*..สรุปทริป..ปั่นอาบแสงอาทิตย์และแสงจันทร์..*

[ลุงเนตร]

..หน้าร้านเฮียเด่น ยืมภาพมาจากโครงการฯ..







..อร่อยครับอร่อยยยยยยยย..

[veenono]

"บ้านสวนพุด" หน้าพุทธมณฑล ริมถนนพุทธมณฑลสาย ๔ คำวันศุกร์..กับวันอาทิตย์ ตั้งแต่เวลา ๐๖.๐๐ น. ถึง ๒๑.๐๐ น.

.
.
แหะๆ...ตรงนี้น่าจะ 18.00-21.00 น. นะครับคุณลุง(หน่วยเก็บตก)
ว่าแต่ลุงเถรอายุ 82 หน้าตายังไม่แก่เลยนะครับอาจเป็นเพราะอยู่กับ
ความสุนทรีย์ของเพลงและการออกกำลังกายนะครับ

[ลุงเนตร]

..ก่อนเดินทางต่อจากองค์พระปฐมเจดีย์ วานน้องที่จอดรถเครื่องอยู่ใกล้ ๆ คุยด้วยกับเราถ่ายภาพให้อีกภาพหนึ่งโดยมีแบรคกราวน์เป็นองค์พระปฐมเจดีย์..

..ถามเฮียเด่นไว้แล้วว่าจะปั่นไปทางที่มีรถน้อย และไม่มีไฟส่องสว่างถนน เพื่อเสพสุขกับการอาบแสงจันทร์คืนวันเพ็ญ แต่พอมาแวะคุยกับเฮียบู้ เลยกลัวหลง เปลี่ยนใจเป็นปั่นไปตามถนนเพชรเกษม โดยปั่นเส้นหลังองค์พระฯ ไปจนถึงถนนมาลัยแมน เลี้ยวซ้ายตรงไปจนถึงถนนเพชรเกษม แล้วเลี้ยวขวาตรงไป..

(ตั้งแต่ตีห้ากว่า ๆ ขณะนี้จะสามโมงเช้าแล้ว ยังไม่ได้อาบน้ำกินข้าวเลย..ว่าจะออกไปจ๊อคกิ้งตอนหกโมงก็ไม่ได้ไป เพราะโดนลูกติดพันกับการโพสท์นี่แหละ ขอพักก่อนนะครับ)

[ลุงเนตร]

..บอกว่าจะไปแล้ว ก็ยังไปไม่ได้อยู่ดี เพราะหลาน "วี" โพสท์แซงเข้ามา อ่านแล้วได้ขำ และขอบคุณ

"บ้านสวนพุด" หน้าพุทธมณฑล ริมถนนพุทธมณฑลสาย ๔ คำวันศุกร์..กับวันอาทิตย์ ตั้งแต่เวลา ๐๖.๐๐ น. ถึง ๒๑.๐๐ น.

.
.
แหะๆ...ตรงนี้น่าจะ 18.00-21.00 น. นะครับคุณลุง(หน่วยเก็บตก)
ว่าแต่ลุงเถรอายุ 82 หน้าตายังไม่แก่เลยนะครับอาจเป็นเพราะอยู่กับ
ความสุนทรีย์ของเพลงและการออกกำลังกายนะครับ

..ขอแก้สิ่งที่ผิด จาก ๐๖.๐๐ น. ถึง ๒๑.๐๐ น. เป็น ๑๘.๐๐ น. ถึง ๒๑.๐๐ น. หรือ หกโมงเย็นถึงสามทุ่ม..และขอแก้จากลุงเถรอายุ ๘๒ หน้าตายังไม่แก่ เป็นอายุ ๗๒ หน้าตายังไม่แก่ นะครับ..(ผมพิมพ์ผิดไว้หรือหลาน "วี" พิมพ์ผิดมา ก็ไม่ทราบ ขอแก้ให้ถูกแล้วนะครับ) "คนไม่ผิด" คือ "คนไม่ได้ทำ" ... "คนที่ทำ" คือ "คนที่ผิด" ..

..ขอบคุณมาก หลาน "Veenono" ที่ช่วยตรวจทานให้ลุง และแจ้งมาให้แก้ไข ปะกันเมื่อไร จะสมนาคุณสัก ก.ป. (กะแป๋ง)

[ลุงเนตร]

..๑๙.๒๙ น. ขณะที่เราปั่นอยู่บนถนนเพชรเกษม มุ่งหน้าสู่ อ.บ้านโป่ง ในระยะทางประมาณ ๒๕ ก.ม. ..

..ถนนไม่มีไฟส่องสว่าง มีแต่แสงไฟจากหน้ารถยนต์ที่วิ่งมาจากข้างหลัง รถยนต์ไม่มากนัก รถเครื่องนาน ๆ มาคัน เราปั่นอยู่ในเส้นขาวทึบไหล่ทางอย่างเคร่งครัด..

..ผมรู้สึกเครียดเล็กน้อย กับ..รถยนต์ที่วิ่งมาข้างหลัง..เสียงจากเครื่องยนต์และล้อบดถนนของรถยนต์..ความสว่างของถนนน้อยกว่ากลางวันมาก ผมสายตาสั้นอยู่ด้วยต้องใส่แว่นสายตาตลอด เปิดไฟท้ายไฟหน้าตลอดทาง บางเวลาท่องบ่นมนต์ในใจ..

..ฆะเฏสิ ฆะเฏสิ กิงการะนา ฆะเฏสิ อะหัง ปิตัง ชานามิ ชานามิ..ท่านว่าปลอดภัยจากอุบัติเหตุอุบัติภัย..

..พระจันทร์คืนวันเพ็ญ..ขึ้นแล้ว แต่อยู่ด้านหลังเรา จึงมองไม่เห็น หลังคงได้อาบแสงจันทร์บ้างในบางโอกาสที่ไม่มีไฟฟน้ารถยนต์ส่องสว่าง..

[ลุงเนตร]

..๒๐.๓๙ น.เราปั่นขึ้นสะพานลอยข้ามถนนโค้งวนลงขวามุ่งเข้าสู่ อ.บ้านโป่ง พี่เถรปั่นนำลงไปก่อน แล้วทิ้งห่างหายไป (ผมบอกพี่เถรไว้แล้วว่า ถ้าพลัดกันให้ไปรอพบกันที่สี่แยกหอนาฬิกา ที่เลี้ยวขวาไป จ.กาญจนบุรี

..ผมปั่นลงตามไปเรื่อย ๆ (ชักเริ่มเปลี้ย) พอถึงสะพานสูงข้ามทางรถไฟ ผมลืมคิดว่าปั่นไปข้าง ๆ สะพานแล้วตรงไปได้ จึงปั่นเข้าไปข้างสะพานเรื่อย ๆ จนถึงทางรถไฟขวางอยู่ ข้ามไปตรงไม่ได้..

..ถึงตรงนี้ผมจำได้แล้ว เมื่อคราวก่อนเคยมา ผมปั่นเลี้ยวซ้ายขนานไปกับทางรถไฟ จนถึงทางเลี้ยวขวาข้ามทางรถไฟ แล้วเลี้ยวซ้ายผ่านหลังสถานีรถไฟ แล้วเลี้ยวขวาผ่านครอบครัวช้างปูนปั้น ผ่านตลาด ตรงไปถึงสี่แยกหอนาฬิกา หยุดมองหาพี่เถร ไม่เห็น จึงโทร.ถามหา..

[ลุงเนตร]

..อากาศร้อนอบอ้าว พัดลมตั้งใกล้ ๆ เป่าเข้าตัวยังไม่เย็น เกิดอาการง่วงและอารมย์มอด..ไม่สามารถโพสท์ต่อแล้วครับ..

[ลุงเนตร]

..Hello พี่เถร..อยู่ไหน..

..ผมอยู่สี่แยก ที่จะไป จ.กาญจนบุรี นี่แหละ..

..มีหอนาฬิกา..หรือเปล่า?..

..ไม่มี..

..ผมอยู่สี่แยก..มีหอนาฬิกา..พี่เถร..ถามคนใกล้ ๆ แถวนั้นว่าสี่แยกหอนาฬิกาไปทางไหน แล้วปั่นมาหาผม ผมคอยอยู่ที่นี่..

..OK..พี่เถร..ตอบกลับมา..

[ลุงเนตร]

..ผมเลื่อนรถให้ชิดขอบทางมากที่สุด ตรงหัวมุมถนนแยกวงเวียนหอนาฬิกา ของ อ.บ้านโป่ง แล้วหย่อนก้นลงนั่งขอบทางเท้าอย่างสบายใจ..

..ไม่ถึง ๕ นาที พี่เถร ปั่นจักรยานมาจากทาง จ.กาญจนบุรี

..ต่างถามไถ่กันว่า..

..พี่เถร..ไปทางไหน..แล้วรออยู่ตรงไหน?

.."ผมขึ้นสะพานสูง แล้วตรงไป ไม่ได้เข้าบ้านโป่ง" พี่เถร..ตอบ

.."ผมไม่ได้ขึ้นสะพานสูง ปั่นเข้าข้างสะพานแล้วเลี้ยวซ้ายเลียบทางรถไฟ ไปข้ามทางรถไฟใกล้ ๆ สถานีรถไฟ ผ่านตลาด มาถึงนี่..พักกันสักพัก แล้วค่อยไปต่อ.." ผมบอก..พี่เถร..

[ลุงเนตร]

..เราพักไม่ถึง ๔ นาที มีปิ๊กอัพมาจอดใกล้ ๆ ..

..หนุ่มหน้าตาดี ถือกล้องตัวโต เดินเข้ามาหา..

..ลุง..ปั่นมาจากไหน..

..ลุง..ปั่นมาจากบางนา - พี่เถร..ปั่นมาจากบางบัวทอง มาพบกันที่ศาลายา เมื่อเวลา ๑๐.๐๐ น. แล้วปั่นมา..

..แล้วจะไปไหน..

..ขณะนี้เรากำลังอยู่ในทริปพิเศษ "ปั่นจักรยานมาราธาอน ๒๔ ชั่วโมง อาบแสงอาทิตย์และแสงจันทร์คืนวันเพ็ญ" เราจะปั่นไปทางราชบุรีเรื่อย ๆ จนถึงเวลาที่เราตื่นกันเมื่อเช้านี้คือ ตี ๕ แล้วขึ้นรถไฟกลับ กทม...

..ผมก็ปั่นจักรยานเหมือนกัน..

..เหรอ..ดีแล้ว..ปั่นจักรยาน..ยิ่งปั่นยิ่งแข็ง..แรงยิ่งดี..โรคร้ายไม่มี..สุขขีตลอดกาล..

..ลุง..รู้จักกับ "เอ้ บ้านโป่ง" หลานรู้จักไหม?

..รู้จัก..ผมขอถ่ายรูปลุงไว้ให้เพื่อน ๆ ดูหน่อยนะครับ..

..OK..ถ่ายได้เต็มที่เลย

..หลาน "บ้านโป่ง" ได้ส่งภาพมาให้ดูแล้วที่กระทู้นี้..

(ทุกอย่างที่ผมดื่มและกินในระหว่างปั่นจักรยานไม่ว่ากลางวันหรือกลางคืน..ล้วนเป็นสิ่งชูกำลังกายและจิต..ให้กายปั่นจักรยานไปได้ตลอดทริปทิ้งสิ้น)

[ลุงเนตร]

..หลังแต่งงานกันมา ๒๐ ปี สามีภรรยาคู่หนึ่ง นอนเล่นอยู่บนเตียง แล้วภรรยารู้สึกแปลกใจที่สามีเริ่มลูบไล้ไปตามเรือนร่างของเธออย่างที่ไม่เคยทำมานานแล้ว..

..เราแอ๊คชั่น..ให้หน่ม บ้านโป่ง ถ่ายภาพตรงหอนาฬิกาจนหนำใจแล้วลาจากปั่นต่อไปมุ่งสู่ราชบุรี

..ปั่นไปได้หน่อยพบสี่แยกและ ๗-๑๑ เราแวะเพื่อหายาโด๊ปและถามทาง..

..ขณะที่ยืนดื่มยาโด๊ปและถามทางเด็กอยู่หน้า ๗-๑๑ หนุ่ม บ้านโป่ง ก็ตามมาพบและถ่ายภาพไปอีกชุดหนึ่งพร้อมบอกทางให้ "สี่แยกเลี้ยวขวา..ข้ามสะพาน..แล้วตรงไปนะลุง"

..เราปั่นออกจากหน้า ๗-๑๑ เลี้ยวขวาที่สี่แยก ข้ามถึงกลางสะพาน เราหยุดถ่ายภาพกับพระจันทร์ กำลังยืนแอ๊คชั่นและคิดหาคนมาช่วยถ่ายภาพให้เราอยู่นั้น มีปิ๊กอัพแล่นปรู๊ดมาจอดเลยเราไปนิดกลางสะพาน หนุ่ม บ้านโป่ง เปิดประตูลงจากรถถือกล้องมาถ่ายภาพเราและผมยื่นกล้องให้เขาช่วยถ่ายให้ด้วย

..ทำให้เราได้ภาพสมใจ และได้ภาพจาก "หนุ่ม บ้านโป่ง" อีกด้วย ขอบคุณมากนะหลาน "หนุ่ม บ้านโป่ง"

..(โจ๊ก..จากนิตยสาร "คู่สร้าง-คู่สม" โดย..อ่อนโลก รอบจัด)

[ลุงเนตร]

..เริ่มจากต้นคอ มือของเขาค่อย ๆ เลื่อนต่ำลงไปตามไหล่และแผ่นหลัง อ้อมไปด้านหน้าตรงแถว ๆ ทรวงอกแล้วลูบต่ำลงไปเรื่อย ๆ จนเกือบถึงศูนย์กลางลำตัวจึงหยุด..

..บณะนั้นเป็นเวลาประมาณสี่ทุ่ม เราปั่นต่อไปอีกหน่อยพบสี่แยก หัวมุมซ้ายมือมีร้านค้า หยุดถามทาง

.."ผมจะไปตรงสามแยกป้อมตำรวจของถนนสายในที่ไปหนองตากยา ไปทางไหนครับ" ผมถามหนุ่มหนวดงามที่ขี่บิ๊กไบค์มาซื้อของที่ร้าน

.."ตรงไปจนถึงวัดหนองหิน แล้วอ้อมไปทางซ้ายอีกไม่ไกลแล้วเลี้ยวซ้ายยูเทิร์นกลับไปไม่ไกลก็จะพบป้อมตำรวจที่มีทางแยกซ้ายไปราชบุรี" หนุ่มหนวดงามบอกทางให้ด้วยใบหน้ายิ้มแย้มพร้อมด้วยสายตาที่มองเราอย่างทึ่ง

.."ขอบคุณมากครับ ขี่บิ๊กไบค์แล้วออกกำลังกายบ้างนะ ลาก่อนครับ"..

.."ครับ ขอบคุณ" หนุ่มหนวดงามตอบ

[ลุงเนตร]

..จากนั้นก็เริ่มที่รักแร้ข้างซ้ายของเธอ ผ่านเต้าลงไปเรื่อย ๆ อย่างนุ่มนวลจนถึงซอกขาแล้วเปลี่ยนไปทางซีกขวาและหยุดตรงซอกขาขวาก่อนที่จะพลิกตัวออกไปเปิดทีวี

..ภรรยาซึ่งกำลังเคลิบเคลิ้มจากการเล้าโลมของสามีจึงอ้อนถาม "ทำไมหยุดเสียล่ะจ๊ะ?"

.."ผมหารีโมทย์เจอแล้วจ้ะ"

..เราปั่นข้ามสี่แยกตรงไปเรื่อย ๆ ถนนราบเรียบ ไม่มีไฟส่องสว่างถนน ไม่มีรถยนต์วิ่งไปมา นาน ๆ จะมีรถเครื่องผ่านสักคัน

..แสงจันทร์นวลผ่อง ผภาพราวพร่างดังทอง เมื่อมองแล้วสุขอุรา..เดือนสวยสว่างพร่างตา ฟ้ามีดารา จันทราจุมพิตทุกคืน..

..เราปั่นอยู่ท่ามกลางความเงียบสงบ ได้เสพสุขทางตาจากการเห็นแสงจันทร์ส่องสว่าง ได้เสพสุขทางหูจากการได้ยินเสียงกบเขียดหรีดหริ่งเรไรจิ้งโกร่งหรีดร้องอยู่เซ็งแซ่ ได้เสพสุขทางผิวกายที่ได้อาบแสงจันทร์คืนวันเพ็ญ..

..สุขนี้ใครเล่าจะได้รับเสมอเหมือนเรา..ผู้เฒ่า "บ้า" กับ "บอ"

..เราปั่นไปเรื่อย ๆ ความเร็วประมาณ ๑๕ กม./ชม. บางช่วงก็หยุดพัก เสพสุขดังกล่าวไปพลาง ๆ

..นานโข..เราปั่นมาถึงวัด "หนองหิน" เงียบสงบสงัด

..เป็นทาง ๒ แพร่ง (เลี้ยวอ้อมวัดไปได้ทั้งซ้ายและขวา) เราต่างไม่รู้ว่าทางไหนไปไหน ผมปั่นนำตัดสินใจไปทางซ้ายได้นิดทั้ง ๆ ที่ใจต้องการรู้ว่าจะไปพบป้อมตำรวจหรือเปล่าหว่า? พอดีมองไปทางซ้ายห่างออกไปประมาณ ๓๐ เมตร มีบ้านและมีคนยืนทำอะไรอยู่ไม่ทราบมองไม่ชัด

..ผมตะโกนถามไปว่า "ขอถามทางหน่อยครับ ผมจะไปที่สามแยกป้อมตำรวจทางไปหนองตากยาไปตามถนนนี้ใช่ไหมครับ"

.."ใช่แล้ว อีกประมาณ ๒ ก.ม."

.."ขอบคุณมากครับ"

[ลุงเนตร]

..ภรรยา "ที่รักจ๋า ช่วยพูดอะไรก็ได้ที่ทำให้เมียได้ทั้งความดีใจและความเสียใจ จะพูดได้ไหม?"

..สามี "หน้าอกของเธอเต็มไม้เต็มมือดีกว่าของน้องสาวเธอ"

.."สวัสดีคราบบบบ..เรากำลังปั่นจักรยานอาบแสงจันทร์คืนวันเพ็ญกันอยู่คราบบบ" ตรงสามแยกป้อมตำรวจ มีตำรวจปฏิบัติหน้าที่อยู่ ๓ คน เราปั่นเข้าแยกเลี้ยวซ้ายที่มีป้ายบอกไปราชบุรี ๓๕ ก.ม.โดยไม่ได้หยุด ตำรวจฉายไฟมาที่เราจึงได้พูดบอกไป (หลังจากนั้นผมยังนึกเสียดายที่ไม่ได้หยุดคุยกับเขา..เพราะคนเราเมื่อได้คุยกันย่อมให้และได้ประโยชน์แก่กันและกัน)

..โฮ้ง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

..โฮ้ง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

..สุนัขส่วนมากมักเห่าจากหน้าบ้านและวิ่งมากวดคนบนจักรยาน

..เราไม่กลัว เห่าก็เห่าไป วิ่งมาก็มา พอเลยหน้าบ้านมันก็เหนื่อยหอบกลับไป

..คงเป็นเช่นนั้นอยู่เนือง ๆ ที่ผ่านบ้านที่มีสุนัข

(โจ๊ก..จากแหล่งเดียวกัน)

[ลุงเนตร]

..มะเร็งปากมดลูก..ป้องกันได้..ปรึกษาแพทย์..วันนี้ (มะเร็งปากมดลูกเป็นมะเร็งที่พบมากที่สุดในมะเร็งของหญิงไทย ทุก ๆ วัน หญิงไทยเสียชีวิตจากมะเร็งปากมดลูกถึงวันละ ๗ คน)

..สมาคมมะเร็งนรีเวชไทย http://www.tgcsthai.com

..ตีหนึ่ง..รู้สึกเปลี้ยง่วงหิวคงต้องหาที่พักแล้ว

..ปั่นต่อไปหน่อยพบร้านคาราโอเกะ เปิดไฟหลากสีกระพริบวาววับวิบแว๊บสวยสดใส หน้าร้านสว่างอยู่ด้วยแสงนอนออนปนแสงจันทร์เพ็ญ

..เราจอดรถเดินไปนั่งพักโต๊ะกลมหินแข็งที่ตั้งอยู่หน้าร้าน

..สาว สาว สามสี่คนออกมาทักทายเชิญให้เข้าไปในร้าน

..ผมปฏิเสธอย่างนิ่มนวลแต่คงไม่ชวนมองนักด้วยความเก่าของหน้าผม

..เราหยิบเสบียงออกมาทานรองท้องกันพลางพักผ่อนร่างกายไปพลาง

..เสบียงของผมมี..เอ็ม ๑๕๐, ขนมปังทาเนยจาก ๗-๑๑ อันละ ๖.- บาท, แล๊คตาซอย ๑๐.- บาท

..ทานเสบียงไม่ทันหมด เจ้าของร้านชายวัย ๕๙ เดินมานั่งร่วมวงเสวนาด้วยช่วยให้เพลินไปได้อีกพักใหญ่

(ข้อมูลจากหนังสือ "คู่สร้าง-คู่สม")