ขอยืมรูปภาพและ ปก ของพี่โสมาใช้นะครับ สวย ดี และประหยัดเวลา รวมทั้ง สมาชิกทุกท่านที่โพสไว้
ผมก็จะขอ ยืมมาด้วยนะครับ เพราะผมไม่มีภาพหรอกครับ ว่างก็มาสรุปทริปให้ครับ ขาด ตกหล่น
หรือ เฟอะ-ฟะ ช่วยบ้องหูได้เลยครับ เดี๋ยวจัดการแก้ไขให้ทันที ภาพส่วนใหญ่ ก็จะเอามาจาก
กล้องของ เสือ ยุธ-อินทรี ขอนแก่น นะครับ เสือยุธได้เก็บภาพสวย ๆ มาฝากกัน
แต่อีก ไม่กี่วัน หมาที่บ้าน ก็จะคลอดลูก อาจต้องห่างหายไป
แต่ก็สามารถ ต่อว่ามาได้เต็มที่นะครับ ผมว่างแล้วก็จะมาต่อให้ จนจบแหละครับ
ทริปนี้ เป็นเรื่องของเสือ 5 ภาค นำทีมโดย เสี่ยวภูธร
เรานัดกันจะเดินทาง ไปเยือน เมืองมาเลเซีย และไปจบทริปที่ สิงคโปร์
เมื่อถึงเวลาจริง ทีมเสือ 5 ภาค ก็เหมือนกับทุก ๆ ท่าน ชาวจักรยาน
ทุกอย่าง ทุกเรื่อง มักจะมีการปรับ เปลี่ยน และความจำเป็น
สอดแทรกเข้ามา ในวงจรเสมอ ครั้งนี้ก็เช่นกัน
เริ่มจาก การเดินทาง จากบ้าน ไปรวมพล เราตั้งเป้า ที่หาดใหญ่ เพราะ
ชาวเสือ 5 ภาค อยู่กัน คนละทิศ คนละภูมิภาค กลุ่มทางเหนือ พี่โสและ
พี่สมศักดิ์ ก็ต้องขับรถ นำจักรยานคู่ใจออกจากตากและศรีสัชนาลัย มาจอดฝากไว้ที่ พิษณุโลก
จากนั้นก็ขึ้นรถไฟ ไปรวมพลที่หัวลำโพง
กลุ่มอีสาน หัวหน้าเสี่ยวและโตโยต้า นัดกับผม ผมลูกชายพร้อมเสือยุธ ว่าจะ
มาที่ขอนแก่น แล้วเอาจักรยาน ขึ้นรถ ไปขึ้นเครื่องที่สุวรรณภูมิ แต่แล้วก็เคลื่อน
ด้วยเหตุหลาย ๆ เรื่องเวลาไม่ตรงกัน ต้องปรับแผน หัวหน้าเสี่ยวเดินทางไปทำธุระ
ที่ กทม ก่อน เสือต้า ก็ต้องนั้งรถไปลง หัวลำโพง ส่วนพี่นิง ตัดสินใจร่วมขบวน ภายหลัง
ก็นั่งรถทัวร์ ไปรวมพลที่ หัวลำโพง ผมกับลูกชาย และ เสือยุธ ใช้บริการรถไฟไทยครับ
เราขึ้นรถไฟ ที่ขอนแก่น 3 ทุ่มเศษ ไปถึงหัวลำโพง 6 โมงเช้า
พอเข้าเทียบชานชลา เราขนจักรยานลง ด้วยความอยากจะเป็นคนใจดี เอื้อเฟื้อคนทำงาน
เราเรียก รถเข็น ที่มีการจัดให้บริการเสริม ที่หัวลำโพง เขาก็ลี่...เข้ามา ขนจักรยานใส่รถเข็น
(ความจริงจะ ประกอบแล้วจูงหรือปั่นก็ได้ ...แต่กระแดะ อยากเป็นคนเอื้อเฝื้อ.....โส..น้า..หน้า)
โดนฟัน ค่าเข็นจักรยาน ระยะแค่ 250 เมตร คันละ 100 บาท แล้วยังต้องทริป คนเข็นจักรยานอีก 20 บาท
เหอะ...เหอะ... อยากเป็นคนดี.....อีกไหม
แต่....เชื่อหรือไม่ ...ความดีก็มีจริงในโลก ทีมเราเอาจักรยานไปฝากที่เค้าเตอร์ ก็เห็นจักรยานพี่โส และ พี่ศักดิ์
จอดรออยู่ เราก็....ตรง..ลี่เข้าไป...วางแหมะเทียบข้าง เอาตาข่ายคลุม จ่ายค่าจอดเหมา คัน ละ 100 บาท
ออกไปเดินเที่ยว สบายใจ ......เปิดเครื่อง ...โทรหาพี่โส แล้วเราก็รวมทีมได้ใน 5 นาที เสือ 5 ภาค
เหนือ - อีสาน พบกันแล้ว พร้อมโทรแจ้ง หัวหน้าเสี่ยวว่า เรารวมพลแล้ว และจะไปเดินเที่ยว
หาของกิน ในบริเวณใกล้ ๆ นี้
เช้าวนันนี้ เราได้เดิน และเดิน ปราศจากจักรยานและเงา เพราะมันเป็นเขต วงเวียน 22 กรกฎา และผ่านทะลุ
เข้าไปในวรจักร โรงพยาบาลกลาง ผ่านร้านจักรยาน แต่ต้องอดใจ ไม่ซื้อ เพราะจะขนและบรรทุกไม่ไหว
ยังต้องเดินทาง...อีกไกล.....ร้านที่ผ่าน ก็ ฮะเฮง ทีมีฉายา ปาก.....แต่ของเขามีเพี๊ย..บ ...ตอบสนอง ตันหา ชาวจักรยานเลยหละ
เรากินข้าวแล้วก็คุยกันตามประสา มีคนเคยอยู่ถิ่นนี้มาก่อน ก็พี่ศักดิ์กะเสือยุธ ยังไงหละครับ เรียกว่า
เมื่อ 40...50 เอ้ย...ม่ายช่า..ย.....20...30 ปีก่อน ว่านเคยแก้ผ้าวิ่งเล่นน้ำฝนแถว ๆ ถนน...นี้กันเลยหละ
พูดถึงเรื่องกิน เสือยุธบอกว่า เคยกิน หมี่หวาน ไหม.......จุดประกาย...ทันที
ทุกเสียงบอกว่า อยากกิน เราเดินไป ผ่าน ตลาดวรจักร คลองถม ของมีมากมายที่อยากได้
ทุกคน บอกเป็นเสียงเดียวกัน โชคดีจริง ๆ ที่ไม่เอารถยนต์มา ไม่งั้นเสียตังอีกหลายพัน
ซื้อใส่ท้ายรถแน่ ๆ ....เห็นอะไรก็อยากได้ไป...โหม๊ด..เลย
[googlemap=http://maps.google.co.th/maps?f=d&sourc ... tput=embed]แผนที่ ที่ลิงค์มาให้สมาชิก เลือกซูมตามต้องการได้เลย..ครับผม[/googlemap]
ที่สุด เราก็ผ่าน ร้านขาย หมี่หวาน อีกครั้ง แต่เจ้ากรรม เส้นบะหมี่ยังไม่มา เขาจะมาส่ง ก็ 9 โมงเช้า
ที่สุด....ทั้งทีม ตัดใจ...เดินเมื่อยแล้ว...นั่งรอ แล้วก็โทรแจ้งให้เขาเอาเส้นบะหมี่ มาส่งให้เร็วสุดชีวิต...ว่าไปนั่นเลย...แต่จริงนะ
เขาเอาเส้นหมี่มาส่ง ตอน 8 โมงครึ่ง แล้วเราก็เป็นลูกค้ากลุ่มแรก ที่ได้ ...โซ้ย หมี่หวาน ...สาบาญได้ มันเป็นครั้งแรกในชีวิตเลย
ผมเพิ่งจะเคยกิน ....แต่อร่อยหาะ เป็นอีก 1 รสชาดที่ท่านควรลิ้มลอง..ขอรับ
ลักษณะของหมี่หวาน
1. ใช้เส้นบะหมี่ ....ที่ท่าน...ทานบะหมี่ หมูแดงนั่นแหละครับ
2. น้ำ ..ใช้น้ำหวาน ไม่หวานมาก พอ ๆ ว่า ถ้าเคยทำน้ำเชื่อม แล้วเอาน้ำเปล่าผสมลงไปอีก 1/4
ความหวานลดลง ประมาณนั้นเลยครับ แต่ไม่ได้ใส่มาซะเต็มชามนะ ใส่มา... ให้เลยแบบคลุกขลิก อีกเล็กน้อยเท่านั้น
3. เครื่องทรง มี แป๊ะก๊วย พุทราจีนเชื่อม ลูกเดือย ลูกชิด มันเชื่อมแบบเป็นลูกเต๋า ซ่าลิ่ม 3 สี เส้นแป้ง
แบบลอดช่องแต่ ทำให้แข็งกว่า ถ้าจะให้เต็มยศก็ใช้เส้นบุบไปเลย...สุดยอดแน่ ขนุน ฟักทองเชื่อม
ถ้าเรากินเอง ลองใช้ ลิ้นจี่และเงาะกระป๋องก็จะง่ายขึ้นครับ
4. จากนั้น ก็...เสริฟ แบบชามบะหมี่หมูแดง หรือใส่น้ำแข็งในหน้าร้อนนี้ ก็อร่อยครับ
5. แต่วันนั้น เรากินอย่างอื่นมาก่อน เลยได้แค่ อะหร่อย คนละ ชาม จะอร่อยมาก ก็ไม่ค่อนดีครับ 50 บาท....เหอะ...เหอะ
แล้วเราก็ ทัวร์ต่อที่คลองถม ดูของมากมาย แต่ไม่สามารถซื้อ เพราะ ลำบากบรรทุกแน่ ๆ
เปิดหูเปิดตา พอให้ความเป็น บ้านนอกเข้ากรุง มันจาง ๆ ลง ก็ได้เวลา
นัดหมาย เสือพี่วิชัยและป๋าโกโก้ ก็ติดต่อเข้ามา พร้อมกับหัวหน้าเสี่ยว บอกว่ามาถึงแล้ว
ให้รวมพลด่วน ที่หน้าโรงพยาบาลกลาง แล้วเราก็ไป ทานมื้อกลางวันด้วยกัน ....แถวใกล้ ๆ นั้นแหละครับ
โดย พี่วิชัย เป็นเจ้าภาพมื้อนี้ กินอร่อยตามประสาเสือ 5 ภาคครับ...
อิ่มกันแล้ว พี่หงอย เสือเมืองชุมพรก็แจ้งเข้ามา อยากเห็นหน้าพร้อม ๆ กัน ด้วยว่า มาเป็นกุนซือให้เขาที่ กทม
ก็เลย ว่างมาเยือน ชาวเสือ 5 ภาค ครับ เราพบกันที่ สถานี รถไฟไทยอันน่าภาคภูมิ แต่พัฒนาไปอย่างช้า ๆ ...
ก็เรามีเขามา ตั้งแต่ สมัย พระพุทธเจ้าหลวง ตอนนี้ ก็ยัง คอนเซอร์เวทีฟอยู่...อย่าง...แร๊ง...ง
ตอนนี้ เสือ 5 ภาค รวมพล ก็มี
1. พี่โส จากเมืองตาก
2. พี่ศักิ์จากศรสัชฯ
3. หัวหน้าเสี่ยว จากพังโคน
4. โตโยต้า หรือ เสือ ต้า จากพังโคน
5. และ 6. ผม และ ลูกชาย
7. พี่นิง จาก สกล ฯ
เราตีตั๋วรถนอนชั้นสอง ขบวนที่ 37 กรุงเทพฯ-หาดใหญ่
ได้เวลา ทุกคน ทุกคัน ก็ไปพับ-ไปถอดจักรยานเก็บ-ห่อ แล้วก็มัด เพื่อขึ้นรถไฟ
ตรงจุดนี้ จักรยานที่ใส่กล่อง ทางสารวัตร รถไฟ ไม่ยอมให้นำขึ้นห้องโดยสาร ต้องไปขึ้นตาชั่ง
แล้วก็เอาไปเก็บที่ตู้บรรทุกสินค้า ค่าบรรทุก 90 + ค่าธรรมเนียม 30 รวม 120 บาท
แล้วทุกคัน ทุกคน ก็ จัดการลำเลียงขึ้นตู้เรียบร้อย รวมทั้งหัวหน้าเสี่ยวด้วย
ส่วนของผมและลูกชาย ใช้ถุงห่อ มัดเชือกเรียบร้อย เอาไปนอนกอดบนรถไฟได้ วางไว้ แถว ๆ เตียงได้เลย
ไม่เสียค่าใช้จ่ายเพิ่มเติมแต่อย่างได แต่ต้องเตรียมเชือกผูก กันล้มกันล่วง เวลารถไฟเข้าโค้งครับ
รถไฟกำหนด ออกตรงเวลา ครับ บ่าย สามโมง 15 นาที
ระหว่างรอเวลา เพื่อนสมาชิกชาวเสือน้ำใจงาม เสือเป้บ่าย 3 เจ้าแห่ง 3 ย่าน และ ราชวัต
ก็ยิ้มแป้นมาแต่ไกล หอบหิ้วถุง พะ...รุง...พะ...ลัง มากับ S-Work สเปเชียลไลท์สีแดงคันง๊าม ....งาม ๆ
อุดมไปด้วย กล้วยทอดและข้าวหน้าเป็นย่าง สุดแสนจะโอชะ ด้วยความเป็นห่วง ชาวเสือ 5 ภาค จะอดอยาก
มิตรภาพไร้พรมแดน จริง ๆ ทันทีที่ เป้บ่าย 3 สุดหล่อมาถึง ก็แจ้งสวัสดีตามธรรมเนียมและบอกพวกเราว่า
ผมเอาสะเบียงมาฝาก แต่ก็บอกแค่นัย ๆ ว่า สะเบียง ไม่ได้บอกหลอกครับว่า เป็นข้าวหน้าเป็ด ราชวัต
ได้แต่กำชับผมว่า อย่าลืมกิน ก่อนที่มันจะเย็นชืดไปนะ...แล้วก็ยิ้ม ๆ
คนนี้แหละ สุดหล่อ เป้บ่าย 3 น้ำใจ ...งามกว่ารถ.....มากมาย
ขวามือสุดครับ เป้บ่าย 3
ระหว่างนั่งรอ เราก็เปิดถุงสะเบียง เจอ กล้วยทอด...โอแม่เจ้า...กล้วยทอด ราชวัต
ผมบอก ขอเสียมารยาท เป็นชูชก....ซักวัน...แม้จะกินข้าวเที่ยงมาเมื่อตะกี้เอง
กล้วยทอดใหม่ ๆ อุ่น ๆ ครับพี่น้อง ใครจะอดไหว ...หม่ำและก็หม่ำ ...แถมชักชวนคนอื่น ๆ แต่สมาชิกส่ายหน้า ยังอิ่มตื้ออยู่เลย
แต่ผม สวมวิญญาณชูชกเข้าไปแล้ว จะเหลือหรื๊อ...กินไป กินไป ก็ชวน เสือเป้กินด้วย อีกต่างหาก...
เจ้าของที่หอบหิ้วมา ...เห็นผมกินไม่ยั้ง ก็เอามั่ง พอเครื่องติดครับพี่น้อง กินกัน อร่อย ปากมันแผล็บทั่วหน้ากันไปเลย
แล้วสมาชิก ท่าน อิ่น ๆ ก็ตะบะแตก หันมา ขออันซิ .....มันอร่อยตรงไหน...แล้วก็ปากมัน...กันทั่วหน้าเลยครับทีนี้พี่น้องครับ
ระหว่างรอเข้าใกล้ บ่ายสามโมง หัวหน้าเสี่ยว ได้รับแจ้งทางโทรศัพท์ว่า น้องชาย เส้นเลือดในสมองแตก
ต้องเข้าห้องผ่าตัดฉุกเฉินด่วน.....เอาหละซิ...หัวหน้าทีม...งานเข้า ครับพี่น้อง 5 นาทีต่อมา รายละเอียดก็ตามมา
ต้องนำเข้าผ่าตัดที่ กทม ด่วนสุด
งานเข้า ต้องขนจักรยาน หัวหน้าเสี่ยว ลงจากรถไฟ เพราะร่วมขบวนไม่ได้ ต้องไปเฝ้าไข้ ICU
สวัสดีครับ อ.เอก..ยินดีครับ เรื่องภาพผมเสียดายภาพที่เมืองมะละกา
