ภารกิจแสนง่ายแต่อาจมีได้มีได้แค่ครั้งดียวในชีวิต

[เสือโก๋หน้าวัง]

ภารกิจแสนง่ายแต่อาจมีได้มีได้แค่ครั้งดียวในชีวิต

ความไม่แน่ใจว่าเจ้าหน้าที่ได้อนุญาตให้จักรยานคันเล็กๆ ที่มันทำหน้าที่พาร่างกายอันใหญ่โตของผมขึ้นไปชมบรรยากาศบนสะพานได้หรือยัง ทำให้ผมรวบรวมความกล้าและบ้าบิ่นนิดๆ ตัดสินใจปั่นจักรยานทัวร์ริ่งคันใหม่(ที่ตอนนี้มันแลดูเก่า) ขึ้นไปบนสะพานพระนั่งเกล้า ๒............

ผ่านไปไม่กี่นาที ผมหยุดและจอดมันไว้อย่างสงบเงียบตรงกลางถนน ณ ตำแหน่งสูงสุดของสะพานที่จะทำหน้าที่เชื่อมวิถีชีวิตของผู้คนสองฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาแห่งนี้ เจ้าทัวร์ริ่งสีขาวมันยืนตระหง่านอย่างสงบเงียบและเต็มไปด้วยความสง่างาม แววตา CAT EYE ของมันไม่มีความหวาดกลัวต่อรถยนต์เลยแม้แต่น้อย มันได้พักผ่อนชั่วคราวหลังจากที่ได้ร่วมเดินทางไปให้ความสุขกับผมและเพื่อนๆในกลุ่ม Tour Bike มาตลอดระยะทางราว ๑๕๐ กิโลเมตรของวันนี้.....…..

ลมที่ทำหน้าที่พัดอยู่เป็นประจำมาชั่วนาตาปีได้หอบเอาอากาศที่ปราศจากควันพิษใดๆพัดมาสัมผัสร่างกายของผมตลอดเวลา เหงื่อที่อาบร่างกายอยู่นั้น ค่อยๆเหือดแห้งลงไปเรื่อยๆ สายตาของผมถูกตรึงไว้ด้วยธรรมชาติอันสวยงามที่ยังคงอยู่ตามริมสองฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา ผมกวาดตามองไปทางสะพานปากเกร็ด ตาซ้ายของผมมองเห็นสภาพที่ยังเป็นสวนผลไม้ในฝั่งท่าอิฐ วัดวาอารามที่เรียงรายกันอยู่ริมน้ำ ในขณะที่ตาขวาของผมมองเห็นฝั่งสนามบินน้ำที่เต็มไปด้วยตึกเล็กๆที่เรียงรายกันอยู่ แซมด้วยภาพของหลังคาบ้านเป็นระยะๆ.............

ภาพของคุ้งน้ำเจ้าพระยาอันกว้างใหญ่และวัดวาอารามที่เรียงรายกันตามสองฝั่งมหานทีที่หล่อเลี้ยงชีวิตและวัฒนธรรมของคนนนทบุรีมาเป็นเวลาช้านานในช่วงนั้นทำให้ผมอดไม่ได้ที่จะยืนหลับตาแล้วมองมันด้วยหัวใจและจินตนาการแทน...............

ช่างแตกต่างกันจริงๆ เมื่อผมหลับตา จินตนาการของผมกลับทำให้ผมมองเห็นอดีตของนนทบุรีที่เต็มไปด้วยสวนผลไม้อันระบือนามมา ผมเห็นวิถีชีวิตที่เรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยสีสัน เห็นผู้คนพายเรืออยู่ในแม่น้ำเจ้าพระยาอย่างขวักไขว่ เห็นความเจริญรุ่งเรืองของหลายศาสนาที่อยู่ร่วมกันอย่างสงบมาแต่ครั้งโบราณ

ทันใดนั้น ผมก็ตัดสินใจหันตัวกลับ และเดินข้ามแผ่นคอนกรีตที่กั้นไว้กลางถนนไปอย่างช้าๆ ผมมองไปทางฝั่งบางกรวยที่เต็มไปด้วยสีเขียวของสวนนนท์ที่ยังคงอยู่ วัดวาอารามที่เรียงรายกันเต็มไปหมด มันเป็นภาพที่มิได้แตกต่างจากสิ่งที่ผ่านเข้ามาในตาผมเมื่อไม่กี่วินาทีที่ผ่านมาเลย แต่ทันใดที่ผมกวาดสายตาจากกึ่งกลางของแม่น้ำ มองลอดเส้นสายอันโยงยายของสะพานพระรามที่ ๘ และไปจบลงที่ฝั่งซ้ายของแม่น้ำเจ้าพระยา ผมได้เห็นตึกสูงใหญ่ตั้งตระหง่านเต็มอยู่ไปหมด ได้เห็นตึกที่ผมรู้จักแถวสาทรและพระราม ๓ ได้เห็นตึกที่ผมได้อาศัยทำมาหากินมาหลายปี บนถนนพหลโยธิน เวลานี้ ทุกตึกต่างถูกแต้มด้วยแสงไฟที่สวยงามเต็มไปหมด จะขาดก็เพียงแต่..ความงามของแม่น้ำเจ้าพระยาที่ถูกแต้มไว้ด้วยแสงของประทีปยามค่ำคืนของคืนวันลอยกระทงเท่านั้น.........

สิ่งที่แวบเข้ามาในความคิดก็คือ....มันจะเป็นไปได้อย่างไรเล่าที่ผมจะควบเสือคู่ใจขึ้นมาดูภาพอันสวยงามเหล่านั้นในคืนวันลอยกระทงท่ามกลางรถราที่วิ่งกันอย่างขวักไขว่ ในเมื่อสะพานแห่งนี้จะถูกเปิดใช้อย่างไม่เป็นทางการในวันจันทร์ ตอน ๙ นาฬิกา ไม่เป็นไร...อย่างไรผมก็อยากเห็นบรรยากาศตอนเช้าบนสะพานนี้อีกครั้งหนึ่งอีกครั้งหนึ่ง ผมอยากเก็บภาพที่เจ้าเสือคู่ใจจอดอยู่ตรงกลางถนน และในทันใดนั้นเอง....จินตนาการของผมก็ได้ทำหน้าที่ของมันอย่างสมบูรณ์และได้ออกคำสั่งให้ผมจะต้องไม่พลาดโอกาสที่มีอยู่ครั้งเดียวในชีวิตนี้เป็นอันขาด........และแล้วเช้าวันจันทร์ผมก็ทำภารกิจนี้อีกครั้งก่อนที่จะปั่นจักรยานไปทำงาน......

ถึงตอนนี้ผมอาจไม่ใช่จักรยานคันแรกที่ขึ้นไปจอดกลางถนนอย่างสง่างามบนสะพานแห่งนี้ แต่ผมก็อดไม่ได้ที่จะคิดเข้าข้างตัวเองว่า ผมอาจเป็นจักรยานคันสุดท้ายที่ได้จอดกลางถนนบนสะพานแห่งนี้ก็เป็นได้..................

[PoP_Saithong]

แล้วผู้พันป๊อกเสือพระนั่งเกล้าละ...สงสัยงานนี้โดนลูบคมเสียแล้ว

[เอก]

คุณโก๋ขึ้นทางใหนครับฝั่งในเมืองหรือนอกเมือง
ช่วงยังไม่มีรถต้องรีบขึ้นไปถ่ายรูป

[เสือโก๋หน้าวัง]

ไม่มีโอกาสแล้วครับพี่เอก เพราะเช้าวันจันทร์ 9 โมง จะเปิดให้รถวิ่งแล้ว

[ส.กวง]

เสียดาย...น้ำลายหก...หมดโอกาสซะแล้วที่จะปั่นขึ้นไปรับลมหนาวชมพาโนราม่าเหนือเมืองนนท์
ยังมีภาพอีกมั้ยครับ...อยากชมอีกครับ

[เสือโก๋หน้าวัง]

จริงๆแล้ว ผมเอากาแฟต้มใส่กระติกเก็บความร้อนแบบพกพาได้ไปนั่งจิบดูบรรยากาศอนเช้า ท่ามกลางลมหนาวที่เริ่มโพยพัดมา อยู่อย่างเดียวดายข้างบนสะพานพระนั่งเกล้า ๒ ด้วยครับ แต่เนื่องจากจะเป็นการลูบคม ผู้พันป๊อก เสือพระนั่งเกล้า ที่เคารพของน้องๆจนเกินไป และอาจเป็นการทำให้เสือเมืองนนท์หลายๆตัวเกิดอาการ เซ็งเป็ด ได้ จึงไม่ได้บรรยายไว้ในตอนต้นครับ........

[ผู้พันป๊อก]

แสดงความยินดีด้วยกับเสือโก๋หน้าวัง ที่ได้ขึ้นสะพานพระนั่งเกล้า 2 เป็นแรก และอาจจะเป็นคันสุดท้าย

[yong_251]

ขอแสดงความยินดีกับ เสือโก๋หน้าวัง ด้วยคนครับ

[กฤษณ์ โพธิเวชกุล]

แหล่มมากเลยยโก๋ เห็นแล้วตาร้อนผ่าว

[กฤษณ์ โพธิเวชกุล]

เสือป๊อดแม่โขง

[เอก]

คนที่สอง

[เอก]

คนที่สอง

[เอก]

จะขับรถขึ้นแต่มันยังไม่เปิดเลยต้องขี่จักรยานขึ้นครับ

[เอก]

ถ้าจะขี่ขึ้นต้องขึ้นทางด้านส้มธนาธรครับจะปลอดภัยกว่า

[เอก]

ข้างบนลมเย็นสบายรีบไม่ได้เอาไฟกับโทรศัพย์มาเลยต้องรีบกลับ