ทริปแรกในชีวิต / กระทิงโทน กระโจนเดี่ยว...ทะลุฟ้า 1,198 กม.

[Katingthon]

ผมเดินลัดเลาะมาอาคารปีกด้านซ้าย ขวา ที่จัดนิทัศน์การเล่าประวัติความเป็นมาของกองพล 93 เป็นทั้งรูปและโมเดลจำลองพื้นที่การสู้รบ บรรยากาศเสียดแทงอารมณ์ให้เห็นความยากลำบาก การฝ้าฟันกว่าจะมาเป็นบ้านสันติคีรี ดอยแม่สลอง หรือเหมย เซอ เล่อ ดินแดนแห่งความสงบสุข

ความสงบ สันติ ความสงัด ช่างยิ่งใหญ่ถ่ายทอดผ่านภาพต่างๆอยู่เบื้องหน้า

หากความเหนื่อยยากที่ต้องฝ่าฟันปั่นขึ้นดอยแม่สลองตั้งแต่เช้าจนบ่ายที่ผ่านมา แม้จะเหนื่อยยากสาหัสเพียงใด คงไม่อาจเทียบเท่ากระผีกลิ้นของเหล่าทหารกล้าเหล่านั้น ที่เข้าพึ่งพระบรมโพธิสมภารแผ่นดินสยาม

[Katingthon]

แรกเช้าตรู่วันนี้ ผมอ้อยอิ่ง อิ่มเอมกับอากาศเย็นสบายประมาณสิบห้าองศา

เดินชมวิว อาทิตย์แรกแย้ม ขึ้นจากเหลี่ยมเขา

เดินมากินกาแฟที่สำนักงานตูบบนดอยรีสอร์ท

ถามข้อมูลคุณทิวาพนักงานฝ่ายสถานที่ที่เพิ่งเจอกันเช้านี้ เรื่องที่ผมจะขึ้นไปดอยแม่สลองวันนี้

คุณทิวาบอกว่ารอพรุ่งนี้ เขาไม่ไปไหน จะให้ยืมมอเตอร์ไซด์

ผมบอกว่าพรุ่งนี้ผมต้องไปเชียงใหม่เพื่อเตรียมตัวขึ้นอินทนนท์
ผมจะปั่นจักรยานขึ้นดอยแม่สลอง

คุณทิวาบอก พี่ปั่นขึ้นไปไม่ได้หร็อก มันทั้งสูงทั้งชัน ทางก็ไกลแถมเล็กอีกต่างหาก

คุณคำแผนกต้อนรับ เจอกันตั้งแต่เมื่อวานบอกพี่เค้าปั่นจักรยานมาจากกรุงเทพนะ

คุณทิวาบอก อ้ออย่างนี้ก็ปั่นขึ้นไปได้ครับพี่

อ้าววววว... เป็นซะงั้น !!!

[Katingthon]

จวนแปดโมงผมออกเดินทางจากที่พัก ปั่นรับอากาศสบายๆ ตั้งใจว่าปั่นอีกสักชั่วโมงค่อยหาอะไรกินระหว่างทาง

ผมคิดผิด...

ผ่านอุทยานแห่งชาติมาก็แล้วยังไม่มีร้านอาหารที่จะแวะกินได้เลย

ผมปั่นผ่านสามแยกที่จะไปดอยตุง แยกซ้ายเข้าไปทางดอยแม่สลอง
ผ่านหมู่บ้านชนเผ่าปลูกอยู่เรียงรายห่างๆ ผ่านทุ่งนาตามไหล่เขา ผ่านไร่ ผ่านป่า ทางเริ่มชันขึ้นเรื่อยๆ

[Katingthon]

ปั่นมาอีกสักพักถึงทางแยกซ้ายลงไปบ้านผาเดื่อ มองขึ้นไปเห็นหมู่บ้านผาเดื่ออยู่ลิบๆ

จากที่พักยังไม่ถึงสิบกิโล ทางก็ชันแบบสุดๆ ทดเกียร์ลงมาต่ำสุดทั้งจานหน้าเฟืองหลัง
มันทั้งสูงทั้งชัน ไล่ไปตามไหล่เขา ผมปั่นจากความเร็วที่ต่ำสิบอยู่แล้ว ตอนนี้ลดเหลือแค่สี่กิโลเมตรต่อชั่วโมง
บางช่วงไมล์เป็นศูนย์

โอ๊ย... ชันเป็นบ้า

เงียบก็เงียบ นานๆจะมีรถผ่านสักคัน ตอนนี้ไม่ร้อนแต่ปั่นรอบขาจนเมื่อย ปั่นขึ้นเขาพรึงยังพอรู้ระยะจุดสิ้นสุด
เนี่ยอะไร ขึ้นไปเรื่อยๆ รอบๆก็มีแต่ป่าไผ่ สลับต้นกล้วย ต้นไม้ป่า ทางก็แคบอย่างทิวาบอก

ปั่นมาจนถึงจุดที่ขึ้นไม่ได้ รีบสลัดคลิปเล็ทก่อนที่รถจะไหลกลับ ลงมาจูง

โห... จูงยังต้องโน้มไปข้างหน้า ตัวแทบติดแฮนด์ อะไรมันจะชันปานนั้น

มันไม่มีทางลงที่จะปั่นส่งแรงขึ้นไป มันมีแต่ขึ้นๆๆๆ...

ลงมาเก็บภาพความชันที่ปั่นผ่านมา มองไปข้างหน้า บ๊ะ...ยังชันยิ่งกว่า

มาเห็นชาวบ้านออกมาเก็บฟื้นใส่รถเครื่อง แวะลงไปถามทางข้างหน้า เขาบอกข้างหน้าพอหาอะไรกินได้ที่จุดตรวจ

อ้าวปั่นต่อ กระแด๊ะ กระแด๊ะขึ้นมา เหมือนปลาแถกหนีน้ำ ตอนน้ำแห้ง

ไปทีละฟุต.

[Katingthon]

ปั่นมาจนถึงหมู่บ้านท่าเดื่อที่อยู่อีกฝั่งติดถนนใหญ่ มองดูหลักิโลเมตรข้างทาง จากแม่จันมา 17 โล ไปดอยแม่สลอง 17 โล ครึ่งทางพอดี

แต่หลังๆ โหดขึ้นหลายเท่านัก.

[Katingthon]

ปั่นไต่สันเขาไปตามเส้นทางชัน ไม่มีโอกาศหยิบกล้องขึ้นมาเก็บภาพอีกเลย มันชันจนไม่มีกะจิตกะใจหยิบกล้อง สองแรงน่องปั่นจนปวดที่นิ้วโป้งซ้ายแผลเดิม กัดฟันปั่นต่อ ผ่านหมู่บ้านชนเผ่า สองข้างทางมียุ้งฉางเก็บพืชผลทางการเกษตรเรียงรายสองข้างทาง หยุดรถคุยกับพี่ที่รอรถลงไปข้างล่างเพื่อไปซื้อของมาเตรียมงานตรุษจีน

ปั่นต่อไต่เนินเขาขึ้นไปจนถึงจุดหักศอกระหว่างเนินเขา หยุดพักรถเก็บภาพวิวยอดดอยที่ผ่านมามองลงมาเห็นหมู่บ้านท่าเดื่ออยู่ไกลๆ เล็กๆ มองทางที่ขึ้นมายังกับงูเลื้อยอยู่ข้างล่างลิบๆ

มองขึ้นไปตามถนนที่คดเคี้ยวเลี้ยวลดขึ้นไปตามยอดดอย

โอ้โฮ... ทะลุฟ้าขึ้นไปเชียว.

...

อ้าวมีโทรศัพท์จากพี่ต๋อย พี่ที่วิ่งที่ปั่นด้วยกันโทรจากกรุงเทพ ได้โอกาสพักรถพักน่อง คุยโทรศัพท์เสียเลย.

[Katingthon]

...

[Katingthon]

...

[Katingthon]

เลยเก้าโมงเช้าแล้ว ข้าวเช้ายังไม่ตกถึงท้องเลย ร้านค้าไม่มี หมู่บ้านข้างหน้าก็ไม่รู้อยู่ไหน อีกไกลเท่าไหร่?

ก้มหน้าก้มตาขึ้นปั่นต่อ

เจอทางชันๆๆๆๆมากๆๆๆอีกครั้ง

โห... ต้องลงจูงอีกครั้ง รถบรรทุกหน่วยราชการสีส้มผ่านขึ้นไป ยกนิ้วโป้ขึ้นทักทาย

ดีเหมือนกันได้หยุดเก็บภาพ

ปั่นต่อ ปั่นขึ้นไปจนถึงจุดพักรถเตียนๆอีกที หยุดพักรถอีกครั้งเพื่อเก็บภาพ พักน่อง.

[Katingthon]

อ้าวปั่นต่อ...

ไปหากินเอาดาบหน้า.

[Katingthon]

ปั่นได้สักพัก

โอววววว... ถึงทางแยกบ้านอีก้อ ตรงขึ้นไปดอยหัวแม่คำ แยกซ้ายไปดอยแม่สลอง

มีป้อมตำรวจ

แวะลงไปคุยกับตำรวจท่านหนึ่ง เพื่อถามข้อมูล

ท่านบอกว่าร้านค้าที่ขายข้าวไม่มีหร็อก ต้องขึ้นไปอีกเพื่อไปกินบนดอยแม่สลองโน้นเลย
ไปอีกสิบสามกิโล

ถามว่า ทางชันมากมั๊ย

ท่านตอบว่า พอๆกับที่มา

โห... จะสิบโมงอยู่แล้ว ข้าวยังไม่กินเลย

ต้องไปอีกสิบสามโล ขึ้นเขาตลอด ไม่เสร็จคราวนี้ จะเสร็จคราวไหนเนี่ย


เหลือบไปเห็นร้านขายของชำข้างทาง แวะดูซักหน่อย ซื้อขนม ซื้อนมรองท้องก็ยังดี.

[Katingthon]

...

[Katingthon]

...

[Katingthon]

ซัดนมเปรี้ยวเข้าไปกล่อง โอวัลตินกล่อง แกล้มกับแคร็กเกอร์ ไปครึ่งแถว อีกครึ่งแถวใส่กระเป๋าหลังไว้กินระหว่างทาง
ค่อยยังชั่วหน่อย

ตึงท้องขึ้น ขอเดินชมแถวๆหมู่บ้านหน่อย

โอ๊ะมีร่องรอยพิธีกรรมที่ทางแยกหมู่บ้านแฮะ.

[Katingthon]

จูงจักรยานไปได้สักสามสิบเมตร มองไปข้างทาง

อ้าว... มีร้านเพิงเล็กๆ มีป้ายืนอยู่หน้าแผงร้านค้าเล็กๆ
ข้างหลังออกไปเป็นบ้าน มีพ่อบ้านนอนแอ้งแม้งอยู่ สงสัยจะหนักไปหน่อย

เดินเข้าไปถามว่ามีอะไรกินมั๊ยครับ

มีหมี่เหลือง

เอ้า... ขอจานหนึ่ง

หมี่เหลืองลวกไว้แล้ว เติมน้ำมันพืชหน่อย ซอยต้นหอมผักชีใส่นิดหน่อย
เติมซ๊อสดำเล็กน้อย เสร็จแล้ว

ถามเครื่องปรุงมีอะไรบ้างครับ ยกมาให้ตั้งเถา
มีน้ำตาลถ้วยหนึ่ง ผงชูรสสองถ้วย

คงไม่ต้องปรุงแล้วล่ะ

คลุกๆๆ กินๆๆ อร่อยโครตๆๆ

กินเสร็จถามราคา

สิบบาท
อ้าวจ่ายตังส์ ปั่นต่อ มีแรงแล้วนี่.