เกริ่นนำ
ชีวิตนี้ผมเพิ่งจะขึ้นเขาใหญ่แค่ 2 ครั้ง
ครั้งแรกเดินทางโดยรถยนต์ ออกเดินป่า ส่องสัตว์ ลัดเลาะโขดหินเที่ยวชมน้ำตกเหวนรก ประทับใจสุดๆ
ครั้งนี้ก็เป็นอีกครั้งที่ผมประทับใจไม่แพ้กัน เพียงแต่มันเป็นความประทับใจอีกรูปแบบนึงที่เพิ่งได้สัมผัส
ออกเดินทางกับรถคู่ใจ Miyata Bike
จุดพักจุดแรกที่ผมกับเพื่อนหยุดหายใจเพื่อเอาอ๊อกซิเจนเข้าปอด
เพราะเมื่อกี๊เพิ่งจะผ่านเนินนรกที่หาไม่ได้ในกรุงเทพฯ แน่นอน(ยืนยัน)
ปั่นอีกซักพัก ก็ถึงทางขึ้นเขาใหญ่
ตอนแรกพวกเราคิดว่า ครั้งนี้มาปั่นแบบชิวๆ คงไม่ขึ้นเขาใหญ่
แต่สุดท้าย กำลังใจและความอยาก มีมากกว่า
ครั้งนี้เรามากัน 6 คน แต่ขึ้นเขาเพียง 5 คน
เพื่อนอีกคนขอรออยู่ข้างล่างดีกว่า เสียดายคับที่ไม่ได้ขึ้นไปเสพบรรยากาศด้วยกัน ไม่งั้นผมอาสาเทคแคร์จูงรถให้เอง (555 ตัวเองยังแทบจะเอาไม่รอด)
ผมชอบภาพนี้ที่สุดคับ
เพราะทำให้ผมรู้ซึ้งถึงคำว่า "กำลังใจ"
เพราะพี่คนที่ปั่นอยู่ในภาพ แกเป็นไข้ ไม่สบายตั้งแต่ 2 วันที่แล้ว(คืนลอยกระทง)
มาออกทริปวันนี้แกยังไม่หายเลย ที่สำคัญ "แกปั่นไม่มีเข็นจนถึงบนที่ทำการเขาใหญ่"
ยกนิ้วโป้งให้ 2 นิ้วเลยคับ
(ผมจะเอาเป็นแบบอย่าง)
แอคชั่นหล่อๆ ของพี่เค้าคับ
ขอซักรูปเถอะ เดี๋ยวจะหาว่าไม่ได้มาด้วยกัน
ที่จริงขอยืนหยุดหายใจต่างหาก จะบ้าตาย เนินที่ผ่านมาตอนแรกว่า "นรก" แล้ว
เนินที่ผ่านมานี่ "โคตรนรก"
ถึงจุดพักชมวิวจุดที่ 1 คับ
หยุดหายใจเอาอากาศที่ไม่มีในกรุงเทพฯ ซักหน่อย สูดให้เต็มปอด เอากลับไปฝากคนที่บ้านด้วย
ขอน้อง Miyata ซักภาพ
แหล่ม...
เห็นท้องฟ้าแล้ว... อืมม์
ทำไมคนถึงบินไม่ได้ว้า...
หลังจากปั่นเลยจุดพักชมวิวจุดที่ 1 มา ก็ขึ้นมาเจอจุดที่ 2 อีก
แต่ผมไม่ได้เก็บรูปไว้ เดี๋ยวรอเพื่อนๆ มาช่วยลงต่อล๊ะกันคับ
ทีนี้พอเลยจุดที่ 2 มา แหงนหน้าขึ้นไปมอง...
เฮ้ย... "นี่มันนรกที่อยู่บนสวรรค์นี่หว่า"
หันหลังกลับไปแว๊บเดียว พอหันกลับมา
เห็น "ตัวเกร็ง ขาแรง" ของกลุ่มแอบมานั่งดูฮวงจุ้ย
"แมร่งจะขึ้นเนินนี้ ต้องใช้ข้าวหมูแดงกี่ห่อว๊ะเนี่ย"
เบื้องหน้าของ "ขาแรงตัวเกร็ง"
คำพูดนึงที่หลุดออกจากปาก ผมฟังแล้วเห็นภาพทันที
"แรงสบัดคลีดยังแทบจะไม่มี เคยสบัดทั้ง 2 ขา พร้อมกัน มาวันนี้ ทำได้แค่สบัดทีล๊ะข้าง"
ความคิดของผม : นี่แหล่ะคับ เค้าเรียกว่ารสชาติของชีวิต
ทิวทัศน์ระหว่างทางลงเขา
งดงาม...
มาครั้งนี้คุ้มค่าจริงๆ ได้สัมผัส "เยี่ยวลิง"(ขอใช้คำไม่สุภาพ)
ที่โค้งนี้แหล่ะคับ
ยืนยันคับ... อุ่นๆ เหมือนของเราๆ ท่านๆ เป๊ะ
พอลงจากเขา พวกเราแว๊ะทานอาหารกันนิดหน่อย พอให้อยู่ท้อง เพราะเดี๋ยวเราต้องไปแว๊ะกันต่อที่ร้าน "เดลี่โฮม" อีก
เอื๊อก... น้ำยายไหย
แต่ก่อนจะแว๊ะอีกที่
ทิวทัศน์บริเวณนี้เป็นอีกที่ๆ ผมประทับใจมาก
"ไร่องุ่น..." ได้ยินว่าพี่เราท่านนึงในกลุ่มเป็นเจ้าของที่ดินข้างๆ ด้วย
น่าอิจฉาโคตรๆ ได้มาอยู่ท่ามกลางธรรมชาติที่ผมวาดฝันไว้
" ต้ อ ง มี สั ก วั น ต้ อ ง สั ก วั น "
แว๊ะซื้อของฝากติดไม้ติดมือคนทางบ้านซักหน่อย
ใครชอบไวน์หรืออะไรที่ทำจากองุ่นไม่ควรพลาด
น้ำองุ่นแดงที่ผมได้ลองกินมาจากไร่องุ่นหลายๆ ที่
ที่ นี่ ถื อ ว่ า สุ ด ย อ ด ที่ สุ ด แ ล้ ว คั บ
ภาพของผมหมดแล้วคับ รอชมภาพเพิ่มเติมจากเพื่อนๆ ท่านอื่นต่อคับ
ขอบคุณ ThaiMTB สำหรับพื้นที่ๆ ให้ผมได้บรรยายความประทับใจ และทุกๆ ท่านที่แว๊ะเยี่ยมชมคับ
