ทริปแรกในชีวิต / กระทิงโทน กระโจนเดี่ยว...ทะลุฟ้า 1,198 กม.

[ทิวากร]

ขอเกาะล้อไปด้วยคนครับ

[เสือลูกรัง]

ทริปแรกก็เล่นชุดใหญ่เลยนะครับ สุดยอดจริงๆ ติดตามชม+เชียร์ครับ (น้องทิวากรเกาะแน่นๆนะครับ )

[Katingthon]

บ่ายสองโมง ผมปั่นเดี่ยวมาถึงป้อมตำรวจทางหลวงตากฟ้า แวะขอข้อมูลจากตำรวจทางหลวง ท่านใจดีมอบแผนที่แผ่นพักภาคเหนือมาให้หนึ่งแผ่น พร้อมเติมน้ำเย็นให้เต็มกระติก แนะนำให้ผมวิ่งจากตากฟ้าไปยังเส้นท่าตะโกตามเส้นทางหมายเลข 1145 แล้วแยกเข้านครสวรรค์ตามเส้นทางหมายเลข 3004 ระยะทางจากป้อมตำรวจถึงนครสวรรค์ประมาณเจ็ดสิบกิโลเมตร หลังจากขอบคุณเสร็จก็ปั่นเข้าอำเภอตากฟ้า แวะตลาดซื้อชามะนาวดื่มเรียกกำลัง ปั่นจากเส้นตากฟ้ามุ่งหน้าสู่ท่าตะโก ประมาณบ่ายสามครึ่งผมปั่นมาถึงสามแยกขวาที่จะท่าตะโกขวานครสวรรค์ หยุดพักน่อง แวะกินขนมข้าวแต๋นร้านค้าข้างทาง กินน้ำเย็นเสร็จ โทรบอกเพื่อนถึงตำแหน่งที่อยู่ เพื่อนบอกเส้นทางคร่าวๆ ที่จะเจอกันที่นครสวรรค์ หลังจากนั้นโทรบอกคุณลุงไพศาลเรื่องการล่วงหน้ามานครสวรรค์ก่อน

[Katingthon]

ขึ้นกระทิงคู่ชีพดูเวลาเกือบสี่โมงเย็นรอมร่อ เห็นหลักกิโลเมตร 41 กม.นครสวรรค์ ปั่นด้วยแรงใจสุดท้ายแห่งวัน ปั่นทั้งวันเกือบสิบชั่วโมงแล้วล่อเข้าไปเกือบสองร้อยกิโล กว่าจะถึงนครสวรรค์คงเลยสองร้อยกิโลแน่ๆ ปั่นไปเรื่อยๆ ขาก็เริ่มล้า เข่าขวาเริ่มเจ็บ แต่หยุดไม่ได้ ไม่อยากให้มืดระหว่างทาง
ปั่นแข่งกับเวลา ระหว่างทางโทรหาพรรคพวกอีกคน นัดเจอกันที่อุทยานสวรรค์ ปั่นข้ามสะพานเข้ามาในตัวเมืองนครสวรรค์ ติดไฟแดงถามทางมอเตอร์ไซด์ที่จอดติดไฟแดงไปด้วยกัน จังหวะไม่ดีไปเจองานที่จัดอยู่หน้าสวน หกโมงเศษถึงสวน นักกีฬามาออกกำลังกายกันคึกคัก ทั้งเต้นแอโรบิค วิ่ง เดิน ปั่นเลยไปอ้อมเข้าด้านหลังเพื่อนรออยู่ด้านหน้า กว่าจะได้เจอกันเสียเวลาไปร่วมสิบนาที ถ่ายรูปร่วมกับเพื่อนนักวิ่งนครสวรรค์ไว้เป็นที่ระลึก

[เม้ง]

รอดูต่อครับ สุดยอดครับ






_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ลมหายใจยังไม่สิ้น ชิวิตก็ยังมีหวัง

[Katingthon]

พรรคพวกพาไปเลี้ยงข้าวร้านค้าใกล้ๆสวน แล้วเลยเข้าที่พักซึ่งเป็นหอพักของพี่อ็อด อาบน้ำ ซักผ้า เตรียมตัวพักผ่อน

วันนี้เป็นวันที่ปั่นได้ระยะทางมากที่สุด ปั่นวันเดียวเท่ากับโปรแกรมปั่นกลุ่มไม้ค้ำตะวันสองวัน

เมื่อวานวันแรกปั่นตามโปรแกรมกลุ่มไม้ค้ำตะวัน จากสวนรถไฟ กรุงเทพฯถึงบางปะหัน ได้ระยะทาง 94.61 กม.
วันนี้ปั่นเดี่ยว ฟัดเข้าไป 226.53 กม. เรื่องที่พักเป็นตัวกำหนดระยะทางแท้ๆ.

[เสือรุ่งริ่ง]

สวัสดีคะ รุ่งริ่ง ขอเกาะตะแกรงท้ายไป (ชม) ด้วยคน นะคะ..

[Katingthon]

ขอบคุณ คุณveenono คุณทิวากร คุณเสือลูกรัง คุณเม้ง คุณเสือรุ่งริ่ง ที่ติดตามชมและให้กำลังใจครับ.

[Katingthon]

7 กพ.53

ตื่นสบายๆ ตอนตีห้าครึ่ง ลุกขึ้นทำธุรส่วนตัว อาบน้ำ เซ็ทสัมภาระ ออกมากินข้าวแกงหน้าหอพัก เริ่มออกเดินทางประมาณหกโมงครึ่ง วันนี้มีโปรแกรมไปพักที่พิษณุโลก โดยใช้เส้นทางหลวงหมายเลข 117 ดังนั้นด้วยระยะทางที่ไม่ไกลมาก ทำให้รู้สึกผ่อนคลายกว่าเมื่อวาน อีกทั้งต้องการสลับการปั่นให้เบาลงเพื่อเก็บแรงไว้ลุยขึ้นเนินขึ้นเขาในวันต่อๆไป

[Katingthon]

การปั่นในช่วงเช้า อากาศยังเย็นสบายๆ ทำให้สามารถปั่นไปได้เรื่อยๆ ความเร็วก็รักษาไว้ในระดับเฉลี่ยที่ 24-26 กม/ชม. พอออกพ้นเขตเมืองนครสวรรค์ เจอป้ายบอกระยะทางไปพิษณุโลก 130 กม.

ปั่นชมทิวทัศน์สองข้างทางอย่างไม่รีบร้อน เก็บภาพเป็นระยะด้วยกล้องตัวเล็กที่นำติดตัวมาด้วย ระหว่างเดินทาง มากกว่าเก้าสิบเปอร์เซนต์เป็นการเก็บภาพบนจักรยานขณะวิ่ง บางครั้งภาพที่อยากได้ก็เก็บได้ในความทรงจำเท่านั้น เพราะกว่าจะหยิบกล้องทัน จักรยานเราก็เลยไปไกล ไม่อยากย้อนศรกลับ

[เสือดอนโพธิ์]

ตะแกรงท้ายกับล้อ เสือรุ่งริ่งกับทิวากรจองแล้ว ผมขอเกาะตะเกียบหน้าล่ะกัน คงไม่หนักจนเกินไปนะครับ

[Katingthon]

แปดโมงเข้าสู่เขตจังหวัดพิจิตร เสียงเพลงสาวงามเมืองพิจิตรอันโด่งดัง ผุดขึ้นแว่วในสัญญาเก่าๆ อดไม่ได้ที่จะฮัมเพลงเบาๆ

ปั่นผ่านมาหลายภูมิประเทศหลายอำเภอในเขตภาคกลาง ในเขตจังหวัดปทุมธานี อยุธยา พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นท้องทุ่งนาสลับกับโรงงานอุตสาหกรรมที่ผุดขึ้นสลับเป็นระยะ ในเขตลพบุรี เริ่มเป็นเนิน เป็นไร่ พื้นที่ส่วนใหญ่จึงเป็นไร่มันสัมปะหลัง ไร่อ้อย ไร่ข้าวโพดเป็นหลัก ผ่านมาทางนครสวรรค์ต่อพิจิตร สองข้างทางที่ผ่านพื้นที่เป็นท้องทุ่งนาเป็นส่วนใหญ่

มองไปข้างหน้า มีรถอีแต๋นจอดอยู่ ผมปั่นผ่านขึ้นมาสักพัก ก็โดนรถอีแต๋นสองคนแซงขึ้นไป ปั่นไล่ขึ้นไปเกาะคนที่สอง พูดคุยกับคนที่อยู่บนรถจึงได้รู้ว่า พวกเขากำลังไปรับจ้างหว่านเมล็ดข้าว ทำให้เห็นว่าการทำนาแบบดั้งเดิมที่มาไอ้ทุยคอยช่วยทำนาไถหว่านนั้นแทบไม่เหลืออีกแล้วในท้องทุ่งภาคกลาง ทุกอย่างพึ่งพาเทคโนโลยี่ สารเคมี ปุ๋ยเคมี ยาฆ่าหญ้า ยาฆ่าหอยเชอรรี่ที่ฆ่า หอยขม หอยโข่ง ปู ปลา ไปในคราเดียวกัน กลุ่มคนบนรถทำหน้าแปลกใจเมื่อรู้ว่าผมปั่นจักรยานมาจากกรุงเทพจะไปเชียงราย ปั่นตามได้สักสิบนาทีพวกเขาการแยกออกเข้าทางหมู่บ้านไป ผมยังคงปั่นเรื่อยๆสบายๆตามลำพัง

เก็บภาพน่ารักๆ ของสัญลักษณ์จังหวัดพิจิตร ชาละวันกำลังเกี่ยวข้าว เห็นแล้วก็ชื่นใจ

[Katingthon]

ใกล้เก้าโมงเช้า ท้องชักเริ่มหิว แวะร้านไก่ย่างวิเชียรบุรี แต่อุตส่าห์มาขายถึงพิจิตร สั่งไก่ย่างกินกับข้าวเหนียว นั่งคุยกับพ่อค้าแม่ค้า ถึงได้รู้ว่ามาจากจังหวัดอุดรธานี เขาเล่าว่าคนแถบอุดร ขอนแก่น มหาสารคามอพยพกันมา รุ่นแรกๆก็ประมาณสามสิบปีมาแล้ว อพยพย้ายถิ่นมาเรื่อยๆ หักร้างถางพง ทำนากันเป็นหลัก บอกว่าน้ำท่าดีกว่าทางอิสานทำนากันสองสามครั้งต่อปี มาอยู่กันเป็นหมู่บ้าน มีรากเหง้าของตัวเอง พูดภาษาอิสาน อยู่อย่างคนอิสาน ต่อสู้ดินรนกันมาสองชั่วคนแล้ว ครั้นอิ่มหนำสำราญก็เดินทางต่อ

[Katingthon]

ปั่นมาจนถึงแยกทุ่งใหญ่ แวะกินกาแฟสดที่ร้านข้างทาง ถามแม่ค้าเขาบอกว่า ครึ่งทางพอดีระหว่างนครสวรรค์-พิษณุโลก เสร็จออกเดินทางต่อ

[Katingthon]

ผมปั่นเรื่อยเฉื่อยที่เป็นทางยาวๆราบๆ มีป้ายเตือนเรื่องการหลับในตลอดเส้นทาง ชมวิถีชีวิตของคนสองข้างทาง มีทั้งการเผาถ่านขาย มีรถบรรทุกอ้อยเพื่อไปส่งโรงงานวิ่งเป็นระยะ เห็นชาวบ้านทอดแหหาปลาที่คูข้างถนนเป็นระยะ เห็นชาวบ้านเตรียมลงที่ดักปลาไหลที่ดัดแปลงจากเดิมเป็นกระบอกไม้ไผ่เป็นลันเปลี่ยนมาเป็นท่อพีวีซี ปั่นข้ามสะพานแม่น้ำยมที่น้ำน้อยลงอย่างน่าใจหาย ช่วงนี้เป็นช่วงที่ปั่นสบายเป็นทางตรงยาวๆ ราบๆ เรียบๆ