ทริปแรกในชีวิต / กระทิงโทน กระโจนเดี่ยว...ทะลุฟ้า 1,198 กม.

[Katingthon]

เก้าโมงผมมาแวะกินอาหารเช้าที่แม่หล่าย

ตั้งใจจะกินอาหารทางเหนือ ไหนๆก็มาถึงถิ่นแล้ว

สั่งข้าวซอยไก่มากิน ร้านนี้ทำอร่อยมากๆ เข้มข้น มัวแต่ชาร์ทแบตกล้องอยู่ มาเก็บภาพอีกที อ้าวหมดเสียแล้ว
แต่อร่อยมากๆ คอนเฟิร์ม.

[Katingthon]

เรียบร้อยจากอาหารเช้า เดินทางต่อตามเส้นทาง101 ผ่านสองข้างทาง ชาวบ้านตีเหล็ก ขายมีดขายเสียมเครื่งมือเครื่องใช้เหล็กอยู่เรียงรายสองข้างทาง สิบโมงครึ่งทะลุแยกร้องเข็ม แยกซ้ายเพื่อเข้าอำเภอสอง อำเภองาว ไปพะเยา

[Katingthon]

สิบโมงเช้าแดดเริ่มเผาได้ที่ ระยะทางจากแยกร้องเด่นไปอำเภองาว 69กม.
เหมือนหนังม้วนเดิมของเมื่อวานที่เริ่มปีนทั้งเนินลูกน้อย ลูกใหญ่ ทั้งเขาขาด เขาพลึง จำลองกันมาเลย

แต่บอกได้คำเดียว...

วันนี้ โหดกว่า !!!

เดี๋ยวมาเล่าให้ฟังต่อ.

[p_berm]

สิบโมงเช้าแดดเริ่มเผาได้ที่ ระยะทางจากแยกร้องเด่นไปอำเภองาว 69กม.
เหมือนหนังม้วนเดิมของเมื่อวานที่เริ่มปีนทั้งเนินลูกน้อย ลูกใหญ่ ทั้งเขาขาด เขาพลึง จำลองกันมาเลย

แต่บอกได้คำเดียว...

วันนี้ โหดกว่า !!!

เดี๋ยวมาเล่าให้ฟังต่อ.

น่าจะเป็นร้องกวาง

สุดยอดจริง ๆ......จำได้แล้ว..... วันมาถึงพิด'โลก สมชายพาไปแอร์พอร์ต แล้วแนะนำให้รู้จัก

[Katingthon]

ยินดีที่ได้พบกันอีกครั้งครับคุณ p_berm
ขอบคุณครับที่เข้ามาติง

เลยต้องกลับไปดูข้อมูลในกล้องอีกที ขยายมาดูแล้ว ผมบอกผิดไปจริงๆด้วย
ต้องขออภัย
แยกนั้นเรียกแยกร้องเข็ม

แยกตรงนั้น เป็นแยกที่ตัดกันของเส้นทางหลวง101 ตรงขึ้นไปจ.น่าน เลี้ยวซ้ายแยกสู่ทางหลวงหมายเลข103
ขึ้นอยู่กับอำเภอร้องกวาง ถูกต้องครับ แต่บริเวณดังกล่าวขึ้นอยู่กับตำบลร้องเข็มจึงเรียกว่าแยกร้องเข็ม

ขอบคุณอีกครั้งครับ

[Katingthon]

สิบโมงเช้าแดดเริ่มเผาได้ที่ ระยะทางจากแยกร้องเข็มไปอำเภองาว 69กม.
เหมือนหนังม้วนเดิมของเมื่อวานที่เริ่มปีนทั้งเนินลูกน้อย ลูกใหญ่ ทั้งเขาขาด เขาพลึง จำลองกันมาเลย

แต่บอกได้คำเดียว...

วันนี้ โหดกว่า !!!


มันอาจจะดูโหดเพราะดูเหมือนเมื่อวานโดนนวดมาทั้งวัน แต่จริงๆก็ถูกบางส่วน
แต่ที่มันโหดกว่าคือมันเนินใหญ่กว่า ถี่กว่า บรรยากาศมีแต่ป่าเขาแล้งๆมากกว่าจึงดูร้อนกว่า

ที่ผ่านมามันเป็นเนินของภูเขา แต่นี่เป็นแนวเนินของเทือกเขาผีปันน้ำที่เป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำสำคัญก่อนจะไหลเป็นเจ้าพระยา เดี๋ยวจะลองค้นให้ดูว่าต้นกำเนิดแม่น้ำอะไรบ้างครับ

[Katingthon]

ค้นข้อมูลในเน็ทมาให้ดูครับ.

"ผีปันน้ำ" เป็นชื่อของแนวเทือกเขาขนาดใหญ่ 2 เทือกที่ทอดตัว ในแนวเหนือใต้ ตั้งตระหง่านอยู่กลางภาคเหนือของไทย มีลักษณะ เป็นทิวเขาซับซ้อน ซึ่งประกอบด้วยป่าเบญจพรรณและป่าเต็งรัง ตามลาดไหล่เขา ป่าดิบชื้นตามร่องห้วย ป่าดิบเขาและป่าสนตาม ยอดดอยสูง

เทือกเขาผีปันน้ำนั้นมีอยู่ 2 แนวใหญ่ๆ เทือกแรกคือผีปันน้ำตะวัน ออก เป็นเทือกเขาขนาดใหญ่ที่แผกตัว จากเทือกเขาหลวงพระบาง (กั้นพรมแดนไทย-ลาว) ตรงเขตติดต่อระหว่างจังหวัดน่านกับ จังหวัดพะเยา จากนั้นจะทอดตัวคดโค้งลงใต้ แล้ววกไปทางตะวัน ตกเฉียงใต้ พาดผ่านจังหวัดแพร่ อุตรดิตถ์ จนสิ้นสุดปลายเทือก ที่จังหวัดสุโขทัย หากดูในแผนที่ก็คือแนวเทือกเขา ที่ตั้งอยู่ระหว่าง แม่น้ำยมและแม่น้ำน่านนั่นเอง ส่วนเทือกเขาผีปันน้ำตะวันตกจะ เริ่มกินอาณาเขตตั้งแต่อำเภอแม่สรวย และอำเภอเวียงป่าเป้าของ จังหวัดเชียงราย ทอดลงสู่จังหวัดพะเยา ลำปาง และแพร่ จนไป สิ้นสุดปลายเทือกที่จังหวัดสุโขทัยเช่นกัน เป็นเทือกเขาซึ่งตั้งอยู่ ระหว่างแม่น้ำวังกับแม่น้ำยม เทือกเขาผีปันน้ำจึงคงความสำคัญ ในฐานะป่าต้นน้ำชั้นหนึ่งของประเทศ ที่ผลิตน้ำให้แก่แม่น้ำวัง ยม และน่าน ก่อเกิดเจ้าพระยาไหลหล่อเลี้ยง สรรพชีวิตนับไม่ ถ้วน

ขอขอบคุณข้อมูลจาก หนังสือ Nature Explorer Feature : wild place หน้า 42-51 ฉบับเดือนมิถุนายน 2545

[Katingthon]

ผมปั่นดันเนินใหญ่ๆลูกแล้วลูกเล่า สลับมาเรื่อยๆ ช่วงนี้เก็บภาพน้อยลงเพราะมันเป็นเนินเหมือนๆกันไปจนถึงทางแยกอำเภอสอง ก่อนนั้นผมแวะเติมน้ำในกระติกที่ป้อมยามตำรวจอีกครั้ง

[Katingthon]

ออกจากทางแยกอำเภอสอง ผมปั่นต่อมุ่งหน้าอำเภองาว

ยิ่งเข้าใกล้สันเขาผีปันน้ำยิ่งชันขึ้นเรื่อยๆ

เกือบเที่ยงครึ่งผมมาถึงแปลงทดลองหน่วยย่อย ศูนย์วิจัยและพัฒนาการเกษตรแพร่
แวะซื้อน้ำผึ้งกระปุกเล็กๆ ชงน้ำกินที่แผงขายข้างทาง

ถามแม่ค้า เขาบอกว่าที่ผ่านมาน่ะ เขาเรียกเนิน ที่จะเจอข้างหน้าเรียกทิวเขา ยังไงก็แวะที่หมู่บ้านข้างหน้าหลบไปหาอะไรกินก่อน

ขอบคุณแม่ค้าแล้วออกปั่นต่อ

[Katingthon]

จวนบ่ายโมง แดดกำลังแรงได้ที่ผมปั่นเดี่ยวมาเงียบๆ ที่บอกว่าเงียบๆ เพราะมันเงียบจริงๆ นานๆจะมีรถผ่านสักคัน

ไม่รู้ ด้วยว่าไม่สนใจหรือใส่ใจที่จะแวะกินข้าวตามที่แม่ค้าบอก ตั้งใจจะไปกินที่แยกงาวเลย ผมเลยไม่เห็นมีหมู่บ้านที่จะต้องแวะดามที่บอก

งาวอีกสี่สิบกว่าโลไม่น่ายาก

คิดผิดครับ.
ยากมากๆ

มันขึ้นลง ส่วนใหญ่ขึ้น ปั่นจนเข่าขวาเริ่มกลับมาเจ็บ นิ้วโป้งซ้ายระบมแบบเกินบรรยาย ก้นไม่ต้องพูดถึงเจ็บระบมไปหมด เปลี่ยนอริยบทก็ได้นิดหน่อย ยิ่งเปลี่ยนยิ่งเจ็บ

แข็งใจปั่นไต่ขึ้นเทือกเขาผีปันน้ำตอนบ่ายโมงบ่ายสอง ข้างทางมีแต่ป่าเขาแล้งๆ ผ่านช่องเขาต้องปีนขึ้นไป ทดเกียร์จนสุดยังแทบต้องลงจูง กัดฟันไม่ลงแตะพื้น ลมร้อนที่ผ่านช่องเขาพัดใบไม้ใหญ่ข้างทางร่วงพรูสวนทางรถจักรยานที่ปั่นปีนขึ้นไป พูดให้ใครฟังก็ไม่ได้ บ่นให้ตัวเองฟังก็กลัวรำคาญ ก้มหน้าก้มตาปั่นปีนขึ้นไป มองลงมาข้างทาง เป็นหุบเหวคดเคี้ยวตามไหล่เขาที่ทางทอดยาวไป คดไปคดมา อัดมาถึงยอดเขาที่มีพระพุทธรูปตั้งอยู่มีรถจอดเสียบังอยู่ ไม่มีโอกาส ไม่มีอารมณ์หยิบกล้อง มันขึ้นมันลงเหมือนไม่มีสิ้นสุด

ปั่นผ่านมาจนถึงหุบเขาที่เป็นโค้งขึ้นลงสามโค้งติดๆกัน ชาวบ้านเรียกบริเวณนี้ว่า สวรรค์สามชั้น มันดูสวยงามมาก แต่ตอนนี้ผมว่ามันเป็นนรกสามขุมชัดๆ

ปั่นขึ้นปั่นลงอยู่อย่างนั้น ไม่มีบ้านคน เป็นเขตป่าสงวน เวิ้งว้าง น้ำในกระติกก็เหลือน้อยเต็มที
ปั่นอัดขึ้นอัดลงจนเหลือยี่สิบกิโลจะเข้าอำเภองาว น้ำเหลือดื่มได้อีกครั้งเดียว
โห... สงสัยทำกรรมไว้เยอะ มาขาดน้ำกลางป่ากลางเขาตอนบ่ายสองโมงเศษ

ทางยังเป็นเนินสลับมาเรื่อยๆ ทั้งที่ค่อยๆจิบน้ำแล้วแต่ก็หมดจนได้ ยังเหลือสิบหกกิโลก่อนถึงงาว
ถ้าเป็นทางเรียบคงไม่น่าจะเท่าไหร่ แต่นี่มันเนินล้วนๆ

ปั่นแบบคอแห้งผาก ผ่านมามีแต่ขนำไร่ที่ชาวบ้านปลูกร้างไว้ เจอชาวบ้านขับมอเตอร์ไซด์ออกจากป่าสองสามคัน ก็ไม่รู้จะขอน้ำเขาอย่างไร ปิ๊กอัพนานๆผ่านสักคัน ไม่อยากโบกขอน้ำเขา

ก้มหน้าก้มตาปั่นอัดไต่เนินยาวๆลูกแล้วลูกเล่า มาเห็นป้ายบอกสิบกิโลข้างหน้ามีห้องน้ำสะอาด

เอ้า... ปั่นต่อ อีกนิดเดียว ให้กำลังใจตัวเอง.

[Katingthon]

กัดฟันปั่นมาเรื่อยๆ ประมาณบ่ายสองโมงครึ่งผมก็มาถึงแยกสายเอเซียที่อำเภองาว

นับว่าเป็นช่วงที่โหดสุดๆ ช่วงหนึ่ง ปั่นขึ้นเขากลางแดด ขาดน้ำ สมบูรณ์แบบจริงๆ.


ลงมาถึงร้านค้า
โค้กหนึ่ง สไปร์สหนึ่งทันที
ตามด้วยน้ำเปล่าอีกหลายอึก
กินก๋วยเตี๋ยวแบบไม่รู้รสชาติ เอาแค่อิ่มท้อง.

[Katingthon]

อิ่มจากอาหาร โทรหาหลานที่เชียงราย บอกตำแหน่งที่อยู่ บอกหลานว่าตอนนี้ใกล้บ่ายสาม น่าจะไปถึงพะเยาก่อนค่ำ
หลานบอกว่าถ้าไม่ทันให้แวะหาที่พักแถวม.นเรศวรพะเยา

บอกหลานไปว่า ไม่น่ามีปัญหาเพราะมีเวลาสามชั่วโมงเศษ

ออกจากร้านค้าปั่นต่อตามเส้นทางหลวงหมายเลข 1

[Merida Rayong]

สุดยอด จริงๆ ไร้คำบรรยายเลย

[Katingthon]

ออกเดินทางได้สักพัก จึงรู้ว่า แม้จะเป็นทางหลวงหมายเลขหนึ่ง แต่ไม่มีทางตัดเทือกเขาออกมาได้ราบเป๊ะ แม้จะตัดเขาเป็นช่องก็เถอะ ทางจากงาวไปพะเยา สามสิบกว่ากิโล จึงเป็นทางแบบเนินเขาตัดยาวๆ กินแรงชมัดยาด เอ๊ะหรือเราเปลี้ยมาทั้งวัน.

[Katingthon]

มีเนินยาวๆตลอด