน เหนื่อยก็เหนื่อย ร้อนก็ร้อน”
“เมื่อไหร่จะไปนอนสบายๆ บ้าง.....งอนแล้ว.....กินดีกว่า”
แม่โปเต้บ่นยังงี้มาตลอดปี
ดีแต่ว่าแต่ละทริปจักรยานที่ไปมาตลอดทั้งปีนั้น
สามีผู้รู้ทันดันเอาของกินมาล่อ เสียงบ่นเลยหายไปตอนจบทริปทุกที
แต่เพื่อความสงบสุขในครอบครัว ก็ต้องเอาใจเขามาใส่ใจเราบ้าง
บางครั้งคุณสุภาพสตรีเค้าก็ไม่พร้อมจะสมบุกสมบันเช่นนั้นตลอดเวลา
ที่แม่โปเต้ยอมมาปั่นจักรยานด้วยกันนี่ก็นับว่าทำบุญมาดีแล้วครับ
ปลายเดือนเมษายน
สบโอกาสในช่วงลาออกจากการเป็นวิศวกรอันแสนจะมั่นคง
เพื่อมาเป็นพ่อค้าขายจักรยานกัดก้อนเกลือกิน
เลยถือโอกาสให้รางวัลกับชีวิตสักหน่อย
ไปเที่ยวนอนเล่นกันสบายๆ สัก 2 สัปดาห์ดีกว่า