มุก เขียน:
เมื่องนี้ตกแต่งเพื่อเฉลิมฉลองเทศการตรุษจีน ผมเห็นการแห่มังกรที่นี่และได้กินอาหารจีน ที่รสชาติเหมือนเมืองไทยมาก
หนุ่มชาวอินโดฯท่านนี้ขอถ่ายกับบรรดาม้าของพวกเรา แล้วให้ผมส่งเมล์ไปให้ ตอนนี้ยังไม่ได้ส่งเลยครับ เพราะมีหลายคนกำลังสับสนอยู่ครับ
เราได้กินข้าวร้านนี้ครับ ผมสั่งข้าวขาหมูกับซุบหางวัว ตั้งแต่ปั่นผ่านมาเราได้กินเนื้อหมูที่แรกก็เมืองนี้แหละครับ
เจ้าของร้านนี้แกโชว์ของฝากจากเมืองไทย แกบอกว่าเพื่อนแกไปเมืองไทยแล้วซื้อกลับมาฝาก ส่วนลูกสาวอายุราวๆ 12ปี่ บอกว่าเคยดูหนังไทยเรื่องนางนาค
พี่มุกในระหว่างทางเนี่ย เท่าที่พี่คะเนด้วยสายตา
พี่มองว่าชาวอินโด กับคนจีนเขาอยู่กันยังไงมั่ง
เพราะฟอร์เวอร์ดเมล ที่ผมเคยได้รับมันไม่ค่อยสู้ดีนักในสัมพันธภาพของคนท้องถิ่นกับคนเชื้อสายจีน
ไม่รู้มันได้กลิ่นหรือเปล่าพี่
มุมมองของผมกับประเทศที่เป็นเกาะก่อนหน้าที่จะตามพี่มุกอ่านกับตอนนี้ เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือเลยครับ
มันดูแปลกตากว่าที่เราเคยเจอเยอะจริงๆ ทำให้ผมเริ่มมองหาประเทศใหม่ๆในการท่องเที่ยวบ้างแล้วพี่
ภาษาไม่ใช่สิ่งสำคัญในการเดินทางอีกต่อไป present simple tense,การท่องพินอิน ตัวคันจิ หรืออะไรก็แล้วแต่มันไม่ต้องใช้อะไรเลย นอกจากรอยยิ้มและภาษากาย ผสมแรงขาเท่านั้น ภาพมุมสูงบนภูเขาไฟมันสร้างแรงทะเยอทะยานดีแท้ เอ้า!!!ไม่ตายก็คงได้ไปแหละ สักวัน
............................................................................................................................
ไม่ได้กลิ่นความขัดแย้งเลยครับ ก็คงเหมือนหลายๆประเทศที่มีข่าวแบบนี้แหละ ไปจริงๆไม่มีอะไร และเราเป็นนักท่องเที่ยว ชาวบ้านที่นี่เขาต้อนรับดีครับ..........มุก
มาทำงานเล็กๆน้อยอยู่บ้านพอมรายได้เลี้ยงครอบครัว...ได้เวลากลับมา....ได้ขี่จักรยานตามฝัน ถึงมันจะไม่มากมายแต่มันก็มีความสูขครับ...ผมอยู่พิษณุโลกนะครับเพื่อพี่ผ่านมาทางนี้จะได้เจอพี่บ้าง..โต้งครับ
