จิตวิญญาณในชีวิตความเป็นนักกีฬา ..กับการแข่งขันคัดตัวภาค 5

[เนิ่ม ชมภูศรี]

การเตรียมความพร้อม ในสัปดาห์แห่งการแข่งขัน.....
.
.
เมื่อเด็กจักรยานได้จัดเตรียมเรื่องการขนย้ายและเรื่องจักรยานประกอบรถเป็นคันเรียบร้อยดีแล้ว การพักผ่อนถือเป็นเรื่องที่จะละเลยไปไม่ได้เช่นกัน ข้าพเจ้าให้เด็กไปอาบน้ำ นอนพักเล่นอยู่ในห้องนอนได้สักนิดหน่อยก็ยังดี เพราะทุกคนทราบถึงเรื่องการออกขี่จักรยานเพื่อช่วยในการฟื้นสภาพ หลังจากที่สัปดาห์ที่ผ่านมานั้น เป็นการฝึกในช่วงก่อนการแข่งขัน ในสัปดาห์นั้นจะเป็นเรื่องของการรักษาระดับความหนัก แต่ลดระยะเวลาลงเหลือครึ่งหนึ่ง ....
.
.
และมาในช่วงระยะสุดท้าย คือเรื่องการรอให้เกิดการสร้างขึ้นคืนกลับอย่างสมบูรณ์ และเย็นวันนี้ ข้าพเจ้าจะทราบได้ถึงการฟื้นสภาพหลังจากที่เด็กออกไปขี่จักรยานจบลง.....ว่าเรื่องการวางแผนในการฝึกซ้อมในช่วงก่อนการแข่งขันนั้น จะสามารถสร้างขึ้นคืนกลับได้สูงกว่าระดับการฝึกซ้อมที่ผ่านมา เพื่อเกิดประโยชน์ในช่วงการแข่งขันในอีกสองวันข้างหน้าได้หรือไม่.....

[เนิ่ม ชมภูศรี]

เมื่อถึงเวลาขี่จักรยานในช่วงยามเย็น....กับความตื่นเต้นที่พบเห็นได้ด้วยความกระปี้กระเป่า เนื่องจากแปลกถิ่นแปลกเมืองต่างพื้นที่ และประกอบกับพี่สมศักดิ์ พรพรรณ ผู้ฝึกสอนจักรยานจังหวัดพะเยา ได้โทรศัพท์เข้ามาเชิญชวนให้เด็ก ๆ ออกไปขี่จักรยานพบปะกันตามเส้นทางสายพะเยา เชียงราย .... .
.
ถึงเวลานัดหมาย การออกซ้อมในวันนี้จึงเป็นวันที่แตกต่างจากเดิมทุก ๆ ครั้งที่ผ่านมา การใส่สีเสื้อของเรายังเหมือนเดิม เนื่องจากมีเสื้อที่เป็นทีมอยู่สองตัว ตัวหนึ่งใช้ในการแข่งขัน ตัวหนึ่งใช้ในการฝึกซ้อม และเมื่อใส่เหมือนกันทุกคน ทุกครั้งที่ออกซ้อม จะทำให้ส่งผลในเรื่องจิตวิทยาการแข่งขัน คือใส่แล้วเกิดความรู้สึกได้ถึงความภาคภูมิใจในสิ่งที่ตนเองมีดี ดีของเราอาจจะไม่เหมือนคนอื่น แต่การรู้จักสิ่งที่เรามีดี ก็คือกุศโลบายที่ได้สื่อสารกับเด็กแบบไม่ต้องบอกกล่าว ....

[เนิ่ม ชมภูศรี]

การพบปะเจอะเจอกันของบรรดาเพื่อนนักกีฬาจักรยานนั้น เป็นอะไรที่น่าตื่นตาตื่นใจ การซ้อมเบา ๆ ในวันนี้ก็เช่นกัน เด็กจักรยานได้รับฟังวัตถุประสงค์ในการออกไปฝึกก่อนการขี่เพื่อให้เกิดความเข้าใจในการปฎิบัติ ข้าพเจ้าจะบอกกล่าวถึงการขี่ก่อนออกซ้อมทุกครั้ง หากแต่ว่าวันนี้เป็นช่วงการฝึกในระหว่างสัปดาห์การแข่งขัน ความจำเป็นที่จะต้องกำหนดรอบขา ความเร็ว เส้นทาง และรายละเอียดต่าง ๆ จึงถูกเน้นย้ำเป็นกรณีพิเศษ โดยให้ระวังเรื่องอุบัติเหตุ ทั้งจากรถยนต์ของผู้ใช้ทางสัญจรร่วมกัน ทั้งความไม่คุ้นเคยสถานที่ และสภาพอากาศในวันนี้ที่จังหวัดพะเยา ไม่เอื้ออำนวยให้ฝึกซ้อมจักรยาน เมฆฝนตั้งเค้ามาก่อนบ่ายโมงแล้ว และอยู่ตรงทิศทางที่เด็กจักรยานจะต้องไปใช้เส้นทางนี้ด้วยเช่นกัน....
..
แต่ความจำเป็นในการที่เราจะต้องออกไปปั่นเพื่อคลายกล้ามเนื้อ ฟื้นสภาพ ช่วยสร้างขึ้นคืนกลับมีความสำคัญกว่าเมฆฝนลมบนที่แรงอยู่ทางข้างหน้า ยังไงก็ต้องออกไปเสี่ยงดวงก่อน เผื่อฝนไม่ตกจะเสียโอกาสในการฝึกซ้อม วันนี้ฝนตกขนาดไหนก็ต้องไป เพราะทีมเจ้าบ้าน (พะเยา) เชิญชวนให้ไปพบปะกัน....
เราออกมาบนถนนใหญ่ได้สักสิบกว่านาที เห็นรถขบวนจักรยานจากทีมจังหวัดพะเยาขับเคลื่อนมาตรงหน้า สวนทางกลับมาจนถึงเด็กที่ปั่นสวนขึ้นไป ได้ยินเสียงตะโกนทักทายกันดังจนถึงในรถยนต์ที่ข้าพเจ้าขับคุมทีม เมื่อผ่านพี่สมศักดิ์ด้วยความดีใจ ต่างคนต่างตะโกนเรียกหากันคนละฝั่งถนน ธรรมเนียมปฎิบัติยังคงเหนียวแน่นเช่นเดีม การยกมือไหว้ด้วยความดีใจกระทำได้แม้กระทั่งตอนนั่งอยู่ในรถยนต์....

[เนิ่ม ชมภูศรี]

..

[V3 ป่าเลา]

สุดยอดมากเลยคราบ ขอเป็นกำลังใจให้นะครับ สู้ สู้ สู้ นะครับ

[เนิ่ม ชมภูศรี]

พลังใจที่ส่งถ่ายทอดมาให้ นับว่าเป็นแรงบัลดาลใจให้ขับเคลื่อนเกิดกิจกรรม ขอบพระคุณพี่มากนะครับ เคยพบกันเมื่อครั้งปั่นมาเยือนพิษณุโลก ผมก็เฝ้าติดตามทริปของพี่ตลอดเหมือนกัน จะคอยชมกิจกรรมดี ๆ ของบรรดา V1 ถึง V3..(ไม่รู้มีเพิ่มหรือยัง) กับการปั่นข้ามกาลเวลาของเสือเมืองเพชรบูรณ์ .....

[เนิ่ม ชมภูศรี]

เมื่อเด็กจักรยานทั้งสองทีมรวมตัวขี่กันได้แล้ว...การแสดงออกถึงท่าทางในการขี่จักรยานย่อมถูกนำเสนอเพื่อก่อให้เกิดการข่มขวัญ หรือพยายามที่จะวางท่าทางการขี่ให้คู่ต่อสู้ที่ขี่ตามมาเกิดความภาคภูมิใจหรือเกิดความยำเกรงต่อท่าทางที่ตนแสดงออกให้เห็น.....
.
.
ทีมเจ้าบ้านอย่างพะเยาก็เช่นกัน พอทักทายกันพอหายคิดถึงและแบบแผนวิธีเรียบร้อยแล้ว การเริ่มขี่จักรยานที่จะโชว์ความสามารถ โดยนัยของการข่มขวัญเด็กจากเมืองพระพิษณุโลกสองแควก็บังเกิดขึ้น ความเร็วของจักรยานเคลื่อนตัวจาก 30 กิโลเมตรต่อชั่วโมงไปเป็น 40 กิโลเมตรต่อชั่วโมง บนหน้าปัดรถยนต์ที่มองเห็นจากมาร์ตวัดความเร็วเป็นสิ่งที่บอกถึงพลังการแสดงออกของเด็กได้เป็นอย่างดี
.
.
การจัดท่าทางการขี่จักรยานให้ดูสวยงาม ใส่เสื้อผ้าที่เป็นทีมเวิร์ค ใส่สีเดียวเหมือนกันทั้งทีม เป็นเรื่องจิตวิทยาที่สำคัญอย่างหนึ่ง ในการพบปะกันวันแรกของความต่างถิ่นต่างพื้นที่ ทีมจักรยานพะเยาก็เช่นเดียวกัน การใส่เสื้อในวันนี้ ตรงกับข้าพเจ้าที่คาดการณ์ไว้ล่วงหน้า สีเสื้อเป็นแบบที่จะใช้ในการแข่งขันจริง และเพิ่งสั่งตัดพอเสร็จเรียบร้อยก็ถูกนำมาใช้เพื่อข่มขวัญเด็กจากเมืองพิษณุโลก แต่หารู้ไม่ เด็กเราก็รู้ทางก่อนแล้ว การมาเยือนกันและขี่จักรยานร่วมกันจึงเป็นไปในลักษณะของการขี่เพื่อฟื้นสภาพแต่เพียงอย่างเดียว.....

[เนิ่ม ชมภูศรี]

ก่อนการออกขี่ฝึกซ้อม...ข้าพเจ้าได้สื่อสารในเรื่องดังกล่าวกับเด็กจักรยานเรียบร้อยแล้ว โดยเน้นย้ำเรื่องการขี่จี้เพื่อเฝ้าดูการแสดงออกของทีมพะเยาอยู่แต่ข้างหลัง ด้วยการให้เกียรติทีมเจ้าบ้านทำหน้าที่ในการโชว์พลัง ทีมเจ้าบ้านได้ขี่ผลัดนำกันไปเป็นชั่วโมง จะมีบ้างบางครั้งที่ขาแรงของเราทนไม่ไหว อดใจดอดขึ้นไปเป็นหัวลากกับเขาบ้างเป็นครั้งคราว...
.
.
รอบขากับความเร็วที่มีความสำพันธ์กันของเด็กจักรยานเมืองพิษณุโลก ทำให้ข้าพเจ้าทราบได้ว่า การวางแผนการฝึกซ้อมไม่เกิดความผิดพลาด การเฝ้าสังเกตุคือเรื่องที่เกิดขึ้นจากความใส่ใจในตนเอง โดยข้าพเจ้าไม่มีกำลังทรัพย์อย่างเพียงพอที่จะหาซื้อเครื่องมือ หรือไมล์วัดรอบขา ความจำเป็นที่จะหาสิ่งทดแทนเครื่องมือได้คือความใส่ใจที่เรามี มิได้ยากเย็นแต่อย่างใด หากเราเรียนรู้ได้ ข้าพเจ้ากระทำการโดยที่เฝ้ามองดูรอบขาของเด็กแต่ละคนในช่วงเวลา 1 นาทีด้วยการนับจำนวนรอบขาที่สับขาขึ้นลงเป็นวงรอบ เมื่อเกิดความเคยชิน การแลเห็นเพียงแว๊ปเดียวก็ทราบได้ว่าจำนวนรอบชาที่เขาปั่นกันนั้นต่อนาทีได้ประมาณเท่าไหร่
.
.
มิใช่คัดค้านเรื่องเครื่องมือ ผมเพียงแต่บอกกล่าวว่าไม่ใช่เรื่องยากอัใด หากเราจะหาสิ่งทดแทนในสิ่งที่ขาด แต่ถ้ามีเครื่องมือ ย่อมแม่นยำมากกว่า ด้วยความจำเป็นในเรื่องปัจจัย ครั้นจะบอกพ่อแม่เด็กให้หาซื้ออุปกรณ์ คงต้องคำนึงถึงการเพิ่มภาระค่าใช้จ่ายให้กับครอบครัวที่ขัดสนในเรื่องการดำรงชืพ เราทำได้ในสิ่งที่เราทำได้ การหาทางออกด้วยตนเองจึงเป็นทางเลือกที่จะไม่ก่อให้เกิดความเดือดร้อนต่อครอบครัวเด็กเป็นหลักใหญ่.....

[เนิ่ม ชมภูศรี]

เส้นทางการฝึกซ้อมในวันนี้ เป็นถนนตัดผ่านใจกลางหมู่บ้าน มีตรอกซอกซอย และสภาพพื้นผิวจราจรเป็นหลุมเป็นบ่อจากการถูกใช้งานมานานปี มาเยือนถิ่นเมืองพะเยาในครั้งนี้ทุกคนต่างก็พบกับความแปลกใจต่อสภาพเส้นทางของหมู่บ้าน เพราะถนนส่วนใหญ่ มีทางตรงได้ไม่ถึงสองร้อยเมตร นอกนั้นเป็นทางโค้งลัดเลาะเลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวา กว่าจะถึงถนนใหญ่ได้ (สายพะเยา-เชียงราย) เล่นเอาเลี้ยวโค้งโยกซ้ายขวาตามนักกีฬาไม่ทัน.....

การจำอวดฝีเท้า ลวดลาย พลังยังคงเกิดขึ้นตลอดเส้นทางการฝึกซ้อม กว่าจะผ่านคลายตัวเองลงไปได้ ก็ต่อเมื่อถึงจุดแยกย้ายเข้าเส้นทางบ้านใครบ้านมัน ทีมเราแยกย้ายโบกมือลากลับเมือขบวนจักรยานมาบรรจบถึงทางแยกเข้าวัดอนาละโย จึงได้ล่ำลากันแบบฉันท์มิตรที่ปั่นคลายตัวลงเพื่อแยกย้ายกันกลับที่พัก....

[เนิ่ม ชมภูศรี]

จบการฝึกซ้อมในภาคยามเย็นของวันแรกที่เยือนถิ่นเมืองกว้านพะเยา ด้วยการเติมเชื้อเพลิงพลังงานด้วยอาหารมื้อค่ำคืนในวันนี้ จึงเป็นเรื่องการพูดคุยกันในระหว่างการขี่กับเด็กพะเยา ว่าคนนั้นขี่อย่างนี้ คนนี้ขี่อย่างนั้น นั่งฟังอยู่ก็ได้ความรู้เพิ่มเติมจากการที่เด็กสอนเราถึงเรื่องตัวบุคคลได้อย่างชัดเจน....

พลังงานที่ใช้ไปในการปั่นฟื้นสภาพในวันนี้ เป็นเรื่องของไขมันเป็นหลักใหญ่ โดยไม่ย่างกรายเข้าไปใช้สารอาหารที่เป็นคาร์โบไฮเดรตมาเป็นเชื้อเพลิง ด้วยการที่มีจุดมุ่งหมายที่จะเติมให้เต็มถังตลอดในช่วงการแข่งขัน หลังจากที่พร่องลงจากการฝึกซ้อมในช่วงสัปดาห์โอเวอร์โหลด (ซ้อมหนักถึงหนักมาก) ฉนั้น เรื่องอาการการกินอยู่ จึงถูกบรรจุไว้ด้วยการดูแลกันถึงก้นครัว ที่เน้นหนักคือเรื่องการรับประทานสารอาหารประเภทคาร์โบไฮเดรต มากกว่าอย่างอื่น และเสริมแร่ธาติต่าง ๆ ที่มีอยู่ในผัก ผลไม้ เช่นส้ม กล้วยน้ำว้า กล้วยหอม คือสิ่งที่เด็กได้รับเป็นประจำในชีวิตประจำวัน......

[เนิ่ม ชมภูศรี]

ในวงข้าว...ข้าพเจ้าเลือกที่จะสื่อสารกันถึงเรื่งการฝึกซ้อมในแต่ละวัน วันนี้ก็เช่นกัน มีการพูดคุยเสวนาถึงเรื่องการขี่ที่ผ่านมา โดยสอบถามและสื่อสารถึงเรื่องพลังใจกันเสียมากกว่า การปลุกจิตให้เด็กลุกขึ้นสู้ (ในเชิงกีฬา) จึงถูกกระตุ้นอยู่ตลอดเวลา ทุกขณะจิตที่มีโอกาสการสื่อสาร

ความรู้เป็นสมบัติของมวลหมู่มนุษยชาติ ความรู้มาจากคุรุทุกท่าน ข้าพเจ้าก็ได้ทำการศึกษาวิชาความรู้ในแขนงแห่งการดำรงชีวิต วิทยาการการขี่จักรยาน และส่วนหนึ่งเกิดขึ้นโดยตรงกับตนเอง ขอขอบพระคุณผู้รู้ทุกท่านที่ได้ถ่ายทอดวิชาความรู้ให้กับมนุษยชาติ ความรู้มิใช่สมบัติของบุคคลใดบุคคลหนึ่ง เมื่อเราทำการเรียนรู้ในองค์ความรู้ ที่เหลืออันเป็นสมบัติของเราคือ การนำความรู้มาทำให้เกิดประโยชน์และความสมบูรณ์เต็มสมรรถภาพได้อย่างไร ....

ขออภัยทุกท่านหากเกิดความผิดผลาดในเรื่องภาควิชาการ ครับ..

[เนิ่ม ชมภูศรี]

สวัสดีครับท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน หายไปสองสามวัน ขอเชิญพบกับเรื่องเล่าต่อไปขอรับ ...

[เนิ่ม ชมภูศรี]

................การประชุมผูจัดการทีม........................

สภาพดินฟ้าอากาศถูกบรรจุไว้ในวาระสำคัญอันดับหนึ่งของบรรดาโค้ช ผู้ฝึกสอนต่างก็ร้อนใจกับฝนฟ้าที่ตกลงมาก่อนหน้านี้ทุกวัน และถึงวันประชุมผู้จัดการทีม เมฆฝนยังคงดำทะมึน เป็นอย่างนี้ทุกวันที่ได้มาย่ำแดนกว้านพะเยา เมื่อถึงเวลาในยามบ่าย การก่อตัวของกลุ่มเมฆลอยตั้งเคล้ามาอยู่เหนือท้องฟ้านภากาศ จวบจนได้ระยะการอันเหมาะสม ฝนชะโลมพื้นดินเป็นอันต้องร่วงหล่นจากท้องฟ้า ให้เหล่าบรรดานักจักรยานใจคอไม่ดี กับสภาพการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศเช่นนี้ ...

[เนิ่ม ชมภูศรี]

สนามลู่ดินที่จะใช้ในการแข่งขันจักรยานประเภทลู่ ไม่มีโอกาสได้สัมผัสแสงแดดแผดกล้ามาเป็นอาทิตย์แล้ว และยังไม่มีวี่แววว่าฝนจะจางหายไปได้ .....

บ่ายสี่โมงเย็นของวันอาทิตย์ การประชุมผู้จัดการทีมซึ่งเป็นธรรมเนียมปฏิบัติก่อนการแข่งขันจักรยานจะเกิดขึ้น การจัดประชุมนั้น จะมีเจ้าหน้าที่ของสมาคมจักรยานแห่งประเทศไทยมาแนะนำตน ชี้แจงกฎกติกา จัดประเภทการแข่งขัน ดูแลเรื่องการลงทำการแข่งขันของนักกีฬาที่ส่งทำการแข่งของแต่ละจังหวัด ว่าทำถูกต้องตามกฎระเบียบหรือไม่ ตลอดจนเรื่องรายละเอียดปลีกย่อยต่าง ๆ เกี่ยวกับสภาพเส้นทาง ซึ่งวันนี้มีอีกปัญหาหนึ่งที่เกิดขึ้น คือเรื่องสภาพอากาศ ฝนฟ้าไม่อำนวย เราคงต้องมาตกลงกันในที่ประชุมว่าจะหาทางออกกันอย่างไรดี เพื่อให้เกิดการจัดการแข่งขันที่สมบูรณ์ที่สุดรายการหนึ่ง.....

[เนิ่ม ชมภูศรี]

นอกจากเจ้าหน้าที่ของสมาคมแล้ว จะมีของการกีฬาแห่งประเทศไทยเข้ามาร่วมเป็นผู้สังเกตการณ์ประชุม ตลอดจนทางฝ่ายของชมรมจักรยานที่รับผิดชอบในเรื่องการจัดการแข่งขัน ....

เมื่อถึงเวลานัดหมาย การลงชื่อในสมุดรายงานตัวจึงเริ่มขึ้น การแข่งขันจักรยานคัดเลือกตัวแทนเยาวชนในครั้งนี้ มีพี่นัฐ...นัฐพงษ์ โลหิตนาวีเป็นผู้แทนสมาคมจักรยาน อาจารย์พงษ์เทพ ทัพทิม เป็นหัวหน้าผู้ตัดสิน พี่ดา..พ.อ.อ.ธาดา ยุติพันธ์ พี่วัฒน์...จ.ส.อ.วิวัฒน์ ละมัย และประภาส...นายประภาส ชิตะมิน เป็นผู้ตัดสิน

การเริ่มต้นกล่าวทักทายของพี่นัฐ...ต่อคณะผู้จัดการทีม ผู้ฝึกสอน เป็นไปอย่างเป็นกันเอง เนื้อหาหลักที่ชี้แจงคือเรื่องกฎ กติกา การวัดมิติจักรยานยังคงถูกนำมาบังคับใช้อย่างเข้มงวด เพื่อมิให้เกิดการได้เปรียบเสียเปรียบกันในระหว่างนักกีฬา สำหรับเรื่องการกำหนดความหนัก หรือเกียร์เดโชว์ ยังคงมีผลตลอด โดยมีระยะทางวัดจากการที่จุดบันใดอยู่ต่ำสุด ถอยหลังไปได้ไม่เกินระยะที่กำหนด คือ 7049 เมตร (ไม่มั่นใจครับว่าเท่าใด) และต้องเป็นจุดที่วงรอบของบันใดหมุนกลับได้เป็นวงรอบหนึ่งรอบพอดี ถ้าหากรถจักรยานเคลื่อนเลยจุดระยะที่กำหนดโดยบันใดยังไม่ได้วงรอบ ถือว่าไม่ผ่านกติกา.....

โดยปกติเกียร์ที่ใช้สไหรับเยาวขนที่กำหนดไว้คือ ใบหน้า 53 เฟืองหลังห้ามต่ำกว่า 25 ส่วนใบจานหน้า 52 เฟืองหลังจะลงตัวที่ 14 ทั้งนี้ทั้งนั้น ขึ้นอยู่กับระดับความสูงต่ำของขอบยางอีกต่างหากครับ ...