สวัสดีค่ะ มิตรรักแควนเสือ ทุกท่าน...
ฟื้นกันหรือยังคะ หลังจากเมื่อวาน อันเป็นทริปที่ควรจารึกไว้เจงๆๆ..ว่า...โหด..มันส์...ฮา (ไม่ออก)อิอิ..
เข็ดกันมั๊ยเอ่ย..รุ่งริ่ง เข็ดแล้วววว...ม่ายขอไปล้างตาเส้นนี้อีกแน่นอน..ไม่เข็ดได้ยังงัยค่ะ ตั้งแต่ปั่น เอ๊ย..เข็น มา..งานนี้เข็นโหดสุดๆๆ ทั้งขึ้นและลง จากบรรดาเสือๆทั้งหลาย ที่ไม่เคยจูง ก็จูงกันโดยพร้อมเพรียง ขนาด ลุงก้อง ยังเอ่ยปากเลยคะ ตั้งแต่ปั่นมาเส้นนี้ ยากสุดๆ พระบาทสี่รอยรึ เด็กๆ..แม่กำปองรึ..ชิดซ้าย..เฮ้อ..ศรีสังวาลย์ยังเข็นไม่เท่าเส้นนี้เลยค่ะ งานนี้เรียกว่าเข็นจนท้อเลยค่ะ ขนาดแชมป์เข็น อย่าง รุ่งริ่ง ยังขอโบกมือบ๊ายบายเล้ย ถ้าดูจากแค่รูปถ่าย หลายท่านอาจจะคิดว่า ไม่เท่าไร ลองมาเจอของจริง บวกกับสภาพอากาศซิค่ะ..แล้วท่านจะได้คำตอบ.. งานนี้ถือว่าเป็นการปั่นมาเพื่อถ่ายรูปเส้นทางไว้ให้เผื่อเพื่อนเสือต่างถิ่น สนใจเส้นทางแบบนี้นะค่ะ ส่วนเสือเจ้าถิ่น เค้าปั่นมาจนชิลๆๆแล้วค่ะ..เท่าที่สอบถามทุกคน คนที่ไม่เข็นเลย คือ น้องขุน ซึ่งปั่นขึ้นไปถึงเป็นคนแรก ไปนอนรอพวกเราอยู่เป็นชั่วโมงแล้ว ส่วนพี่โกยี และ ลุงก้อง ปั่นไป พักไป นอกนั้น...ช่วยรายงานตัวด้วยนะคะ เพราะเมื่อวานพอลงมาแล้ว สมอง รุ่งริ่ง มันจูนไม่ค่อยติดแล้วค่ะ ใครพูดอะไรก็ฟังไม่ค่อยรู้เรื่อง รู้อย่างเดียว หูอื้อ ตาลาย เดินแทบไม่เป็น ปั่นไม่ค่อยไปแล้ว กลับบ้านกับพี่ไพด้วยความเร็วแค่ 15-19 กิโล/ชม...
แฮ่ะๆๆๆ..เรื่องราวจะเป็นอย่างไร เส้นทางโหดขนาดไหน..รอสักครู่ นะค่ะ ภาพมันเยอะอ่ะ เพราะมีภาพจากกล้องของพี่ต้นด้วย และยังมีจากของพี่ด้อท และจากกล้องของเสือท่านอื่นอีกนะค่ะ..โอย..แค่พร่ำมาก็หิวข้าวแล้ว..ขอตัวไปทานข้าวก่อน นะค่ะ เดี๋ยวมาลงต่อ..
เอ..แล้วสรุป ทริปนี้ไปกันกี่คนเนี่ย ลืมนับ..อ้อ ยืนอยู่ 14 ถ่ายรูปข้างนอกกลุ่มอีก 3 ทั้งหมดทริปนี้ 17 คนจ้า..
