+++ "ซ้ำรอย...ดอยอินทนนท์" 14 กุมภา ปี 53 +++

[firstkung00]

มานั่งโซฟา เปิดแอร์รอชมต่อครับพี่อิฐ

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

...แล้วถ้าพบเห็น "ไฟไหม้...ห้องเครื่อง" นักปั่นจักรยาน จะแจ้งที่ไหนครับ





...ช่วงนี้เท่าที่จำได้เป็นทางราบครับ
...ทางแยกเข้า น้ำตกสิริภูมิ, และ บ้านขุนวาง





...ป้ายบอกระยะทาง "ยอดดอยอินทนนท์" 16 กม.
...นั่นหมายความว่า ช่วงนี้เป็นบริเวณ ที่ทำการอุทยานครับ





...บริเวณที่ทำการอุทยานครับ
...มีผู้ชมมาคอยให้กำลังใจ นักกีฬาด้วย





...เวลาประมาณ 09.03
..."ที่ทำการอุทยานฯ" กม.30 ระดับความสูง 1238 เมตร
...ระดับความสูงขนาดนี้ ใกล้เคียงกับ "ยอดเขาเขียว" ที่อยู่บนเขาใหญ่ แถวๆ บ้านผมครับ นั่นอ่ะ สูงสุดในภาคกลางแล้วครับ
...ณ จุดนี้ ยังเป็นจุดปล่อยตัว ของเพื่อนร่วมอุดมการณ์ในระยะ 16 กม. ด้วยครับ ซึ่งตอนนี้ก็ออกตัวกันไปหมดแล้ว

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

มานั่งโซฟา เปิดแอร์รอชมต่อครับพี่อิฐ

...คร๊าบบบบบบบบบบบบบบ คุณหนูไฮโซ เดี๋ยวพี่จัดให้นะคร๊าบบบบบบบบบบบ




...ผ่านบริเวณ อุทยานมานิดนึง ก็เป็นในส่วนของการจำหน่ายสินค้าพื้นเมืองครับ
...แต่จะมีอะไรบ้าง ก็ยังไม่รู้ครับ (ติดค้างมาตั้งแต่ปีที่แล้ว)







...หลังจากนี้ สืบไปเบื้องหน้า จนถึงยอดดอยฯ จะหาทางราบๆ นั้น เห็นที จะหายากเสียเหลือเกินครับพี่น้องงงงงง
...เพราะช่วงชีวิตต่อจากนี้ จะเป็น "ขาขึ้น" เท่านั้น จะอยู่ที่ "ขึ้นมาก, ขึ้นน้อย" เท่านั้นเองครับ
...แต่ตอนนี้ขึ้น น้อยๆ ซึมๆ ก่อน





...พี่คร๊าบบบบบบบบ นั่งรอใครป่าวครับพี่





...ไปต่อเลยครับ
...เอ๊าะ !!! ป้ายนี้มาเยี่ยมเยียนอีกแล้ว

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

...ช่วงชีวิตตอนนี้ ใครมีเกียร์อะไร ก็เอาออกมาใช้ให้หมดครับ
...อย่างเช่นท่านนี้ หน้า 1 หลัง 1 ไปได้





...หากเลยจากนี้ไปแล้ว ก็จงหยุดและตั้งสติใหม่ครับ
..."ไอ้หนู...ประเทศชาติของเราต้องการคนเข้มแข็งอย่างเจ้า สู้ (ภู)เขา ต่อไป อย่ายอมแพ้"





..."หากเหนื่อยนัก...ขอจงหยุดพัก...เสียก่อน
...อย่าใจร้อน...รีบไปเดี๋ยวไม่เข้าที" (รอยยิ้มนักสู้...เสกโลโซ)





...ถ้าขี้เกียจปั่นแล้ว ลงมาจูงบ้าง ใครเค้าจะไปว่าอะไร
...จะช้าหรือเร็ว ขอเพียง "ใจสู้" ก็เป็น "คนพันธุ์อึด...พิชิตอินทนนท์" ได้เหมือนกัน





...พักสายตา มองยอดหญ้าบังภูเขาก่อนนะครับ (เคยได้ยินแต่ เส้นผม...บังภูเขา)

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

...พี่ท่านนี้กำลังจะบอกคนที่รูปร่างใกล้เคียงกันว่า "น้ำหนัก" ไม่เป็นอุปสรรคในการพิชิตอินทนนท์ หากใจสู้และซ้อมมาดี







...คุณลุงท่านนี้ กำลังบอกกับคนทั้งประเทศว่า "อายุ" ไม่ใช่ปัญหา ในการที่จะไปถึง "จุดสูงสุดแดนสยาม"





...ถ้าหายใจไม่ทัน ก็หยุดพัก สูดอากาศ อัดเข้าไปในปอดให้เต็มที่
...ดั่งเช่นพี่ผู้หญิง 3 ท่านนี้
...แต่ผมสงสัยว่าทำไมไม่มานั่งใกล้ๆ กันจะได้แลกเปลี่ยนประสบการณ์กันครับ






...เอ พี่เสือเขียวๆ นี่ผม คุ้นๆ เหมือนจะเป็นคนบ้านเดียวกับพี่ sunsurn หรือเปล่าครับ
...พี่ทิ้งปริศนาไว้ให้ผมคิดนะครับ : พี่บอกผมว่า "เสืออิฐ ตัวจริงไม่เห็นเหมือนในรูป"
...แล้วตกลง มันเป็นยังไงครับพี่ คือตัวจริงมันแย่กว่าในรูป หรือในรูปแย่กว่า หรือแย่ทั้งสองอย่างครับ

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

...ไปครับ ไปต่อ
...ดูแค่ "เงา" ของพี่ท่านนี้แล้ว ก็บ่งบอกถึงความตั้งใจ ในภาระกิจครั้งนี้ครับ





...น้องปอง (ทราบชื่อภายหลัง) ดูจากกล้องที่ถือ + ท่าทางในการบันทึกภาพ เดาได้ไม่อยากว่านี่ต้องเป็น "ช่างภาพ...ระดับโปรฯ" เป็นแน่แท้
...ขอบคุณสำหรับ "ชอคโกแลต" ที่หยิบยื่นให้ระหว่างทางครับ
...ถึงแม้ว่ามันจะทำให้ "ฟันดำ + เหนียวคอ" แต่มันก็เพิ่มพลังงาน ให้กับผมได้ไม่ใช่น้อยครับ "ขอบคุณ" อีกครั้งครับ





...ช่วงนี้สมาชิกอาจจะจอดรถ แล้วปรึกษากันว่า หากภาระกิจนี้จบสิ้น จะไปเลี้ยงฉลองกันที่ไหนดีหรือเปล่าครับ





...พี่ทีม "สวนธน" กำลังปรับแต่งอะไรบางอย่าง เพื่อให้พาหนะคู่ใจ ทะยาน + กระโจน ขึ้นเขาอย่างไม่ติดขัดครับ





..."น้าหรั่ง" ท่านนี้แข็งแกร่งมากๆ ครับ ช่วงนี้ท่าน ยืนโยก โหมกระทืบลูกบันได กระทืบเอาๆๆ พักเดียว หายวับไปกับตาเลย

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

...สองคน 2 อารมณ์ 2 ความถนัด
...คนนึง ชอบ เรื่อยๆ คนนึง ชอบ เร่งๆ
...คนนึง ชอบ ยืนเข็น คนนึง ชอบ ยืนโยก แต่สุดท้ายก็สู่จุดหมายเดียวกันครับ





...กำลังใจจากทางบ้าน ส่งผ่านถึงนักปั่น ชนิดติดขอบถนนเลยครับ
...ตอนนั้นผมก็นึกไม่ออกนะครับ ว่ามาให้กำลังใจใคร
...แต่พอเห็นเสื้อทีม ขอตอบว่า ให้กำลังใจ "พี่ต้อม นครน่าน และคณะ" เป็นคำตอบสุดท้ายครับ





...เลยมานิดนึง Blue treker (ชื่อรถผมเอง) เจอเพื่อนครับ รุ่นเดียวกัน (trek3900), ปีเดียวกัน, สีเดียวกัน เป๊ะ เลยครับ
...แถม shock หน้า ยังจะมาใส่สีขาวเหมือนกันอีกต่างหาก





...ช่วงนี้ก็ยังคง งัดเนิน กันต่อไปนะครับ
...บางคนเริ่มออกเสต็ป "เลื้อย" กันบ้างแล้ว





...เทคนิค "ขั้นเทพ" ขาไม่แตะพื้น
...หากใครคิดจะเลียนแบบ โปรดระวัง "หัวฟาดพื้น" (เพราะลืมปลดครีท) นะครับ

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

...ชีวิตในช่วง "ขาขึ้น" ยังคงดำเนินต่อไป





...ผ่านพี่ท่านนี้ พี่เค้าใส่เสื้อ "รวมญาติ" ครับ สีสัน ลวดลาย สวยแปลกตา
...เป็นการนำ ชื่อ + โลโก้ ของจักรยานทุกชมรมทั่วประเทศมารวมกัน ถ้าจำไม่ผิดเป็นไอเดียของ "น้าเป็ด" ครับ





...ช่วงชีวิตขาขึ้นยังคงดำเนินต่อไป ทางข้างหน้าก็จะเป็นทางโค้ง (ท้องไส้ปั่นป่วน) อีกแล้ว
...แถมมีป้ายเตือนบอกให้ "ลดความเร็ว" แต่ตอนนี้ผมใช้ความเร็วอยู่ประมาณ 7-8 กม. / ชม. ไม่ต้องลดก็ได้มั้งครับ





...ผ่านเนิน + โค้ง ขึ้นมาอีกนิดนึง หันกลับไป บันทึกภาพเพื่อนสมาชิก
...ผ่านการ "กด...งัดเนิน" ขนาดนี้ พี่หมายเลข 184 ยังมีรอยยิ้มเปื้อนอยู่บนใบหน้า แสดงว่ายัง ชิลล์ๆ (สบายๆ)
...พี่ใหม่ IRPC (062) ยังคงอยู่เป็นเพื่อนผมตั้งแต่ชั่วโมงที่แล้ว





...เห็นป้าย พระธาตุฯ แล้ว นั่นหมายความว่า เตรียมตัวรับ "งานใหญ่"

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

...ตอนนี้ชีวิต ก็อยู่ในช่วงขาขึ้นครับ แต่ขึ้นแบบซึมๆ ไม่ต้องออกแรงมากมายนัก
...ผ่านโค้งซ้ายด้านนี้ไป น่าจะถึง ด่านที่2 แล้วครับ





...นั่นไงครับ คนเขียนเรื่องจะทำอย่างไรก็ได้ แล้วก็ถึงด่านที่ 2 ทันที





...เวลา 09.38
...ถึงบริเวณ "ทางแยกแม่แจ่ม" กม.37 ระดับความสูง 1667 เมตร
...ระดับความสูงขนาดนี้ไม่มีอะไรให้เปรียบเทียบกับแถวๆ บ้านผมแล้วคร๊าบบบบบบบบบ





...เลยด่านที่ 2 มานิดนึงเริ่มมองเห็นพระธาตุที่อยู่ไกล ลิบๆ แล้วครับ
...ผมค่อนข้างทำการบ้านมาดีตั้งแต่ปีที่แล้ว ในข้อมูลของพี่ "syamphoto" บอกเอาไว้ว่า "ถ้าเห็นพระธาตุฯ อยู่ลิบๆ อย่าเพิ่งดีใจ"
...ผมก็ต้องเลยรู้สึก เฉยๆ ไว้ก่อนครับ





...ปั่นมาได้อีกหน่อยนึง มองด้านหลังเห็น Trek520 และคนปั่น ลักษณะคุ้นๆ ตา แลดูคล้ายๆ พี่นัท (นัท พันไมล์) เจ้าของมินิซี่รี่ย์ ทัวร์ริ่งหลายเรื่อง
...และเป็นจริงดั่งความคิดผมครับ "พี่นัท...พันไมล์" จริงๆ ด้วย คุยกันอยู่แป๊บเดียว ผมก็บอกพี่เค้าว่าเดี๋ยวไปคุยกันต่อข้างบนครับ
...แต่ตอนอยู่ด้านบนผมก็ไม่เจอพี่เค้านะครับ ไม่รู้ไปแอบซุ่ม อยู่แถวไหน แต่ไม่เป็นไรครับ โอกาสหน้าเจอกันใหม่





...ก่อนจากกัน แถมให้อีก 1 shot แล้วกันนะครับ

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

...คณะบุคคลเหล่านี้มีช่วงชีวิตขาขึ้น เหมือนกันกับผมแทบทั้งสิ้นครับ





...ชีวิตในช่วงขาขึ้น ยังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆ





...เห็นป้ายเตือนด้านซ้ายมือแล้วผมอยากจะพูดว่า "มาบอกอะไรตอนนี้...ว๊าาาาาาาา" แล้วที่เพิ่งงัดผ่านมา เป็นกิโลนั่นเค้าเรียกว่าอะไร
...หรือที่ผ่านมาเป็นทางขึ้นเขาธรรมดา แต่หลังจากนี้เป็นทางคดเคี้ยวและลาดชัน (หัวสมองเริ่มคิดไป ต่างๆ นาๆ)





...คิดมากไปก็เท่านั้นครับ "สู้โว๊ยยยยยยยยยยย"

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

...ช่วงนี้แล้วแต่ความถนัดของแต่ละบุคคลเลยครับ
...ใคร ใคร่ยืน...ยืน, ใคร ใคร่โยก...โยก, ใคร ใคร่นั่ง...นั่ง





...ช่วงนี้เป็นเนิน ซึมๆ ครับ (คนปั่น...น้ำตาจะ "ซึม" นะครับ)
...เริ่มมองเห็นพระธาตุใกล้เข้ามาทุกทีครับ





...พี่นัท (มนัสวี) ขาแรงจากทีมอ่างทอง ขอเปลี่ยนอิริยาบถ ลงมาเข็นมั่งครับ เพราะช่วงนี้จะเข็นหรือปั่น ความเร็วก็ไม่แตกต่างกันครับ

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

..."ชม...ทิวทัศน์" ในวินาทีนี้ขอบอกคำเดียวเลยครับว่า "ไม่มีอารมณ์" คร๊าบบบบบบ
...เห็นป้าย "ให้กำลังใจ" ที่ทางคณะผู้จัดทำแล้ว เชื่อได้เลยว่า "คนพันธุ์อึด" ต้องมีแรงฮึดอย่างแน่นอน
...ผมมีแรงฮึดอยู่ประมาณ 5 วินาที แล้วก็เหนื่อยเหมือนเดิมครับ





...เวลา 10.05
..."จุดชมวิว" กม.40 ระดับความสูง 2008 เมตร
...บนนี้อากาศดีมากครับ ลมเย็น ท้องฟ้าแจ่มใส สวยสีน้ำเงินอย่างที่เห็นเหมือนปีที่แล้ว





...ชุดขับเคลื่อนชุดเดิม รีดความเร็วออกมาได้เพียงเท่านี้ คนปั่นก็จะแย่แล้วครับ พี่น้องงงงงงงงง





...ขึ้นมายิ่งสูง ความหนักข้อ ก็เริ่มมีขึ้นเรื่อยๆ ครับ
...ตอนนี้ เลนส์กล้องผม รู้สึกจะเลอะครับ แต่ก็ไม่ปัญญาจะเช็ดครับ ทนๆ ชมหน่อยนะครับ





...ช่วงนี้ได้พบกับเสือหมอบขั้นเทพอยู่คันนึง "พี่ต้น...ณรงค์" (ทราบชื่อภายหลัง) แห่งทีม ซอยตันหรรษา (ของเค้า...แรงจริงๆ) ครับ

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

...เริ่มใกล้พระธาตุฯ เข้าไปทุกทีแล้วครับ





...เวลา 10.10
..."พระมหาธาตุเจดีย์" กม.41 ระดับความสูง 2112 เมตร
...ผ่านจากจุดชมวิว กม.40 - จุดพระมหาธาตุฯ กม.41 ต้องไต่ระดับความสูง 104 เมตรครับ (2112 - 2008 = 104)





...ขออนุญาติ "ซุก" ขาแรง "พี่ต้น...ณรงค์" แห่งทีมซอยตัน ให้ชื่นใจหน่อยนะครับ
...แต่แอบอยู่ได้เพียงแป๊บเดียว พี่เค้าก็ "ยิงหนี" หายเข้ากลีบเมฆไปแล้วครับ โดยที่ผมไม่คิดที่จะตามเลย แม้แต่เมตรเดียว





...ทางเข้าพระมหาธาตุเจดีย์ครับ
...ครั้งนี้เป็นครั้งที่สองแล้วที่ผ่าน ยังไม่มีโอกาสเข้าไปสักการะด้านในเลยครับ ได้แต่ยืนไหว้อยู่ด้านนอก หากมีโอกาสมาอีกต้องเข้าไปให้ได้ครับ (ปีที่แล้วก็บอกแบบนี้หล่ะ)

[sunsurn(จ่าเป้)]

เสืออิฐ ไอ้ตรงนี้มัน กม.ที่เท่าไหร่ เพราะพี่เริ่มจูง ๆ ๆ อย่างเดียว จนถึงอีก 1 กม.สุดท้ายจึงปั่นเข้าเส้นชัย

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

...ใกล้ถึง "กิ่วแม่ปาน" แล้วครับ
...เห็นเค้าบอกว่ามี อาหาร เครื่องดื่มด้วย
...ตอนนี้ผมคิดว่าถ้าได้ ข้าวไข่เจียว หรือ กระเพรา+ไข่ดาวสักจาน ก็คงจะแจ่มไม่น้อย (คิดไป...ก็กลืนน้ำลายไป)





...ว่าแล้วก็ทน "ความหิว" ไม่ได้ครับ ก็เลยควักขนมปังที่อยู่กระเป๋าหลัง ออกมาจัดการซะ
...เป็นขนมปัง ธรรมดาๆ ทั่วๆ ไป ที่อร่อยที่สุด ในรอบปี ที่ผมได้กินครับ
...สังเกตุความเร็ว ตอนนี้ยังคงอยู่เท่าเดิม 5 กม. / ชม. (ปั่นหรือเข็นก็พอๆ กันครับ)





...เวลา 10.18
..."กิ่วแม่ปาน" กม.42 ระดับความสูง 2157 เมตร
...1 กม.ผ่านไปไต่ระดับความสูง 45 เมตร ดีกว่าเมื่อสักครู่นี้หน่อยนึง
...ตอนปั่นนึกว่าเป็นทางราบ แต่ที่ไหนได้ ดันแอบขึ้นนี่เอง





...ช่วงใกล้จะหมดแรง เห็นท่านพี่ nuke อีกครั้งครับ





...ตามได้อยู่แป๊บเดียว (ไม่ถึง 30 วินาที) ท่านพี่ nuke ก็เร่ง แรง แซง หายไป โดยปล่อยให้คนตามหลังอย่างผม ทำตาละห้อย
...เห็นป้ายนี้ทีไหร่ รู้สึก เมื่อยน่อง + ปวดหน้าขา อย่างไร ไม่รู้ครับ
...ป้ายให้กำลังของเจ้าหน้าที่แล้ว ผมเห็นแล้วอยากจะลุกขึ้นยืนโยก กระทืบลูกบันไดเข้าสู้เลยครับ แต่นั่นเป็นเพียงความคิด เพราะตอนนี้แค่นั่งปั่นดีๆ ก็จะแย่แล้ว