ดวงไม่ยอมให้เลิกมั้ง

[Rush]

ผม รัช จักรยานกู้ภัยของหน่วยแจ้งข่าวอาชญากรรมนครบาล 8 CB เจริญนคร เคยใช้รหัส CB 8321 ครับ

มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับการพบอุบัติเหตุมาบอกน่ะ

จริงๆผมเลิกทำงานกู้ภัยไปตั้งแต่พฤษจิกายน 2551 แล้วล่ะ เพื่อหันมาสอนคอมพิวเตอร์แทน วันอาทิตย์ที่ 14 กุมภาพันธ์ มีนัดออกไปสอนคอมให้คนรักที่บ้านเอื้ออาทร ตั้งโทรศัพท์ปลุกไว้ตอนตีสาม แล้วปั่นจักรยานเสือหมอบเหล็ก Merida เกียร์เดี่ยว บรรทุกโน๊ตบุ๊คใส่ลังเครื่องมือมีฝา ออกจากแยกบุคคโล ข้ามสะพานกรุงเทพ ไปทางพระรามสาม เข้าสุขุมวิทที่แยกอโศก พอมาถึงปากซอย 61 มีรถลากรถเก๋งเสียแซงผมไป ได้ยินเสียงของหล่นผมเลยจอดจักรยานข้างทางดู น้องหมาพันธ์พุดเดิลของแม่ค้าขายกาแฟริมทางก็เห่าน่ารำคาญชะมัด ผมจอดจักรยานแล้ว วิ่งไปที่เลนขวาเพื่อเก็บป้ายทะเบียน กะจะเอาไปส่งป้อมตำรวจ แต่ป้อมตำรวจจากจุดนั้นไม่มีตำรวจอยู่เลย ผมเลยต้องไปส่งป้ายทะเบียนไว้ที่ ส.น. พระโขนงแทน แล้วปั่นมาแยกบางนาต่อ พอมาถึงกิโลที่สามหรือเปล่าไม่แน่ใจ รู้สึกจะถึงจุดกลับรถแล้วมีปั๊มน้ำมันอยู่ ผมก็สงสัยบรรดาคนไร้บ้านที่นอนพักในเพิง เขาวิ่งมาบอกพนักงานปั๊มว่าอะไรกัน ผมฟังไม่ถนัด ตอนนั้นตีสี่กว่าแล้ว พอผมมองไปทางขวา อ้าว รถเก๋งตกทาง หน้า Homemart มีร้าน 7-11 อยู่ ผมเลยปั่นข้ามไป เพื่อจะได้ช่วยคนในรถ จอดจักรยานแล้ว มองเข้าไป น้องผู้หญิงคนหนึ่งอายุสักยี่สิบ นุ่งสั้น ทำท่าตกใจใหญ่ ผมจึงมองไปที่ล้อทางขวา ล้อหลุดเลย เพราะชนเข้ากับแผงปูนกั้นทาง ยังดีที่มีแผงที่นอนอยู่กับพื้นดินล้มอยู่ ช่วยบลีอกรถน้องเขาไม่ให้ไปไกลกว่านั้น น้องเขาทำท่าตกใจ ยื่นกุญแจมาทางผมบอกว่า พี่ช่วยขับถอยหน่่อยค่ะ ผมบอกว่า ผมขับไม่เป็น และรถคุณก็ล้อหลุดแล้ว ไปต่อไมได้หรอก น้องเขาเลยปีนหลังคารถที่เปิดได้ออกมา ผมเลยต้องไปยืนริมถนนเพื่อส่งมือให้น้องเขาจับไม่ให้หล่นหลงมาจากแผงปููน น้องเขาตกใจจนลืมว่าตัวเองมีค่าโทร จึงถามผมว่า โทรศัพท์มีเงินไหมคะ ผมเลยเดินไปดูสติีกเกอร์บริิษัทประกันภัย เดินไปดูยี่ห้อและทะเบียนรถ Toyota Wish แล้วโทรไป พนักงานขอคุยกับน้องเขา ผมเลยส่งโทรศัพท์ให้น้องเขาให้คุยเอง จนสิบบาทสุดท้ายหมดลง น้องเขาส่งโทรศัพท์คืนให้ผม แล้วร้องไห้ใหญ่เลย ไม่รู้กลัวคนไร้บ้านขี้เมา ไม่ใส่เสื้อที่มามุงดูหรือเปล่านะ ผมจึงโทรเรียกตำรวจ 191 กว่าจะมาก็ครึ่งชั่วโมงแล้ว พอเจ้าหน้าที่มาก็แค่เข้ามาดู แล้วจากไป สักพักมอเตอร์ไซค์ของหน่วยกู้ภัยมาถึง ช่วยปลอบใจเขาและข้ามไปซื้อน้ำดื่มให้น้องเขาดื่มเพื่อคลายกังวล น้องเขาเดินเข้าไปหยิบโทรศัพท์โซนี่ อีริคสันมา คงตกใจจนลืมวิธีปลดล๊อค ผมเคยใช้รุ่นนั้นเลยปลดล๊อคให้เขา เกือบจะกดส่งเบอร์หาตัวเองแล้ว แต่ด้วยจรรยาบรรณของนักกู้ภัย ไม่สามารถทำได้ เสียดายจัง

พนักงานกวาดขยะกับคนขับแท๊กซี่ แนะนำน้องเขาว่า ให้บอกประกันไปว่า หลับใน ไม่งั้นจะเคลมไม่ผ่าน



สักครู่พนักงานเคลมประกันมา ถามว่าคุณกรรณิกาคนไหนครับ ผมเดาว่าเป็นน้องเขา จึงบอกไป พอประกันเริ่มคุยกับน้องเขา จึงหมดหน้าที่ผม ผมจึงปั่นไปต่อ พอมาถึงหน้าหมู่บ้าน สนามกอล์ฟเลควูด อ้าว นั่นมอเตอร์ไซค์ใครล้มน่ะ แล้วมีคุณป้าวัยสี่สิบกว่า ยืนแขนเลือดไหลอีก ผมเลยโทรเรียกเจ้าหน้าที่ มองไปในตู้สาธารณะ มีคนโทรเรียกเหมือนกัน แต่ผมคงโทรติดก่อน เลยแจ้งเหตุไป หันมาอีกที ผู้ประสบภัยไปไหนแล้ว จึงปั่นต่อไป พอปั่นมาสักไม่ถึงกิโลเมตร อ้าว นี่คุณป้าที่ประสบอุบัติเหตุเมื่อกี้นี่ ทำไมเดินสวนทางผมมานะ ผมเลยวกกลับไปถามเขา ทำไมไม่ไปโรงพยาลาลล่ะครับ เขาบอก ฉันรีบกลับไปดูรถนี่แหละ ผมเลยคิด เฮ้อ ตัวเองไม่ห่วงหรือไงนะ

เลยเร่งสปีดไปบ้านเอื้อเลย เหนื่อยไม่เท่าไหร่ แต่ไม่รีบก็ไม่ได้ ไปถึงเอาใกล้แปดโมงแล้ว แฟนบ่นใหญ่เลย ว่ามารอตั้งแต่ตีห้า แต่ผมยังไม่มา ต้องอธิบายกันยกใหญ่ สอนเขาแล้ว ผมก็กลับตอนบ่ายโมง

มานั่งนึกดู อุบัติเหตุเกิดตอนกลางคืนง่ายกว่ามั้ง และผมปั่นผ่านเส้นทางนี้มาสิบกว่าครั้ง ไม่เคยเจอเหตุเลย แต่มาเที่ยวนี้ เจอติดๆกัน ดวงมันจะไม่ให้ผมเลิกทำงานกู้ภัยเลยมั้งเนี่ย เพราะถ้าบรรทุกทั้งอุปกรณ์คอมกับอุปกรณ์กู้ภัย จักรยานผมคงไปไปไม่ได้แน่เลย


ขอบคุณสำหรับทุกความคิดเห็นครับ

[เสือมือใหม่]

ขอยกย่องในการทำความดีครับ

[kubrod]

ยกย่องในความดีครับ

[siamman18]

อันด้วยอุบัติเหตุของน้องคนนี้ผมว่ามิใช่หลับในหรอกครับ คงมาด้วยอาการครึ่งหลับครึ่งตื่น
เจอทาง เส้นบางนา ตราด คงรู้กัน เปนทางแย่ที่สุดในบรรดาทางหลวงทั้งหมดของภาคกลาง
ทำให้รถเสียหลักโครม เละ กับเละ ถ้ามีเงินมากขนาดซื้อรถทำ sun roof ได้คงไปฟ้องกับกรมทางหลวงกันเอาเอง
สร้างถนนได้ห่วยจริงๆ ครับเส้นนี้ ยิ่งเลยไปถึง เกือบนอกเมือง ช่วง Abac นั่นละ หลุมพรึ่บ วิ่งเร็วๆมาเบรคแทบไม่ทัน
ต้องขึ้นทางด่วนไปแทนปลอดภัยกว่าเยอะ ห่วยจริงๆครับเส้นนี้

[sixnature]

[ลุงแซม]

สำหรับคนที่มีจิตสำนึกที่จะช่วยเหลือผู้อื่นโดยไม่หวังสิ่งตอบแทนอย่างคุณ Rush คงเลิกงานนี้ได้ยาก

[narongvorraming]

ทำหน้าที่ช่วยสังคมต่อไปเถอะครับ