สี่ขาแรงตะกุยดอยกับสาวขาอ่อน

[kentokeeta79]

ไปไหนกันหมด เงียบจัง

ยังคงดูอยู่ รีบมาลงต่อก็แล้วกัน

มาให้กำลังใจต่อ..ยังไงก็รอดูไร่ลุงโจครับป้า..ไม่ต้องรีบค่อยๆปั่นไปครับ

ยังไงก็ถึงแน่นอน..

[เสือ90]

เข้ามาดูป้าทุกวันแหละ ไม่ต้องหว้งเหวิด...

[khunhan]

ขอบคุณพี่เสือหงอย เสือเคนและเฮียหยูนะคะที่มาให้กำลังใจ

พอใกล้จะจบทริปทีไร ก็รู้สึกเช่นนี้ทุกที....
ไม่รู้ตอนเด็ก ๆ มีใครเคยเป็นเช่นนี้บ้างรึเปล่า ?

เวลาทานก๋วยเตี๋ยว มักจะเก็บลูกชิ้นไว้ กินเป็นคำสุดท้าย ก่อนวางตะเกียบ แล้วเก็บความรู้สึกแสนอร่อยไว้ จนกว่าจะได้กินก๋วยเตี๋ยวชามต่อไป แม้ว่า บางที จะถูกพี่ชายขโมยคีบลูกชิ้นไปกินก่อน โดยอ้างว่า ไม่ชอบกินลูกชิ้นใช่มั้ย? งั้นเฮียกินเอง.
ขี้โกงชะมัด.. เฮียเรา!!

ทุกวันนี้ บางครั้ง ก็ยังอยากเก็บลูกชิ้นเม็ดสุดท้ายเอาไว้ แล้วสร้างจินตนาการคำสุดท้าย เหมือนตอนเป็นเด็กนั่นแหละ...


จิบกาแฟเช้าแล้ว เราเริ่มออกเดินทาง ด้วยความรู้สึก มีความสุขที่สุด มากกว่าทุกวันที่ผ่านมา

อาจเพราะรู้ ว่าวันนี้ จะเป็นวันที่พวกเรา จะได้เห็นไร่ลุงโจและเจ้าของ เป้าหมายของการเดินทาง หรือเป็นเพราะว่า วันนี้ บรรยากาศดีกว่าทุกวันที่ผ่านมา

อากาศเย็น ไอหมอกหนาจนภาพที่มองเห็นข้างดูนุ่มนวล สบายตา .... สบายใจ

พี่เสือหงอยนำทาง




ตามด้วยลุงมรที่น่ารัก



ภาพนี้ ให้ความรู้สึกดีมาก ๆ สำหรับลุงมรโดยเฉพาะ..



ค่อย ๆ ปั่นไป ห่างไกล....ไกล... จนหายลับไปจากลานสายตา

[khunhan]

ชอบไอหมอกวันนี้ จริง ๆ
ไม่ใช่แค่เย็น หากแต่รู้สึกว่าช่วยให้ภาพที่มองเห็นนั้น นุ่มนวล อ่อนโยน มากขึ้น






เด็ก ๆ ไปโรงเรียน ในเครื่องแบบแปลกตา ...








น่าจะเป็นเครื่องแบบนักเรียนมัธยม



เช้า ๆ อย่างนี้ กับภาพเด็ก ๆ กำลังกวาดใบไม้หน้าโรงเรียน





ไม่ใช่แค่คน สองคน

หากแต่เป็นหลาย ๆ คน

[เสือลูกรัง]

ไปไหนกันหมด เงียบจัง

ตามดูอยู่จ้ะป้า ถ่ายรูปสวยดีนะ บางรูปดูแล้วอึ้งเลย ได้บรรยากาศจัง

[khunhan]

เด็ก ๆ ในเครื่องแบบนักเรียน ดูยังไงก็น่ารัก






สายแล้ว ไอหมอกยังไม่จางไป
เรา ยังคงปั่นไ เก็บภาพไป ..เรื่อย ๆ .



ภาพที่เห็น ..เหมือนใส่ Solf Lens

[khunhan]

ตามดูอยู่จ้ะป้า ถ่ายรูปสวยดีนะ บางรูปดูแล้วอึ้งเลย ได้บรรยากาศจัง

ขอบคุณมาก เสือลูกรัง ที่มาให้กำลังใจป้า

ภาพที่เก็บมา เทียบไม่ได้หรอก กับความรู้สึกที่เรารับรู้และอยากจะเล่าบอกใครต่อใคร

เค้าว่า 1 ภาพ ไม่เท่าพันคำ แต่ป้าว่า บางที แม้จะมีกี่ร้อยภาพ หรือกี่พันคำ ก็คงไม่เท่า ต้องลอง.. ให้ "เห็น" เอง

เช้า ๆ อย่างนี้ มีเนินให้ออกแรงก่อนขึ้นผาตั้ง นิดหน่อย

ลุงมรกับพี่เสืออู๊ด.... ปั่นถึงยอดเนินได้ แล้วรอเรา ตอนนี้ ไปหมอกเริ่มจางหายไปแล้ว



ถึงสามแยก ปางหัด พี่เสือหงอย ชี้แผนที่ให้ดู เราต้องขึ้นไปตรงนี้ ...ผาตั้ง

ผาตั้ง -ภูชี้ฟ้า เลี้ยวซ้าย อำเภอเทิง เลี้ยวขวา

[khunhan]

จากข้อมูล....ทุกคนยืนยัน ว่า นับจากนี้ไป ......ฮือ . ๆ ๆ ๆ

ก่อนจะเลี้ยวซ้าย ทุกคนเห็นตรงกัน...เติมพลัง!!

ร้านค้าแถวนั้น ยังไม่มีอะไร มากไปกว่า หม้อก๋วยเตี๋ยวที่ยังไม่ได้เตรียมน้ำซุป
เรา..ไม่มีเวลารอ ขอข้าวเหนียว ไข่เจียว พริกซอย-น้ำปลา

เหลือบตาไปเห็นมาม่า ขอให้เค้าต้มให้อย่างด่วนจี๋
มีเพียงเรา ที่กินข้าวเหนียว-ไข่เจียว นอกนั้น ทุกคน ตามด้วย ต้มมาม่า 2 ห่อ
สงสัยมีกระเพาะสำรอง

[khunhan]

เตรียมอาหารเต็มท้องแล้ว ....ป้าไปก่อนนะ



แค่เริ่ม....ก็ยังต้องหา ...ไลน์





ตอนนั้น 8 โมงกว่า แม้ชัน ..ยังไปกันได้..

[khunhan]

พอขึ้นมาปั๊บ ...ก็เห็นเขาตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า



เสือรุงรัง..ท่าทางฮึกเหิม..







เห็นแล้ว..สิ่งที่ถูกตั้งชื่อ... ผาตั้ง

[khunhan]

นี่เพียงเริ่มขึ้น...ตีนดอย







มีเด็ก ๆ วิ่งตะโกนตาม.... บาย...บาย ซึ่งมีไม่บ่อยนักในเมืองไทย

[khunhan]

ปั่นไป ใจยังนิ่ง .....
คิดถึงกลุ่ม 3 เสือขาแรง ตู๊. MJU. และ Tiger Ted ... มิน่า...ทุกคนถึงเป็นห่วง
เรายังตะกุยเบา ๆ อย่างใจย็น50 กว่า กิโล...มีเวลาทั้งวัน... ยังไงก็ถึง
พอมีจังหวะ ก็บอกเสือรุงรังและพี่อู๊ดว่า ..
วันนี้ เต็มที่เลย ไม่ต้องห่วงป้า...

เอางั้นนะ
เสือรุงรังถามเพื่อความแน่ใจ งั้นสิ
ถ้างั้นผมไปรอที่ผาตั้งนะ.....

จังหวะปั่น ก็เหมือนจังหวะชีวิต อาจดูไว้เป็นแบบอย่างได้ แต่เลียนแบบไม่ได้ ชีวิตใคร ใครก็ต้องเลือกกำหนด และทำเอง
หมุนไปได้ตามกำลังที่ตัวมี ... มันรอกันไม่ได้จริง ๆ นะ

พี่เสือหงอย เจ็บข้อเท้ามากขึ้น ออกแรงมากไม่ได้





พอสายหน่อย แดดจ้าเชียว



พี่เสือหงอย หยุดดื่มน้ำอย่างกระหายเต็มที่ ....แรงยังมี



ลุงมรแวะพัก ปอกแอ๊ปเปิ้ลหวานกรอบ แบ่งกันกิน



เราปั่นไป หยุดชมวิวไปอย่างไม่เร่งรีบมากนัก กะว่า 3 ชั่วโมง น่าจะถึง ... ผาตั้ง

[khunhan]

ลงเข็นกันเป็นระยะ ๆ
กระทั่งเข็น ยังต้องใช้ทางขวาง



พอพ้นเนิน หันกลับไปดูผลงานซักหน่อย ...เราขึ้นมาสูงเอาการเหมือนกัน..มิน่า....เหนื่อยเว้ย..



ตะกุยต่อไป





ลมแรงเหลือเกิน...ยิ่งอยู่ข้างบน ยิ่งสูง ก็ยิ่งแรง

[khunhan]

ถึงจุดชมวิว พี่เสือหงอย เดินกระเผลก ๆ ไปเก็บภาพ



ส่วนเรา ...พักก่อนดีกว่า



สิ่งที่มองเห็นเบื้องหน้า





ภูเขาทั้งลูก หาต้นไม้ใหญ่แทบไม่มี แถมซ้ำ ช่วงนี้...แล้งมาก



หากจะมีต้นไม้ใหญ่บ้าง ก็เป็นช่วง ทิ้งใบ เอาตัวรอด

แหงนหน้าเห็นไกล ๆ คำนวณเวลา อีกไม่ถึงชั่วโมง ก็คงถึง หลังจุดชมวิว เริ่มขึ้นหน้าตั้งอีกครั้ง แรงใจยังมี จะไปกินขาหมูยูนนานที่นั่น .. ขาหมูบ้านดิน






ช่วงนี้ สงสัย พี่อู๊ดกับเสือรุงรัง คงไปนอนรอที่นั่นแล้ว

[aphrodite]

ดูอยู่ครับป้า แต่ดูแบบเงียบๆ
เพราะเคลื่อนไหวแล้วมัน ร้อน ตัดกันจัง ป่า