เปิดทริปไตรภาค ตามล่าหาปี้-น้อง ไทย-ลาว-สิบสองปันนา FEB 2010

[อัคนี]

บอลบอกว่ารถspecialized ที่เสือแสนให้ยืมไปนั้นแรงจริง ..เที่ยวหน้าว่าจะยืมอีก..555

[เสือแสนย์]

...สวัสดีครับ อ.อัคนี มารอชมภาพ จ๋วยๆครับ..

[อัคนี]

เดินทางต่อเจอแม่ค้าไตลื้อต้มข้าวดง (ข้าวโพด) สดๆจากไร่ แวะกินเสียเลย ฝักละ 1 หยวน



บริเวณหน้าจุดนักท่องเที่ยวจอดพักเพื่อดูโชว์ โดยเน้นการแสดงภายในป่าเป็นฉาก ซึ่งจะมีต้นไม้ใหญ่และบรรยากาศของป่าเมืองร้อน เป็นจุดขาย





สวนป่าแห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนและอนุรักษ์โดย ยูเนสโก เพื่อเป็นแหล่งศึกษาพันธุ์ไม้









แวะซื้อพุทราเอาไปกินเป็นเสบียงระหว่างเดินทาง



เจอ ปี้น้อง... ขายสับปะรดสดจากไร่... แวะกินสับปะรด





อ.อัคนี กับ เสือนัน กินสับปะรด อร่อย...มากกกกกกกก





TONY SAY "GOOD"



เจอแตงโม กินแตงโมอีกแล้ว







อ.อัคนี แตงโมหวานฉ่ำชื่นใจจริงๆ กินเข้าไว้จะได้มีแรงปั่น





หน้าสถานที่ท่องเที่ยวอีกที่หนึ่ง



แม่อุ้ยมาทำความสะอาดสถานที่ท่องเที่ยว

[juab]

น้องหมูคงจะมาวววววววหน้าแดงเพราะฤทธิ์กากเหล้าข้าวโพดทุกวันไป.....

[อัคนี]

เส้นทางมุ่งสู่ กาหลันป้า หรือ ลำบาได๋ คนไตลื้อเรียกว่า เมืองฮำ





แวะถามทางชาวบ้าน มาทราบภายหลังว่าเป็นแพทย์หญิงอยู่โรงพยาบาล เปิดคลินิกภายในหมู่บ้าน มีการศึกษาดี และเป็นชาวไตลือ คุยกันรู้เรื่อง



แวะทานอาหารกลางวัน



ชาวจีนเล่นไพ่นกกระจอกระหว่างรออาหาร



ภายหลังจากทานอาหารแล้วจะสูบบุหรี่ โดยผ่านบ้อง (คล้ายบ้องกัญชา) ภายในบรรจุน้ำ บ้องนี้เป็นบ้องสาธารณะประจำร้าน ใครอยากใช้ก็ได้เลย แต่นั่งรอคิวหน่อยนะครับ

[อัคนี]

หลังจากทานอาหารแล้ว เสือนัน จะเข้าห้องน้ำที่ปั๊มน้ำมัน แต่...ไม่ไหว เปลี่ยนใจดีกว่า ดูสภาพเองนะครับ



หน้าหมู่บ้านไตลื้อ
กาหลันป้าหรือเมืองฮำ เป็นหมู่บ้านชาวไตลื้อที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้ให้คงอยู่เหมือนอย่างครั้งอดีต มีบ้านเรือนทรงไตลื้อ เป็นเรือนยกพื้นสูง หลังคาสี่เหลี่ยมมียอดแหลม หากเป็นบ้านแบบดั้งเดิมจะสร้างด้วยไม้ และมุงหลังคาด้วยกระเบื้องดินเผา มีบันไดขึ้นไปยังชั้นบนของตัวบ้าน นักท่องเที่ยวสามารถขึ้นไปเที่ยวภายในตัวบ้านได้ รอบๆ บริเวณบ้านจะมีการปลูกต้นไม้และพืชผักสวนครัวนานาชนิด ศูนย์กลางของหมู่บ้านอยู่ที่วัดมหาราชฐาน วัดเก่าแก่ของชุมชน รูปทรงคล้ายกับวัดทางเหนือของไทย ปัจจุบันบ้านเหล่านี้ ได้ทำเป็นโฮมสเตย์ ไว้บริการนักท่องเที่ยว ซึ่งอาจใช้บริการทั้งที่พัก อาหารเช้า อาหารเย็น ได้ตามความต้องการ

[อัคนี]

ซอยภายในหมู่บ้านโฮมสเตย์ ซึ่งชาวบ้านทุกคนมีส่วนร่วมในการบริหารจัดการ ในมาตรฐานของความสะอาดของพื้นที่ส่วนรวม และภายในบ้านของตนเอง









การแต่งกายของคนไตลื้อ จะนุ่งผ้าสิ้นหรือผ้าถุง ไว้ผมมวย เสื้อรัดรูป คนโบราณจะกินหมากเหมือนคนไทยทั่วไป





แม่อุ้ยเจ้าของบ้านโฮมสเตย์ ชวนเข้าไปพักและทานอาหารมื้อค่ำ







ใต้ถุนบ้านเก็บฟักทองไว้เพื่อประกอบอาหาร และจำหน่ายนักท่องเที่ยว

[อัคนี]

สังเกตดูว่า ตั้งแต่เข้าเมืองจีนยังไม่เคยเห็นสุนัขตัวใหญ่บ้างเลย ไม่รู้หายไปไหนหมด ทราบว่าขณะนี้รัฐบาลกำลังออกกฏหมายห้ามบริโภคและจำหน่ายสุนัขเพื่อเป็นอาหาร





นี่เป็นอีกแม่อุ้ยหนึ่ง ที่เชิญขึ้นไปนั่งเล่นบนบ้าน แกไม่ได้ทำเป็นโฮมสเตย์ แต่ก็ยินดีต้อนรับผู้มาเยี่ยม ให้การต้อนรับเป็นอย่างดี นำผลไม้ เช่น อ้อย มาขามหวาน แตงโม มาเลี้ยงพวกเรา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พอทราบว่าคุณนัน มีเชื้อสายผู้ไต เช่นเดียวกัน











ถ่ายรูปเป็นที่ระลึกก่อนกลับ กับครอบครัวแม่อุ้ย



บ้านนี้ให้บริการโฮมสเตย์ เคยมีแขกคนดังๆมาพักมากมายนับไม่ถ้วน แต่ผมไม่รู้จักว่าใครบ้าง แต่มีรูปถ่ายติดไว้เป็นหลักประกันคุณภาพ



เจ้าของบ้านแนะนำสินค้าพื้นเมือง (OTOP) จึงซื้อไว้เป็นที่ระลึก ลักษณะของผ้า เป็นผ้าฝ้ายทอมือ ลายที่ปรากฏจะเป็นลายช้างบ้าง นกยูงบ้าง และขี่ม้าบ้าง ซึ่งช้างและนกยูงถือว่าเป็นสัตว์ชั้นสูงที่เค้านับถือและยกย่อง



ภายในครัว ลูกหลานจะช่วยกันทำอาหาร เพื่อบริการนักท่องเที่ยวที่มาพักโฮมสเตย์

[อัคนี]

นักท่องเที่ยวจีนที่มาพักโฮมสเตย์แห่งนี้







อาหารที่เราสั่งมาทาน เป็นเซตเมนูคล้ายกับขันโตกบ้านเรา มีแคปหมู น้ำพริกอ่อง ผัดผัก ต้มยำไก่ใส่ใบมะขามอ่อน หมูแดดเดียว ไก่บ้านผัดขิง คล้ายปลาราดพริกอีกหนึ่งอย่าง สนนราคาทั้งเซต ประมาณ 150 กว่าหยวน เหมาะสำหรับ 8 คนทาน แต่เรา 4 คน กินเรียบ รสชาติอร่อย





รุ่งเช้า เดินเล่นทีตลาดเมืองกาหลันป้า (เมืองฮำ) แวะหาซื้อของทานมื้อเช้าในตลาดสด มีน้ำเต้าหู้ ปาท่องโก๋ยาว 1 คืบ ซาลาเปา ราคาไม่แพง ของสดๆทำกันใหม่ๆ เพื่อรองท้องก่อนออกเดินทางไป JINGHONG









คนไตลื้อเดินจ่ายกับข้าว

[อัคนี]

ปั่นมาได้สักระยะหนึ่ง เจองานแต่งงาน (ไตลื้อเรียกว่า กินแคะ ถ้าสำเนียงไทยออกเสียงกินแขก หรือกินน้ำอ้อย ถ้าทางบ้านเราก็เรียกว่า กินดอง



เจ้าสาวแสนสวย กำลังยืนรอขบวนขันหมากที่กำลังจะแห่มาสู่ขอและทำพิธีแต่งงาน







เสือบอล ขอถ่ายรูปกับเพื่อนเจ้าสาว (หน้าตาไม่เลวเลยหล่ะ)



ถ้าเจ้าบ่าวไม่มา เสืออัคนี ขอเป็นเจ้าบ่าวแทนนะครับ



พ่อครัวชาวบ้าน ช่วยกันเตรียมสับเนื้อควาย เนื้อวัว เนื้อหมู มีทั้งลาบดิบ ลาบสุก และเนื้อปิ้ง (ไตลื้อเรียกว่าซ่าดิบ และจิ้นจี่)



รับประกันความสด ล้มควาย 1 ตัว เพื่อได้ลูกเขย 1 คน





เสือนัน และ เสือบอล ถ่ายทำวีดีโอพูดคุยสัมภาษณ์พี่น้องไต ถึงความรู้สึกที่มาร่วมงานในวันนี้



เนื้อปิ้ง เนื้อย่าง (จิ้นจี่)

[อัคนี]

เดินทางต่อเห็นเมือง JINGHONG หรือ เชียงรุ้ง คนไตลื้อออกเสียง เซียงฮุง อยู่เบื้องหน้า



ในที่สุดความฝันก็จะเป็นความจริง
คำว่า เชียงรุ้ง หรือ จิ่งหง แปลความหมายได้ความว่า เมืองอรุโณทัย หรือ เหมืองแห่งรุ่งอรุณ เมืองนี้ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของมลฑลยูนาน ปัจจุบันมีฐานะเป็นเมืองหลวงของเขตปกครองชนชาติไต สิบสองปันนา มีเนื้อที่รวม 7003 ตารางกิโลเมตร ร้อยละ 57 ของพื้นที่ยังเป็นป่าไม้ ได้รับสมญานามว่า "เมืองนกยูง" ซึ่งมาจากความสวยงามของสภาพพื้นที่ อุดมไปด้วยป่าไม้อันชุ่มชื่น และสัตว์นานาชนิด หรือได้รับอีกสมญานามว่า "มรดกในเส้นละติจูดเหนือ"
ประชากรในเมืองเชียงรุ้ง ประกอบไปด้วยชนเผ่าต่างๆ 13 ชนเผ่า ได้แก่ ไต ฮั่น อีก้อ ปะลอง มูเซอ ว้า จีเนาะ อี๋ หุย ม้ง ส่วนใหญ่ของประชากร เป็นชนชาติไต หรือไตลื้อ



เบื้องล่างคือลำน้ำโขง ซึ่งกำลังเหือดแห้งเนื่องมาจากภาวะโลกร้อน และจีนสร้างเขื่อนกักน้ำไว้ใช้เอง ไม่ต่ำกว่า 5 เขื่อน ซึ่งมีผลกระทบอย่างสูงในระบบนิเวศน์วิทยา และวิถีชีวิตของประชาชนในลุ่มน้ำโขง ตั้งแต่จีนใต้ ไทย ลาว พม่า เขมร และเวียดนาม



ในที่สุดเราก็มาถึงจุดหมายปลายทาง
สะพานที่ข้ามแม่น้ำโขงมุ่งเข้าสู่ตัวเมือง ออกแบบและก่อสร้างรูปทรงคล้าย สะพานพระรามเก้า
จุดมุ่งหมายของรัฐบาลจีน ต้องการจะสร้างเมืองนี้ให้มีภาพพจน์เหมือนเมืองไทย โดยใช้คำว่า THAILAND
เพื่อดึงนักท่องเที่ยวชาวจีน ที่ต้องการมาเที่ยวไทย ให้เที่ยวที่เมืองนี้แทนเพราะมีทุกสิ่งทุกอย่างเหมือนเมืองไทย ดังเช่น สะพานข้ามแม่น้ำ ตึกรามบ้านช่อง รูปทรงสถาปัตยกรรมที่สร้างใหม่ทุกหลัง จะต้องมีคอนเซปของความเป็นไทยให้ปรากฏ มีร้านอาหาร มีโชว์การแสดงในรูปแบบเมืองไทย



เจ้าของร้านจักรยานใจดี ซ่อมล้อให้เสือนันฟรี คุยไปคุยมามีเชื้อสายไตเช่นเดียวกัน



ภายในร้านมีสินค้าที่ทันสมัยพอสมควร มีรถให้เช่า หากนักท่องเที่ยวไปขอเชิญไปอุดหนุนได้ ราคากันเองอย่างยิ่ง



ระหว่างรอซ่อมจักรยาน นั่งพักดื่มกาแฟที่ร้าน BANNA CAFE ร้านนี้เป็นที่นิยมของพวก แบล็กแพค และนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ เพราะทำเลดี บรรยากาศน่านั่ง อยู่ใกล้กับร้านซ่อมจักรยาน ร้านอาหารชัยชวนชิม และครัวข้าวหอม





อากาศเย็นสบาย



เสือบอล ทำหน้าหล่อ อีกแล้ว





ป้ายแสดงเข้าเขตย่านท่องเที่ยว ก็จะมีรูปทรงของความเป็นไทยให้เห็นอยู่โดยทั่วไป





หน้าโรงแรมระดับ 5 ดาว ก็จะมีสถาปัตยกรรม และสิ่งก่อสร้างรูปทรงของความเป็นไทย





แอบถ่าย สาวหมวยนักท่องเที่ยว



ร้านครัวข้าวหอม เป็นร้านอาหารไทยที่มีชื่อเสียง เจ้าของเป็นคนไทย หัวหน้ากุ๊กชื่อ โกชัย เป็นคนโคราช เป็นที่รู้จักดีของคนไทย และนักปั่นจักรยาน เพราะแกมีน้ำใจดี คอยช่วยเหลือและให้คำแนะนำพวกเราในการท่องเที่ยว ตลอดจนข้อมูลต่างๆ



เสือบอล และสาวเสริฟที่เป็นชาวไตลื้อ ที่อาศัยอยู่ในเชียงตุง เขตประเทศพม่า





นั่งชมสาว มีเหยื่อมาให้ถ่ายรูป



อาหารค่ำ เป็นผัดไทยและบล็อกเคอรี่ผัดกุ้ง ขอบอกว่าอร่อยกว่าอีกหลายร้านในประเทศไทยเสียอีก



บรรยากาศภายในร้านตกแต่งสวยงาม



ขอแนะนำ น้องเดือน สาวไตลื้อผู้น่ารักที่โกชัย ให้มาช่วยเหลือแนะนำการท่องเที่ยว น้องเดือนพูดไทยได้เป็นอย่างดี เพราะเคยมาเรียนภาษาที่มหาวิทยาลัยในจังหวัดเชียงใหม่



ตลาดไนซ์พลาซ่า สินค้าในตลาดหรือแม้แต่เสื้อยืดก็จะพยายามเน้นคำว่า THAILAND เพื่อดึงดูดนักท่องเที่ยวที่ประสงค์จะไปเมืองไทยให้มาที่นี่







โทนี่ หาซื้อของที่ระลึกฝากภรรยา ได้สร้อยคอหยก

[อัคนี]

สะพานข้ามแม่น้ำโขงยามค่ำคืน





โรงแรมที่พัก ราคา 80 หยวนต่อคืน ปกติถ้าไม่ใช่ตรุษจีนน่าจะประมาณ 50 หยวน เจ้าของเป็นไตลื้อเมียเป็นชาวจีน (ลูกสาวสวย)



สรุปการปั่น จากเมืองไทยถึง JINGHONG



รวมเวลาปั่นทั้งสิ้น 22 ชั่วโมง 21 นาที 23 วินาที









อาหารเช้าที่ Sidewalk Cafe ใกล้กับครัวข้าวหอม เป็นร้านสไตล์อิตาเลี่ยน เสริฟกาแฟและอาหารเช้า



นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติทักทาย พูดคุย และทึ่งในการเดินทางโดยจักรยานของพวกเรา





TONY SAY "GOOD"



BALL SAY "GOOD"



AKANI SAY "GOOD"

[อัคนี]

สวนสาธารณะ ม่านทิง เป็นสวนโบราณของพระราชวัง ที่ได้รับการฟื้นฟูขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1998 มีการรวบรวมศิลปวัฒนธรรมสิบสองปันนา เพื่อแสดงให้นักท่องเที่ยวได้ชม มีกรงนกยูงใหญ่ ลานแสดงช้าง และอนุสาวรีย์ของ โจเอินไหล ผู้มีส่วนสำคัญในกรณีพิพาท ปัญหาชายแดนระหว่างพม่าและจีน มีต้นไทรที่สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิตติ์ พระบรมราชินีนาถทรงปลูกเอาไว้ เพื่อเป็นสัญลักษณ์แห่งความสัมพันธ์อันดีระหว่างไทยและจีน









คนหน้าเหมือนผู้นำจีนในอดีต



กระดานไม้มะค่าโมงยาว 8 เมตร กว้าง 1.5 เมตร ยกให้ฟรีแต่ต้องใส่ท้ายรถจักรยานไปเอง



สาวไตลื้อแนะนำชา และวิธีการชงชา
เขาบอกว่าชาจีนที่มีชื่อเสียงนั้นมี 5 ชนิด คือ 1.ชาขาว 2.ชาแดง 3.ชาใบเดียว 4.ชาสีน้ำตาล 5.ชาผู่เอ๋อ ชาที่มีชื่อเสียงโด่งดังที่สุดของแถบนี้ คือ ชาผู่เอ๋อ ซึ่งคนจีนถือว่า ยิ่งเก็บไว้ยิ่งมีค่าสูง บางคนซื้อเก็บไว้เพื่อเป็นการลงทุน อีก 2-3 ปีข้างหน้า ราคาก็จะยิ่งสูงขึ้นไปอีก เหมือนคนไทยซื้อทอง







การแสดงให้นักท่องเที่ยวชม ท่าทางการร่ายรำเหมือนศิลปะของไทย แม้กระทั่งการแต่งกาย เครื่องประดับ









การร่ายรำที่สื่อให้เห็นประเพณีสงกรานต์ในช่วงฤดูร้อน



เหนื่อยนัก พักสายตาสักหน่อย



นกยูง สัญลักษณ์ของสิบสองปันนา









ชมสวนสาธารณะแล้ว ไปเที่ยววัดนอกเมืองต่อ



วัดสร้างใหม่อยู่นอกเมือง สร้างอยู่เชิงเขาเห็นเด่นเป็นสง่า ลักษณะคล้ายดอยสุเทพ พุทธรูปเลียนแบบพระประธานที่พุทธมณฑล วิหาร โบสถ์ และศาลา ต้องเสียเงินค่าผ่านประตู เพื่อดึงดูดนักท่องเที่ยว ภายในมีบรรยากาศของความเป็นไทย

[อัคนี]

มื้อค่ำที่ร้านอาหาร ชัยชวนชิม เป็นร้านอาหารไทยที่โด่งดังอีกร้านหนึ่ง เจ้าของเป็นคนจีน แต่เคยมาเรียนที่เมืองไทย นักท่องเที่ยวไทย คณะปั่นสี่แผ่นดิน เคยมาถ่ายรูปโชว์ไว้ในร้าน รสชาติอาหารไทยแท้ๆ พนักงานเสริฟเป็นสาวไต หน้าตาดีทุกคน พูดไทยได้





มื้อนี้ต้องฉลองด้วยไวน์ โดยโทนี่เป็นเจ้าภาพ



ตอนเช้าจะไปเที่ยวตลาดชาวบ้านโดยการนำของแม่ค้าส้มตำไตลื้อ ซึ่งจะไปตลาดเหมือนกัน





แม่ค้าขายผัก สด สะอาด น่าทานมาก





พ่อค้าขายปลาไหล ทำกันสดๆ





แผงขายปลา







พ่อค้าส้มมาดแมน



แม่ค่าไตลื้อขายสาหร่ายน้ำตากแห้ง (เตาหรือไค) เอาไว้ยำใส่เครื่องแกง (แต่ต้องสดๆ)



มีไก่ฟ้าพระยาลอขาย คู่ละ 150 หยวน



ไข่ต้มเทียม





ไก่นึ่งตัวละ 30 หยวน



เป็ดย่างตัวละ 20 หยวน



มื้อกลางวัน ซื้อเป็ด 1 ตัว ไก่ 1 ตัว ข้าวเหนียว 4 ห่อ ผลไม้ 1 ถุง ทานกันเรียบ กลัวไม่มีแรงปั่น นั่งทานในสวนสาธารณะ อากาศดี วิวดี





อิ่มแล้ว หนังท้องตึง หนังตาหย่อน โทนี่หลับดีกว่า





ช่วงกลางคืน โกชัย พามาเลี้ยงซุป ร้านนี้มีซุปทุกอย่างที่อยากจะกิน เช่น ซุปไก่ขาว ไก่ดำ ซุปเนื้อ ซุปกระเพาะหมู แม้แต่ตัวเดียวอันเดียววัว โปรดอ่านเมนูติดฝาผนัง (อ่านไม่ออก)







ขอขอบคุณในความมีน้ำใจของโกชัย แต่ไม่ขอรบกวนเจ้าบ้าน เราจึงเลี้ยงโกชัยเพื่อเป็นการตอบแทนน้ำใจ

[เสือนัน08]

[youtube]<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/jey9rjhdv4s&co ... ram><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowScriptAccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/jey9rjhdv4s&co ... edded&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowScriptAccess="always" width="425" height="344"></embed></object>[/youtube]นี้เป็นภาษาไตดำที่ผมได้ปั่นจักยานไปที่เวืยดนาม เมื่อปี ปลายปื 2550