nonlany เขียน:ภาพจากทริป เมื่อวาน อาทิตย์ 14 ก.พ.
นัดกันไว้ ตี 5 ครึ่งลานจามฯ
ได้นอนแค่ 3 ชั่วโมงเองนะ กว่าจะจบทริปเมื่อวาน กว่าจะได้นอน ก็ตี 2 แล้วคะ ตี 5 ก็ต้องตื่นแล้ว (ลองเป็นวันทำงานสิ มะมีทาง)
จากนั้นก็โทรไปปลุก เอ ครั้ง ที่ 1 ไม่รับ
ยังไงก็ต้องชวนไปให้ได้ โทรอีกเป็นครั้งที่ 2 ตุ๊ดติ๊ด ต้าดๆๆ
ฮัลโหล..........เอ ตื่นได้แล้ว
ตื่นแล้วครับ ตื่นแล้ว
ก็เตรียมตัวเอง แล้วพี่ชายก็โทรมาว่า เฮีย ลืม..............
แนนมีกระติก กี่ใบ มี 2 ใบปะ
ได้ๆ เดี๋ยวเอาไปเผื่อให้ ลืมได้ไง โอเอซิส เลยนะเนี่ย
ขาดไปอาจไม่รอด
รีบๆ สุดๆ ก็เกือบ 6 โมงได้ ยังไม่ได้กินอะไรเลยนะ แม้แต่นม
มาถึงก็ ถ่ายรูป
มาถึงแล้ว ดีใจมากๆ เห็นรถกระบะ อยู่ใกล้ๆ สวัสดีทักทาย พี่ๆ แล้วก็เข็นจักรยานไปที่รถกระบะ
ที่ไหนได้........ ทำไมพี่ดุลย์ เอาจักรยานออกมาหว่า
"มันเกิน 7 คนนะ แนน พี่บอกแล้วว่า ถ้าไม่พอนั่งทุกคน ก็ต้องปั่นไปด้วยกัน"
ท่านพี่ชาย ก็เริ่มรับชะตากรรม ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา
"ไหนแนนบอกว่าเราขนขึ้นรถไปไง"
ช่วยมะได้ คนมันเกินโควต้า
งั้นก็ต้องปั่นไปนะพี่ชาย
เริ่มออกเดินทางกันได้ กริ๊งๆ กดกระดิ่งให้สัญญาณ
พี่ตรีเป็นหัวลากตามเคย
แนนตามมา แล้วก็ต่อๆ มา ไม่รู้ ใครอยู่ตำแหน่งไหนบ้างไม่ได้ดู แต่ที่อยู่ข้างๆ เป็น เอ
เริ่มต้นก็เอาซะแล้ว สงสัยเมื่อคืนจะกินมาเยอะ และปั่นน้อย
บอกพี่ชายไว้ว่า 20-25 เริ่มๆ ก็ 25++.......
ถนนโล่งดี อากาศ สบาย..........30++ ความเร็วเพิ่มอัตโนมัติ
ปั่นไปเรื่อยๆ เข้าถนนใหญ่ วิภาวดี.......35++.........39
ขึ้นสะพานลงสะพาน ตัดอ้อมเข้าเส้น รามอินทรา
พลังงานเริ่มชักจะหมด เริ่ม งอแง ละเรา
พี่ตรี อย่าเกิน 30 นะ
พอเกินปุ๊บ กระดิ่งจะ ดังทันที ติ๊งๆ ติ๊งๆ
แล้วเราก็เกือบถึงจุดหมาย อ้าว ทำไม่ชิดซ้ายละ
พี่ตี๋ พี่เม ยิงตรงเลยไปแล้ว..........ต้องไปตามกลับมา
จอดรอรถหยุด เพื่อเลี้ยวเข้าถนนหน้า เสถียนธรรมสถาน
เอ........ขาซ้ายเราปลดคลิป ไม่ได้ละ
จะล้มไหมเนี่ย.......
แนนปั่นทรงตัวไปก่อนนะ ป๊อก ถอดได้ละ ฮ่อ.........ถอนหายใจ
ไม่ติดละ อีกนิดก็จะถึง
ถึงแล้ว หน้าประตู คุณคะ จักรยานเข้าด้านหลังนะคะ
งั้นถ่ายรูปเล่นกับพี่นายก่อน
ป๊อก ติดคลิป แล้วปั่นต่อ ไปข้างหลังก็ได้
ปั่นเลยเข้าไปหน้าหมู่บ้าน ยามเฝ้าไว้ไม่ให้เข้า คลิปก็ปลดมะออก
จะตกไหมเรา
มาทำไรครับ.........
มาเสถียนธรรมสถานคะ
เลยมาแล้ว ซอยนู้น ตรงกำแพง
เกือบจะล้มแล้วนะ ถ้าบอกช้ากว่านี้อีกนิด
ปั่นตามพี่นายต่อไป
เข้าไปก็เจอพี่ๆ ท่านอื่นๆ
แต่พวกเราทั้งนั้น ชาวจักรยาน
มาถึงก็บ่นเลยเรา พี่ตรี ขาซ้ายมันถอดไม่ออก
ไหนๆ ลองถอดรองเท้ามาดูสิ
อ้าว.........น๊อตหายไปตัวนิด เบี้ยวเลย
แล้วทำไง......
ใส่ได้ ขันแน่ๆ ก็ใช้ได้
ป๊อก...แป๊ก....พี่ตรีซ่อมให้อยู่
หิวแล้วนะ ไปกินก่อน
ว่าจะกินในเสถียรธรรมสถาน แต่ร้านก็ยังไม่เปิด สงสัยจะเช้าเกิน
ก็เลยต้องไปกินข้าวมันไก่ ฝั่งตรงข้าม
กินกันคนละจาน พี่ๆบางคนก็สั่งพิเศษ แต่แนนกินธรรมดา รสชาติแค่ ok นะ
กินเสร็จก็กลับมา เดินเล่น ถ่ายรูป
แล้วก็มีพี่ท่านหนึ่งเดินมาบอกว่า ห้ามถ่ายรูปนะคะ ภายในนี้ห้ามถ่ายคะ
พี่นาย เรากดกันไปกี่ที่แล้วเนี่ย
มีแจกของด้วยนะ ครีมกันแดด spf 60 และผ้าเช็ดหน้า ก็เลยอาสาพี่ๆ ให้จักรยานแนนเป็นรถสัมภาระ
แล้วพิธีกรก็มากล่าว เปิดงาน
เพื่อนๆ ชาวจักรยานมากันทั่วสารทิศ
ชาวจามฯ ขออยู่เบื้องหลัง ไม่นั่งเก้าอี้
ท่านแม่ก็มาให้โอวาท และ อวยพร การเดินทางครั้งนี้
ได้ข้อคิดดีๆ มากมาย เสียงท่านแม่ ไพเราะ หวานหู แบบว่าติดใจ อยากมาอีก
สงสัย ต้องมีทริป เสถียรธรรมสถาน
แนนยืนฟังจนเคลิ้ม เหมือนโดนต้องมนต์ สะกด ให้จิตใจอยู่กับที่ ปรับเปลี่ยนความคิดให้ทำแต่สิ่งดีๆ .................สุดยอดจริงๆ คำสอนท่านแม่
ท่านแม่แนะนำให้ลองเข้าไปที่โดม ลองเข้าไปนอนนะ........
แล้วจะรู้สึกว่า เหมือนกลับเข้าไปอยู่ในท้องแม่อีกครั้ง
พอท่านแม่พูดจบ แนนก็ ลุกเลยนะ อยากลองเข้าไปนอนดูบ้าง
อ้าว......เอ ก็มาลองเหมือนกันหรอ
แล้วพี่ๆ ไปไหนกันหมด โทรหาพี่นาย.............เลขหมายที่ท่าน........ปิดเครื่องแฮะ
มองขึ้นไปเห็นผ้าพริ้วไหว เมื่อลมพัด
มองแล้ว สบายใจ เหมือนมองตุ๊กตา อารมณ์ดี
คลอเคล้าด้วยเสียงดนตรีเบาๆ
อากาศข้างในเย็นสบายกว่าข้างนอกเยอะเลย เป็นสปาดีๆ นี่เอง
เจอเพื่อนเก่า ที่ไม่ได้เจอมานาน พี่โจ๊ก จาก bike to work
เขาเรียกว่า movement aroma therapy นะแนน
อะหรอคะ
ดีมากเลยเนอะ เราน่าจะมานอนกันตั้งนานแล้ว
จักรยานเตรียมตัวออกเดินทางได้แล้วคะ เสียงประกาศจากภายนอกดังเข้ามา......ไม่น่ารีบไปเลยนะ
จะรีบไปไหน.........ขอนอนพักเดี๋ยวนึงสิคะ
ระยะทางอีกไกล นะคะ ต้องรีบๆ กันหน่อย เอาไว้คราวหน้ามานอนใหม่ก็ได้
นั่นสิ ไว้ชวนพี่แอ๊ พี่ตรี และพี่ๆ ชาวจามฯ มาใหม่ดีกว่า และจะมีใครอยากมากับเราไหมนะ
เริ่มออกเดินทาง โห กล้องถ่ายรูปเยอะแยะเลย แต่ป้าย sponsor บังหน้าเต็มๆ อตุสาห์ไปเสนอหน้าอยู่แถว 2 แล้วนะ
นำทางโดนคุณตำรวจด้วย โห..........เท่ห์มากเลย มีรถตำรวจนำด้วย
สบายเลยแบบนี้ผ่านได้ทุกแยก ไม่ต้องปลดคลิป ยิ่งใส่ยากๆ อยู่
ปั่นกันเป็นแถวเรียงหน้ากระดาน แบบรถไปต้องวิ่งไป 1 เลน เส้นใหญ่จริงๆ
ย้ายไปอยู่หน้าๆ ดีกว่า เดี๋ยวเกี่ยวกันน่ากลัว ตามพี่ตี๋ไปอยู่หน้าสุด แต่ไม่แซงเจ้าภาพ เพราะฉะนั้น ตำแหน่ง ที่ 2 เหมาะสุด มีคนบังลม แต่ไม่บังวิว
ปั่นตามไปเรื่อยๆ
ไรหว่า มาเบียดอยู่ได้ ในใจคิด แต่ท่านแม่บอกก่อนออกว่า เราปั่นทำบุญ ต้องไปด้วยความสุข ไม่โมโห.......ใจเย็นเข้าไว้แนน
ใจเย็นๆนะแนน บอกตัวเอง
กลัวล้มจะแย่ เพราะเพิ่งใส่คลิปเป็นวันที่ 3
ยังเบียดอีกแหนะ
จับแฮนด์ ไว้แน่นๆ ตั้งสติให้มั่น ถ้ามาชน คราวนี้ได้หักหลบทัน
แล้วก็ดัง คาด..........
ปั๊ก.......แฮนด์ชนแฮนด์
ตั๊บ.........บันไดกระแทกขา
โครม.........แคร๊ก...........ไถลไปกับพื้นเรียบร้อย
โชคดีนะเนี่ย ที่ทรงตัวได้ไม่ล้ม และหักหัวไปทางซ้าย ดีนะ ที่เป็นคันเขียว ถ้าเอาหมอบมาคงไม่เหลือ
โครม.........อีกคันกำลังปั่นมาเบรคไม่อยู่ หรือ ไม่ทันเห็น เลยชนซะ
น่าสงสารพี่คนที่ 2 ที่ล้มจริงๆ แต่พี่คนแรกนะก็............นิดๆ
แล้วไม่รู้พี่เขาไปต่อ หรือเปล่า เพราะจำหน้าไม่ได้ รู้แต่ว่า ผู้ชาย ตัวใหญ่ๆ
ปั่นต่อไปอย่างราบรื่น จนมาถึงจุดพักที่ 1 แต่อ้อมนิดๆ เพราะคุณตำรวจนำมาทางถนนหลัก ไม่ได้เข้าทางลัดแบบจักรยานนำมา
พักจุดที่ 1 กาแฟครูอ้อ ไม่รู้รสชาติ เป็นไง ไม่ได้แวะชิม มั่วแต่ tweet และ บ่นเรื่องรองเท้า ว่าขาซ้ายใส่ไม่เข้าเลยคะ
พี่ตรี ก็เลย ไหน ถอดมาดูสิ แล้วก็ซ่อมให้อีกครั้ง
ตรงนี้เราก็เจอพี่ยุทธมารอด้วย
เพื่อไม่ให้เสียคำพูดของเสือเมืองนนท์ ที่ชาวจามฯ โพสลงใน web มาจะมีพี่ๆ จากเสือเมืองนนท์ มาร่วมแจมปั่นแลกไมล์ครั้งนี้ด้วย
พี่ยุทธเลยมาเป็นตัวแทนกลุ่ม
ปั่นกันไปเรื่อยๆ โดยมีแนนบ่น และ ร้อง งอ แง ตลอดทาง
เร็วไปแล้วพี่ตรี 30 ก็พอคะ
ติ๊งๆ ติ๊งๆ ขึ้นไป 33 แล้วนะคะ
จี๊ดๆ เลยนะ ขามันไม่ไหว.......
น้ำหมดแล้วคะ...........
ช้าอีกนิดได้ไหมคะ แถวนี้ลมมันแรงมากเลย.........
พี่นายเมื่อไรจะถึงร้านน้ำคะ...........อีกนิดนะ ไม่ไกลละ ใกล้ถึงละ สุดทางเอง อีก 5 โล
สารพัดจะบ่น โดยเพื่อนเอ ปั่นอย่างไม่มีเสียงบ่นสักคำ
พี่ๆ จะเบื่อแนนไหมนะ
พอถึงที่พัก โอเอซิส ที่รอคอย วางจักรยานเรียบร้อย
เอ.........ไม่เหนื่อย ไม่ปวดขา ตามทันหรอ
เอ่ย เหนื่อยสิ แต่เราไม่กล้าบ่น ก็ปั่นไปตามไปเรื่อย
อ๋อ
พี่ชายเราพก power bar มาด้วย
จัดไปคนละถุง เย็นสดชื่น ลืมความเหนื่อย
พี่ยุทธ จะเหนื่อยเป็นไหมนะ หน้าตายังสดชื่น
ส่วนแนนก็โคตรสบายๆ เลย มีพี่ๆ และเพื่อน เอ คอยบริการ
น้ำไหมแนน เอ แบ่งน้ำส้มเย็นๆ ให้กิน
พี่ตรีก็ซื้อ sponsor มาฝาก
พี่ชาย ก็เอาน้ำเปล่ามาให้
เอ จัดการเติมน้ำให้เพราะ แนนมือไม่ว่างกินกล้วยอยู่
อะไรจะสบายขนาดนี้
จากจุดนี้ เราจะไปแวะที่ตลาดโก้งโค้งนะ พี่ผู้นำทริปมาบอก
คะ เดี๋ยวตามไป ขอจามฯ โอ้เอ้ แถวนี้ก่อน
พักซะนาน จนรากงอก แต่ยังไม่ทะลุเก้าอี้ ก็เลยไปต่อได้
พี่ยุทธ หยุดไม่ได้ เพราะเอาขาลงผิดกติกา เดี๋ยวโดนค่าปรับ
ถ้าใครถ่ายรูปพี่ยุทธเอาขาลงได้ พี่ยุทธมีรางวัลให้นะ จะบอกให้
ปั่นไปเรื่อยๆ จนถึงจุดพักถัดไป ที่ไม่ได้นัดหมาย แต่ก็พบเพื่อนๆ จักรยานนั่งกันอยู่เต็มร้าน นั่นคือ...................ติ๊ด หมดเวลา
ที่ว่าการกาแฟ นั่นเอง
อยู่กันเพียบเลยคะ ไหนบอกว่าจะไปเจอกันที่ตลาดโก้งโค้งไง ทำไมมาอยู่ที่นี่กันหมด
คำตอบอยู่ที่ Banana นั่นเอง กินเท่าไรก็ได้ ไม่มีราคา ฟรีๆ จ้า
กินไป 1 ผล รอสตอเบอร์รี่ปั่น คิวยาวมากๆ ยังหิวอยู่เลย
ไปด้อมๆ มองๆ แถวกล้วย กินอีกดีไหมนะ
ได้ยินเสียงแว่ว มาแต่ไกลๆ กินกล้วยดีนะ จะได้ไม่เป็นตระคริว
จริงป่าวไม่รู้ แต่ตัดสินใจ หยิบมีด ตัดใบ 2 มากัด เคี้ยว หมับๆ โดยฉับพลัน
เราไม่ไปต่อตลาดแล้วนะ เราจะตรงไปเลย งั้น ๆๆๆ กินก๋วยเตี๋ยวด้วยดีกว่า
เฮีย แนนเอง เส้นเล็กน้ำ ไม่ใส่ เครื่องในนะ
พี่ชายจัดให้
ออกเดินทางได้แล้ว จามฯ โอ้เอ้ นี่มันแค่ การเริ่มต้น อีก 50 โลนะ
พี่ยุทธ แนน เธอรู้ไหม ว่าข้างหน้า เป็นยังไง
ถนนเรียบๆ ไงคะ พี่บอกไว้
พี่ยุทธ ไหวไหม
ไหวคะ ไม่เกิน 30 น่าจะไม่มีปัญหา
ปั่นไป ไมร้อนงี้ฟะ
กินน้ำ ช่วยบรรเทา
ร้อนมากๆ เลย
หัวเริ่มตุ๊บๆ ทั้งซ้ายและขวา
ความเร็วเริ่มลดลงไม่เกิน 25
สงสัยต้องเอาน้ำรดหัว
ปี๊ด เอาน้ำฉีดเข้าไปตามร่องหมวก
พี่ตรี ชลอถามว่า น้ำจะพอไหมเนี่ย
ใก้ลหมดแล้วคะ
แต่น่าจะได้อยู่
ปั่นต่อไปเรื่อยๆ ผ่านตัวเมืองอยุธยา ที่รถติดสาหัส
ต้องใช้วิชา ซอกแซก จากการปั่นในกรุงเทพฯ ช่วยซะแล้ว
เลยมาเท่านั้นแหละ ลงสะพาน ก็เดี่ยงเลยเรา น้ำหมด
จอดแวะ ซื้อน้ำก่อน หัวจะระเบิดแล้ว ทำไมมันร้อนเยี่ยงนี้
เข้าไปซื้อน้ำ ได้น้ำเย็นๆ มาแล้ว กรอกใส่กระติก แล้วก็บีบปี๊ดๆ ราดใส่หัว
หน้า หยดย้อย ลงมาตามตัว เปียกๆ จะได้เย็นๆ
ค่อยยังชั่ว เหมือนเอาน้ำมารถเตาร้อนๆ เลย ไอร้อนค่อยระเหยออกไปหน่อย
เกือบตายแหละ
ปั่นไปสักพัก พี่ๆ เขาเห็นใจ กลัวจะตายคาจักรยาน พักสักหน่อยนะแนน
แวะปั้ม
เข้าห้องน้ำ เอาน้ำราดขา ล้างหน้า ล้างหัว สภาพเหมือนเพิ่งอาบน้ำเสร็จด้านเดียวแต่ไม่เช็ดตัว จิตนาการดูนะ
พักแล้ว พี่ๆ เขาก็สังเกตุว่า ของข้างหลังที่แบกไว้ น่าจะบังลมนะ
เอ้า.........เอาคืนไป
พี่ยุทธ เสนอ ว่า แนน สูบลมเพิ่มอีกได้นะ
จัดไปเลยคะ เพื่อนเอ ช่วยหน่อย เรามะมีแรง
ทำทุกอย่างเพื่อนให้จักรยานเบาลง
แล้วไปต่อ เบาขึ้นจริงๆ ด้วย แต่ลมแรง ทางเข้าอ่างทอง
แวะอีกรอบที่ ศาลา
แล้วก็ตรงยาวต่อ อีกกี่โลนะคะ 8 โล
ระยะทางเท่านี้ ก็แค่จากบ้านไปที่ทำงานเองนี่น่า นิดเดียวเอง
ปั่นไป ความเร็วได้ไม่เกิน 20 เองอะ
ทำไม ไม่ถึงสักทีหว่า
มีใครเห็นประกายสีทอง จากองค์พระบางไหมคะ
เหลียวซ้าย แลขวา ไม่เห็นไรเลย
ปั่นต่อไป
พี่ตรี รอพี่ชายก่อน
แนนปั่นไปก่อนเลยนะ
งะ มะมีหัวลากแล้วความเร็วลดลงเหลือไม่เกิน 15
ปั่นไป โค้งซ้าย ขวาไปตามทาง
มองเห็นแล้วนั่น พระอยู่นั่นไง
ดีใจสุดๆ แต่ว่า ปั่นยังไงก็ยังไม่ถึงสักทีสินะ
เหมือนจะใกล้เลย แต่ไกล สงสัยจะเหนื่อย
ถึงสักที แต่ปั้มน้ำมันก่อนถึงวัด
ก็ยังดี อีกนิดก็ถึงละ
ก่อนเข้า กลัวแสงจะหมด ก็เลยหยุดถ่ายรูปกันก่อน
รถก็ออกไม่ขาดสาย สงสัยช่วงเช้าคนจะเยอะมาก
รูปก็อยากถ่าย ไม่กลัวรถชนเลย แชะ แชะ อยู่ในกล้อง เอ ต้องรอภาพก่อน
แนนถ่ายมาแต่ไกลๆ
ถึงละ ก็ขึ้นไปข้างบนใกล้ๆ ไปแตะมือสักหน่อย แต่คิวยาว เลยใช้เทคนิคพิเศษ อุบไว้ก่อน เอาไว้เฉลยทีหลัง
มาดูสภาพ ตอนมาถึงก่อน
ไม่มีใครถ่ายรูปให้ ก็เลยแอบถ่ายให้แทน
ตอนขึ้นไปกลัวรองเท้าและจักรยานหาย ดีนะ พี่ดุลย์ อาสานั่งเฝ้าให้
ชื่นชมองค์พระเป็นที่เรียบร้อย ลืมหิวไปเลย อยากนอนแทน
แต่ก็หิวอยู่เมื่อมีใครสักคนบอกว่า ไปกินข้าวกันเถอะ
สั่งกระเพราหมูไข่ดาว + 1+ 1 + 1.......+1
เอ้า สั่งเหมือนกันหมดเลย หรอเนี่ย ยกเว้นพี่ยุทธ กับพี่ดุลย์
โคตรมหาเผ็ดเลย.......ใส่น้ำปลาช่วยลดความเผ็ดไปประมาณ 3 ช้อนโต๊ะ
ปั่นกลับ 40 โลนะ ถึงจะสถานีรถไฟอยุธยา
บ่มีปัญหา ดึกๆ อากาศเย็นๆ ปั่นสบายๆ
มืดมาก มองมะเห็นไรเลย ยิ่งกว่าเข้าสวนอีกนะ
กลัวรถจะมาเก็บสไตล์ 9 พิน พอดีด้วย
คลิป ก็ใส่ไม่ลง ก็ปั่นช้าๆ พยายามติดคลิป ให้ดังป๊อก แล้วค่อยออกแรงปั่นเต็มที่ ปั่นมา 5 กิโล ผ่านไปยังติดคลิปไม่ได้เลย
ห้อยทาย พี่นายลาก พี่ยุทธปิดประกบ ให้
หมดไม่เหลือน้ำสักหยด
พี่ยุทธคะ น้ำหมด ...............พี่คงจะมีเหลือเนอะ
ระยะทาง 40 โล ทำไมน้ำขวดเดียวไม่พอหว่า
คิดว่าเป็นคนเดียวซะอีก ที่ไหนได้ พี่ๆ ที่ปั่นไปก่อนหน้า ก็ตามหาร้านขายน้ำเช่นกัน
เจอร้านน้ำสักที
อีก 8 โล ไม่ต้องกินไรหรอ เดี๋ยวก็ถึง
คุยไปคุยมา ลุงที่นั่งอยู่บอกว่า 15 โลนะ
อ้าว งั้น ขอ โดนัท 2 ชิ้นนะพี่ชาย
พี่ตรี ซื้อน้ำมาเติมให้เต็มกระติกเลย
แต่หลังจากแวะพัก นานมากๆ แล้ว จนเกือบจะตกรถไฟ
เราก็ไปถึงสถานีอยุธยาอย่างฉิวเฉียด เหลือเพียงแค่ 5 นาที รถไฟจะมา
ถึงสักที พี่ชาย ดีใจมากเป็นพิเศษ ครั้งที่ 2 ของการออกทริปจักรยาน
รอดมาได้เพราะ พี่ๆ กลุ่มจามฯ ช่วยดูแลทั้งนั้น
มาดูซากก่อนกลับกรุงเทพ
ไร้ล่องรอย
สภาพบนรถไฟ
ถึงหัวลำโพงโดยสวัสดิภาพ ทุกผู้ทุกนาม
เอ่ย พี่ชายเราผงเข้าตา ไปหาหมอเลยนะ ไม่รู้เป็นไงบ้าง
แต่ แนน พี่ตรี พี่นาย พี่ตี๋ ไป ต่อน้ำแข็งใสแถวตรอกโรงหมู ก่อนกลับบ้าน
คนอื่นๆ แยกตัวไปก่อน
ถึงบ้านดูนาฬิกา เกือบเที่ยงคืนอีกแล้ว ตาจะปิด แต่กว่าจะทำภารกิจเสร็จก็เที่ยงคืนกว่า
สรุปว่าพี่ยุทธปั่นกลับมาถึงบ้านก่อน พวกเรา จามฯ โอ้เอ้ อีกแฮะ
สนุกสนาน กับ การปั่นทำบุญ แลกไมล์
จบไปอีก 1 ทริป กับความประทับใจ
ที่บ่นกันว่าจะมาทรมานทำไมนะ อยู่บ้านตากแอร์เย็นๆ ไม่ชอบ ชอบมาทรมานตากแดดร้อนๆ
ขอบคุณน้ำใจจาก พี่ๆ ทุกคน ที่ให้ความช่วยเหลือ ดูแล อำนวยความสะดวก และ ป้องคุ้มภัย จากความมืด และ น้องหมาตามทาง
เอาไว้โอกาสหน้าเราไปกันอีกนะคะ
ไม่เข็ด
สนุกมากอีก 1 วัน
