8/2/10 Bogor-Pacet ระยะทาง46กม.
...วันนี้เป็นการเดินทางที่ส่วนใหญ่เป็นทางขึ้นเขา แต่ยังดีที่สองข้างทางมีเรื่องให้ถ่ายภาพอยู่เรื่อยๆ ให้พวกเราสามคนแวะพักถ่ายภาพได้ตลอดทาง ความสูงที่เราไต่วันนี้มากกว่า1500m ฝนทำท่าจะตกแต่เช้าเหมือนเคย แต่อย่างไรเสียวันนี้ก็เป็นวันที่ดี ได้ชมพืชพันธ์ไม้สวยงามสองข้างทาง จนถึงที่พักที่สวยมากๆ ตกแต่งสไตล์บาหลี ที่รกคลื้มไปด้วยไม้นาๆพันธ์
เช้าวันนี้เรานั่งกินข้าวที่ระเบียงโรงแรม มองออกไปเป็นตัวเมือง ที่นี่ มีสายน้ำที่ไหลแรงและไม้นาๆพันธ์อยู่แทรกกับบ้านเรือนตลอดสองลำน้ำ หากเสียแต่ว่า ชาวบ้านมักทิ้งขยะกันแบบไม่เป็นระเบียบ ทำให้คุณค่าของความงดงามลดลงไปมาก
ดูใบเสร็จซิครับ วันนี้เราจ่ายค่าข้าวสามคนไปเท่าไหร่ รวยกันจริงๆ
สถานีตำรวจที่อินโดฯต้องมีรูปเสือดำทุกๆที่ บางที่ก็ปั้นสวย บางสถานีก็ไม่สวยแต่เสือที่สถานีตำรวจbogorนี ถึอว่ากายวิภาคพอใช้ได้ทีเดียว
แซมแวะซื้อน้ำ ผมสังเกตุว่าแซมต้องมีน้ำจำนวนมากตลอด ทั้งๆที่ ที่นี่มีน้ำขายแทบจะทุกๆ100-500ม. ผมเคยถามว่าทำไม่ต้องแบกน้ำขนาดนี้ แซมบอกว่า กันไว้ก่อน ไม่รู้ข้างหน้ามีรึเปล่า ผมก็ฟัง แต่ผมก็ดูแล้วนะ ที่อินโดฯไม่ต้องเตรียมน้ำมากขนาดที่แซมเตรียม เพราะร้านขายน้ำเยอะมาก มีขายตลอดทาง
..แต่ผมก็เอะใจ หรือว่าแซม จะประสาทหลอนตั้งแต่ครั้งเขาปั่นผ่านประเทศมองโกเลีย ก่อนเข้าประเทศจีน ที่ปักกิ่ง ที่นั่น แซม บอกว่า เขาปั่นคนเดียวโดยไม่เห็นผู้คนอยู่เป็นอาทิตย์ ไม่มีน้ำ ไม่มีอาหาร เส้นทางแต่ละเส้นทางโหดร้ายมาก มีแต่ทุ่งหญ้าและทะเลทราย แซมลำดับความโหดให้ มองโกเลีย เป็นอันดับ1ในประเทศที่มีภูมิประเทศโหดสุดๆเท่าที่แซมเคยปั่นมา ตั้งแต่อังกฤษจนถึงขณะนี้ โดยมีประเทศจีน ติดความโหดเป็นอันดับ2...เรื่องนี้เอาไว้ผมเล่าตอนท้ายๆอีกที่นะครับ
