---ปั่นไปตามใจฝัน ชวา-บาหลี/Indonesia---

[มุก]

บุญเลิศกำลังต่อสู้กับแรงดึงดูดของโลกแบบสุดเหวี่ยง สุดเหวี่ยงจริงๆครับ ผมซึ้งดี


บ้านเรือนที่นี่ส่วนใหญ่ทำด้วยหิน

[มุก]

สาวๆเจ้าหน้าที่บนจุดชมวิวPeta wisata ketep pass ..เอ่อ ฝากคุณBike Addict เอารูปนี้ไปฝากเธอด้วยนะครับ

[มุก]

แง้มหน้าต่างมาทักทาย


จากนี้ต่อไป อากาศเย็นมาก

[มุก]

แซมปั่นมารอเราที่พักของคืนนี้ ที่นี่อากาศเย็นมาก แต่ผมไม่รู้สึกผ่อนคลายเหมือนทุกๆวันหลังจบการปั่น ก็วันนี้ต่อเนื่องจนถึงพรุ่งนี้ ภาระกิจเรามันยังไม่จบ


...ผมเฝ้ามองยอดภูเขาไฟMerapi ที่มีไอความร้อนปกคลุมตลอดเวลา ตำแหน่งไอขาวๆนั่นแหละ ที่ผมต้องไป!! ผมมองมันจนมันกลายเป็นแค่ความมืดลางๆ มันดูน่าเกรงขามมาก ผมจะสู้มันไหวเหรอ วันนี้เราเหนื่อยมากๆ หวั่นใจจริงๆ สุดท้ายก่อนปิดเปลือกตาลง มันคือความท้าทาย ...ผมคิดทั้งๆที่ปิดเปลือกตาอยู่ และผมก็ไม่หลับอีกเลย จนได้ยินเสียงเคาะประตู

. เราไปปีนเขาด้วยกัน ข้อมูลคร่าวๆเท่าที่รู้ ยอดสุงสุด อยู่ที่ 2914ม. ใช้เวลาปีนขึ้นถึงยอดเขา 4-5ชม. และไต่ลงเขาด้วยเวลาที่เท่าๆกัน

เวลา..ตี1 ชั่วโมงแรก ของวันใหม่ เราจะไป Hello Merapi

[มุก]

ข้อมูลเบื้องต้นของ ภูเขาไฟ Merapi
ภูเขาเมราปี (Mount Merapi) เป็นภูเขาไฟในชวากลาง ประเทศอินโดนีเซีย สูง 2,914 ม.ภูเขาไฟเมราปิเป็นหนึ่งในจำนวนภูเขาไฟ 129 ลูกในอินโดนิเชียที่ยังคุกรุ่นอยู่ การระเบิดของมันเมื่อ พ.ศ. 2537 ได้คร่าชีวิตผู้คนไป 70 ราย ขณะที่การระเบิดใน พ.ศ. 2473 มีผู้เสียชีวิตถึง 1,300 ราย ระเบิดครั้งล่าสุดเมื่อ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 เมื่อเวลา 5.40 น. ตามเวลาท้องถิ่น

http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%A0% ... B%E0%B8%B5

[Bike Addict]

สาวๆเจ้าหน้าที่บนจุดชมวิวPeta wisata ketep pass ..เอ่อ ฝากคุณBike Addict เอารูปนี้ไปฝากเธอด้วยนะครับ

รับทราบ ดีใจจังได้เป็นบุรุษไปรษณีย์ ก็คราวนี้ เพื่อนที่บริษัทก็เมือนกันเลย ต่างก็ฝากไปหาไปเจอเพื่อนที่เคยรู้จักที่อินโดโน้น ต่างฝากฝังให้ดูแลกันและกัน และต้องให้ผมถ่ายรูปกลับมายืนยันให้พวกเขาด้วยว่าได้เจอกันแล้วจริงๆ ไม่ได้แอบอ้าง

จริงๆ Magelang เมราปี wonosobo ตามแผนเดิมผมไม่ได้วางไว้ ผมกลับอ้อมไปเส้นข้างล่างเรียบทะเลแทน เห็นทีได้ใช้ภาระกิจที่พี่มุกมอบให้เป็นเหตุผลในการผ่านเส้นนี้ดีกว่า (จริงๆ เส้นทางมันสวยด้วยละครับ ) และถึงรู้ว่าเส้นทางมันจะยากลำบากแค่ไหนก็ตาม ใหนๆ อุตสาห์ดั้งด้นได้ไปกับเขาทั้งที ก็คงจะต้องหาทางไปให้ได้ ก็มันไม่ใช่ได้มาบ่อยๆ ใช่มั๊ยละครับ

.......................................................................................................................

อะโห !!! คิดถูกแล้วมาทางนี้ เพราะหากไปทางYogyakarta เห็นแค่ marapiอยู่ไกลๆ.. แต่เดี๋ยวก่อน แน่ใจนะครับ ว่าเปลี่ยนแผนเพราะทางสวย ...ข้อดีคือ จากMerapi ไป Burobudur ไหลลงไปเลยครับ หนักๆก็ตอนขึ้นมาMerapiนี่แหละ จะทางใหนก็ต้องไต่ขึ้นครับ ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับภาระกิจใหม่ครับ.............มุก

[มุก]

16/2/10 Selo-Solo ระยะทาง 47กม.

...เวลา1.00น. เสียงเคาะประตูห้องดัง พวกเราที่นอนรวมกันสามคน ตื่นไปเปิดประตู ส่วนผมที่ยังนอนไม่หลับเข้าห้องน้ำล้างหน้าตาเพื่อให้ร่างกายกระฉับ กระเฉงขึ้น ผมลืมบอกไป ที่นี่ต้องมีไกด์นำทางนะครับ จำเป็นมากๆ เพราะการปีนเขามืดๆแบบนั้นหากไม่มีคนนำทางอาจหลงอยู่บนเขา หรือไปผิดทางจะทำให้เสียเวลามาก เราสามคนจ่ายค่าไกด์ไปประมาณ 150บ.(คนละ50บ.) เราเตรียมไฟฉาย น้ำดื่มและของกินประเภทช็อคกาแล็ตไปด้วย ...พร้อมแล้วเราสามคนไกด์หนึ่ง มุ่งหน้าสู่ merapi ที่ตอนนี้ดำทมึนอยู่ข้างหน้า
...ไม่ใช่มีแต่เรา ยังมีคณะเดินทางอีกหลายคณะแบ่งเป็นกลุ่มเล็กๆ แต่รวมๆแล้วทั้งหมดวันนี้ คงไม่ถึง20คน เราสังเกตุเห็นจากแสงไฟ วับๆแวมๆอยู่ข้างหน้าเรา เราสี่คนเดินไต่สูงชันขึ้นเรื่อยๆจากเดินสองขา จนถึงบางครั้งต้องใช้สี่ขา แต่คณะเราที่ทั้งไกด์ ทั้งแซม ล้วนแต่ขาแรง แซงไปแทบทุกกลุ่ม ทำเอาผมกับบุญเลิศ พลอยต้องแรงไปด้วย ทั้งๆที่แรงไม่ค่อยมี...เหนื่อยมาก จนคิดว่า ผมคงเดินไปได้ไม่ถึง ผมหอบและพักหลายครั้ง แต่ที่สุด ผมก็เดินไต่จนถึงจุดสูงสุดจนได้ ชนิดที่เหนื่อยอ่อนสุดๆ...ขณะนี้เวลา 5.15น.
...เราเริ่มเห็นท้องฟ้าสีคราม หลายนาทีต่อมา มันเริ่มมีสีส้มแทรกเข้ามาทีละน้อยๆ สวยมาก มันสวยมาก ผมลืมความเหนื่อยทั้งมวล ความสดชื่น สดใส ร่าเริง มันมาแทนที่ ทุกๆคนที่อยู่ที่นั่นส่งเสียงพูดพึมพัมพร้อมเสียงชัตร์เตอร์ของกล้องสาระพัดแบรนด์ดังขึ้นแทบไม่ขาดระยะ ทุกๆคนเริงร่า
...จะบอกเล่าอย่างไรดี ผมพูดไม่ออกกับภาพตรงหน้า ผมเหมือนอยู่ในสารคดีเหนือโลก หรืออยู่บนดาวดวงใหม่อะไรซักอย่าง ที่ผมตื่นเต้นสุดๆ


แสงแรกของโลก ในวันนี้ ที่เราเห็น


แซมกับบุญเลิศต่างจับจองจุดสูงสุดของโลก สำหรับเราวันนี้


มันบรรเจิดมาก แซม น่าจะกำลังบอกอย่างนั้น


บุญเลิศ สีหน้าอิ่มบุญมากๆ

[มุก]

กลุ่มไอที่พวยพุ่งจากใต้พื้นดิน มันอุ่นมาก แต่มีกลิ่นคล้ายๆกลิ่นไอน้ำที่เกิดขึ้นกับเสื้อผ้าขณะเรารีดผ้า ผมคิดว่ามันเหมือนนะ

[มุก]

มันเป็นโลกใหม่ๆ สำหรับผมเลย

[มุก]

ด้วยอุณหมูมิประมาณ14องศา เราช่วยให้ร่างกายอบอุ่นด้วยการ เอาส่วนต่างๆของเราอังกับไออุ่นเหล่านั้น





เขียวๆที่เห็นนี่ ชื่อmerhabu


ที่นี่ยังมีพรรณไม้ที่ดำรงชีวิตได้อย่างดี อีกด้วย

[มุก]

เราชื่นชมความงามอยู่นาน นานจนเป็นกลุ่มสุดท้าย ที่กล่าวอำลา แสงแดดเริ่มจ้ามากขึ้น


ช่วงเช้าไต่ลงง่ายกว่านิดหน่อยตรงที่มองเห็นทางได้ฉนัดกว่า


ในสายหมอกระหว่างทางไต่ลง


ทิวทัศน์ระหว่างทาง ที่ตอนปีนขึ้นมาเราไม่มีโอกาสได้ชม

[มุก]

จุดแวะพัก สุดท้ายก่อนถึงที่พัก ทุกๆคนอำลาmerapiเมื่อไต่ถึงพื่นดิน คนเหล่านั้น ต่างมีรถบัสและพาหนะอื่นรอและนอนกลับอย่างหลับสบายๆ แต่สำหรับพวกเรามันยังไม่จบ เราต้องไปต่อ...เมืองข้างหน้า ตอนบ่ายๆของวันนี้ เมืองSolo

[pompamK]

ขอบคุณ คุณมุกที่มาแบ่งบันเรื่องราวแบบกันเองพร้อมภาพ ที่สวยงามค่ะ
/*/*/*/*

.............................................................................

...ขอบคุณคุณPompamk ที่แวะมาเยี่ยมชมเช่นกันครับ.................มุก

[ทิวากร]

คนไม่เคยไปอย่างผมเห็นแล้ว (จะมีใครพาไปครับนี้)

.................................................................................

คุณทิวากร ไม่มีใครพา ก็ไปเองเลย ไม่ยากครับ ถ้าใจอยากไป. .........................มุก

[หมีดำ]

งดงามทุกมุม ขอบคุณครับพี่มุก

.............................................................................

ขอบคุณครับ คุณหมีดำ.......................................................มุก