LIVING ROOM..! CHONBURI CYCLING CLUB..?

[lekbike]

ทานนมเหมือนเดิม.....จงพยายามมีสติอยู่เสมอ...แม้ในยามที่ทำได้ยาก....ยามใดที่คุณคิดว่าเป็นไปไม่ได้เลยที่มีสติ...ยามนั้นแหละ..จำเป็นที่สุดที่คุณต้องมีสติให้ได้................

[lekbike]

"คนเรานี่ก็แปลก...ไม่เคยมั่นใจหรอกว่าอะไรเป็นอะไร....รู้แค่ว่าตนนั้นเป็นทุกข์....หากจิตเลิกว้าวุ่นได้เมื่อใด..ยามนั้นจะได้คำตอบ.......ความถือดีว่ามีคำตอบนั่นแหละ....ทำให้เราตามืดบอด".....

[lekbike]

เราจะแก้ไขเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้เลย..หากไม่ยอมรับมันเสียก่อน..การตำหนิไม่ใช่การปลดปล่อยอิสระ.แต่ยิ่งบีบคั้นให้อึดอัด..จะรักษาไข้ให้หาย...หมอต้องยอมรับคนไข้อย่างที่เค้าเป็นเสียก่อน.และทำได้จริงๆก็ต่อเมื่อหมอเองก็ต้องรู้จักตนเอง...และยอมรับให้ได้ด้วย....

[lekbike]

ฟังดูง่าย..แต่เรื่องง่ายๆมักทำได้ยากที่สุด..ในชีวิตจริง..การดำเนินชีวิตเรียบง่ายเป็นศิลปที่สูงส่ง..การยอมรับความจริงตนเองก็เป็นหัวใจสำคัญในการแก้ปัญหา..ทางจริยธรรมและเป็นบทพิสูจน์้เนื้อแท้..ในการมองชีวิตของบุคคลผู้นั้น

[Charlie 02]

หัวเราะให้ฟังหน่อยสิ.?.....หึหึ..

[Charlie 02]

เดินทางต่อไป บนเส้นทางที่พระอริยเจ้า และครูบาอาจารย์ทั้งหลาย ได้เดินทางผ่านล่วงหน้าไปก่อนนี้แล้ว บนทางสายเปลี่ยว อย่าได้มีความวิตกกังวลกับสิ่งใดเลย ในภพนรกน่ากลัวกว่านี้ยิ่งนัก ร้อยเท่าพันทวี

[lekbike]

5555.....เราไม่มีทางจะเติบโตทางจิตวิญญาณได้เลย...หากยังไม่เข้าใจตนเองอย่างแท้จริง..ความสงบและสุขใจชั่วครู่ยามอาจจะเพิ่มกำลังใจได้....แต่ลำพังความสุขสงบเช่นนั้น..ยังไม่เพียงพอสำหรับการบรรลุความพ้นทุกข์

[lekbike]

ชีวิตมิใช่"นิทาน"ก่อนนอน...ในชีวิตจริงไม่มีคำว่า..."แล้วเขาก็อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขชั่ว..นิรันดร์"........อย่าแบกความทรงจำในอดีต.หรือความกังวลต่ออนาคตเอาไว้..พึงใช้ชีวิตทุกๆขณะอย่างมีสติ..ปล่อยอนาคตให้เป็นเรื่องของมัน

[lekbike]

จิตที่คิด..มองไม่เห็น...มันตาบอด....จิตที่เห็น..คิดไม่เป็น..เห็นย่อมไม่มีความคิด....การเห็นที่แท้จริงนั้นแตกต่างจากการกำหนดเห็น..ยิ่งคิดมากเท่าใด..ก็ยิ่งพายเรือวนอยู่ในอ่างมากขึ้นเท่านั้น...เมื่อใดที่เห็นการคิดได้ชัดๆๆมันจึงยุติ....

[lekbike]

ความเข้าใจในธรรมและหมั่นปฎิบัติธรรม..คือเกราะป้องกันอย่างเดียวที่เรามีอยู่....ยิ่งมีสติมากขึ้นเท่าใดจิตใจเราก็ยิ่งอ่อนโยนลง..อ่อนไหวมากขึ้น..รับรู้ความเจ็บปวด..ความทุกข์และความไร้สาระได้ไวขึ้น..รำคาญใจกับสิ่งที่ไร้ความหมายง่ายขึ้น....."อุเบกขา"

[lekbike]

ความวิเวกผลิดอกออกผลเป็นปัญญา..ความวิเวกเพิ่มพูนพลัง..กระแสชีวิตรินหลั่งในความสงัดจากห้วงลึกแห่งจิต..ไร้คำบรรยายอื่นใด..นอกนั้นหามีความสำคัญไม่

[Charlie 02]

ก่อนนอน
อาบน้ำชำระร่างกายให้เรียบร้อย
สวดมนต์ไหว้พระเสร็จ หลังจากนั้น นั่งนิ่งๆ เงียบๆ เฉยๆ ไม่ต้องภาวนาอะไรทั้งนั้น นั่งเฉยๆ คอยดูความปรุงแต่งของจิตไปเรื่อยๆ อย่าไปห้าม อย่าไปสกัดกั้น อยากคิดอะไร ปล่อยมันไป ให้มันคิดไป เดี๋ยวมันเหนื่อย ก็จักกลับมาเอง จากนั้น
หลับตาลงเบาๆ หายใจเข้าออกช้าๆ ลึกๆ สบายๆ ดูลมหายใจไปเรื่อยๆ เข้าก็ให้รู้ ออกก็ให้รู้ เมื่อจิตตกภวังค์ก็อย่าได้กลัว เมื่อมีความรู้สึกว่า เรามิได้หายใจ ก็อย่าได้กลัว เมื่อมีความรู้สึกว่าร่างกายเราใหญ่โตแค่ไหน ก็อย่าได้กลัว ให้รู้เฉยๆ
เมื่อร่างกายเบาแค่ไหน ก็อย่าได้กลัว เบื้องต้นเอาแค่นี้ก่อน ฝึกไป 7 วันเป็นอย่างต่ำ

[Charlie 02]

ฝึกไป สหายน้อยเราจักคอยดู เราจักติดตามดู อยู่ห่างๆสหาย

[lekbike]

ขอบคุณ...เจ้านกกางเขน..เพลินเกาะกิ่งไม้..ขับขานบทเพลง..ฉันนั่งมองตะวันลับหาย..คิดถึงเธอมิรู้วาย..ยามค่ำแห่งคิมหันต์ฤดู...ชีวิตเราสองคนช่างแตกต่าง..หากยังมีสิ่งหนึ่ง..ซึ่งยังคงเหมือนกัน..แปลกที่เราได้พบกัน..เป็นความทรงจำ..จวบจนวันที่ตายจาก....."ปฏิบัติผ่านจุดนั้นมาแล้ว"ในการนั่งฝึกสมาธิจิต

[Charlie 02]

อยากฟังนิทานไหม จักเล่าให้ฟัง?สหาย