ทริปความเพียร..ตามไปดูเด็กศูนย์ฝึกกองบิน 46 แข่งจักรยาน

[เนิ่ม ชมภูศรี]

http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic.php?f=131&t=8242

[เนิ่ม ชมภูศรี]

ตามไปดูเด็กซ้อมจักรยานกันครับ..
..http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... 0&t=151987

[ลุงพุ่ม]

ตามมาดูความสำเร็จของหลานๆ ขอแสดงความยินดีกับเนิ่มและเฉลิม กับรถที่อายุตัวถังมากกว่าเด็กที่ขี่ ไม่น่าเชื่อว่าเอาไปแข่งกับรถไทม์ไทร์ตัวค่อนแสนหรือเลยแสนได้ ถ้ายังวิ่งดีอยู่ก็ใช้ไปเหอะ เจ้าของคนเก่าเป็นสาวใหญ่แล้ว สมัยก่อนเคยแข่งกับน้าเหลิมด้วย แต่กระดูกคนละเบอร์น้าเหลิมแกยังไม่ทันออกแรงเลยก็ชนะไปแว้วววว

[เนิ่ม ชมภูศรี]

ตามมาดูความสำเร็จของหลานๆ ขอแสดงความยินดีกับเนิ่มและเฉลิม กับรถที่อายุตัวถังมากกว่าเด็กที่ขี่ ไม่น่าเชื่อว่าเอาไปแข่งกับรถไทม์ไทร์ตัวค่อนแสนหรือเลยแสนได้ ถ้ายังวิ่งดีอยู่ก็ใช้ไปเหอะ เจ้าของคนเก่าเป็นสาวใหญ่แล้ว สมัยก่อนเคยแข่งกับน้าเหลิมด้วย แต่กระดูกคนละเบอร์น้าเหลิมแกยังไม่ทันออกแรงเลยก็ชนะไปแว้วววว

รถของอาจารย์คันนี้คันนี้ เป็นรถที่ขี่ได้อย่างดีในการแข่งขันแบบไทม์ไทอัล ตอนนี้เด็กก็กำลังเตรียมฝึกซ้อมเพื่อไปแก้มือใหม่ที่จังหวัดรยองในต้นเดือนพฤษภาคม และเป็นครั้งแรกครับอาจารย์ ที่กระผมดีใจเพราะเป็นกองเชียร์จากชมรมจักรยานจังหวัดพิษณุโลก กระผมก็ขอทำในสิ่งที่ตนรัก และเป็นตัวแทนของคนที่รักจักรยานครับ ในการพาเด็กไปสู่เส้นทางแห่งความฝันกันครับ...
...
ขอบพระคุณอาจารย์มากครับ ตอนนี้ขอฝึกซ้อมกันตามสภาพก่อนครับ...

[ปั่นละมัยจ้า]

ตามเข้ามาดูครับ

เท่าที่ติดตามดูเด็กฝึกของอาจารย์ทุกคนรู้สึกว่าจะมีพัฒนาการที่ดีขึ้นกว่าวันที่ผ่านๆมา ก็ดูจากสถิติ การฝึกซ้อม การใช้ชีวิตร่วมกัน ฯลฯ (เท่าที่อาจารย์จะโพสลงบอร์ด)

นี่ถ้าผมไม่ติดที่อายุมาก มีหน้าที่การงานแล้ว ผมจะขอไปสมัครเป็นเด็กฝึกของอาจารย์ด้วยอีกคนเลยนะเนี่ย

ผมจับตาดูเด็กคนนึงเป็นพิเศษ อนุวัฒน์ เพรชลี่ เพราะตอนที่อาจารย์รับน้องมาอยู่บ้านศูนย์ฝึกฯ เป็นช่วงเวลาเดียวกับที่ผมเริ่มซ้อมวิ่งด้วยพอดี (ผมวิ่งได้ขนาดไหนแล้วในตอนนี้ ก็ตามที่ผม Presentตัวเองในกระทู้ของอาจารย์นั่นล่ะครับ )

เป็นกำลังใจให้น้องๆทุกคนครับ ชัยชนะคือของแถม ของจริงคือ ประยุกต์ความมีวินัยไปใช้ในชีวิตประจำวันครับ

[เนิ่ม ชมภูศรี]

ตามเข้ามาดูครับ

เท่าที่ติดตามดูเด็กฝึกของอาจารย์ทุกคนรู้สึกว่าจะมีพัฒนาการที่ดีขึ้นกว่าวันที่ผ่านๆมา ก็ดูจากสถิติ การฝึกซ้อม การใช้ชีวิตร่วมกัน ฯลฯ (เท่าที่อาจารย์จะโพสลงบอร์ด)

นี่ถ้าผมไม่ติดที่อายุมาก มีหน้าที่การงานแล้ว ผมจะขอไปสมัครเป็นเด็กฝึกของอาจารย์ด้วยอีกคนเลยนะเนี่ย

ผมจับตาดูเด็กคนนึงเป็นพิเศษ อนุวัฒน์ เพรชลี่ เพราะตอนที่อาจารย์รับน้องมาอยู่บ้านศูนย์ฝึกฯ เป็นช่วงเวลาเดียวกับที่ผมเริ่มซ้อมวิ่งด้วยพอดี (ผมวิ่งได้ขนาดไหนแล้วในตอนนี้ ก็ตามที่ผม Presentตัวเองในกระทู้ของอาจารย์นั่นล่ะครับ )

เป็นกำลังใจให้น้องๆทุกคนครับ ชัยชนะคือของแถม ของจริงคือ ประยุกต์ความมีวินัยไปใช้ในชีวิตประจำวันครับ

คนนี้..อนุรักษ์ เพชรรี่ ใจสู้ครับ...
เวลาแข่ง เขามีพลังที่อยู้ภายใน ตอนนี้ก็ยังไม่สามารถที่จะเก่งอะไรได้มากนัก เพียงแต่ต้องใช้เวลาในการเพาะให้มีความแข็งแกร่งขึ้นไปอย่างเป็นลำดับ แต่ที่ต้องการที่สุด คือ พลังในการแข่งขัน จะสอนเขาเรื่องเหล่านี้ แพ้ชนะช่างมัน ไม่เป็นอะไร แต่สื่อว่า ต้องรู้จักการที่จะเสี่ยง รู้จักการพักเพื่อฟื้นร่างกาย รู้จักการตอบโต้อย่างมีจังหวะและโอกาส สำหรับการแข่งขันที่ผ่านมา สนามในประเภทลู่ เด็กทำเวลาได้ดีขึ้นกันทุกคน เวลาลดลงจากปีที่แล้วอย่างมาก ด้วยการปรับและการเสริมในเรื่องการฝึกซ้อม.....

เวลาที่อยู่ในสนามแข่งขัน ผมสงสารเด็กครับ สงสารใจเขาเหมือนกัน เพราะรถจักรยาน อุปกรณ์ต่าง ๆ เครื่องแต่งเนื้อแต่งตัว เงินที่จะไปแข่ง กลายเป็นเรื่องข้อเปรียบเทียบไดเอย่างชัดเจน เพียงคิดคนเดียวในใจ แต่เมื่อลงสนามแล้ว ให้ถ่ายทอดพลังที่ออกมาจากใจ หยิบฉกฉฮวยสารแห่งความสุข มีความสุขในการใช้พลังอย่างเต็มที่ ไม่ใช่ความเหนื่อยล้า ไม่ใช่เรื่องการทรมานตน แต่เป็นเรื่องการเรียกพลังแห่งความสุข ให้เกิดขึ้นกับตนเอง ธรรมชาติของมนุษย์ คือการไม่อย่ากจะเหน็ดเหนื่อย แต่จะสอนให้เขารู้สึกมีความสุข ที่ได้เหนื่อย ที่ได้ใช้แรงอย่างเต็มที่ มีเท่านี้เองครับ

คนจะเก่งต้องโดดเดี่ยว....ทีมจักรยานจากบ้านนี้ โดดเดี่ยวตัวเองจริง ๆ ไปด้วยความยากลำบาก อยู่อย่างเสือ...ไม่ใช่เรื่องลำบากอันใด ทุกวันนี้ กำไลงเตรียมความพร้อมเรื่องการฝึกซ้อม เพื่อจะไปแข่งที่จังหวัดระยอง ในเดือนพฤษภาคม เงินที่ใช้เป็นกองทุน ก็ต้องหามาจากการขายเสื้อ กางเกง ซึ่งกำลังจะลงขายในบอร์ดซื้อขายนะครับ

เรื่องการทความดี ดั่งเรื่องของความเพ้อฝัน ถ้าตอบคำถามว่า ทำไปเพราะเรารัก เขาก็นึกหัวเราะเยาะอยู่ในใจ เพราะการที่ไม่รู้จักว่าความรักมีจริง ความรักคือเรื่องที่ไร้อำนาจ ที่ไปพ้นจากอำนาจของเงินตรา....

เราเดินทางด้วยความภาคภูมิใจในตัวเอง เพราะเรามีชีวิตอยู่ ด้วยการพึ่งพาตนเอง ด้วยการรู้อยู่ รู้ตัว มีพี่น้องจักรยานคอยดูแลให้กำลังใจ คือสิ่งที่เป็นเรื่องยิ่งใหญ่ สำหรับทีมเรา .....
..
เด็ก ไม่ใช่จะดีไปเสียทุกเรื่อง เมื่อเทียบกับตัวเราในวัยเด็กแล้ว คงเหมือนกัน ในบางแง่มุม จะไม่ร้อยเปอร์เซนต์ดั่งพับผ้าไว้ แต่วันนี้ เราได้ช่วยเขามาถึงครึ่งทางแล้วครับ.....
....
นอกเหนือสิ่งอื่นใด อีกครึ่งทางที่เหลือ คือการเก็บกวาดบ้าน เช็ดถูทำความสะอาด ล้างจาน วางรองเท้า จะถูกดูแลอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ปากเปียกปากแฉะ ทำดีบ้างไม่ดีบ้าง ขอครึ่งทางของชีวิต ไม่ไปสร้างความเดือดร้อนให้สังคม คือสิ่งที่สำคัญกว่าชีวิตในช่วงแรก เพราะเราอยู่ด้วยความเป็นปัจจุบัน ขอวันนี้ อย่าทำให้ใครเดือดร้อน อย่าได้ก่อปัญหา แล้วชีวิตจะเดินไปได้ ด้วยความสวยงามครับ ขอบพระคุณมากครับ ....

[เนิ่ม ชมภูศรี]

..
viewtopic.php?f=131&t=8242&start=0