ทริปแรกในชีวิต / กระทิงโทน กระโจนเดี่ยว...ทะลุฟ้า 1,198 กม.

[Katingthon]

ก่อนขึ้นเขา เจอร้านข้างทาง ลาบยโส ที่ไหนๆ ก็ยโส ทำไมลาบต้องเป็นลาบยโส

[Katingthon]

ปั่นต่อเจอด่านแรกเบาะๆ ปีนขึ้นเขาขาด ป้ายบอกว่าขึ้นเขา 1.5 กม. ช่วงขึ้นเขาไม่ได้หยิบกล้องมาเก็บภาพ กลัวรถไหลกลับ ชันพอสมควร แดดก็ร้อน ขาก็เริ่มล้า เข่าขวาเริ่มกลับมาเจ็บอีก ปั่นกระดึ๊บๆขึ้นไป บางช่วงปั่นช้ากว่าเดินทางราบ แม้จะเป็นช่วงไม่ยาวมากแค่ 1.5กม. แต่ได้เรียนรู้มาก ทั้งการทดเกียร์ การเล่นรอบขา ก็ตั้งแต่ได้จักรยานมาปั่นเป็นชิ้นเป็นอันก็แค่สองสามเดือน เรื่องจะฝึกขึ้นขา ไม่รู้จะไปฝึกที่ไหนในกรุงเทพ ฝึกขึ้นสะพานก็เตี้ยๆ ยังห่างไกลกันมาก ใจหนึ่งก็เริ่มห่วงถึงเขาพรึงซึ่งชันกว่าสูงกว่า ทนปั่นควงขาขึ้นไปเรื่อยๆจนถึงยอดสุด ตอนขาลงช่างมีความสุขจัง เหมือนเป็นรางวัลที่บากบั่นปั่นขึ้นมา

[Katingthon]

อย่าที่คุณโอ๊คว่าไว้อ่ะครับ.

สงสัยจะเหนื่อยกว่าตอนปั่นแฮะ กว่าจะโพสจนถึงอินทนนท์มิล่อไปเป็นสิบวันเหรอเนี่ย

ใช้ PS ย่อไฟล์เป็นแบตแล้ว ไฟล์แต่ละไฟล์ดันสูงกว่าที่เว็ปกำหนดไว้ที่ 75 KB อีก เว็ปมาสเตอร์ก็กำหนดขนาดไฟล์ซะเล็กเชียว

สงสัยจะตกเขาพลึงก่อนไปถึงสันเขาผีปันน้ำกระมัง.

เอาเป็นว่าโพสไปเรื่อยๆ ย่อไฟล์ให้เล็กลงไปอีก จะได้ไม่เสียเวลามากนะครับ.

[Katingthon]

ลงจากเขาขาดวิ่งมาเรื่อยๆ จนถึงแยกน้ำอ่าง หยุดพักรถที่แยกเพราะอากาศตอนเที่ยงร้อนมาก พอหายเหนื่อย ก็ชักหิว ตั้งใจจะไปกินที่ในเมืองอุตรดิตถ์ แข็งใจปั่นต่อ

[Katingthon]

มาหยุดพักรถเติมน้ำเย็นในกระติกอีกครั้ง ที่ด่านชั่งก่อนเข้าอุตรดิตถ์ พูดคุยกับเจ้าหน้าที่ สอบถามเส้นทางข้างหน้า พอหายล้าบ้างออกเดินทางต่อ

[Katingthon]

ระหว่างทางมีป้ายเป็ดย่างแป๊ะธง แถมบอกว่ามีน้ำยาปลาช่อนอร่อยอีกด้วย อย่างนี้ต้องตามไปชิมดู

จะชิมทุกอย่างเลย หิวซะปานนี้
...

ผักที่กินกับขนมจีน มีอยู่อย่างที่เป็นผักพื้นเมือง กลิ่นแรงหอมดี ถามแม่ค้าเขาบอกว่าชื่อผักหอมแย้.

[wannapun]

กะลังเพลินเลยครับ เอาอีกๆ สนุกดี

[Katingthon]

หลังอาหารกลางวัน ประมาณบ่ายสองโมง ออกเดินทางต่อตามเส้นทางหมายเลข 11 ข้ามสะพานแม่น้ำน่าน วิ่งมาเรื่อยๆ จนถึงแยกเข้าเขื่อนสิริกิติ์

[Katingthon]

ที่สี่แยกแสดงสัญลักษณ์ของจังหวัดให้ได้ชมอย่างสวยงาม ปั่นออกจากแยกที่จะเข้าอุตรดิตถ์ ปั่นตากแดดตอนบ่ายสองเศษ ปีนเนินที่เริ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ เริ่มเหนื่อยสะสมขึ้นเรื่อยๆ แวะซื้อทุเรียนกวนที่แผงขายข้างทาง ก้มหน้าปั่นต่อไป

[Katingthon]

จวนบ่ายสามอยู่รอมร่อ ออกปั่นกลางแดดต่อ มาแวะเติมพลังด้วยกาแฟเย็นก่อนปีนเขาพลึง

[Katingthon]

นั่งกินกาแฟเย็นถามลุงชาวบ้านแถวนั้น ลุงบอกว่า แน่ใจหรือจะปั่นขึ้นเขาพรึง จูงน่ะพอไหว

บ๊ะมันจะขนาดนั้นเชียวหรือ คิดในใจ ออกจากร้านกาแฟตอนบ่ายสามครึ่งนิดๆ

หลังจากนั้นก็ไม่มีโอกาสหยิบกล้องที่กระเป๋าที่คาดเอวเลย มันชันขึ้นเรื่อยๆ ก่อนถึงเขามันเป็นเนินล้วนๆ ปีนแล้วปีนเล่า ทางก็กำลังทำใหม่ต่อเติมขยายทางให้กว้างขึ้น

ตั้งใจลองไม่ลงจูงดู

โห ช้ากว่าตอนขึ้นเขาขาดอีก

มาถึงจุดที่จะต้องปีนยอดเขา มีป้ายติดบอกทางขึ้นเขา 3.0 กม.

ทางก็แคบ รถก็เยอะ ร้อนก็ร้อน กำลังก็โดนรีดตั้งแต่เช้า
ก้มหน้าก้มตาปั่นๆๆๆ ทดเกียร์จนสุดความเร็วยังช้ากว่าเดินทางราบตั้งเยอะ

ไม่มองไกล กลัวถอดใจลงจูง ไปที่ละเมตร สัมภาระก็คอยเหนี่ยวดึง
จะเอื้อมมือไปหยิบกล้องก็กลัวรถไหลกลับ

เป็นไงเป็นกัน ตั้งใจแล้วนี่ว่าไม่ลงจูง ขืนลงถ่ายรูปมีหวังขึ้นปั่นต่อไม่ได้ ชันซะปานนั้น

ไปทีละฟุตทีละเมตร หมายระยะครั้งละห้าเมตรสิบเมตร ไม่กล้ามองไกล
ปั่นๆๆ เข่าก็เจ็บอีก นิ้วป้งซ้ายเริ่มเจ็บระบมอีก

กัดฟันอัดต่อไม่ยอมให้ถอย

บ่ายสี่โมงนิดๆ
เงยหน้าอีกที

โห... ถึงจนได้ เลยแยกทางเข้าที่พักรถทางหลวงบนยอดเขาพลึง เลี้ยวรถกลับ ขอหยุดชมวิวบนยอดเขาพลึงพอชื่นใจ หายเหนื่อยหน่อยน่า.

[Katingthon]

วิวงามๆ บนเขาพรึง.

[Katingthon]

ไหนๆ ก็ขึ้นมาถึงจุดสูงสุดของเส้นทางบนเขาพลึงแล้ว ขอกลับไปเก็บภาพความชันไว้เป็นที่ระลึกหน่อย.

[Katingthon]

ไหนๆก็ขึ้นมาถึงนี้แล้ว ถือโอกาสนอนค้างบนนี้ก็แล้วกัน.

แล้วจะมาเล่าบรรยากาศนอนที่พักรถข้างถนน ดูว่าเป็นอย่างไร.

[TigerTOK]

ทนปั่นควงขาขึ้นไปเรื่อยๆจนถึงยอดสุด ตอนขาลงช่างมีความสุขจัง เหมือนเป็นรางวัลที่บากบั่นปั่นขึ้นมา


ผมชอบประโยคนี้จริงๆ ครับ ติดตามอยู่นะครับ