ห้องขากรรไกรค้าง

[เสือตลาดใต้ เหมียวๆ]

ตายสถานเดียวคร๊า..............บ อ.ลือ

[Rose]

เด็กชายกับเด็กหญิง
วันหนึ่งมีเด็กสองคนชายหญิงไปเล่นที่สวนสาธารณะด้วยกัน
เด็กชาย-เธอ เชื่อไหมฉันมีของที่เธอไม่มีแหละ
เด็กหญิง-ไม่เชื่อหรอก
เด็กชายเปิดเสื้อแล้วชี้ที่สะดือ
เด็กหญิงทำตามบอกว่ามี เด็กชายชี้ที่หัวนม เด็กหญิงตอบว่ามี
จากนั้นเด็กชายก็ถอดกางเกงออกชี้ไปที่จู๋ เด็กหญิงทำตามเมื่อมองดูก็ร้องไห้เพราะตัวเองไม่มีเด็กชายหัวเราะเยาะ เด็กหญิงจึงวิ่งร้องไห้กลับบ้าน
จากนั้นหลายวันผ่านไปเด็กสองคนมาเจอกันอีก
เด็กชายจึงถามว่าเธอไม่เสียใจเหรอที่เธอไม่มีเหมือนชั้น
เด็กหญิง-ไม่ย่ะแม่ชั้นบอกว่าตราบใดที่ชั้นมีไอ้นี่ (ชี้ไปที่...ของตัวเอง) ฉันจะหาไอ้นั่นอีกกี่อันก็ได้

[มิตร]

อะไร ไอ้นี่ ไอ้นั่น งง

[Rose]

ทำเป็นงง....ไอ้นี่ก็ไอ้นี่ไง...
อย่าบอกนะว่าอยากเห็นไอ้นั่นอีก

[p_berm]

เด็กหญิง-ไม่ย่ะแม่ชั้นบอกว่าตราบใดที่ชั้นมีไอ้นี่ (ชี้ไปที่...ของตัวเอง) ฉันจะหาไอ้นั่นอีกกี่อันก็ได้

ทำเป็นงง....ไอ้นี่ก็ไอ้นี่ไง...[/size][/color]
อย่าบอกนะว่าอยากเห็นไอ้นั่นอีก

เจ๊ลองตรวจสอบอีกทีซิ.....อันไหนไอ้นี่...อันไหนไอ้นั่น...

เอาเป็นว่าวันนี้เราจะคุยกันเรื่องไอ้นี่ไอ้นั่นก็แล้วกัน

[Rose]

ขออภัยสับสนเป็นอันว่าไอ้นั่นคือไอ้นี่และไอ้นี่คือ...ก็แล้วกัน

[Rose]

สมศรี จะเลือกไปไหนล่ะ
มีผู้หญิงคนหนึ่งชื่อ สมศรี เมื่อเธอเสียชีวิตเธอได้ขึ้นสวรรค์โดยนางฟ้า ระหว่างทางที่เดินไปสวรรค์
สมศรีได้ยินเสียงร้องครวญคราง ของผู้หญิงอีกคนเธอจึงถามนางฟ้าว่า นั่นเสียงอะไร
นางฟ้าตอบว่าเป็นเสียงของคนกำลังจะเป็นนางฟ้า กำลังโดนเจาะรูที่หลังเพื่อใส่ปีกและเจาะรูที่หัวเพื่อใส่วงแหวน
สมศรีตกใจ และถามนางฟ้าว่าขอไปนรกแทนได้ไหม
นางฟ้าตอบว่าได้แต่ที่นั่นมีการข่มขืนกันทุกวันเลยนะ เธอจะทนไหวเหรอ
สมศรีตอบตกลงทันที และบอกเหตุผลว่าอย่างน้อยเธอก็ไม่ต้องเจาะรูใหม่ ใช้รูเดิมที่มีอยู่แล้ว

[มิตร]

แหม...ช่างจะจัดหามาเนาะ

[Rose]

ขำๆคลายร้อนกันนะพี่น้อง
ไม้เท้าแห่งชีวิต
ครั้งหนึ่งมีแม่ชีสาวสวยและบาทหลวงวัยกลางคน เดินทางรอนแรมไปเพื่อสอนศาสนา
ทั้งคู่ได้ขี่อูฐเพื่อเดินทางข้ามทะเลทรายอันเวิ้งว้างสุดลูกหูลูกกตา แม้ว่าจะเดินทางเป็นเวลาหลายวัน
แต่ทั้งคู่ก็ยังข้ามไม่พ้นทะเลทราย ซะที
และแล้วในที่สุด อูฐที่ทั้งคู่ขี่มา ก็ล้มลง และขาดใจตาย
บาทหลวงรู้ดีว่าวาระสุดท้ายกำลังจะมาถึง จึงได้หันไปที่แม่ชี แล้วได้พูดว่า
"ซิสเตอร์ นี่คงจะเป็นวาระสุดท้ายของเราแล้ว เจ้าอยากจะได้อะไร"
แม่ชีหันกลับมามองบาทหลวงแล้วตอบว่า
"คุณพ่อ ตลอดชีวิตที่ดิฉันรับใช้พระเจ้ามาตั้งแต่เกิดจนอายุได้ 19 ปีนี้
ยังไม่เคยเห็นผู้ชายเปลีอยเปล่าเลยสักครั้ง ถ้าได้เห็น ดิฉันคงตายตาหลับ"
บาทหลวงได้ฟัง ก็ตกใจมาก กล่าวว่า
"ซิสเตอร์ ข้าไม่นึกเลยว่าจะได้ยินเรื่องแบบนี้ แต่เอาเถอะ ไหนๆเราก็จะต้องตายแล้ว
เราก็จะสงเคราะห์เจ้าสักครั้ง"
ว่าแล้วบาทหลวงก็ยืนขึ้น แล้วถอดชุดออก โยนกองลงกับพื้น แม่ชีหันมา มองบาทหลวง
ตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วเธอก็อุทานเสียงตื่นเต้น ชี้ไปตรงกลางระหว่างขาของบาทหลวงแล้วถามว่า
"คุณพ่อคะ นั่นคืออะไรคะ" บาทหลวงได้ฟังคำถาม ก็งงไม่รู้จะตอบว่าอะไร แล้วในที่สุดเขาก็ตอบว่า " นี่น่ะ คือไม้เท้าแห่งชีวิต หากเสียบมันลงไปในช่องของเพศเมีย ในไม่ช้าก็จะมีชีวิตใหม่เกิดมา"
แม่ชีได้ฟังอย่างนั้น ก็จ้องมองด้วยใบหน้าแดงกล่ำด้วยความตื่นเต้นพลางพูดว่า
"คุณพ่อคะ เร็วสิคะ ใช้ไม้เท้าของท่านเสียบเจ้าอูฐนี่สิ เราจะได้มีอูฐตัวใหม่มาขี่กัน"

[เสือตลาดใต้ เหมียวๆ]

กิ่งไม้อันนี้มันแปลกๆชี้ลงดิน คุ้นๆเหมือนไอ้นั่น

[Rose]

นักมวย

ในงานวัดแห่งหนึ่งก็มีงานและร้านขายของมากมายก็มีอยู่ 2 ซุ่มคือที่มีผู้คนสนใจ
ซุ่มแรกคือการแสดงจ้ำบ๊ะก็มีผู้คนแห่ไปดูกันมากมายและ
ซุ่ม 2 คือเวทีมวยก็มีคนไปดูกันเยอะเหมือนกันการชกมวยจะเริ่มเวลา 2 ทุ่มพอถึงเวลานักมวยก็ไม่ยอมขึ้นเวทีชกมวยคนดูชักโมโหข้างๆก็มีการแสดงจ้ำบ๊ะต่อไป เวลาก็เลยมา 10 นาที
โฆษกจึงประกาศไปทางการแสดงจ้ำบ๊ะว่าหยุดการแสดงก่อน
โฆษกฝ่ายเวทีของจ้ำบ๊ะตะโกนกลับมาว่าให้หยุดการแสดงทำไม
ฝ่ายโฆษกนักมวยตะโกนกลับว่า " นักมวยใส่กระจับไม่ได้โว้ย "

[มิตร]

[Rose]

ใช้อะไร เค๊าะ

มีเศรษฐีนีคนหนึ่งซึ่งไม่มีสามีเพราะสามีของเธอ
เสียชีวิตไปแล้วและได้ทิ้งสมบัติไว้มากมายแต่เศรษฐีนี
อยากมีคู่เพื่อที่จะมาบริหารสมบัติร่วมกัน ดังนั้นก็ได้ประกาศรับสมัครคู่แต่มีข้อแม้ว่า
1. จะต้องไม่ตบตีกัน 2. เวลาทะเลาะกันห้ามเดินหนี และ 3. จะต้องมีประสิทธิภาพเรื่องเซ็กส์
พอประกาศนี้ได้แพร่หลาย ก็มีผู้คนมาสมัครเรื่อยๆ แต่ผลปรากฏว่าไม่เป็นที่พอใจของเศรษฐีนี
ต่อมาวันหนึ่ง ที่บ้านเศรษฐีนีมีเสียงเคาะประตูดัง ปัง ปัง ปัง เศรษฐีนีก็ได้ไปเปิดประตู เห็นผู้ชายคนหนึ่งแขน และขาด้วน เศรษฐีนีจึงเชิญเข้ามาในบ้าน เพื่อมานั่งคุย ผู้ชายคนนั้นเอ่ยขึ้นมาว่า ผมนี่แหละมีคุณสมบัติครบถ้วนทุกอย่างตามที่ประกาศรับสมัครไว้ เศรษฐีนีแปลกใจ ถามขึ้นมาว่าเพราะอะไร ชายคนนั้นตอบว่า ข้อแรก ผมไม่มีมือที่จะไปตบตีทำร้ายคุณ ข้อสอง เวลาทะเลาะกันผมไม่สามารถเดินหนีไปไหนได้เพราะผมไม่มีขา ชายคนนั้นก็หยุดพูด เศรษฐีนีถามว่า อ้าว..และข้อสุดท้ายล่ะ ชายคนนั้นพูดขึ้นมาว่า "คุณก็คิดดูเอาแล้วกัน...ว่าผมเอาอะไรเคาะประตู"

[ball เท้าไฟ]

[Rose]

น้องไปหลายวัน
มีหญิงสาวสองคนเป็นเพื่อนรักกันมานานแต่ด้วยเพื่อนสาวจิตใจมุ่งมั่นจะไปร่วมชุมนุมกับกลุ่มเสื้อแดงโดยที่ไม่รู้ว่าจะไปกี่วันและได้กลับมาหรือไม่ด้วยความหวงสามีเป็นที่สุดกลัวว่าจะแอบนอกใจไปมีหญิงอื่น ก่อนไปนางจึงจัดการใส่กุญแจล็อคไว้เสียด้วยอุปกรณ์ที่สั่งทำพิเศษเพื่อความสบายใจ กลับมาเมื่อไหร่จะเปิด...ให้สมใจ...แต่ว่าการชุมนุมก็ไม่แน่นอน เขาอาจไม่ได้กลับมา แล้วสามีจะทำไงเล่า...เขาจึงเอาลูกกุญแจไปฝากไว้กับเพื่อนสนิทและกำชับนักหนาว่า ถ้าไม่กลับมาภายใน 1 ปี แสดงว่าเราคงจะตายในที่ชุมนุมก็ขอให้เพื่อนช่วยมาเปิดกุญแจให้สามีด้วย ต้องให้แน่ใจนะว่าเราตายแล้วจริงๆ แล้วนางก็เดินทางไปร่วมชุมนุมได้อย่างโล่งใจ....
แต่ระหว่างที่เดินทางอยู่กับเพื่อนมวลชนเสื้อแดงไปไกลเกือบลับตาแล้ว เพื่อนสนิทนางก็รีบขับรถ ตามมาอย่างรีบร้อนที่สุด พร้อมกับตะโกนเสียงดังด้วยข้อความที่ฟังไม่ค่อยชัดเพราะอยู่ห่างกันมาก เมื่อเพื่อนเข้ามาใกล้จึงจับใจความได้ว่า
"เฮ้ย..หยุดก่อนโว้ย !! ลูกกุญแจที่เธอให้ไว้น่ะ มันผิดดอก(เปิดไม่ได้)ว่ะ..."