วันนี้ทุกคนสามารถผ่าน 100 กม.โดยเท้าไม่แตะพื้น เพียงแต่ถึงเส้นชัยไล่ ๆ กันมาตามลำดับกำลังของแต่ละคน สำหรับเรื่องปั่น 100 กม.เป็นเรื่องปกติของนักแข่งขัน โดยเฉพาะถ้าเป็นเสือหมอบระยะทางจะมากกว่า 100 กม.โดยซ้ำไป ที่ผมนำเอาเสือภูเขามาลองขี่ 100 กม.โดยตั้งกติกาว่าเท้าไม่แตะพื้น เพื่อจะทดสอบว่าหากมีกฎกติกามาบังคับไว้แล้ว เราจะต้องทำอย่างไร แล้วจะมีปัญหาและอุปสรรคอะไรบ้าง เราจะแก้อย่างไร
จากการปั่นที่ผ่านมา 100 กม.ปรากฎว่ามีปัญหาเรื่องปวดปัสสาวะครับ เริ่มออกมากได้ประมาณ 15 กม.แรก ๆ อาการปวดปัสสาวะเริ่มรบกวนความรู้สึกนิด ๆ หากไม่มีกฎมาวางไว้แล้ว รับรองต้องหาที่จอดแน่ ๆ แต่ก็จำใจทำไม่รู้ไม่ชี้ ขี่ไปเรื่อย ๆ จนเกือบ ๆ ลืมไป พอมาได้ประมาณ 50 กม.แรกอาการปวดฉี่ก็มารบกวนอีกครั้ง แต่ก็ต้องทนไว้ ปรากฏว่าการฉี่ในระหว่างปั่นนั้น ฉี่ไม่ออกครับ ต้องลุกขึ้นยืนจึงจะออก แต่ถูกเพื่อน ๆ ทิ้งไปไกลพอสมควร จึงตัดสินใจว่าไม่ต้องปล่อยกลางอากาศแล้ว ไปทั้ง ๆ ที่ปวดนี้แหละ สุดท้ายก็ไม่เป็นไรครับ จบทริป 100 กม.มาฉี่หลังเข้าเส้นชัยประมาณ 2 กม.ครับ อาการอย่างอื่นสำหรับผมไม่มี แต่เพือน ๆ บางคน มีอาการเป็นตะคิว ตามแต่สภาพความสมบูรณ์ของกล้ามเนื้อแต่ละคน อากาศร้อนก็เป็นเหตุให้เหนื่อยง่ายเช่นกัน ลมแรงนี้ซิครับศัตรูตัวร้ายของพวกเราเลย อาหารที่นอกเหนือจากน้ำไม่มีอะไรต้องเสริมมาก ผมทานกล้วยไปลูกเดียวยที่ กม.ที่ 80 ครับ แต่เรื่องที่สำคัญที่สุดคือ "ก้น" ครับโอ้ยร้อนอย่างกะจะลุกเป็นไฟเลยครับ ท่านใดทีมีประสบการณ์แก้ปัญหาเรื่องตูดร้อนได้ ช่วยกรุณาบอกเคล็ดลับในการแก้ไขด้วยนะครับ ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาติดตามชมนะครับ สวัสดีครับ